कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

तीन गुणांनीं युक्त असूं द्या, तुमचे जीवन सारे ।
जीवन यश पताका तुम्हीं, फडकवित रहा रे ।।१।।

असती सारे ईश्वरमय, याच भूतला वरचे ।
प्रथम मान द्या हो प्रभूला, कार्य समजून त्याचे ।।२।।

आनंद घेऊनी संसारांचा, लक्ष्य असावे जीवनीं ।
निसर्गाचे हे चक्र फिरावे, विचार असूं द्या मनी ।।३।।

दुसऱ्याचा बघूनी आनंद, दुप्पट होई आपला ।
आयुष्यातील कांहीं भाग, अर्पा तुम्हीं समाजाला ।।४।।

तीन दिशात्मक जीवन जगा, यश तुमचे हातीं ।
जीवनातील आनंद घेतां, समाधान ते लाभती ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

मरूनी पडला एक प्राणी, जंगलामधल्या नदी किनारी ।

कोल्ही कुत्री आणि गिधाडे, ताव मारती त्या देहावरती ।।

एके काळी हेच जनावर , जगले इतर जीवांवरती ।

आज गमवूनी प्राण आपला, तोच दुजाची भाकरी बनती ।

निसर्गाचे चक्र कसे हे , चालत असते सदैव वेगे ।।

एक मारूनी जगवी दुजाला, हीच तयाची विशेष अंगे ।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

तुमचे जीवन अवलंबूनी, ग्रहराशीच्या दशेवरती

तेच होई जीवनी तुमच्या, जसे ग्रहमंडळ फिरती...१,

मित्र मंडळी सगे सोयरे, शत्रू असोत वा प्रेमाचे,

जीवनातल्या हालचालीवरी, परिणाम ते होई सर्वांचे...२,

हेच सर्व ते ग्रह असूनी, सतत स्थान ते बदलती

परिस्थिती बघूनी तुमची, वागण्यात तो फरक करती...३

अपयशाला कारणीभूत तो, असतो कुणीतरी नजीकचा

राहू-केतू शनि वा मंगळ, ग्रहमान बनतो त्या घडीचा...४,

यशाची चालता घौडदौड ती, मदत लाभते काही जणांची

हे तर सारे इष्ट ग्रह ते, फूलवी सुमने जीवनाची...५

डॉ.भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

राखण करीतो पाठीराखा, भाऊ माझा प्रेमळ सखा,

विश्वासाचे असते नाते, एकाच रक्तामधून येते ।।१।।

आईबाबांचे मिळूनी गुण, तुला मला हे आले विभागून,

हृदयामधली ज्योत त्यांच्या, तेवत आहे आज आमच्या ।।२।।

प्रकाश झाला परंपरेनें, त्याला माहित पुढेच जाणे,

मार्ग जरी भिन्न चालले, मूळ तयाचे खालीं रूजले ।।३।।

अघात पडतां तव वर्मी, दु:खी होऊन जाते बघ मी,

दिसत नाही कुणा हे बंधन, जीव श्वासाचे अतूट स्पंदन ।।४।।

भांडत रूसत हासत होतो, जगण्यामधला भाग असे तो,

खेच खेचता ढील सोडतां, सुटत नाहीं मग तो गुंता ।।५।।

बाह्यांगीं तूं दूर आहे जरी, तव प्रतिमा ही राही अंतरी,

बघत राहते तुझी भाऊबीज, आठवणीत मी जगते आज ।।६।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

आम्रवनांतील शोभा बघत, भटकत होतो नदी किनारी
मैनेची ती ओरड ऐकूनी, नजर लागली फांदीवरती...१

एक धामण हलके हलके , घरट्याच्या त्या नजीक गेली
पिल्लावरती नजर तिची, जीभल्या चाटीत सरसावली...२,

मैनेच्या त्या मातृहृदयाला, पर्वा नव्हती स्वदेहाची
जगावयाचे जर पिल्लासाठी, भीती न उरी ती मृत्यूची...३

युक्त्या आणि चपळाईने, तुटून पडली त्या मृत्यूवरी
रक्त बंबाळ ते केले शरीर, चोंच मारीत धामणीवरी....४

अखेर धामण वृक्ष सोडते, जखमी होवूनी शरिराने
पिल्लामध्ये बसूनी मैना, शांत करिते हृदय स्पंदने

डॉ. भगवान नागापूरकर
३०९- १८०६८४

वृंदावनात गायींच्या सहवासात असे

दह्या दुधाचा मटका कमरेला

गोपीकांचा सहवास असे

गोकुळातील कृष्ण सखे

नटखट नंदलाल असे

गोकुळातील कृष्ण सखे

भग्वदगीतेच्या उपदेशात दिसे

राधेच्या प्रेमात दिसे

अन् शत्रुंच्या संहारात ही दिसे

गोकुळातील कृष्ण सखे

तुझ्या माझ्या प्रेमात ही दीसे

ले... उमेश तोडकर

त्याला तपासण्यासाठी, नेले मेंटल हॉस्पीटलला
की तो आजकाल असंबद्ध बोलू लागला
पण डॉक्टर संतापून म्हणाले
तुम्हाला त्याची समज असावी,
की तो आहे एक ‘नवकवी’

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

माळी असूनी मी, गुंफी फूलांचे हार,

अर्पित जातो ते, प्रभू चरणांवर....१,

राम नाम जपत, कुणी एक येतात

घटकाभरासाठी, विश्रांती ते घेतात....२,

रोज देती मजला, ओंजळभर फूले

कोणत्या बागेतली, कधी न सांगीतले....३,

त्यांच्याच सांगण्याने, हार मी गुंफीतो

बघतात कौतुकें कसा मी अर्पितो....४,

फूलांची ओंजळ ती, नव्हे तो तर शब्दांचा ठेवा,

कवितेच्या रचनी, उपयोगी पडावा....५,

शारदेचा आशिर्वाद, त्यांच्यातर्फे मिळतो

विषय मिळूनी, काव्य मी रचीतो....६

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com