कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
ढेकूण
ढेकूण एक ढेकूण मी पाहिला आपल्याच आईच रक्त शोषून पिणारा. बायकोच्या ताटा खालच मांजर झालेला…
July 17, 2012
-
सुदाम्याला ऐश्वर्य
गरिब सुदामा बालमित्र तो, आला हरीच्या भेटीला
बालपणातील मित्रत्वाची, ओढ येवूनी मनाला....।।
छोटी पिशवी घेवूनी हाती, पोहे घेतले त्यात
फूल ना फुलाची पाकळी घ्यावी, हीच भावना मनांत....।।
काय दिले वहीनींनी मजला, चौकशी केली कृष्णाने
झडप घालूनी पिशवी घेई, खाई पोहे आवडीने....।।
बालपणातील अतूट होते, मित्रत्वाचे त्यांचे नाते
मूल्यमापन कसे करावे, उमगले नाही कृष्णाते....।।
समोर असता सुदामा, काही न दिले त्याते
द्विधा होऊनी मन:स्थिती, परत पाठवी रिक्त हस्ते...।।
देवूनी ऐश्वर्याच्या राशी, सुदाम्याच्या माघारी
मित्रत्वाच्या प्रेमभावाची, भेट देई श्री हरी....।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
July 10, 2019
-
तूच तार सहज छेडली रे
तूच तार सहज झेडली रेअन अलवार मी उलगडले,तुझ्या स्वप्न मिठीत आता रेमी पुरती तुझ्यात गंधाळले..सहज विसरायचं म्हणलंतरी अधिक आठवण येते,अन त्या वेल्हाळ स्वप्न मिठीतमी पुरती बैचेन अर्ध्या रात्री होते..सहज विसरायचं सारं मगनिर्जीव मी बाहुली नाही रे,मन न ताब्यात राहतं कधी रेपरी वेदनेचे घाव नको आता रे..भूल पडली तुझी अचानकनकळत तुझ्यात मी गुंतले,दोष असेल लाख कसला तोन चालते इथे कुणाचे काही रे..चांदण्याचा सडा निल अंबरीत्यात तुझा मोह अधिक होतो,व्यक्त झाले मनस्वी मी कधीचवेदनेचा सल उरात आता मिटतो..अल्लड बावरी झाले मी रेवळणावर वाट वाकडी होता रे,का गुंतले तुझ्यात हलकेच रेमोह मनाचा दोष अंतरी मला रे..भावनेच्या ओल्या बहरातएक गुलाब फुलला रे,स्पर्श तुझा असेल मोहकधुंद जीव त्यात मोहरला रे..तुटतो तारा अलगद असाडोळ्यांत सर अश्रूंची जमते,न कळतात वेदना मग गुलाबाच्यानशिबात गुलाबाच्या काटेच अधिक रे..अल्पजीवी असतो गुलाबकोमेजून जातो तो लगेच रे,गुलाब हाती धरता मज मिळालेतुझ्या आर्त आठवणींचे काटे रे..-- स्वाती ठोंबरे. December 10, 2021
-
तिचे आणि त्या दोघांचे प्रेम
तिचे आणि त्या दोघांचे प्रेमम्हणे आंधळे होतेकुणी हा आंधळा शब्दशोधून काढला हेचकळत नाही.....आंधळ प्रेम आणि प्रेमातआंधळे होणे यात फरक कोणताशोधणाऱ्यानो शोधा बाबाइतका वेळ नाही आमच्याकडेआम्ही करतो तुम्ही शोधातुमच्यात दडलेल्या प्रेमाचाएकदा शोध घेऊन बघाम्हणजे आयुष्य फुकटगेल्याचे दुःख तरी होणार नाहीहा हा हा आणि हा हा-- सतीश चाफेकर. December 19, 2021
-
प्रतिक्रिया
क्रियेला प्रतिक्रिया, ध्वनीला प्रतिध्वनी ।
तत्व ते सनातन, दिसे नित्य जीवनी ।। १
फेकतां जोराने, आदळे भिंतीवरी ।
प्रवास परतीचा, होई तुमचे उरीं ।। २
शिवी वा अपशब्द, दिले कुणासाठी ।
येऊनी धडकतील, तुमचेच पाठीं ।। ३
प्रेमाने बोलणे, सुंगध आणिते ।
आनंदी लहरी, मनां सुखावते ।। ४
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
March 22, 2021
-
कुणाची लायकी ठरते कधी ना जात धर्मावर
कुणाची लायकी ठरते कधी ना जात धर्मावरइथे माणूस जातो पूजला आगाध ज्ञानावरकुणीही उच्च अथवा नीच नाही जन्मतः येथेइथे तर माणसा जाती तुझ्या पडल्यात कर्मावरकितीदा माफ केलेले पुन्हा करणार नाही मीपुन्हा येऊ नको देऊ गड्या तक्रार कानावरतुझ्या माझ्यामधी अंतर कधीही ठेवले नाहीतुला का आठवेना जेवलो एकाच पानावरउभ्या जन्मात नाही मी तुझी फेटाळली आज्ञाजरासा ठेव ना ताबा सख्या तू फक्त रागावरतुझा समजून घेतो मी अनावर राग झालेलाखऱ्याने राहिलो नाही तिथेही मीच भानावरनको तो घोळ केलेला कितीदा सांग निस्तारूनको घालू कुणाच्याही कधी तू घाव वर्मावरबबन धुमाळ,रोहाऊस नंबर-21, रौनक व्हीला, जगतापवस्ती,वाघोली, पुणे 412207मो नं 9284846393 October 21, 2023
-
काहीतरी…
काहीतरी आहे असे जे
तुझ्यात मुरले आंत आहे
राख तू होशील तेव्हा ते
जाईल म्हटले जात आहे।।तुझ्यात मुरले आंत काही
वेगळेच हमखास आहे
नावडो आवडो कुणालाही
त्यानेच जीवन खास आहे ।।वेगळेच हमखास त्याने
पोसलेला पिंड आहे
तरीच ना? हरघडी नव्याने
लढवतोस तू खिंड आहे।।पिंड असूदे नसूदे न्यारा
'अंतरंग' वेगळा आहे
जगण्याच्या तुझ्या कलेला
त्याचाच रंग सगळा आहे ।।-- मी मानसी
मानसी कावले June 21, 2020
-
वैभवी प्रीती
आठवांची तुझी सावली
वैभवी प्रीतीच्या सुखाचीस्वरांचे, सप्तरंगी चांदणे
जीवलगी फुले बकुळीचीभुलवितेस तूंच अंतराला
मनी दाटे गर्दी भावनांचीस्पर्श हिरवळेल्या ऋतूंचे
गुंफण गीतात भावनांचीमनी! रंगगंध ते सुमनांचे
मकरंदा! गोडी अमृताचीहृदयी, आठवांची सुखदा
साक्ष! वैभवी मांगल्याची-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. ४५.
१३ - २ - २०२२.
March 1, 2022
-
काही असले नसले…
काही असले नसले,तरी आनंदातच जगावे,
काय आणले, काय न्यायचे, सर्वांनाच आहे ठांवे ,--!!!,मी मी करत करत,
कमरेला बांधून गोष्टी,
पैसाअडका, सोने-नाणे,
सारे ठेवायाचे पाठी ,--!!!शेतीवाडी, जमीनजुमला,
भाईबंद हक्क सांगती,
भाऊबंदकी होऊन निव्वळ,
तुटतात सगळी नाती गोती,--!!!हे माझे ते तुझे,
कशासाठी, आपपरभाव,-?
स्वार्थ आपमतलब शेवटी,
करून दु:खी होतो मानव,--!!!सख्खे, सख्खे न राहती, परस्परांच्या जिवांवर उठती,
आपल्या पोळीवर तूप ओढुनी, दुसऱ्यास वाईट ठरवती,-!!!काय मिळते असे करून,
जीवनी फक्त ताण तणाव,
शरीर मन नसते धड,
दुखण्यानाही चढतो भाव,--!!!
जगण्यातलानिखळआनंद निसर्गात खूप दडला असे,
पदोपदी शिक्षण देई ,
निसर्गासारखा गुरु नसे,--!!!प्रत्येक घटक त्याचा,
त्याग समर्पण शिकवे, माणूस राही किती अडाणी, त्याचीभाषा समजत नसे,हिमगौरी कर्वे.©
April 22, 2019
-
नाहक
April 24, 2013
निलेश बामणेCopyright © 2025 | Marathisrushti