काही गोष्टी कधी
लक्षात येत नाहीत..
तिला काय हवे ते
ती कधी सांगत नाही..
फक्त सूचना देते...
आणि आपण मात्र
वेध घेत असतो
भोळसटपणे....
प्रेमात हे असेच असते
पटकन ओळखता आले पाहिजे
प्रेमाला खरे तर शब्दांचा भार
सोसवत नाही त्याला त्याची
सवय नसतेआणि जिथे सवय
असते तेथे प्रेम नसते
असतो
तो फक्त
व्यवहार....
दोन देहाचा
दोन भोगांचा...

-- सतीश चाफेकर.

गजानना, सृष्टि ही चराचर तुझेंच प्रिय लेकरू

विश्वपसारा तुझी कृती, तव स्तवन चहुंकडे सुरूं ।।

‘न’ चें रक्षी द्वित्व. नारि-नर, भूचर, तरु-लतिका

‘ज’कार रक्षी, गजानना, जलचर अन् कृमि-कीटकां

‘ग’कार तव रक्षी गगनींचें प्रत्येकच पाखरूं ।।

संथ करत तव मंत्र-पठण, गायी ‘ॐ गँ गणपती’

नित करतो तव जप पोपट, कुक्कुट काकड-आरती

कोकिळ-कंठा लागे सुमधुर अथर्वशीर्ष स्फुरूं ।।

शिशूमुखातुन भाषेआधी ‘गँ’ उच्चार फुटे

दर कंठीं निद्रेत, लयीनें ओंकारच उमटे

नाद-अनाहत मृत्युपथीं ‘गँ गँ’ लागे बहरूं ।।

गातें जग, तूं मातृ-पिता, सर्वस्वच गणदेवा

मित्र-बंधु तूं, तूं विद्या , तूं ओजस ज्ञानदिवा

ने मोक्षाप्रत, हे गजमुख पथदर्शक परमगुरू ।।

- - -

- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik

सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz (W), Mumbai.

Ph-Res-(022)-26105365. M – 9869002126

eMail : vistainfin@yahoo.co.in

Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com

काल माझ्या "शीघ्रकाव्य" नावाच्या ग्रुपमध्ये मी "आठवण" हा शब्द दिला होता. त्यासाठी मी केलेली एक चारोळी. हाच विषय घेऊन मी कविता पुढे केली आहे. पहिल्या चार ओळी हीच चारोळी आहे.
ठेवणीतल्या आठवणींचे,
करावे तरी काय,
किती वण ठेवून जाती,
आठवांचे काय जाय--?

स्मृतींच्या इंगळ्या डंसता,
भूतकाळाचे मोहोळ फुटते,
असेच त्याचे वर्चस्व सारे,
तनी मनी येऊन बसते,--!!!

जिवाची होते तगमग,
नि प्रचंड अस्वस्थता येई,
वर्तमानी राहूनही,
जगणे, अवघड होई,--!!!

कित्येक स्मृतींना गंध असे, कुपीतील अत्तरासारखा,
हृदय कुपीतून अत्तर सांडे, घमघमाट साऱ्या घरा,--!!!

होता नकळत दुःखाची स्मरणे,
जीव कासावीस होतो,
त्यावेळचे आपण तेच का,
आज प्रश्न सारखा पडतो,--!!!

सिंहावलोकनी उत्तरे नसती,
चुका घडून गेल्या,
दुरुस्ती नसे त्यांना आजही,
जखमा ठणकत राहिल्या,--!!!

रडावे मोकळे ज्यांच्यापाशी,
अशी नातीही ना राहिली,
पूज्य वाटावी अशी व्यक्ती,
विरळाच दिसून राहिली,--!!!

कोपऱ्यात मनाच्या कुठेतरी, स्मरणांची चालते उलघाल,
जीव शिव शरिरी नाही,
अशी त्यांची वाटचाल ,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

पाठ राख घन:शामा,मी तर तुझी प्रियतमा,--||१||

साथीने तुझ्या गोकुळ सोडले,
अनया सोडून तुज वरले,
संसार सारा मोडून आले,
पोहोचले आता निजधामां,||२||

प्रीती भक्तीने झपाटले,
माझ्यात मी नच राहिले,
कृष्णा तुज सर्वस्व वाहिले, लौकिकाची केली न तमा,-||३||

अलौकिक नाते आपले,
एकरूप दोन जीव जाहले,
तनामनांचे धागे जुळले,
कृतार्थ होताना अशा संगमा,-||४||

ढगही सारे भोवती जमले, आजूबाजूस फुलली कमळे,
रंग गुलाबी त्यावर चढले,
यमुना उधाणली पाहून चंद्रमा,-||५||

मंजुळ स्वर बासरीतले,
ऐकून जीव तृप्त जाहले,
अस्तित्व माझे सारे निमाले, आठवले जेव्हा त्या समागमा,-||६||

कृष्ण कृष्ण नाम ओठातले,
नाद करत ध्वनी आत्म्यातले, इहलोकातही पुरते गुंजले,
अजरामर करत कृष्ण प्रेमा,-||७||

© हिमगौरी कर्वे

चंद्रमाच तो पौर्णिमेचा
आभाळ ते चांदण्यांचे
झोंबता शीत धुंद वारा
हितगुज ते मनामनांचे...

आसमंत गंधाळलेला
नाचती मयुर भावनांचे
गुंतती अधर पाकळ्या
मधुस्पर्श, प्रीतभावनांचे...

श्वासातुनी श्वास गुंतता
नि:शब्दी गुंतणे प्रीतीचे
सारेच, तृप्तीचे हिंदोळे
शुभ्रचांदणे आत्मसुखाचे...

शांतले तन मन निरागस
पाझर निष्पाप लोचनांचे
मुक्त मोकळे, रिक्त सारे
हे बंध, या रम्य जीवनाचे...

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २३०

१०/९/२०२२

कितीक वार झेलले
परि मुळी न हारलो
राग लोभ त्यागुनी
पुन्हा नवीन जाहलो

प्रभात झाली उठा हो

मुखीं नाम घ्या जगदंबेचे ।।धृ।।

कांहीं काळासाठीं

नव्हता जगाचे पाठीं

कोठे तुम्हीं होता

न कळे आठवता

जाग येऊनी मिळाले भांडार आठवणींचे ।।१।।

प्रभात झाली उठा हो

मुखीं नाम घ्या जगदंबेचे

विश्रांतीचा काळ हा

शांततेने गेला पहा

देह मनाची धावपळ

थांवली कांहीं काळ

पुनरपि लागते सर्वां चैतन्य जीवनाचे ।।२।।

प्रभात झाली उठा हो

मुखीं नाम घ्या जगदंबेचे

गेल्या होत्या स्मृतिं

कांहीं काळांती

संपुन छोटे पर्व

परत लाभले सर्व

उपकार समजोनी याते आभार माना तिचे ।।३।।

प्रभात झाली उठा हो

मुखीं नाम घ्या जगदंबेचे

सोडून देण्या दुःख

निद्रा मार्ग एक

नव्या जोमाने उठा

शोधा यशाच्या वाटा

हुरुप येण्या जीवनी आशिर्वाद मागा तिचे ।।४।।

प्रभात झाली उठा हो

मुखीं नाम घ्या जगदंबेचे

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

चमचम चमकते नाणें दूरी वरुनी दिसले ।
चांदीचे समजूनी मन तयावर झेपावले ।।१।।

निराशा आली पदरीं जाणतां तुकडा पत्र्याचा ।
खोटी चमक बाळगुनी फसविणे गुणधर्म तयाचा ।।२।।

भास ही चेतना ती तर्क वाढीवी कसा ।
दिसून येई सदैव मनावर जो उमटे ठसा ।।३।।

ठसे उमटती संस्कारांनीं बघतां भोवती सारे ।
मनावर बिंबून जाते आणि भासते तेच खरे ।।४।।

दिसून येतो ऊर्जा वापर देह, बुद्धी वा मनीं ।
संस्काराचे बीज अंकुरते परिस्थिती बघूनी ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

रुजला पाहीजे विचार मनांत
सारेच प्रभुचे असे ह्या जगांत

जो वरी आहे मी माझे येथे असे
त्या क्षणापर्यंत स्वार्थ मनीं वसे

स्वार्थयुक्त मन मुक्त होत नसे
मुक्ती येई पर्यंत पुनर्जन्म असे

बिंबता मनांत माझे नाहीं कांहीं
प्रभूचे समजता आत्मा मुक्त होई

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

हा चंद्रमा शारदीय पौर्णिमेचा
शीतल चंदेरी प्रीतचांदण्यांचा
साक्ष कोजागरती कोजागरती
स्वर्गीयस्पर्श अश्विनी पौर्णिमेचा ।।१।।

गवाक्षातूनी खुणावतो चंद्रमा
मनआभाळी चांदणे नक्षत्रांचे
धुंद बेधुंद, दरवळते रातराणी
प्रीतगंधाळ तो अवीट सुगंधाचा ।।२।।

तनमनी रमती गतस्मृतींचे रावे
निरवतेत अबोली रात्र धुंदवेडी
बरसते, शुभ्र चंदेरी कोजागिरी
जागर! पुनरुपी प्रीतभावनांचा ।।३।।

दुग्धपान!अमृती मनोमिलनाचे
सौख्यानंदी पुण्यपावन सोहळा
ज्येष्ठत्वाचे हृद्य स्मरण संस्कारी
आदर्श हाच भावनिक परंपरेचा ।।४।।

हा चंद्रमाच,शारदीय पौर्णिमेचा
शीतल शुभ्रचंदेरी प्रीतचांदण्यांचा.....

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १३६

१९ - १० - २०२१.