कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

(मोरोपंतांची क्षमा मागून. अंतिम पंक्ति त्यांच्याकडून घेतलेली आहे).
चुनावीं, मोठी पार्टी म्हणुन् निवडुन् आलो अम्ही सत्ता हातीं घेण्यांसाठी होती संधी नामी परी, आकडे बहुमताला पडले थोडेसे कमी त्यासाठी कोणां पक्षाची आम्हां हवी होती हमी. विरोधकांची, अपक्ष यांची, म्हणून केली हांजी-हांजी गळास कैसा कोण लागतो, गणितें केली ताजी-ताजी परंतु नाहीं खेळ साधला, सरकार न बनवूं शकलो दात-ओठ चावीत असेंब्लित ‘विरोधी पक्ष’ म्हणुन् , बसलो.

रे दैवा, तव खेळ कसा हा, उधळलीच की बाजी !
अमृतप्राशन करवुन पाजावी काय शेवटी कांजी ?

- सुभाष स. नाईक

दगडाच्या नागोबाला पूजणारा
जीवंत नागाला मारतो
सांगा बरं मानव
असे का करतो...||1||

हनुमान असतो देव
म्हणत बसतो मंत्र
माकडांना हाकलून देतो
कसलं हे तंत्र...||2||

उंदराला म्हणतो वाहन
करतो त्याची आरती
विष देऊन मारतो
माणूस असतो स्वार्थी...||3||

कुत्रा म्हणे खंडोबा
चित्रापुरता असतो फक्त
त्याला दगडाने ठेचताना
कुठे जातो भक्त...||4||

दगडाला नैवेद्य असतो
दगड खेळतो तुपाशी
जीवंत कोटी कोटी देव
झोपतात रोज उपाशी...||5||

दगडाला देव मानणारा
माणसात मानतो भेद
जन्मदात्रीचा विटाळ त्याला
वाटत नाही खेद....||6||

जीवंत माणसालाही माणूस
माणसालाच वाटतेय लाज
माणसा रे भोंदू माणसा
तू स्वतःशीच धोकेबाज...||7||

-- विक्रम पाटील

कोठे चाललो आम्ही, जसे वाहती वारे,

दिशा नसे आम्हाला, जसे फिरती भोवरे ।।१।।

धावत सुटला एकसारखा, प्रत्येकाचा वेग निराळा,

कोठे चाललास? विचारतां हासत राहतो बावळा ।।२।।

नाही कुणा ध्येय निश्चित असे एक,

परिस्थितीच्या ओघांत, वाहत चाललो अनेक ।।३।।

जीवन कशासाठीं कळले नाही कुणां

जन्मलो म्हणून जगावे हेच वाटते सर्वांना ।।४।।

तशातच तरले कांहीं उध्दरुन ही गेले

मार्ग त्यांचे अनुसरुनी तसेंच मिळवा सगळे ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

e-mail- bknagapurkar@gmail.com

गलेलठ्ठ झाले ठेकेदार उंदीर मारणारे
अवकाळी फाशी चढत आहे शेतात राबणारे

दिनरात राबतो घामात न्हाहतो शीवारात तो
मिळवीत आहे नफा तक्क्यास टेकून लोळणारे

कसे रे मिटावे कर्ज हे सातबाऱ्यावरचे आज
सभागृहात कमी माझ्या हक्कांसाठी भांडणारे

पुराव्याच्या फाईली सगळ्या कुरतडल्या उंदरांनी
होतील मुक्त सारेच आता घोटाळे करणारे

मिळावा अधिकार मलाही उंदीर हे मारण्याचा
मारील आनंदाने चारदोन बाँम्ब पेरणारे

भावना ही तूझी " जयवंता " आतली वेदना रे
हसते रे ते अंधभक्त पाय सत्तेचे चाटणारे

© जयवंत वानखडे,कोरपना

मनातल्या कोलाहलाला मार्गस्थ करतोय मी,
नेणीवेच्या जाणिवांना ही ...
प्रकांड तांडवाचा अभिशाप भोगतोय..
उसळणाऱ्या माझ्यातल्या उर्मींना शमवतोय ही मीच...
सोनेरी वर्खाचा देखणा गालीचा,
अवकाशाचे मखमली पांघरुण आच्छादून, निद्रीस्त होणारा,
सृष्टीच्यावरच्या प्रत्येक घटनांचा साक्षीदार ही मीच...
क्षितिजाचा अनादी अनंत रक्षक मी ...
निर्झरणि , तरंगिणी चे समर्पण स्विकारणारा ,
व्योमात व्यापून राहीलेल्या शशांक,भास्कराची धूनी शांत करणारा ही मीच ..
रक्षक ही मीच, भक्षक ही मीच ...
आश्वस्त ,निरागस तरीही अनासक्त
भीष्मा सारखा योगी, पयोधि मी व्रतस्थ...

© लीना राजीव.

-- सौ. लीना राजीव देशपांडे

चकीत झालो बघूनी, प्रभूला दारावरी,
त्रिशूळ घेऊनी हातीं, आला होता जटाधारी ।।१।।

क्षणीक थांबूनी दारावरती, गेला तो निघूनी,
बहूत वेळ येत राहिला, दार ना ओलांडले त्यांनी ।।२।।

कळले नाहीं मजला, ही त्याची रीत,
विचार करीता मनी, जाणली मी ही गम्मत ।।३।।

उपास तापास करुनी, देह शुद्ध केला,
भजन पूजन करुनी, तप मिळाले मजला ।।४।।

गुंतले होते माझे मन, संसारातील मोहांत,
राग लोभ अहंकार, मुरले होते अंगात ।।५।।

मान देऊनी तपशक्तिला, येत होता ओढूनी,
अशांतता बघूनी मनातील, जात होता परतोनी ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

दिसत नाही काय तुला, त्याच्या मधला ईश्वर ।
‘अहंब्रह्मास्मी’ सूत्र कसे मग, तुजला कळणार ।।

देह समजून मंदिर कुणी, आत्मा समजे देव ।
त्या आत्म्याचे ठायी वाहती, मनीचे प्रेमळ भाव ।।

आम्हा दिसे देह मंदिर, दिसून येईना गाभारा ।
ज्या देहाची जाणीव अविरत, फुलवी तेथे मन पिसारा ।।

लक्ष केंद्रीतो देहा करीता, स्वार्थ दिसे मग पदोपदी ।
विसरून जातो सहजपणे, अंतर्मनातील देव कधी ।।

माझ्यातील देवही विसरणे, स्वभाव असेल जर माझा ।
कशी दिसेल दुजामधली, मग ती ईश्वरी ऊर्जा ।।

जाणून घे तू अस्तित्व त्याचे, सर्व जीवांच्या अंतर्यामी ।
म्हणशील त्याला ईश्वर तू , अन् ईश्वर आहे मी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

करू नकोस विचार त्याचा,

करणे नाही जेंव्हां तुजला

मोलाचे हे जीवन असता,

व्यर्थ दवडशी वेळ कशाला....१

दोन घडीचे जीवन सारे,

क्षणा क्षणाने जाईल निघूनी

कुणासाठी हा काळ थांबला,

उत्तर याचे घे तू शोधूनी....२

लहरी उठतील विचारांच्या,

आघात होता जेंव्हां मनी

विवेक बुद्धीने शांत करावी,

भाव तरंगे त्याच क्षणी....३

मर्यादेचे आयुष्य असता,

वाहू नकोस विचार प्रवाही

भगवंताचे स्मरण करण्या

वेळेची परि बचत करावी....४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

आत्म्याला ओढ असते ईश्वराच्या मिलनाची
जाण सदैव राहते प्रभुमय स्वरुपाची ।।१।।

अंशात्मक भाग असे आत्मा हा परमात्म्याचा
उत्कंठ ते आकर्षण गुणस्वभाव तो त्याचा ।।२।।

आत्म्यास पडले असे बंधन ते शरीराचे
जीवन कार्ये करुनी प्रयत्न करी मुक्तीचे ।।३।।

मुक्त होई त्या क्षणीं अनंतात समावतो
परमेश्वरि रुपांत विलीन होऊन जातो ।।४।।

आत्मा मुक्त होत असे देहकर्म फळावर
चांगले कर्म नसता नविन देह घेणार ।।५।।

दोन प्रकारांनी आत्मा प्रभू समर्पण होतो
देह मृत वा सजीव असतांना हे साधतो ।।६।।

ध्यान साधना करणारे उतरती समाधीत
त्याच क्षणी शरिराला आत्मा असे सोडीत ।।७।।

देह सोडूनी भुवरी आत्मा येई बाहेरी
क्षणिक काळा करितां मिलन होई ईश्वरी ।।८।।

समाधी असे साधन प्रभू मिलन होण्याचे
देह समाधीत जाणें सार असते जिवनाचे ।।९।।

जिवंतपणीच तुम्हीं प्रभूमय होत असे
आनंदी नितांत क्षण खराखुरा तोच असे ।।१०।।

आत्म चिंतन करुनी आत्म ज्ञान प्राप्त होई
तोच ईश्वर असूनी दुजा ठिकाणीं तो नाहीं ।।११।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

देहमनाचा आनंद औरची, नसे तयाला दुजी कल्पना ।
जीवनामधले मिळता सारे, उरे न तेथे कसली तुलना ।।

आनंदाचा घट भरूनी हा, तन मन देयी पिण्यासाठी ।
आनंदाला नसे सीमा मग, अनेक घट अन् अनेक पाठी ।।

एक घटातूनी आनंद मिळता, दुजे घट हे जाती विसरूनी ।
अनेक घटांतील आनंद हा, लूटाल कसा तृप्त होवूनी ।।

दुजामध्ये समरस होवूनी, लुटूनी घ्या तुम्ही आनंद सारा ।
‘मी’ ‘तू’ ह्यांच्या पलीकडला तो, आनंद घटाचा भव्य पसारा ।।
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com