कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

जीवंतपणी घेई समाधी, ज्ञानेश्वर राजा ।
दु:खी होऊनी हळहळली, विश्वामधली प्रजा ।।

सम्राट होता बालक असूनी, राज्य मनावरी ।
हृदय जिंकले सर्व जणांचे, लिहून ज्ञानेश्वरी ।।

आसनीं बसत ध्यान लावता, समाधिस्त झाले ।
बाह्य जगाचे तोडून बंधन, प्राण आंत रोकले ।।

निश्चिष्ठ झाला देह जरी , बाह्यांगी दर्शनी ।
जागृत आसती प्राण तयांचे, आजच्याही क्षणी ।।

संचार त्यांच्या आत्म्याच्या , सदैव होत राही ।
ज्ञान भुकेल्या भाविकाला, चेतना ते देई ।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com

उडत उडत एक मक्षिका,
देवघरांत शिरली,
पूजा- साहित्य आणि मूर्तीवरी
स्वच्छंदानें नाचूं लागली ।।१।।

धुंदीमध्ये बागडत होती,
मूर्तीच्या बसे शिरावरी,
धूप, गंध आणि सुमनावरूनी,
जाई मध्येच प्रभू चरणावरी ।।२।।

पंख चिमुकले हलवीत ती,
मूर्तीपुढें गांऊ लागली,
प्रसाद दिसतां पंचामृताचा,
प्रभू अर्पिण्यासी झेपावली ।।३।।

नैवेद्याच्या क्षीर सागरीं,
आत्मसमर्पण तिने केले,
प्रभू सेवेत तल्लीन होऊनी,
जन्माचे सार्थक केले ।।४।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

अव्यक्त, निःशब्दी मौन
मिटलेले निरागस डोळे...

सांग कसे मी समजावे
हितगुज तुझ्या मनातले...

नित्य तुझीच गं आठवण
मन्मनी प्रीतभाव गुंतलेले...

हेची सत्य अजुनही उरात
मग शब्द अबोल कां झाले...

जीवास, प्रीतदान भाळीचे
मन भावनांत कां उगा गुंतले...

सखये बोल नां सत्य एकदा
सांग नां तूं तुझ्याच मनातले...

होवू दे मनहृदय शांत आता
कळू दे प्रीतभाव लोचनातले...

--वि.ग.सातपुते.( भावकवी )

9766544908

रचना क्र.२६६

२०/१०/२०२२

पाऊस

सुखसमृद्धीचे रांजण
भोगण्यासही पायबंदी
क्षण विकलांग पांगळे
शब्दभावनां जायबंदी

संसारी, सारी तृप्तता
धागे सारे ऋणानुबंधी
परी फुकाचा विसंवाद
सुसंवाद तो भोगवादी

विवेकबुद्धी इथे जगावे
भाळीचे प्रारब्ध भोगावे
विनासक्त डुंबावे जीवनी
सुखाच्या, तुडुंब रांजणी

स्वर्गानंदी, ऐश्वर्यमहाल
शब्दसुखदा मात्र दुर्मिळ
अर्थ न उमजे जीवनाचा
व्यर्थ! सौख्याचा रांजण

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ९.

९ - १ - २०२२.

ललाटी ज्यांच्या जे जे लिहीले

संत जाणती दिव्य दृष्टीने

नियतीच्या ह्या हलचालीना

दिली जाती आवाहने

जाणून घेता भविष्यवाणी

जीवन मार्ग हे ज्याना कळती

तपशक्तीने संत महात्मे

योग्य मार्ग ते दाखवूनी देती

कर्माने जरी भाग्य ठरते

सुख दुखःच्या गुंत्या भोवती

त्या गुंत्यातील धागा शोधुनी

सुसाह्य त्याचे जीवन करीती

कृपा होता संत जनाची

चुकला-मुकला जाई ठिकाणी

घनदाट त्या जंगलामधली

पाऊलवाट ते देई दाखवुनी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

उठा उठा हो सकळजन

स्वागत करु या रविउदयाचे

फूलून जाते जीवन ज्याने

त्या सूर्य आगमनाचे //धृ//

उषाराणीची चाहूल येता

चंद्रतारका ढळल्या आतां

चराचराना जागे करण्या

चाळवी निद्रा हलके हाता

वंदन करु या लिन होऊनी

चरण स्पर्शुनी उषाराणीचे //१//

स्वागत करुया रविउदयाचे

रंगबेरंगी सुमने फुलली

वाऱ्यासंगे डोलू लागली

दरवळूनी तो सुगंध सारा

वातावरणी धुंदी आणली

मकरंदापरि चंचल होऊनी

स्वाद घेवूया त्याच फुलांचे //२//

स्वागत करुया रविउदयाचे

पक्षी येती किलबील करिती

उठा उठा ते सांगुन जाती

कुजबुज करिती राघू मैना

ताना मारित कोकीळ गाती

कुक्कुटाची ती बांग तुतारी

आरंभ करिती पक्षीगीतांचे //३//

स्वागत करुया रविउदयाचे

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

शरीर एक साधन, साध्य करण्या प्रभूला
ठेवूनी ती आठवण, चांगले ठेवा देहाला...१

व्यायाम व आहार, असतां नियमित
सुदृढ ते शरीर, असते मग बनत...२

सुदृढ असता देह, करावे मनाला शांत
टाळत असतां मोह, न येई तो भावनेत...३

षडरिपू हे विकार, काढा विवेकांनी
निर्मळ ठेवा शरीर, पवित्रता राखूनी...४

देह आहे मंदीर, गाभारा तो मन
आत्मा तो ईश्वर, आनंद देई आंतून...५

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

शृंगार मराठीचा नववधू परी,
अनुस्वाराचं कुंकू भाळावरी.

प्रश्न चिन्हांचे डूल डुलती कानी,
स्वल्पविरामाची नथ भर घाली.

काना काना जोडून राणी हार केला,
वेलांटीचा पदर शोभे तिला.

मात्र्यात गुंफिले चाफ्याचे फूल
वेणीत माळता पडे भूल

उद् गारवाचक छल्ला असे कमरेला
अवतरणाची लट खुलवी मुखड्याला

उकाराची पैंजण छुमछुम करी
पूर्णविरामाची तीट गालावरी.

-- WhatsApp वरुन

अथांग सारे विश्व हे, असंख्य त्याचे व्यवहार ।

कसे चालते अविरत, कुणा न कधी कळणार ।।

खंड न पडता केव्हाही, सूर्य-चंद्र येई आकाशी ।

वादळ वारा ऋतू बदले, चूक न होई त्यांत जराशी ।।

घटना घडे पुन्हा पुन्हा, आकार रूपे बदलत ।

हर घटनेचे वलय, फिरे एकची चाकोरीत ।।

प्रत्येक कालक्रमणाच्या आखून, दिल्या मर्यादा ।

ठेवी अडकवून त्यामध्ये, सर्वाना नियती सदा ।।

जरी भासे नवीन कुणा, नाविन्य सारे त्याचेसाठी ।

बघत नाही जूनेपण तो, येई नंतर त्याचे पाठी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०