(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

  • शांत निद्रा

    शांत अशा त्या मध्यरात्री, उंच पलंगी मऊ गादीवरी
    लोळत होतो कुशी बदलीत, निद्रेची मी प्रतीक्षा करी....१,

    निरोगी माझा देह असूनी, चिंता नव्हती मम चित्ताला
    अकारण ती तगमग वाटे, बघूनी दिशाहिन विचारमाला....२,

    प्रयत्न सारे निष्फळ जावूनी, निद्रा न येई माझे जवळी
    धूम्रपान ते करण्यासाठी, उठूनी सेवका हाक मारली....३,

    बऱ्याच हाका देवून झाल्या, परि न सेवक तेथे आला
    मागील दारी जावूनी बघता, दिसला तो मज शांत झोपला....४

    कांहीं क्षण मी बघत राहीलो, शांत शरिरी शांत झोप ती
    हेवा वाटूनी त्या निद्रेचा, येवूनी पडलो गादीवरती...५

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • ती कुंकू लावते मंगळसूत्र घालते

    ती कुंकू लावते मंगळसूत्र घालते
    मग तिला नावं ठेवली जातात
    पण या नावं ठेवणाऱ्या काही बायका
    फॅशन म्हणून वेगवेगळी मंगळसूत्र घालतात
    तिने हळदी कुंकू केलं म्हणून
    मागासपणा काहीजणी म्हणतात
    पण किटी पार्टी असते खरी यांची ती
    पण नावाला या हळदी कुंकू आहे म्हणतात
    संस्कार संस्कृती जपली तर बॅकवर्ड ठरतो
    हाय फायच्या नावाखाली सरळ
    सण परंपरा नाकारणं होत असत
    हल्ली आता नवीनच फॅशन आली
    पुरुषांना उगाच बोलायचं
    स्त्री मुक्तीच्या नावाखाली नाहक
    सरसकट प्रत्येक पुरुषाला चुकीच ठरवायचं
    खरच सांगा बायांनो अस खरं असतं?
    कुठलाच नवरा किंवा पुरुष प्रत्येक
    जड जोखड बायकांवर लादत असतो?
    नसत अस खर काही पण दाखवलं जातं
    काही टक्के असतील पुरुष तसे
    पण बायकांचं बोलणं मात्र होत असत
    स्त्री पण दुसऱ्या स्त्रीला बोलते
    सोडत नाही बाई बाईलाच बोलणं
    पुरुष राहिले बाजूला सारे मग
    बाईला बोलणं पण कुठे अजूनही सुटलं
    सण संस्कृती ही आपली परंपरा
    त्यात बायकांना वेठीस धरण होत नसत
    करा किंवा करु नका प्रत्येकीच मत
    पण पुरुषांना बोलणं चुकीच होत असत
    सणात भारी साडी दागिने बायकांना नटायला
    कारण मग हळदी कुंकूच चालते
    तेव्हा सहज हौसेने होत असते पण
    दुसरीने हे सण जपले तर मागासपण ठरते
    हल्ली म्हणे टिकली लावली तर ती
    ओल्ड फॅशन होते टिकली ही फॅशन
    हे गणित नव्यानेच आता कळते
    खर सांगू प्रत्येक स्त्री टिकली लावल्यावर
    सुरेख छान दिसते चेहेऱ्यावरील
    भाव टिकली रेखते
    मंगळसूत्र घाला अथवा नका घालू
    हा प्रत्येकीचा निर्णय असतो पण
    त्या वरुन पण इशू करणं कित्येक
    बायकांना सहज अस जमत असत
    थोडक्यात सार सांगते कित्येक स्त्रिया
    त्यांच्या सवडीने वागत असतात
    बोलतांना मात्र त्या स्त्री समानतेवर
    उगाच नारे लावून बोलत असतात
    नवीन फॅशन म्हणून जुन्याला
    नावं ठेवण बऱ्याचदा होत असत
    पण हौस करायची तर जुन्याच
    गाठोडं काहीजणींना चालत असत
    सत्य आहे हे सखींनो राग मानू नका
    पुरुषाला बोलतांना विचार करुन पहा
    स्वतंत्र आहे स्त्री तरीही नारे लागतात
    काळाच्या नावाखाली चुकीचे नारे लागतात
    -- स्वाती ठोंबरे.
  • घराचं स्वप्नं साकारताना…..

    आपल्या घराचं स्वरूप आणि रूप आपल्या अंतर्मनांचा आरसा असतो. आपल्या निवडलेल्या घरामुळे आपलं व्यक्तिमत्व देखील खुलून येत असतं. सौदर्याचा साक्षात्कार केवळ घरातच होतो असं नाही, तर अंतर्मनातही होत असतो. त्यासाठी घराची निवड करताना वरील सर्वच बाबींचा अभ्यासपूर्वक विचार करणं जरुरीचं असतं.

  • शोध आत्मसुखाचा

    जगलो जरी सारे खेळ प्राक्तनाचे
    तरी अर्थ जीवनाचा कळला नाही

    भाळीचे, भोग भोगले जरी सारे
    हव्यास मनीचा अजूनी सरला नाही

    जडली नाती, जगता जीवन सारे
    गूढ नात्यांचे आजही उकलले नाही

    सत्य ! जन्मदात्यांचेच ऋणानुबंध
    अन्य रक्ताची नाती कळलीच नाही

    सारेच माझे, म्हणता संपला काळ
    ओढ प्रीतीची ती जाणवलीच नाही

    सांगा, या मनालाच कसे सावरावे
    काहूर ! वेदनांचे कधी शमले नाही

    जखमा साऱ्याच अजूनही ओल्या
    लेप प्रीतचंदनी कुठे भेटलाच नाही

    शोधीतो, मीच वाट आत्मसुखाची
    रुसली पाऊले, तरी थांबणार नाही

    -- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

    9766544908

    रचना क्र. ४८.

    १५ - २ - २०२२.

  • मैत्रभाव

    मी सवंगड्यां सोबती राहतो
    जीवनी, सुखसागरी डुंबतो

    विसरूनिया साऱ्या व्यथ्यांना
    वैफल्यातही सुखानंदी जगतो

    शैशवी, आठव सारे खट्याळ
    मैत्रभावनांच्या स्मृतीत जगतो

    मित्र भेटीस, मी आसुसलेला
    गळाभेटीच्या प्रतीक्षेत जगतो

    जरी हरविले क्षण सारे यौवनी
    अंतरी, निज शैशवात जगतो

    मित्रांसोबती, नशा यौवनाची
    निडर, निवांत तृप्ततेत जगतो

    जीवास नाही कुठलीच चिंता
    हसुनी, हसवत नित्य जगतो

    मी आज उभा, पसरुनीया बाहु
    स्वानंदा! मुक्त उधळीत जगतो

    -- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

    9766544908

    रचना क्र. ८१.

    १४ - ३ - २०२२.

  • गाज सागराची धुंद वाऱ्याची

    गाज सागराची धुंद वाऱ्याची
    प्रणय गीत मंद सूर झंकारले
    तप्त देह भाव गोड मोहकसे
    व्याकुळ लोचने अलगद मिटले..
    ये प्रिये अलगद अशी जवळी
    आस मनात लाज गाली विलसे
    स्पर्शात चांदणे बहरुन साजिरे
    लाज सोडून देहभान विसर प्रिये..
    रोमरोमातून उमटल्या भाव प्रीती
    समर्पित तू अलगद होशील प्रिये
    अलवार ओठ चुंबीता मी तुझे
    फुलतील क्षण मिठीत हळवे बावरे..
    प्रणय धुंद गंध मधुर मीलनी
    स्पर्शात वीण अबोल मिटे
    विरघळून जाशील तू तेव्हा प्रिये
    अधर चुंबनात सैलावतील गात्रे..
    हात हातात अलगद धरुनी
    तुझ्यात विसरलो भान प्रिये
    मुग्ध बावरुन प्रीत सर्वांग उमले
    मदनाची रती तू शृंगार गाली विलसे..
    दोन देही अबोल आस मनी
    ये मिठीत तू अलगद प्रिये
    ओठ भिडतील ओठांना जेव्हा
    गंधाळून जातील स्पर्शात भाव सारे..

    -- स्वाती ठोंबरे.

  • विचार आतला…

    विचार आतला,
    काळोख दाटला,
    उजळत्या घरां,
    आत्मा पाहिला,--!!!

    चिंता दु:खे,
    बोचरी सुखे,
    विलक्षण खंता,
    हृदयाला भिडतां,--!!!

    मी तूपणा गळतां,
    अंतरात्मा छळता,
    प्राणातील परमात्मा,
    मोक्ष मागतां,--!!!

    जीव सुटेना,
    कर्मात,भोगात,
    अडकून राहिला,
    दार उघडतां,--!!!

    मुक्काम बदलतां,
    नसते हातां,
    व्यथा हृदयां,
    जिवा छळतां,--!!!

    स्वर्ग-नरक,
    कल्पना नुसत्या,
    माणसांच्या वस्त्या, नकोशा-नकोशा,--!!!

    © हिमगौरी कर्वे

  • तुझीच आठवण दाटूनी येते

    तुज कितीही, विसरु म्हटले तरी
    तूंच गे सदैव, लोचनातुनी तरळते

    निक्षूनीया,कितीही ठरविले तरीही
    आठवण अंतरी, तुझीच गहिवरते.

    असे कसे, कां? घडते,उत्तर नाही
    सत्य! हेच मनीचे हळुवार उमलते

    विसरणे तुजला कदापि शक्य नाही
    प्रीतदान! हे ईश्वरी, मला जगविते

    मनहृदयी भावगंधली निष्पाप प्रीती
    औक्षवंती! गीतातूनी मज भुलविते

    जलावीना! मत्स्यगंधा कां जगते?
    प्रीतीविना कां जगती जगणे असते

    जरी दूरदूर तूं, सभोवारी भास तुझा
    आत्मसुखदा! जीवनांती हीच असते

    -- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

    9766544908

    रचना क्र.१६०.

    २२ - १२ - २०२१.

  • गर्भातील अभिमन्यू

    श्रीकृष्ण सांगतो सुभद्रेला,

    चक्रव्युंहामधली रचना,

    हुंकार मिळे त्याला,

    सुभद्रा झोपली असताना ।।१।।

    गर्भामधले तेजस्वी बाळ,

    ऐकत होते सारे काही,

    जाण आली त्याची कृष्णाला,

    वळूनी जेव्हा तो पाही ।।२।।

    चक्रव्यूहांत शिरावे कसे,

    हेच कळले अभिमन्यूला,

    अपूरे ज्ञान मिळोनी,

    घात तयाचा झाला ।।३।।

    गर्भामधला जीव देखील,

    जागृत केंव्हां होवू शकतो,

    खरा ज्ञानी तोच असूनी,

    सुप्तावस्थेत सदैव असतो ।।४।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • तुझे माझे नाते

    तुझे माझे नाते,
    दुःखाचे दुःखाचे,---
    पोळलेल्या जिवांचे,
    व्यथित अशा हृदयांचे,--!!!

    तुझे माझे नाते,
    एकाच अखंड बंधाचे,
    अगदी जन्मोजन्मीच्या,
    गोड ऋणानुबंधाचे,
    विचरशी तू सहचरे,
    पण वेगळेच हे धागे,
    काळजाच्या विणींचे
    समसुखाचे, समदु:खाचे,--!!!

    ओघळलेल्या अश्रूंचे,
    आत लपलेल्या समुद्राचे,
    खोलवरच्या भोवऱ्याचे, उसळणाऱ्या लाटांचे,
    तुझे माझे नाते,
    दुःखाचे दुःखाचे,---!!!

    कधी भरतीओहोटीचे,
    दोघातल्या ओढीचे,
    वाचणाऱ्याला बुडवणारे, बुडणार्‍याला वाचवणारे,
    पाण्याशी जीवनाचे,
    निष्ठूर या जगातले, ---!!!

    तुझे माझे नाते,
    दुःखाचे दुःखाचे,
    अंतरात्म्यांतील आवाजांचे
    आत्मिक एकरुपतेचे, ऐहिकापल्याड अलौकिकाचे, लौकिकातील असामान्यतेचे,-!!!

    तुझे माझे नाते,
    सुखाचे सुखाचे,
    हवेशी गारव्याचे,
    पावसाशी पाण्याचे,
    झाडांशी टवटवीचे,
    दवांशी थेंबांचे,
    देठाशी फुलांचे,
    सुगंधाशी कळीचे,
    तुझे माझे नाते ,----
    सुखाचे सुखाचे,--!!!

    बालपणीच्या दोस्ताचे,
    सहवासातील मित्रांचे,
    सवंगड्यांशी हृदयाचे,
    जिवाशी सगळ्या मनांचे,
    तुझे माझे नाते,
    सुखाचे सुखाचे,--!!!

    आरपार जाणारे,---
    जन्म मृत्यू पलीकडले,
    आत्म्याशी आत्म्याचे, परमात्म्याशी आत्म्याचे,
    चैतन्याशी परमात्म्याचे,
    तुझे माझे नाते,
    सुखाचे सुखाचे,---
    सुखाचे हे सुखाचे,--!!!

    हिमगौरी कर्वे.
    ©