कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

साडी चोळी सुंदर नेसूनी आभूषणें ती अंगावरती
लज्जा सारी झांकुनी टाकतां तेज दिसे चेहऱ्यावरती ।।१।।

आत्म्यासम ती लज्जा भासे सौंदर्य जिवंत त्याच मुळें
लोप पावतां लज्जा माग ती जिवंतपणा तो कसा कळे ।।२।।

लपले असते सौंदर्य सारे एक बिंदुच्या केंद्रस्थानीं
शोध घेण्या त्याच बिंदूचा लक्ष्य घालतां उघडे करुनी ।।३।।

विकृत ती मनाची वृत्ति स्वच्छंदीपणात ती असते
क्षणिक पणाच्या मागें लागून खरा आनंद ती गमावते ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

एक पतंग वरी चालला, डोलत आकाशीं
भाळी त्याच्या यश कोरले, झेप घेई ती कशी ।।

भरारी घेई पतंग ज्याला, आधार दोरीचा
जाणीव होई येतां प्रसंग, त्याला कटण्याचा ।।

धरतीवरी कोसळत असतां, दृष्टी टाकी आकाशीं
इतर पतंग बघूनी बोलला, तोच स्वतःशीं ।।

" नभांग मोठे दाही दिशा त्या, संचारा स्वैरपणें
आठवण ठेवा त्या शक्तीची, ज्याच्यामुळें जगणें " ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

जळत होती मेणबत्ती, मंद मंद प्रकाश देवूनी ।

अंधकार भयाण असतां, भोवताली उजेड पाडूनी...१,

बुडत्यासाठी काडीचा आधार, अंधारी भासली तशी प्रकाशीं ।

असूनी ज्योत मिणमिणती, त्या क्षणी वाटला सूर्य आकाशी....२,

वाटत नाहीं मूल्य कुणाला, भरपूर पडल्या प्रकाशाचे ।

मेणबत्तीची ज्योत शिकवी, साधे तत्त्व जीवनाचे....३

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

तुझ्या प्रेमात पडण्यापूर्वीही मी
जगत होतो आनंदात
तुझ्या प्रेमात पडल्यापासून मी
जगत आहे भ्रमात
कळत नाही माझेच मला मी
काय पाहतोय स्वप्नात
उगाच विचार करतो आता मी
आध्यात्मचा भौतिक जगात
माझे सारे जग आता मी
पुन्हा नव्याने पाहतोय
कित्येक वर्षानंतर नव्याने मी
तुझ्या प्रेमात पडतोय
माझा मलाच आता मी
पुन्हा नव्याने शोधतोय
प्रेमाच्या मृगजळास आता मी
काय नव्याने फसतोय

कवी - निलेश बामणे ( बी डी एन )

हा दुरावा साहवेना, संपवी क्षणभर स्वयें
एकदा स्वप्नांत तरि ये, एकदा तरि ज़वळ ये ।।

कां अशी गेलीस सखये प्रेमबंधन तोडुनी ?
कां अशी गेलीस सखये एकला मज सोडुनी ?
सात-जन्मीं-साथिचें तें वचन मजला आठवे ।।

काय झालें सांग, मजवर एकदम रुसलिस अशी
काय आलें सांग, जगतां त्यागुनी गेलिस कशी ?
जन्मभरचे पाश तुटणें , चांगलें ऐसें नव्हे !

तूं ज़री नाहींस पुढती, राहसी नयनीं तरी
तूं ज़री नाहींस ज़वळी, आठवण ज़वळी परी
राहते, राहील कायम स्मृति तुझी माझ्यासवें ।।

एकादा भेटून माझी तृप्ति नाहीं व्हायची
विकलता, त्या भेटिनें ज़ाईल वाढत हृदयिंची
रोज़ ये स्वप्नांत सखये, रोज़ मजला ज़वळ घे ।।
रोज़ ये स्वप्नांत सखये, रोज़ तूं स्वप्नांत ये ।।

- - -
( दिवंगत प्रियपत्नी डॉ. स्नेहलता हिच्या स्मृतीत )

- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik
सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz(W), Mumbai.
Ph-Res-(91)-(22)-26105365. M – (91)-9869002126
eMail : vistainfin@yahoo.co.in
Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com

सतत नाम घेण्यासाठीं, बुद्धी दे रे मजला
आठवण तुझी ठेवण्याची, वृत्ती दे रे मनाला ......।।धृ।।

श्वासात प्राण म्हणूनी, अस्तित्व तुझेच जाणी
श्वास घेण्याची शक्ती, तुझ्याचमुळे असती

जीवनातील चैतन्य, तुजमुळेच मिळते सर्वांना.....१
सतत नाम घेण्यासाठी बुद्धी दे रे मजला

अन्नामधले जीवन सत्व, तूच ते महान तत्व
सुंदर अशी सृष्टी, बघण्या ते दिली दृष्टी

आस्वाद घेण्या जगताचा, जागृत ठेवी भावनेला...२
सतत नाम घेण्यासाठी, बुद्धी दे रे मजला

निनादाच्या लहरी, तन्मयतेने श्रवण करी
आभार मान्यता मति, परि शब्दही कमी पडती

जगणेच कठीण वाटते, क्षणभर तुजविण कुणाला...३
सतत नाम घेण्यासाठी बुद्धी दे रे मजला

जाणून तव उपकार, मानावे सदैव आभार
ही भावना येते मनी, जावे तुझ्यात समावूनी

रोम रोमातूनी माझ्या, नामाच्या दे गतिला....४
सतत नाम घेण्यासाठी बुद्धी दे रे मजला

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

कविता! म्हणजे जगणेच असते
मनाचेच बिलोरी प्रतिबिंब असते
मनभावनांना, मुक्त व्यक्त करुनी
जाणीवांना शब्दात माळणे असते

अलवार, अंतरात झुळझुळणारी
आत्मरंगी! निर्मल सरिता असते
मांगल्यमयी, ओढ प्रीतसागराची
भावशब्दी, पावन गंगोत्री असते

अविस्मरणीय, आठवांचीच गाथा
पाझरणारी तृप्त आत्मशांती असते
मनामनांचे, हितगुज भावस्पर्शी
शब्दभावनांचीच रिमझिम असते

शब्द शब्द! वरदान ते भगवंताचे
क्षणात, वेचुनी अर्पावयाचे असते
शब्दा,शब्दात, भाव सत्यप्रीतीचे
कवीतेत, त्या विरघळायचे असते

भावशब्दी! लडिवाळ स्पर्श रेशमी
सात्विक! आनंदघनी भरते असते
कविताच, सर्वश्रेष्ठ साहित्य संपदा
ब्रह्माण्ड! शब्दांच्याच कवेत असते

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ५७.

२४ - २ - २०२२.

काव्य ! कल्पनांचेच मोहोळ, अतरंगी रंगढंगलेले आभाळ. शब्द , मनभावनांची सरिता, काव्य ! कल्पनांचेच मोहोळ

जवळी येताच तू
जग नवे भेटले
स्वप्न जागेपणी पाहते वाटले ll

सुखाच्या सरी
झेलतांना खुले
पुन्हा ते तुझे रूप भासातले ll

का शहारा फुटेना
मनाला अता
पांघरुनी तुझा श्वास घेता ll

रंग माझा तुला
गंध माझा तुला
जिवलगा s s s s जिवलगा ll

भास ध्यानी मनीं
स्वप्नी जागेपणी
तूच तू तूच रे
जिवलगा s s s s जिवलगा ll

-- ...... मी मानसी

एका टोंकावरती जातां, शांत न राही झोका तेथें,

विलंब न करता क्षणाचा, जाई दुजा टोका वरती ।।१।।

जीवनांतील झोके देखील, असेच सदैव फिरताती,

बऱ्या वाईटातील अंतर, नेहमी चालत असती ।।२।।

समाधान ते मिळत नसे, जेव्हां बघता तुम्हीं भोग,

त्यांत देखील निराशा येते, मनीं ठरविता जेव्हां योग ।।३।।

जवळपणाच्या नात्यामध्यें दुरत्वाचे अंकूर फूटते,

दूर असता कुणी तरी, जवळ करावे वाटते ।।४।।

संतूलन करूनी मनाचे, समत्व बुद्धी ठेवावी,

टोकावरती जाण्याची भूमिका, सदैव टाळीत रहावी ।।५।।

मध्य बिंदू तो साधतां, निवड न राही एकाची,

स्थिरत्व येईल जीवनाचे, टोके जातां सुख दु:खाची ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०