नव्हतो कधीही चित्रकार, परि छंद लागला

रंगाच्या त्या छटा पसरवितां, मौज वाटे मनाला...१,

रंग किमया बदण्या नव्हता, मार्गदर्शक कुणी

गुरुविना राहते ज्ञान अपूरे, याची खंत मनी...२

नदिकाठच्या पर्वत शिखरी, विषण्ण चित्त गेलो

मन रमविण्या कुंचली घेवून, चित्र काढू लागलो...३

निसर्गाचे अप्रतिम सौंदर्य, रंग छटा शिकवी

गुरू सापडला चित्र कलेतील, हाच तो निवावी....४

डॉ भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

वातावरणी वस्तू पडतां,

नाश पावते लवकर ती,

हवा पाण्याच्या परिणामानें,

हलके हलके दूषित होती ।।१।।

ठेवूं नका उघडयावरती,

वस्तू टिकते निश्चितपणे,

दूषितपणाला बांध घालता,

कसे येई मग त्यात उणे ।।२।।

बाह्य जगातील साऱ्या शक्ती,

आघात करती मनावरी,

दूषिततेचे थर सांचूनी,

मनास सारे दुबळे करी ।।३।।

देहामध्यें बंदीस्त ठेवून,

एकाग्रचित्त करा मनाला,

कांहीं न करता येते तेव्हां,

राग लोभादी बाह्य गुणाला ।।४।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

-- स्वाती ठोंबरे.

संत सखया अगा पांडुरंगा
कां? रे रंग तुझा हा काळा ।।धृ।।

अयोध्येचा रघुनंदन सावळा
गोकुळीचा यदुनंदन तो नीळा
म्हणुनी तुच कां रे विठुसावळा।।

नीलांबरी, घनमेघ ते सावळे
प्रांगणी खेळतो नीळासावळा
लोचनी तूच विश्वरूपी सावळा।।

निष्पाप रंगले, रुप हरिहराचे
द्वैत, अद्वैत एकरूपची झाले
वाळवंटी, रंगला स्वर्गसोहळा।।

भूधरी ध्वजपताका वैष्णवांच्या
नादती टाळमृदंग झांजचिपळ्या
विठ्ठल विठ्ठल गजर दंगदंगला।।

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १२०.

१९ - ४ - २०२२

रावण नव्हता कुणी राजा, ती होती व्यक्ति ।
व्यक्तीचा तो इतिहास नव्हता, ती होती प्रवृत्ति....१,

आजही दिसती कित्येक आम्हा, रावण या जीवनीं ।
कशी रंगेल जीवन कथा, रावणा वांचूनी...२,

विरोधात्मक बुद्धी तुमची, अडथळे आणते ।
क्रोध, लोभ, अहंकार गुणांनी, प्रवाहाला रोकते...३,

सद्‌गुणांचा पाया खोलवर, जेवढा तो गेलेला ।
रावण वृत्ति हार जाईल, त्याच मग वेळेला....४

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

भारत भूच्या सीमेवरी
लढण्या सैनिक असावा
मनामध्ये नसावा कधी
घरच्यांसाठी रे दुरावा

देशाचे रक्षण करणे
माझे हे कर्तव्य पहिले
दुराव्यातही जवळीक
ह्यातच हित रे आपुले

भारत मातेचे शिपाई
त्यांचे घरटे गावदेशी
माता- पिता ,पत्नी-मुलांची
बांधिलकी असे मनाशी

नकोच खंत दुराव्याची
नातीच अपुली प्रेमाची
जाणीव देश रक्षणाची
चिंता नाहीच दुराव्याची

-- सौ माणिक शुरजोशी
नाशिक

सखी मज सांग,
तो राजकुमार कोण,
उंच सरळ धिप्पाड,
बघ हाती धनुष्यबाण,--!!!
सखी मज सांग,
जमला समूह आगळा,
हा त्यातला, पण वेगळा,
रूप देखणे नीलवर्णा,
आला मजसी विवाह करण्या,--!!

राजकुमार सगळे जमले, सगळ्यात उठून दिसे हा,
मज तो शांत वादळ भासे,
नुसते बघून पुरुषोत्तमा,--!!!

वाटे मज तो निर्भय निडर,
जणू शिव शंभूचा अवतार,--
उठला तो अगदी सत्वर,--
शिव धनु पेलण्या तत्पर,--!!!

बघता बघता ते उचलत,
सर्व येथले """आहा--अचंबित, केली सर्वांची मती कुंठित,
तातही माझे किती चकित,--!!!

मोडले ते मध्ये काडकन्,
कोण हा तडफदार तरुण,--?
नायक बनला समूहातून ,
का मुनी हासतीअसे गालात,-?

मघाशी लंकेचा राजा रावण,
पडता खाली हसले खुदकन,
तुलना कर बघ दोघांत,--
सखी वर्णन करून मज सांग,--!!!

बघ तात किती आनंदित,
जनकराजे अगदी सद्गदित,
सखी धडधडते ग माझे हृदय,
सखी मज सांग,--!!!

हाच योग्य म्हणती वर,
लागणार आता स्वयंवर,
डोळ्यात मावेना त्याची मूर्त, आवडला मज माझा प्रिय,--!!!

करत पापण्यांची पीट -पीट,
उभी बघा मी कशी अवगुंठत,
अशी कशी बघ लाजत बुजत, माझीच लागेल भाग्या दृष्ट,--!!!

सखी मज सांग,--
*ते तर अयोध्येचे राघव,
बघ संयम अन मार्दव,
उचंबळत सारे तनमन,
बघती, हळूच स्मित करत,
सखे, आता काय करू सांग*,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

छम छम बाजे

पैंजण माझे

मी अप्सरा स्वर्गाची

देवलोकींच्या राज्याची ।। धृ ।।

स्वर्गामघुनी आले भूवरी

धडधड होती तेव्हां उरी

तपोभंग तो करण्यासाठीं

आज्ञा होती इंद्राची ।। १।।

मी अप्सरा स्वर्गाची

देवलोकींच्या राज्याची

तपोबलाच्या सामर्थ्यानी

प्रतिसृष्टी बनविली ज्यांनी

सत्वहरण ते अशा ऋषीचे

परीक्षा ठरली दिव्यत्वाची ।। २ ।।

मी अप्सरा स्वर्गाची

देवलोकींच्या राज्याची

भाग्य माझे थोर कसे

विश्वामित्राना जिंकले असे

मात्रत्वाचे रंग भरुनी

देई देणगी शकुंतलेची ।। ३।।

मी अप्सरा स्वर्गाची

देवलोकींच्या राज्याची

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

मातीचा पुतळा एक

फोडला कुण्या वेड्यानी

जीवंत पुतळे अनेक

जाळून टाकले शहाण्यानी ।।

एक करि तो पिसाट

ठरवी वेडा त्याला

अनेकाची उसळता लाट

धर्माभिमानी ठरविला ।।

अशी आहे रीत

नाहीं समजली मना

करुन विचारावर मात

श्रेष्ठ ठरे भावना ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

e-mail- bknagapurkar@gmail.com

एक दगड वाटेवरचा,मला उचलले कुणी
आणले मंदिरी, जरासा आकार देवूनी ।।

हात जोडती... पाया पडती
अंगावर किती थर जडती
वेगळाच मी ठरतो, देव शब्दात अडकुनी ।
एक दगड वाटेवरचा,मला उचलले कुणी।।

किती खाऊ,किती फळेफुले
तोंड न मजला, देतच सुटले
कशासाठी कुणासाठी, मला पडे ना पचनी ।
एक दगड वाटेवरचा......मला उचलले कुणी।।

शाळेच्या भिंती आम्ही बांधू
धरणाच्या भिंतीतही आमचे बंधू
असे यावे क्षण म्हणतो.. सार्थ ठरावे जीवनी ।
एक दगड वाटेवरचा...मला उचलले कुणी ।।

कौशल.

-- श्रीकांत पेटकर