कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
संधी
गंगा आली मार्गामध्ये तहान आपली भागवून घे
संधी मिळता जीवनामध्ये उपयोग त्याचा करून घे
ठक ठक करुनी दार ठोठवी संधी अचानक केव्ह्ना तरी
गाफील बघुनि चित्त तुझे निघून जाईल ती माघारी
चालत राही सुवर्ण संधी हाका देवूनी वाटेवरी
बोलविती जे प्रेमाने तिज सन्मान तयांचा सदैव करी
धुंदी मध्ये राहून आम्ही चाहूल तिची विसरून जातो
जीवनातले अपयश बघुनी नशिबाला परी दोष देतो
यशस्वी ठरती तेच जीवनी उपयोग करुनी संधीचा
साथ देऊनी प्रयत्न्याची मार्ग निवडती योग्य दिशेचा
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
-
घनदाट त्या वृक्षाखाली
घनदाट त्या वृक्षाखाली,पांथस्थ विश्राम करे,
दमुनी भागुनी थकुनी,
आपले ठेवे ओझे खाली,--!!!माथ्यावर उन्हे तळपती,
सावलीत आश्रय घेत असे,
थंडगार पाणी पिऊनी,
तहान तो भागवत असे,--!!!वाटसरू तो गरीब बिचारा,
त्याच्या भुकेलाही धोंडे,
पाणीच भूक भागवे,
सोडवीत पोटाचे कोडे,--!!!गाठोडे आपले घेऊन डोई,
पांथस्थ हात-पाय पसरे,
डोळे मिटुनी जमिनीवरी,
शांत निवांत होऊन पहुडे,--!!!निद्रादेवी रुंजी घाली,
भोवती त्याच्या चहुकडे,
वरुन पानांची नक्षी,
उन्हात संरक्षण कडे,--!!!खेळ चाले, ऊन--सावली, पांथस्थाच्याही मनी चाले,--
पोट मारुनी कसे जगावे,
वाटे चिंताही त्याला भारी,--!!!टपकन पडे, वरून खाली,
थेट पांथस्थाच्या अंगावरी,--
झाड देई फळ आपुले,
पांथस्थ आपली भूक भागवी,--!!!*अनेक गोष्टी निसर्ग शिकवे,
मानवा तुला कळत नाही,
देऊन समाधान असते,
घेण्यात ना ठेवले काही*,--!!!हिमगौरी कर्वे.©
-
कन्येस निराश बघून
कशास घेतला जन्म मुली तूं, आमचे पोटीं
समजत नाहीं काय गे लिहीले, तुझ्या ललाटीं
झेप तुझी दिसून आली, जन्मापासूनी
चतूरपणें तूं मान उंचावली, स्व-गुणांनी
तोकडे पडतो सदैव आम्ही, देण्या तुज संधी
खंत वाटते मनांस ह्याची, कधी कधी
उपजत गुण हे जोपासावे, कळते सारे कांहीं
झेप तुझी आणि झेप आमची, विसंगत राही
असे उमलणारे फूल उद्याचे, तूं एक कळी
धन संपत्ती परकिया करतां, आम्हा जवळी
होऊं शकते उणीव त्यांत, कधीं असता आपले
हेच मग दुजाचे समजतां, मन चरकले
प्रयत्न होतील सुखी ठेवण्या, राहून अर्धपोटीं
आशिर्वाद तरी निश्चित असतील, सदैव तव पाठीं
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
प्रेम अर्ध्या वाटेवरचं
मागून जे मिळतं ते कवडीमोल ठरतं,
अमूल्य असूनही, भावनांच्या कचाट्यात पडतं,
थोडं झुलतं – थोडं डुलतं, थोड रडून पुन्हा हासतं,
तरी मनाच्या हिंदोळ्यावर , निवांत बहरत असतं,
प्रेम अर्ध्या वाटेवरचं, काट्यासारखं रुतून बसतं,
कारण मागून जे मिळत ते कवडीमोल ठरत…!
मागून जे मिळत ते कवडीमोल ठरत…!– श्वेता संकपाळ
-
कधीतरी , कुठेतरी , केव्हाही
कधीतरी , कुठेतरी , केव्हाहीदिसतात प्रेमाचे रंग..म्हणून नाक मुरडणारे खुप दिसतात ,म्हणे काही काल-वेळ आहे का,ही आपली संस्कृती आहे का,पण त्याला आणि तिलाकाहीच सोयर सुतक नसते...तो आणि ती मस्तपणेआपल्या विश्वात असतात,आणि संस्कृती आणि इतर काटेत्यांना कधीच बोचत नसतातपरंतु इतर मात्र तडफडत असतातसंस्कृती आणि वगैरे मध्ये...-- सतीश चाफेकर. -
राधेचे मुरली प्रेम
मुरलीच्या सुरांत विसरली राधा सर्वाला
कुज बूज करुनी जन समजती वेडी ते तिजला
त्या सुरात कोणती जादू
ती किमया कशी मी वदू
सप्त सुरांचा निनाद उठुनी
खेचून घेती चित्ताला – - -
विसरली राधा सर्वाला
धेनु वत्से बावरली
बाल गोपाल आनंदली
रोम रोम ते पुलकित होऊनी
माना डोलती सुरतालाला – - -
विसरली राधा सर्वाला
प्रभूचा होता ध्यास मनी
ती बघे हरिला रात्रन दिनी
जे शब्द निघाले मुरलीतूनी
हाका मारती ते तिजला – - -
विसरली राधा सर्वाला
हरिच्या ओठ्ची भाषा
सुरात ऐकता येई नशा
तो नाद एकला कानी पडता
भाव समाधी लागली तिजला - – -
विसरली राधा सर्वाला
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
आम्ही नाही आहोत पाषाण – भाग १
पोलीस दलातील श्री प्रताप गावडे यांचे मनोगत…..!! काव्यमय रुपात..!!! भाग 1
-
येशील तू कधी भेटाया सख्या
येशील तू कधी भेटाया सख्याती वाट मी अलगद पाहतेगंध अत्तरी केवड्याचे सभोवतीसुवास दरवळून आल्हाद वाहेती कातर वेळ संध्या समयीकेशरात सांज अलगद भिजेसंध्या छायेचा खेळ मनोहरसांज केशरी सूर्य साक्षी असेये सख्या नभ शामल वेळीती वेळ धुंद क्षण बावरेतुझा स्पर्श मधाळ मोहूनमिठीत तुझ्या मी गंधाळतेघे तू चुंबून अलवार मजआस मलमली तुझी बहरेआहेस पुरुष तू अन स्त्री मीन प्रश्न अधिक पडावे कुठलेओढता मिठीत मज हलकेचमोगऱ्याचे गंध हलकेच दरवळेये सख्या तू अवचित असाही रातराणी साद देते तुज रेघे मिठीत अलवार तू मजओठ ओठांनी चुंबीता तू रेचंद्र पाहिलं हसून हा प्रणय साराचांदण्यात तृप्त होईल तुझ्यासवे मी रेकितीक वाट पाहू तुझीये सख्या काहूर तुझे मनी दाटलेभिजले मन हळवे तुझ्या आठवणीततुझ्या वाटेवर चांदण टिपूर सजले-- स्वाती ठोंबरे. -
स्वप्नातली अपूरी इच्छा
दुपारचे भोजन करूनी, आडवा झालो थोडासा
झोप लागूनी त्याच क्षणी, थंडावल्या साऱ्या नसा....१,वाम कुक्षीच्या आधीन जाता, जग विसरलो सारे
स्वप्न पडूनी सुंदर मनी, वाटे आनंद देणारे.....२,पाटी-पुस्तक हाती घेवूनी, पोषाख घाली शाळेचा
घेवूनी गेलो कन्येस माझ्या, नाद जिला शिकण्याचा....३,खूप शिकूनी मोठी होईन, बाबा तुमच्या एवढी
खावू पुस्तक खेळणी आणा, बडबडीत तिच्या गोडी....४,आई नको, परि तुम्हीच या, माझी शाळा सुटताना
टाटा करित गोड वदलि, शाळेमध्ये शिरताना....५,येत असता घरि परत, दुकानी एका शिरलो
बराच खावू आणि खेळणी, घेवूनी मी परतलो....६,उत्सुकतेने बघत असता, कुणीतरी हालविले
हाय वेड्या ! हे तर स्वप्न, तिनेच जे तोडले.....७,क्षणभर आवक् झालो मनी, स्वप्न भंग पावतां
खंत वाटली उगाच एक, अपूरी इच्छा राहतां....८डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
बदलते भाव
कसा वागतो दोन प्रकारे, दिसून सर्वा येते
राग दाखवी क्षणात, आणि प्रेमळ ही वाटते....१
देहस्तरावरले प्रश्न सारे, सुख-दु:खानी भरले
अंतर्मनातील भाव परि, आनंदीच वाटले....२
देहाशी त्या येवून संबंध, राग लोभ दाखवी
केवळ त्यातील आनंद शोषण्या, अंतरात्मा शिकवी...३
जड होता पारडे एकाचे, भाव येई दिसून
भावांचे रंग बदलती, अंतर बाह्यावरून...४
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti