(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

  • आत्मविश्वास

    जे जे मजला हवेच होते,
    मिळवित गेलो यत्न करूनी,
    चालत असता जेव्हा पडलो,
    उठलो होतो धीर धरूनी ।।१।।

    आतंरिक ती शक्ती माझी,
    पुन्हा पुन्हा तो मार्ग दाखवी,
    शरिराला ती जोम देवूनी,
    वाटेवरती चालत ठेवी ।।२।।

    निराश मन हे कंपीत राही,
    विश्वालासा तडे देवूनी,
    दु:ख भावना उचंबळता,
    देह जाई तेथे हादरूनी ।।३।।

    परि विवेक हा जागृत होता,
    विश्लेषण जो करित राही,
    सुख, दु:खाचा अर्थ लावूनी,
    मनास तेव्हा धीरच देई ।।४।।

    गिळून घेता अपयश सारे,
    खंत वाटली कधी न त्याची,
    समज आली मनास ही की,
    चूक असावी मार्ग निवडीची ।।५।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • सासू सून संवाद (३)

    सासू : अगं अगं सूनबाई
    सून : काय म्हणता सासूबाई?
    सासू : माझा गाऊन तू, काय गं केला ?
    सून : भांडीवाल्या बाईच्या मुलीला दिला.
    सासू : अगं अगं सून बाई
    सून : काय म्हणता सासूबाई?
    सासू : माझं घड्याळ तू, पाहिलेस का गं ?
    सून : चुन्याची डबी रोज जातं मागं.
    सासू : अगं अगं सूनबाई
    सून : काय म्हणता सासूबाई?
    सासू : माझा विग तू, काय गं केला ?
    सून : क्लबच्या नाटकात हिरॉईनला दिला.

  • कोमेजल्या फुलांचा गंध

    कोमेजल्या फुलांचा गंध
    वाऱ्यावर उडून गेला बाई
    निर्माल्य झाले सुकून त्याचे
    कोमेजल्या कळ्या काही
    दुःख माणसाचे न दिसते
    कधी केव्हा कुठलेच काही
    परी दुनिया शिकविते धडे
    हजार उपदेश रोज करुनी
    विरल्या भावनांचा निचरा
    न मोकळा कुठे कधीही
    गर्तेत गोल फिरतो वारा
    उडून पाचोळा वेदना सारी
    मनाच्या कातर वेळा
    निःशब्द साथ सुटतील कोडी
    आप्त जातील सोडून सारे
    थेंब अश्रूंचा दाटून राही हृदयी
    नशिबाचे देणे वेगवेगळे
    ललाटी सटवी लिहून जाई
    नियतीच्या हातात सूत्रे सारी
    माणुस पराधीन एकाकी होई
    मरणं येणार अंतिम सत्य
    परी जगण्याचा मोह राही
    मोहजाल ममतेचे सारे
    न सुटका यातून काही
    दान नशिबाचे पडते तसेच
    घडणारे विधिलिखित काही
    न सुटला कोण यातून कधी
    जन्म मरणं फेरा चाले एकाकी
    दुःखाचे डोंगर चढता चढता
    भोग येतात आयुष्यात सामोरी
    न सुटला यातून कुणीही
    पैलतीर पार नौका तरावी
    यावे मरणं अचानक हसत
    मोह जगण्याचा न रहावा काही
    येईल मरणं माझे असेच अवचित
    काव्यांत गुंफून राहतील स्वातीचे मोती
    -- स्वाती ठोंबरे.
  • सोबत

    मिट्ट काळोख
    इथे आसपास
    दिसेना कुठे वाट
    होतात नको ते भास

    वाटते जणू
    थांबले नकळत श्वास
    ऐकू येतात आता
    हृदयाचे ठोके खास

    सोबतीला फक्त
    किर्रर्र शांत अधिवास
    स्थिर नाही चित्त
    फक्त भीतीचा आभास

    अशात येई हाक सख्या
    घेई मन तुझा ध्यास
    तिरीप आली उजेडाची
    मज येई तुझा तोच सुवास

    सोबत किती गरजेची
    हे जाणवले, लागली आस
    नकोते अंधारे एकलेपण
    उजळुया चल मधुमास!!

    --वर्षा कदम.

  • मला उमगलेला पाऊस

    पाऊस कधी मला समजलाच नाही.
    किचकीचणाऱ्या डबक्यात,
    मिचमीचणाऱ्या दिव्यात
    कडाडणाऱ्या ढगात
    कसला आलाय रोमांच.

    पण
    झुलणाऱ्या पानांत
    मातीच्या तहानलेल्या सुवासात
    निरागस टपोऱ्या थेंबांत
    पाऊस कधी मी बघितलाच नाही.

    आणि जेव्हा उधळली बरसात
    गहिऱ्या प्रेमात
    अबोल स्पर्शात
    मनातल्या वादळात
    गच्च डोळ्यांत,
    पाऊस तेवढा चांगला पुन्हा कधी मला समजलाच नाही.

    -- कल्याणी

  • मायमाऊली मराठी

    माऊली मराठीच माझी मायबोली
    ज्ञानयोगीयांची कनवाळू माऊली
    ओम नमोजी आद्या वेद प्रतिपाद्या
    स्वसंवेद्या मराठी माझी मायबोली

    ज्ञानेश्वरी ही ज्ञानेश्वर माऊलीची
    गाथा, जगतगुरू तुकाई माऊली
    भाषाबोध सकल संतसद्गुरूंचा
    माऊली मराठीच माझी मायबोली

    शब्द मराठीच अस्मिता अंतरीची
    गीता, भागवत, दासबोधादी ग्रंथाली
    अक्षर अक्षर, साक्षात्कार स्वयंभू
    माऊली मराठीच माझी मायबोली

    माझ्या मराठीचा मला स्वाभिमान
    जगतवंद्य! ती जगतवंद्य मानिली
    प्राणांहूनही ती श्रेष्ठ आम्हा निरंतर
    माऊली मराठीच माझी मायबोली

    अती आदरे, मराठी अंतरी जपावी
    मराठी मातृभाषा जी आम्हा लाभली
    मराठी भाषा हा अलंकार वैखरीचा
    माऊली मराठीच माझी मायबोली

    -- वि.ग.सातपुते. (विगसा)

    9766544908

    २७ - २ - २०२२.

  • प्रेमस्पर्ष

    मुरलीधरा वाजीव रे मुरली
    जीवसृष्टी सारी आसुसलेली...

    सुर वेणुचे दशदिशा उजळती
    खगगण, मंजुळ स्वरे गाती...

    गोकुळीची जित्राबे गोधूली
    तुझ्याच ओढ़ी हंबरत येती...

    झुळझुळती मोदे वृक्षवल्ली
    मीरा, राधा भक्तिगीत गाती...

    स्वर तव मुरलीचे मनोहारी
    प्रेमस्पर्शे जीवास जगविती

    -- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

    (9766544908)

    रचना क्र. २८०

    २/११/२०२२

  • पाऊस येतो

    आला तोच सुगंध
    ज्याचा आठ मास विसर पडतो,
    आला तोच मातीच्या गंधाचा अत्तर
    जीव वेडावून भान हरपतो,
    आला तोच सोहळा
    ज्याचा सृष्टीला परमानंद होतो,
    भिजवून धरतीला आकंठ
    चराचरातून निर्मळ करतो,
    आला पाऊस तोच पुन्हा
    जो दरसाली नित्यनेमाने येतो,
    तरीही नेहमी नव्या जुन्या आठवणींचा
    पूर पुन्हा वाहून आणतो,
    आला शहारा तोच तेव्हाचा
    डोळे अलगद मिटून घेतो,
    तू नाहीस जवळी तरीही
    तुझ्या मागोमाग हा पाऊस नेतो,
    -- वर्षा कदम.
  • अनुसंधान

    इथे केवळ मीच शहाणा
    मलाच सारेकाही कळते
    दंभ नसावा अहंपणाचा
    गर्वाचे घर खाली असते.....

    कोण आकाशांतुन पडतो
    जन्म एक प्रसवणे असते
    एकची न्याय दयाघनाचा
    जन्मुनी अंती जाणे असते.....

    दिल्याघेतल्याचे नाते इथले
    पूर्वकर्मी ऋणमोचन असते
    सत्कर्मी अनुसंधान साधावे
    तीच एक मोक्षमुक्ती असते.....

    वि.ग.सातपुते.( भावकवी )

    (9766544908)

    रचना क्र.२७३

    २७/१०/ २०२२

  • जीवन प्रभूमय

    जीवन काय आहे,
    मला जे वाटत असे,
    ते समजून घ्या तुम्हीं,
    प्रभूमय ते कसे ।।१।।

    मृत्यूचा तो विचार,
    कधी न येई मनी,
    मृत्यू आहे निश्चित,
    माहित हे असूनी ।।२।।

    भीती आम्हां देहाची,
    कारण ते नाशवंत,
    न वाटे मरूत आम्ही,
    आत्मा असूनी भगवंत ।।३।।

    आत्मा आहेची अमर,
    मरणाची नसे भीती,
    जी भीती वाटते,
    ती असते देहाची ।।४।।

    आत्मा नसे कुणी,
    तो तर प्रभूच आहे,
    साकारलेला सर्वत्र,
    बाहेर व अंतरी राहे ।।५।।

    -- डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com