(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

  • डाग!

    कितीही देशी शीतल चांदणे
    आनंदाचा ठरुनी मेरुमणी
    काट्यापरि हा मध्येंच बोचतो
    डाग तुझा लक्ष्य खेचूनी

    ठाऊक नाहीं कधीं कुणाला
    कसा लागला डाग उरीं
    पडला असेल चुकून देखील
    कुणी रंग उधळतां वेड्यापरि

    शुभ्रपणाचा मानबिंदू हा
    डागरहित जीवन त्याचे
    केवळ एका डागापायीं
    सत्य झांकाळते कायमचे

    मिटून जातां डागही मिटतो
    उरते मागें सत्य तेवढे
    परि पुसण्यासाठी डाग एक तो
    मिटणे उपाय जहाल केवढे

    जोवरि जीवन चंद्रा तुझे
    डाग दिसेल माथ्यावरचा
    दुग्धामृताच्या घटांमधला
    असेल थेंब तो विरजणाचा

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • ती आणि तो कालच परत

    ती आणि तो कालच परत
    भेटले.....खुप गप्पा मारल्या
    ते दोघेही अजून तसेच होते..
    पूर्वीसारखे....
    मनात विचार आला
    खरेच दोघे lucky आहेत
    मग परत विचार आला
    luck...bad luck हे मानले तर असते
    नाहीतर काहीच नाही....
    त्या दोघांना मी
    अनेक ठिकाणी शोधतो
    अनेकांमध्ये शोधतो
    पण सहजपणे सापडत नाहीत....
    पूर्वीसारखे असणे महत्वाचे
    त्याला जुनेपण चिकटलेले नसावे
    हे चिकटलेले जुनेपण पुढे
    नेहमी घात करते..
    पूर्वीसारखे ताजे रहाणे
    आवश्यक असते...
    निदान प्रेमात तरी......
    -- सतीश चाफेकर.
  • समाधानाची बिजे

    दाही दिशांनी फिरत होतो

    मनी बाळगुनी तळमळ ती

    कसे मिळेल समाधान ते

    विवंचना ही एकच होती

    धन दौलत ही हातीं असतां

    धुंडाळल्या त्या बाजार पेठा

    न मिळे समाधीन कोठें

    थकली पाऊले चालून वाटा

    देखिले निसर्गरम्य शिखरे

    आणिक कांहीं प्रार्थना स्थळे

    शिलकीमध्यें दिसे निराशा

    कारण त्याचे कांहीं न कळे

    भावनेमधली विविध अंगे

    येऊं लागली मनीं दाटूनी

    उसंत मिळता थोडी तेव्हां

    उतरत होती काव्य रुपानी

    धुंदीमध्यें सदैव राहूनी

    लिहीत गेलो सुचले जे जे

    कसा काळ तो जावूं लागला

    कोडे ह्याचे कधीं न उमजे

    शोध आजवरी घेत होतो

    सांपडले परि तेच समाधान

    उत्स्फूर्तपणे जे करीत आलो

    त्यातच दिसली बीजे महान

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • आजचा बाबा

    आजकाल generation gap जरा कमी झालाय
    कालचे अहो बाबा आजचा अरे बाबा झालाय ...

    कालचे बाबा रागावणारे guardian असायचे
    आज काल समजावणारा friend झालाय

    बाबा काल घरातला पोलीस असायचे
    आज partner इन crime झालाय

    कालचे बाबा शाळेत यायचे तर धडकी भरायची
    आज स्कूल मध्ये जाताना hi फाईव्ह देताय

    कालचे बाबा हळदीच्या दुधासाठी रागवायचे
    आजचा बाबा कोल्ड ड्रिंक share करता झालाय

    आजारी मुलीसाठी काल पण
    बाबा ३ वेळा फोन करायचेच
    आजचा बाबा मीटिंग्स cancel करायला शिकलाय

    कालचे बाबा मुलाच्या लग्नानंतर
    देव दर्शनाची तयारी करायचे
    आज बाबाने मुलासाठी हनिमून package बुक केलाय

    काळ बदलतोच पण नातं नाही बदलत
    बाबांच्या कठोर वागण्यात काल पण प्रेम दिसायचं
    आजचा बाबाही नकळतच जरा जास्त हळवा झालाय

    बाबा कालही हिरो होते आजही आहेच
    कालपण बाबा great च होते
    आजचा बाबा मात्र favourite झालाय ....!!!

    -- सौजन्य : अारती गोसावी

  • “कशी कळेना प्रीत तुला…?”

    प्रेमरंग उधळूनी

    प्रेमालींगण देऊनी

    दाखव मला, हिरवी फीत

    तुला कशी ……………….!

  • प्रथम शाहाणा कर

    अपमान होईल तुझा शारदे हे घे तू जाणूनी
    मूर्खावरती बरसत आहेस जाणेना कुणी....१

    ज्ञान-विज्ञान अभाव दोन्हीचा असे माझे ठायी
    भाषा साहित्य यांच्या छटा दिसून येत नाही....२

    निर्धनासी धन मिळता जायी हर्षूनी
    हपापलेला स्वभाव येई मग तो उफाळूनी....३

    माकडाचे हाती मिळे कोलीत विनाशास कारण
    गैरउपयोग होई शक्तीचा नसता सामान्य ज्ञान...४

    शब्द वाकतील तुझ्या कृपेने, भावना उफाळता
    वेड्यापरी कोठेही पळतील मर्यादा सोडता.....५

    जाण आहे एकची मजला तुझ्या शक्तीची
    वाल्मिकी कालीदास, अज्ञानीना ज्ञानी केल्याची....६

    तसेच देवून ज्ञान मज थोडेसे शाहणा कर आधी
    ठेवणार नाहीत नावे मजला नंतर कुणी कधी....७

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०

  • सावली

    जरी मी चालतोही एकटा
    असे तुमची सावली सोबती
    धरुनीया बोट जन्मदात्यांचे
    कृपाळु, चालवितो सुखांती...

    भेटता सहृद तुम्हासारखे
    रुजली अंतरी भावप्रीती
    अरुपाचे रूपडेही आगळे
    दृष्टांत सावलीत उजळीती...

    सत्कर्मे अनुभवता दुनिया
    सावलीत ब्रह्मानंदी तृप्ती...
    जे जे पेरावे ते तेच उगवते
    कृतज्ञतेतुनी ओसंडते मुक्ती...

    अशा भावनांच्या प्रेमादरात
    सावलीसंगे निर्मली मन:शांती...
    प्रांजळ प्रेमची सदा देत रहावे
    फुलवित जावी निष्पाप प्रीती...

    रचना क्र. ५६

    २५ /६ /२०२३

    -वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

    9766544908

  • जीवन एक प्रवास

    जीवन एक प्रवास मानवा, जीवन एक प्रवास

  • शब्द संवाद

    केंव्हातरी शब्द संवाद होतो
    पडतात, बोल तेव्हडे कानी
    केवळ खुशाली मात्र कळते
    अव्यक्त मनीचे ओठी थबकते

    हेच आता अंगवळणी पडले
    सुख! जणू चाटण मधासारखे
    अवीट तो आनंद देऊनी जाते
    अव्यक्त मनीचे ओठी थबकते

    बोलती निरपेक्ष अधीर लोचने
    अंतरी झरझरते निष्पाप प्रीती
    मनभावनांचे विशुद्ध गंगाजल
    ओंजळीत अर्ध्य म्हणुनी येते

    मौनात! अंतरीच्या प्रीतभावनां
    सोज्वळ सात्विकतेच्या बंधनात
    जन्म सारा, निस्वार्थी समर्पणात
    तरी प्रीतभावनां अंतरी ओघळते

    -- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

    9766544908

    रचना क्र. २०.

    २० - १ - २०२२.

  • मंद गारवा हवेत…

    हृदयात वणवा होता
    नजरेत ती होती
    मंद गारवा हवेत
    मनात उब होती

    डोक्यात विचार होता
    ओठावर कविता होती
    मंद गारवा हवेत
    शब्दात उब होती

    भोवती प्रेम होते
    सुंदर ती होती
    मंद गारवा हवेत
    तिच्यात उब होती

    जगणे सुरू होते
    जीवनात मजा होती
    मंद गारवा हवेत
    जगण्यात उब होती

    जवळ ती नाही
    फक्त कल्पनेत होती
    मंद गारवा हवेत
    स्वप्नात उब होती

    © निलेश बामणे