कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
बहिणीची हाक
राखण करीतो पाठीराखा, भाऊ माझा प्रेमळ सखा,
विश्वासाचे असते नाते, एकाच रक्तामधून येते ।।१।।आईबाबांचे मिळूनी गुण, तुला मला हे आले विभागून,
हृदयामधली ज्योत त्यांच्या, तेवत आहे आज आमच्या ।।२।।प्रकाश झाला परंपरेनें, त्याला माहित पुढेच जाणे,
मार्ग जरी भिन्न चालले, मूळ तयाचे खालीं रूजले ।।३।।अघात पडतां तव वर्मी, दु:खी होऊन जाते बघ मी,
दिसत नाही कुणा हे बंधन, जीव श्वासाचे अतूट स्पंदन ।।४।।भांडत रूसत हासत होतो, जगण्यामधला भाग असे तो,
खेच खेचता ढील सोडतां, सुटत नाहीं मग तो गुंता ।।५।।बाह्यांगीं तूं दूर आहे जरी, तव प्रतिमा ही राही अंतरी,
बघत राहते तुझी भाऊबीज, आठवणीत मी जगते आज ।।६।।
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
माणुसकी
कुणी नटसम्राट म्हणून गेले
मला घर हवंय घर,
इथे माणसाच्या आयुष्याला
लागलीय घरघर.
काँक्रिटचे या जंगलात
हरवलीय एक गोष्ट,
माणसा माणसातला
माणूस झालाय नष्ट.
चार घासांसाठी
प्राण जाती कुणाचे,
कुणी करी दान
उकिरडयाला अन्नाचे.
मुक्या प्राण्यांना
कुणी लावी लळा,
आपल्याच रक्ताचा
कुणी दाबे गळा.
कुणी करी मुस्कटदाबी
शक्तीच्या जोरावर,
कुणी भांडी खुर्चीसाठी
सत्तेच्या बळावर.
दाम करी काम
परी दाम होतो खोटा,
सर्व मिळूनही
कुणी कपाळकरंटा.
टीचभर जागेसाठी
कुणी होई बेघर,
महालात ही दिसे
इथे मोठे विवर.
कुणा अग्नी देण्या
असे बालक अजाण,
कुणा मातीत मिसळण्या
पडे माणसाची वाण.
इथे कुणास नाही
कुणाचीच पर्वा,
समजतो प्रत्येकजण
स्वतःला सर्वेसर्वा. -
जीवन एक प्रवास
जीवन एक प्रवास मानवा, जीवन एक प्रवास
-
व्यर्थची यात्रा
जमले होते असंख्य भाविक, जगंदबेच्या दर्शना ।
कांहीं तरी मागत होते, हात जोडूनी चरणा ।।
दयावान ती आहे समजता, गर्दी होते तिजपाशीं ।
कधी न दिले काहींहीं तिजला, मग ही मागणी कशी ? ।।
जावू नका दर्शनास तिच्या, रिक्त अशा त्या हाताने ।
तिला पाहिजे ताट पूजेचे, भरलेले भक्ती भावाने ।।
व्यर्थ होवून जाती ते श्रम, भक्तीभावाच्या अभावी ।
उभे आयुष्य वाऱ्या करूनी, हाती काही न येई ।।
मानव रूप देऊनी तिजला, धनादी वस्तू अर्पिती ।
पूजाविधींचा थाट करूनी, मोठेपणा दर्शविती ।।
भक्तीची ती भुकेली असूनी, काही न लागे तिजला ।
केवळ तुमचे भाव जाणूनी, सर्वच मिळेल तुम्हाला ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
-
नाम घेण्याची वृत्ती दे
सतत नाम घेण्यासाठीं, बुद्धी दे रे मजला
आठवण तुझी ठेवण्याची, वृत्ती दे रे मनाला ......।।धृ।।श्वासात प्राण म्हणूनी, अस्तित्व तुझेच जाणी
श्वास घेण्याची शक्ती, तुझ्याचमुळे असतीजीवनातील चैतन्य, तुजमुळेच मिळते सर्वांना.....१
सतत नाम घेण्यासाठी बुद्धी दे रे मजलाअन्नामधले जीवन सत्व, तूच ते महान तत्व
सुंदर अशी सृष्टी, बघण्या ते दिली दृष्टीआस्वाद घेण्या जगताचा, जागृत ठेवी भावनेला...२
सतत नाम घेण्यासाठी, बुद्धी दे रे मजलानिनादाच्या लहरी, तन्मयतेने श्रवण करी
आभार मान्यता मति, परि शब्दही कमी पडतीजगणेच कठीण वाटते, क्षणभर तुजविण कुणाला...३
सतत नाम घेण्यासाठी बुद्धी दे रे मजलाजाणून तव उपकार, मानावे सदैव आभार
ही भावना येते मनी, जावे तुझ्यात समावूनीरोम रोमातूनी माझ्या, नामाच्या दे गतिला....४
सतत नाम घेण्यासाठी बुद्धी दे रे मजलाडॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
अभंग
घरधनी तीचा |भेटण्यां विट्ठला ||
वारीस निघाला |पंढरीच्या ||१||घरदार सारं | वावर सोडून ||
कर्ज गा काढून | तीर्थ करी ||२||डवरण्या शेत |नाही गडी कोणी ||
गेला घरधनी | पंढरीसी ||३||वावरात तीच्या | माजले रे तण ||
करिते निंदण | एकटी ती ||४||आभाळ फाटलं | लागली ही झड ||
झाली पडझड | गावोगावी ||५||पाऊस बोवारा | कधीचा थांबेना ||
तीला करमेना | घरामंधी ||६||हंबरते बैल | गोठ्यात जोरानं ||
रिकामी गव्हाण | पाहुनिया ||७||नाही पाहवला | त्यांचा कळवळा ||
उचलून विळा | निघाली ती ||८||मुक्या त्या जिवात |दिसला रे तीला ||
देव लपलेला | भूकेजुन ||९||सांगिले संतांनी | करा भूतदया ||
द्यावी रे बा माया | प्राणीमात्रा ||१०||आचरले तीने | आवडीने व्रत ||
नाही पंढरीत | देव तीचा ||११||-- © जयवंत वानखडे,
कोरपना -
नियतीची चाकोरी
अथांग सारे विश्व हे, असंख्य त्याचे व्यवहार ।
कसे चालते अविरत, कुणा न कधी कळणार ।।खंड न पडता केव्हाही, सूर्य-चंद्र येई आकाशी ।
वादळ वारा ऋतू बदले, चूक न होई त्यांत जराशी ।।घटना घडे पुन्हा पुन्हा, आकार रूपे बदलत ।
हर घटनेचे वलय, फिरे एकची चाकोरीत ।।प्रत्येक कालक्रमणाच्या आखून, दिल्या मर्यादा ।
ठेवी अडकवून त्यामध्ये, सर्वाना नियती सदा ।।जरी भासे नवीन कुणा, नाविन्य सारे त्याचेसाठी ।
बघत नाही जूनेपण तो, येई नंतर त्याचे पाठी ।।डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५० -
झाड… आणि तुम्ही
एकेकटे पाहून झाडं तोडता तुम्ही
दाटी असता वृक्षाची ......
अटकता ,लटकता ,
भटकता तुम्ही ....!-- श्रीकांत पेटकर.
कौशल -
कधी कधी थकत जातं मन
कधी कधी थकत जातं मनविचारांच्या अगणित काहूराततरीही उरतात अनेक प्रश्न सारेअर्धवट अनाकलनीय गूढ आवर्तनातमनाला क्षीण होतो हलकासाआणि विखुरतात आवेगांचे वारुपडझड होते अनंत कथांचीउरतात मागे वेदनांचे तेच वारुखोल तळाचा गाभा अंधारुन जातोउध्वस्त मनात काट्याचा घाव बोचतोतरीही राहतात अनेक प्रश्न अनुत्तरित काहीउत्तरांची काजळ रेघ निसटते त्या घनगंभीर रात्रीमन हरवत की हरकत कळत नाहीआईच्या शब्दांची मात्रा अल्लड वयात उलगडत नाहीउशीर होतो वेळ निसटून अलगद जातेया मनाचे त्या मनाला उलगडत नसतेपैलतीरी संध्या अवचित आयुष्यात येतेसांज दिवा लावतांना वेळ सरत जातेनको होतात साठवणी हरवून जाणाऱ्याआयुष्यात येणाऱ्या चिंता जातात वाढणाऱ्यामनःशांती ढळत जाते अलगद काळ डोहातदूर हरवतात वाटा आल्हाद पाचोळ्यातरडवून जाते वेळ कातर संध्या धूसर होतेआईच्या आठवणीत मग नयन पैल लागते-- स्वाती ठोंबरे. -
स्वप्नातली अपूरी इच्छा
दुपारचे ते भोजन करूनी, आडवा झालो थोडासा
झोप लागूनी त्याच क्षणी, थंडावल्या साऱ्या नसा....१,वाम कुक्षीच्या आधीन जाता, जग विसरलो सारे
स्वप्न पडूनी सुंदर मनी, वाटे आनंद देणारे.....२,पाटी-पुस्तक हाती घेवूनी, पोषाख घाली शाळेचा
घेवूनी गेलो कन्येस माझ्या, नाद जिला शिकण्याचा....३,खूप शिकूनी मोठी होईन, बाबा तुमच्या एवढी
खावू पुस्तक खेळणी आणा, बडबडीत तिच्या गोडी....४,आई नको, परि तुम्हीच या, माझी शाळा सुटताना
टाटा करित गोड वदलि, शाळेमध्ये शिरताना....५,येत असता घरि परत, दुकानी एका शिरलो
बराच खावू आणि खेळणी, घेवूनी मी परतलो....६,उत्सुकतेने बघत असता, कुणीतरी हालविले
हाय वेड्या ! हे तर स्वप्न, तिनेच जे तोडले.....७,क्षणभर आवक् झालो मनी, स्वप्न भंग पावतां
खंत वाटली उगाच एक, अपूरी इच्छा राहतां....८-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti