हादरून गेलो मनात पूरता, ऐकून त्याची करूण कहानी
केवळ एका दु:खी जीवाने, हृदय दाटूनी आणीले पाणी

असंख्य सारे जगांत येथे, प्रत्येकाचे दु:ख निराळे
सहन करिल का भार येवढा, ऐकूनी घेता कुणी सगळे

सर्व दुखांचा पडता डोंगर, काळीज त्याचे जाईल फाटूनी
कसाही असो निर्दयी कठोर, आघात होता जाईल पिळवटूनी

मर्म जाणीले आज परि मी, पाषाणरूप तुझे कां देवा
सर्वजणाची दु:खे झेलण्या, वज्र देह हा धारीला असवा

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

कृष्ण कमळ-

तू खरी, का मी, प्रश्नच मज पडे,
कोण सुंदर जास्ती,
कोडेच ते पडे,--?

चिंतन करते, डोळे मिटुनी,
का तसेच करते तीही,--?
इतके साम्य दोघीतही,
तरंग उठतात प्रत्यही,--!!

काय निनादले अंतरंगी,
जणू पावा वाजवे श्रीहरी,
मंजूळ ती *धून ऐकुनी,
तीही गेली भान विसरुनी,-!

अद्वैतरुपे दोघीआम्ही ,
आत्मा एकच विचरी,
संवाद साधत प्रतिबिंबी,
म्हणू का माझीच सावली,-?

कृष्णच खेळतो लोचनी,
एकरुप झालो परमात्मी,
दुनिया कोण कुठली,
जाणत नाही आम्ही,
आमची असे वेगळी,
तल्लीन ती श्रीरंगी,--!!!

© हिमगौरी कर्वे.

ब्रह्म अनामिक
कृपाळू जन्मदा
वात्सल्य लाघवी
असीम पुण्यदा

वैभव पंचभुतांचे
खेळ ऋतुऋतुंचे
चैतन्यरुप सृष्टीचे
सौभाग्य जीवनाचे

कर्मफल संचिती
भोगणे जीवनांती
सत्कर्माचे पहाड़
श्वासास सुखावती

विवेकी सदभावनां
ब्रह्मानंदे जगविती
राखावीत मनांतरे
लाभतेच मन:शांती

चक्रधरी चक्रपाणी
विटेवरीचा पांडुरंग
वैष्णवासंगे नाचतो
विठ्ठल,हरि,पांडुरंग

दुथडी गंगाभागीरथी
डोह, स्वर्गामृताचा
डुंबावे मुक्त निश्चिंती
क्षणक्षण कृतार्थतेचा

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १५६.

५ - ७ - २०२२.

ती आणि तो
खरे चर्चेचा विषय असतात
अर्थात दुसऱ्याच्या दृष्टीने
त्यांना विचारा..
ते सहजतेने म्हणजे ईझींली घेतात
पण.....हा पण महत्वाचा असतो
जेव्हा ब्रेंक अप होतो तेव्हा मात्र
चर्चा सुरु होतात..
त्या दोघांच्या मनात देखील
ब्रेंक अप हा शब्द इतका रूढ होतो
त्यातला तो किवा ती
कधीकधी
ह्या शब्दापार असतात....
काहीच वाटत नाही
आणि मग दोघांच्या बाबतीत शेवटी कधीतरी
फक्त व्यवहार उरतो
जो लग्न नावाच्या
मांडवाखाली उरकला जातो........

-- सतीश चाफेकर.

बिलोरी दिसते प्रतिबिंब
तेच कां ? रुपडे आपुले
कसा ? शोधावा आत्मा
कोणते ? रूप ते आगळे।।

माया सारीच दयाघनाची
रुपात, साऱ्या तोच एक
देही, तो चिरंजीव आत्मा
दावितो जगण्याचे सोहळे।।

जीव! सृष्टीत या विनाशी
कृपावंत! तो जगविणारा
जाणावे, त्यालाच निरंतर
रूप आपुले त्यात दडलेले।।

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र.३३.

२ - २ - २०२२.

ध्यान लागतां डूबूनी जाई अंतर्यामीं
बाह्य जगाला त्याच क्षणीं विसरतो मी

चित्त सारे केंद्रित होई आत्म्याकडे
दुर्लक्ष्य होऊनी देहाचा विसर पडे

संवाद होता आत्म्याशी
विचारा सारे आतून कांहीं

आंतल्या आवाजांत सत्याचा भाव
भविष्यातील घटणाचा त्यासी ठाव

नियमीत ध्यान साधना करती
इतर जीवांचे प्रश्न समजती

ऋषीमुनीना ध्यान शक्ती अवगत
राजाश्रय मिळूनी राज गुरु ठरत

प्रश्न सोडवी ध्यान शक्तिने
आत्म्याची मदत घेई युक्तीने

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

एका मोठ्या कारखान्याचा मालक,

भासत होता छोट्या विश्वाचा चालक

लाखो रूपयाची उलाढाल रोज होत होती,

मागणी, पूरवठा, उत्पन्न याचा बनला होता त्रीकोण

उत्पन्नानी घेतला होता उंची वरचा कोन,

लक्ष्मी मालकावर प्रसन्न होती,

खातां आलं असतं तर प्रत्येक जेवणांत

पाव किलो सोनं आणि तोंडी लावायला चार हिरे

पण नशीब दुर्दैवी बिचारे,

मधूमेह आणि रक्तदाब होता त्याला,

वर्ज्य केल होत साखर व मिठाला

नाचणीची भाकरी व उकडलेल्या अळणी

भाज्यांमधून शोषित होता जीवन सत्व.

जगण्यासाठी आहार नियंत्रण

समजला होता हे तत्व.

वात पित्ताची प्रकृती त्याची.

थंड पाणी थंड हवा यांचे पासून दूर राहण्याची.

लाकडाच्या टणक फळींचा केला होता खास पलंग,

कारण मऊ गादीमुळे ठणकत होते त्याचे अंग,

आणि त्याच पलंगावर बसून नैसर्गिक हवा व प्रकाशामध्ये,

कंपनीच्या लाखो रूपयाच्या Balance Sheets वर

व चेक्सवर स्वाक्षऱ्या करित होता.

पाने मागे पुढे चाळीत होता,

मध्येच मान वर करून बघत होता,

विचारत होता, समजल आहे हे दाखवित होता,

हिशोब तपासनीस, सेक्रेटरी, पर्सनल मॅनेजर

सारे उभे होते सभोवताली.

माना त्यांच्या झुकत होत्या,

शब्द त्याचे ते उचली,

कसला तरी आंतरीक अभिमान अहंकार

चेहऱ्यावर चमकत होता.

आपल्या एका स्वाक्षरीमध्ये लाखो रूपयाच्या

उलाढाली सहजगत्या होण्याची ताकद आहे

या जाणीवेने, मध्येच थांबून सेवकाने टेबलावर ठेवलेले

लिंबू सरबताचे घोट पित होता... सरबत....

स्वच्छ निर्मळ पाणी त्यांत लिंबाचा रस.

साखर मिठ वर्ज्य असलेले,

हा भोगत होता आणि इतर उपभोगात होते,

तरी देखील हे सारे माझे आहे,

हीच खोलवरची जाणीव त्याला जगवीत होती..

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

-- विनोद