(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • चारोळी – साद घालती काजवे

    साद घालती काजवे
    अंधार सभोवताली
    व्यापलेला नंभ
    चाँदण्याची वेली

    -- शरद अर्जुन शहारे

  • गरीबाची लालपरी

    तांबडं फुटताच गाडी
    यायची आमच्या फाट्याला
    सुरूवात व्हायची सडा सारवणाला
    अन् वेग यायचा जात्याला
    लहानपणी मांडीवर बसल्यामुळे
    तिकिट नाही काढायचे
    शिटावर बसण्यासाठी
    आम्ही मात्र रडायचे
    गरीब श्रीमंत करीत
    नव्हती कसलाच भेदभाव
    मार्गावरला एकही सुना
    सोडत नव्हती गाव
    वृद्ध ,अपंग व महिलांना
    जागा असायची राखीव
    आदर करावा सर्वांचा
    करून द्यायची जाणीव
    माळरान,डोंगरदऱ्या तुडवीत
    जायची सुखरूप घेऊन
    पडत्या पावसात बिचारी
    स्वतः निघायची न्हाऊन
    लालपरीच एकमेव
    होती गरीबाची गाडी
    खिडकीतून बघितल्यावर
    दिसायची पळणारी झाडी
    अर्ध्यातिकिटामध्ये तिनं
    प्रवास केला सुखाचा
    पाहुण्यांच्या घरी राहण्याचा
    आनंद दिला मुक्कामाचा
    तू येत नसल्यामुळे आता
    वेग जात्याला येत नाही
    फुटलं जरी तांबडं
    वेळ माञ कळत नाही..!

    -- सुभाष ञ्यंबक दुष्यंत.

  • आई

    आई आहे ईश्वराच्या आधी
    पवित्र जगाची या निर्माती
    म्ह्णून झुकतो तिचा निर्माता
    ईश्वरही तिच्या चरणावरती !
    आई प्रेमळ प्रतिबिंब छान
    प्रेम जगाला देणारी ती
    प्रेमाची मग शोभावी एक
    छान प्रेमळच परिभाषा ती !
    आई आहे शब्द पहिला
    बाळ नेहमी जो उच्चारतो
    मायबोलीत आईच्या त्या
    बोलायला तो जसा लागतो !
    आई जगती गुरु प्रथमच
    जन्म घेणार्‍या जीवाचा ती
    म्ह्णून जगी सारे म्ह्णती
    आई आहे गुरु थोर ती !
    आई आहे एक गोड नातं
    म्ह्णून म्ह्णते मला बाळ ती
    जिवाचे मोल देऊन तिच्या
    रक्षण माझे करते मग ती !
    © कवी – निलेश बामणे ( एन.डी.)

  • जन्म स्वभाव

    गोड शब्द बोबडे, लकब मनास आवडे ।
    शब्दांची भासली जाण, नव्हते भाषेचे अजुनी ज्ञान ।।

    भावनांचा उगम दिसला, मनी व्यक्त होई हालचालीतूनी ।
    रागलोभ अहंकारादी गुण, दिसून येती जन्मापासून ।।

    देश-वेष वा जात कुठली, सर्व गुणांची बिजे दिसली ।
    हळूहळू बदले बाह्यांग जरी, उपजत गुण राही अंतरी ।।

    प्रसंग घडता अवचित , बाह्य जगाते विसरत ।
    उफाळून येती सुप्त भावना, मानवी त्या जन्मखुणा ।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • शरद ऋतू

    दिसभर उकाडा हा
    कुणासही सोसवेना
    त्यावर फुंखर म्हणून का
    केशरी चंद्राच्या दुधाळ चांदण्यांची शितलता...

    आश्विन पोर्णिमेसी वाढली निरभ्रता,सवे पिठूर चांदण्यांची मोहीनी मनाला....

    अंबाबाईचा उत्सव जोडीला भुलाबाईचा जागर
    शिव-पार्वतिचा संगम...

    झाला दिवस लहान,आता होई रात्र महान
    त्या रात्रीला ओवाळण्यास
    दिपावली आली सत्वर...

    शरदाचे हे दिवस सुगीचे
    शेतकरी राजा
    सुखी शय्येवरी आरामात निजे....

    सौ.माणिक
    (रुबी)

  • क्षमस्व

    ‘आम्ही क्षमस्व आहो’ , मोबाइल बडबडताहे
    ‘तुम्ही क्षमस्व आहां , मग मीही क्षमस्व आहे’.
    ‘क्षमस्व’ म्हणजे काय , कुणां हें नक्की ठाउक नाहीं
    करतां वापर हास्यास्पद , तिरकस प्रतिसादा मीही !

    ‘चूकच नाहीं’, अन् ‘सोऽ व्हॉऽट्’हि, भलता चढला पारा
    क्षमस्व ; खून करुन भाषेचा, खुशाल माथीं मारा.
    -
    क्षमस्व : (संस्कृत) : क्षमा कर ( अशी विनंती).

    - - -

    - सुभाष स. नाईक

  • ध्यान स्थिती

    ध्यान स्थिती

    जेव्हां मजला कळत होते, निद्रेत आहे मी

    जागृत स्थिती असूनी मनाची, शरीर होते निकामीं ।।

    निद्रेमधल्या स्थितीत जाता, जाग न राही तेथे

    जागेपण आणि निद्रा दोन्हीं, एकत्र न येते ।।

    निद्रावस्था नि जागेपणा, याहून दुजे कोणते ?

    ध्यान स्थिति ही आगळी असूनी, मध्य बिंदू साधते ।।

    देह मनाला विश्रांती देई, ध्यान अवस्था ही

    ध्यानामधली ऊर्जा सारी, ईश्वरार्पण होई ।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    संपर्क - ९००४०७९८५०

    bknagapurkar@gmail.com

  • सरोवरी पाहिले मी

    सरोवरी पाहिले मी,
    तुला अल्लद उतरताना,
    राजहंसी होऊन डुंबताना,
    देखणी जशी मासोळी,
    पाण्यात विहरताना,
    सुळकन् मारे उड्या,
    वरखाली हालताना,
    चपळ तुझ्या हालचाली ,
    पाण्याचा वाटे हेवा,
    ठिकठिकाणी स्पर्श त्याला,
    रुबाब त्याचा पहावा,
    तुझी कमनीय तनू ,
    जशी असावी हरणी,
    आनंदाने जणू हिंडते,
    इकडून तिकडे वनी,
    टपोरे मोठे डोळे,---
    पाणीदार काळे काळे,
    अगदी सरल नासिका,
    केशसंभार मोठे,
    नाजूक कोवळे,
    ओठ तुझे,डाळिंबी,
    दाण्यादाण्यांतून टिपावे,
    अमृत, रसपानी,--!!!
    लाल छोटीशी कोमल,
    तुझी सुंदर जिवणी,
    नुसती ती पाहून,
    जीव काढून ठेवला मी,--!!!
    धडधडते उरोज तुझे,
    मदन कहर तारुण्याचा,
    पुन्हा पुन्हा बघत रहावे,
    सौंदर्या अशा खाशा,
    गोरापान मुखडा तुझा,
    हातात उमले केवडां,
    वाट अडवून उभा राहतो,
    मनातील दर्दी खडा,
    प्रसन्न मुद्रा, ओघळे,
    त्यावरून तेजस्विता,
    विरघळून जाईल कठोर अगदी तुजला पाहता पाहता,--!!!
    शिडशिडीत बांधा तुझा,
    आभाळात उभी दामिनी,
    कोसळू नकोस अशी,
    माझी तुला विनवणी,
    पाण्यात पोहताना,
    प्रतिमा दिसते पारदर्शी,
    कोण अधिक लावण्यवती,
    कुणाची हो यात सरशी,
    प्रतिमा आवडे अधिक,
    पाणियाच्या उरांतली,
    कदाचित हाती लागेल,
    सहजी माझ्या मनातली,---!!!

    हिमगौरी कर्वे.©

  • आठवावे गजानना

    आठवावे तव नाम हे गुरुराया
    शीणवटा मनाचा घालवाया ...।। धृ ।।

    रहाटगाडगे हे रोजचे चाले
    रेटूनी रेटूनी मन हे थकले
    एकचित्त होऊनी आता बसलो
    स्मरण करी तुमचे गजानना ।।१।।

    उपदेशपर तुम्ही जे सांगितले
    मनात हो साठवुनी ठेवियले
    विपरीत वर्तमानात आजच्या
    वागण्या बल द्यावे गजानना .....।।२ ।।

    किंमत हरवुनी बसली माणसे
    हरवून बसले बोलते शब्दही
    बदलणे बरे नव्हे रंग नाना
    हे भान तुम्हीच द्यावे गजानना ....।।३ ।।

    -- अरुण वि.देशपांडे - पुणे.
    9850177342

  • भिज नां पाऊसात

    भिज नां जराशी नखशिखांत
    मना नाहूदे चिंबचिंब पाऊसात...

    हा ऋतुच बहरलेल्या प्रीतीचा
    ओलेती ये भावनांच्या मिठित...

    निर्मळ स्पर्शात चैतन्य आगळे
    ब्रह्मानंदाची, साक्ष त्या सुखात...

    निसर्गाचे, अविष्कार पांघरावे
    भिजुनी रिमझिमल्या सरिसरित...

    ही कोजागिरी, चंद्र चांदण्यांची
    कोजागर, कोजागर मनांमनात...

    -- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

    9766544908

    रचना क्र. २५३

    ९/१०/२०२२