जीवंतपणी घेई समाधी, ज्ञानेश्वर राजा ।
दु:खी होऊनी हळहळली, विश्वामधली प्रजा ।।

सम्राट होता बालक असूनी, राज्य मनावरी ।
हृदय जिंकले सर्व जणांचे, लिहून ज्ञानेश्वरी ।।

आसनीं बसत ध्यान लावता, समाधिस्त झाले ।
बाह्य जगाचे तोडून बंधन, प्राण आंत रोकले ।।

निश्चिष्ठ झाला देह जरी , बाह्यांगी दर्शनी ।
जागृत आसती प्राण तयांचे, आजच्याही क्षणी ।।

संचार त्यांच्या आत्म्याच्या , सदैव होत राही ।
ज्ञान भुकेल्या भाविकाला, चेतना ते देई ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

विधात्याची सर्वात सुंदर निर्मिती म्हणजे स्त्री
अबला नाही तर दुर्गा असलेली स्त्री
शरीराने असली नाजूक तरी रोजची कसरत करते ती
मनाने असली हळवी तरी खंबीर असते ती
माहेर, सासर जन्मापासून सगळी नाती सांभाळत असते
स्वतःपेक्षा दुसऱ्यांसाठी आयुष्यभर जगत असते
स्त्री म्हणजे प्रेम, माया, वात्सल्याची खाण असते
चार भिंतीना घरपण देऊन घराचे पावित्र्य राखत असते.
स्त्रीवर अत्याचार करणे आता थांबवा
महिला दिनाचे औचित्य वर्षभर राखा
मुलगी जन्मास आली तर तिला नाकारू नका
उलटपक्षी महिलांचे सक्षमीकरण करा
स्त्री शक्तीचे पाऊल आता पुढे पडू दे
उंच गगनभरारी तिला तिच्या अवकाशात घेऊ दे
स्त्री पुरुष संसार रथाची दोन चाके
बरोबरीने चालतील तरच आयुष्य होईल ओके
आयुष्य होईल ओके ।

- मिनल आठल्ये

व्यास क्रिएशन्सच्या कस्तुरी - महिला विशेषांकातून साभार

सत्य, अहिंसा, साधी राहणी, . महात्मा गांधींची विचारसरणी तत्वांची सगळ्या किती हेटाळणी, ‌ कोण आणतो सांगा आचरणी, --!!!

असत्याच्या आधाराने,
हिंसक, मारक, वर्चस्वाने,
वागतात पोकळ दिमाखाने, राष्ट्रपुरूषाची मनोरथे"च निराळी,-!

स्वातंत्र्याचा वाईट अर्थ,
सगळे स्वैराचाराचे भक्त,
माणसाचे वागणे नि:सत्व,
गांधींच्या तत्वांना तडा जाई,--!!

सोदाहरणाने राष्ट्रपित्याने, स्वच्छतेचा मार्ग शिकवला,
आम्ही घाणीच्या बुजबुजाटाने,
समतोल निसर्गाचा बिघडवला,-!
घर , गाव शहर परिसरां,
"अस्वच्छ" बघा किती ठेविती,--!!!

बोलू बघू ऐकू नका ,
असे सांगती तीन माकडे,
कोण पाळते तत्त्वांना या,
गिरवती अनिती"चेच धडे,
माणूस म्हणुनी माणसाला,
किंमत मुळी ना देती,--!!!

हिमगौरी कर्वे.

अंगणात सडा फुलांचा,
परी गंध तूझ्या देहाचा,
साम्य नाही दोहोंत मुळीच,
मला फक्त तू हवा-हवासा!

आसुसलेल्या नयन कडांवर,
भिरभिरे आता रंगीत वारा,
सप्तरंग आकाशी इंद्रधनुचा,
नभ धरी डोई वर्षाधारा !

चंद्रबिंब तुझ्यात भासे,
सूर्यकिरण उरात दाटे,
विरहाचे भोगले मी काटे,
संयोगाची ही वेळ वाटे !

बाहुपाशाचा वेढा तनुला,
नटखट सुटण्याचा माझा चाळा,
कुंतला मुक्त, बटा रुळती मुखावर,
जखडून ठेवती मज तूझ्या कलेवर!

– श्र्वेता संकपाळ

हे जगदंबे ! सदैव होते नाम मुखी गे
लोप पावले आज कसे ते तू मज सांगे.....१
लागत नव्हते जेंव्हां कांहीं तूज पासूनी
धुंदीमध्ये राही मी तुझ्याच मधूर नामी....२
काही हवेसे वाटू लागले एके दिवशी
विचारांत मी डूबू लागलो त्या सरशी....३
आनंदाचे वलय निर्मिले इच्छे भोवती
गुंगूनी गेलो पूरता त्यातच दिन राती....४
तगमग करूनी तेच मिळविता आज
कल्पना विलास होता तो झाली ही समज....५
खिळवू नकोस मनास गे बाह्य जगाभोवती
स्मरण असू दे तव नामाचे ओठावरती....६

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

बागेतील तारका-

काव्याक्ष चारोळी

देवा तुझे द्वार
असे भक्तीचा सागर
येऊन करी स्तुती जागर
तिथे तू असशी का तारणहार?

-- सौ.माणिक शुरजोशी
७/१२/१९

विचारांच्या उठती लहरी, वलये त्यांची होत असती ।
सुविचारांची वलये सारी, नभाकडे जात दिसती ।।१।।

पवित्र निर्मळ विचारांच्या, तरल अशा लहरी असती ।
अशुद्ध साऱ्या विचारांची, जड लहरी तळांत राहती ।।२।।

फार पूरातन काळी देखील, उकल दिसते या गोष्टीची ।
पवित्रतेच्या सर्व स्थळांनी, शोधली जागा शिखरावरची ।।३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

प्रीत जडली आहो तुम्हावर,कधी येणार घरी।।
सांज झाली सख्या साजना,धडधड वाढली उरी।।धृ।।

शृंगार केला तुमासाठी,
माळला मोगरा सुगंधी ।।
नाकात चमके नथनी, विडा रंगला मुखामंदी।।
पैठणी नेसे येवल्याची,
पदरी मोर जरतारी।।
सांज झाली सख्या साजना,
धडधड वाढली उरी
।।१।।
ठसक्यावरी हा ठसका,
याद केली का राया तुमी।।
उशीर काव करतासा, धनी वाट पाहतो आमी।।
अधीर झाली भेटण्यासी,
जशी राधा यमुने तीरी।।
सांज झाली सख्या सजना,
धडधड वाढली उरी
।।२।।
शयन मंदिरी बसले,
मनात आपण ठसले।।
कोमेजून जाईल काया,
प्रीतीत संकोच कसले।।
कवेत घेऊनी टाका हो, मदनबाण मजवरी।।
सांज झाली सख्या सजना,धडधड वाढली उरी।।३।।

सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक