कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
म्हावरा
खडखडे लाडू नि, मालवणी खाजा;जेवणाक म्हावरा व्हया, फडफडीत ताजा
रोज आमच्या चुलीर, म्हावराच शिजो
झक मारत जावंदे तो, बर्गर नी पिझ्झो
जिताडा, सरंगो, रावस नि तारली;
डेंग्यांका मोडून आमी, खाताव ती कुर्ली
पापलेट , सुरमय , बांगडो का मिळो;
वासावर सांगतलाव, ताजो की शिळो
नीट करून झालो, सुंगठ्याचो वाटो;
की वाटपाक वल्या व्हयो, वरवंटो-पाटो
धणे-मिरी, लसूण नी, लागतलो कांदो;
बेडगी मिरची नसात तर, होतलो वांदो
चाटशाल बोटा असा, मोरीचा तिकला;
चवदार आमटीतला, एक एक शिपला
मांदेली, पेडव्याचा, असा खमंग सार ता;
खाशाल तर मटनाच्याव, तोंडात मारता
तांदळाच्यो भाकर्यो नी भाताची रास;
वांगडा आमकां लागताच, म्हावऱ्याचो वास
कुळदाची पीटी, नी सोलाची कढी;
म्हावरा जर मोठा तर, मेजवानी बडी
वला जर नसात तर, सुका तरी लागता;
करदी, जवल्याच्या, वासातंव भागता
खल्लास जर नाय तुम्ही, कुस्करला सुकट
सांगतंय मी तुमचो, जलमच फुकट
मालवणी मसालोच, असो असा खास;
आमसुलान, तिरफळान घमघम तो वास
चुलीवर रटरट, उकाळता कालवण;
तेवा वाटता स्वर्ग म्हंजे, आपला ह्या मालवण
-कॅप्टन वैभव दळवी
(व्यास क्रिएशन्स च्या कोंकण प्रतिभा दिवाळी २०२२ ह्या विशेषांक मधून प्रकाशित)
January 16, 2023
-
हलकेच सख्या मी रानात
हलकेच सख्या मी रानातचोर पावलांनी अशी येतेवाट तुझी पाहता मीबैचेन जराशी मग होतेयेतो तू असा समोरुनभान हरपून माझे जातेजवळ येता तू माझ्यामी मोहरुन पुरती जातेघेता मिठीत अलवार तू मजलाक्षण फुलून अलगद जातोओठ ओठांनी अधर तू टिपतासाखर चुंबनात भाव गंधाळतोसोडशी गाठ तू मग चोळीचीपदर लाज सोडून वाऱ्यावरी जातोन उरले बंधन कसले दोघांत काहीनजर खुणावे माझी अर्थ तुजला लागतोतो शृंगार खुलला त्या धुंद वेळीसैलावली मी मोहक भावनांनीडोळे मिटले मी त्या लाज वेळीएकरुप झाले दोन मन मोहरुनीसाखर मिठीत मज तू घट्ट घेतामी समर्पित तुझ्यात अलवार होतेतृप्त झालास तू त्या धुंद मिलनीती पहाट गोड गुलाबी नशिली होते-- स्वाती ठोंबरे. February 1, 2022
-
विस्तीर्ण समुद्र किनारी
विस्तीर्ण समुद्र किनारी,
फिरत फिरत निघाले,
वाळूत चालताना ठसे,
पावलांचे उमटलेले, --!!!दूर क्षितिजी सूर्यबिंब,
घाईत होते चालले,
रंगांची आरास पाहून,
अचंबित की झाले,--!!!ढगांमागून निघाला,
संधिप्रकाश आता,
दिसू लागला धरणीवर,
पखरुन घातलेला, --!!!याच ढगांवर स्वार होऊन,
निघाला सोन्याचा गोळा, आभाळाला सप्तरंगी,
आज साज चढवलेला,--!!!किती रंगांची रासक्रीडा,
गगनी होती चाललेली,
चकित होऊनी धरा,
कशी रंगात रंगलेली,--!!!उन म्हणावे तर थोडे,
काढता पाय घेतलेले,
तमाने पुढे येऊन,
पाऊल आत टाकले, --!!!चांदण्यांचे पुंज,
दिसू लागले जागोजागी,
आकाशाचा निळा गालिचा,
भरून गेला पदोपदी,--!!!लांबवर दूरस्थ किनारा,
दिसत होता तटस्थ उभा,
केव्हाच सारी उडून गेली,
येथील पक्ष्यांची सभा, --!!!पार लांबवर उंच उंच,---
बुडू लागला सोन्याचा गोळा, समुद्रात तो, का समुद्र त्यात,
बघूनही कळेना मला,--!!?लाटेवर लाट वरचढ ठरुनी,
निघाली कशी पुढे ,
निरोप द्याया सज्ज,
नाराज वातावरण केवढे,--!!!गगनी उगवला तोच आपला, लाडका चंदामामा,
सारे विसरून गेले प्रकाशा,
अंधाराची त्याला आभा,--!!!पांढरी,तांबडी,केशरी,करडी,
जांभळी राखाडी, सोनेरी,
सूर्यबाप्पाची मिरवणूक निघाली,
सप्तरंगी मस्त रथांतुनी,--!!!स्तिमित होऊनी धरा,
बघत राहिली किती,
त्या रंगांची रासक्रीडा,--!!!
सूर्यदेव मध्ये उभे तसे,
गोकुळी खेळे हरी,जसा,
भोवती नाचताना गोपिका,--!!!हिमगौरी कर्वे.©
May 27, 2019
-
मातृत्वाची कन्येस जाण
आई होऊन कळले मजला,
कष्ट आईचे आज खरे ।
स्वानुभवे जे जाणूनी घेई,
तुलना त्याची कोण करे ।।१।।
नऊमास तू जपला उदरी,
क्षणाक्षणाला देऊनी शक्ती ।
बाह्य जगातून शोषून सारे,
सत्व निवडूनी गर्भा देती ।।२।।
देहावरी आघात पडता,
झेलूनी घेई सारे कांहीं ।
बाळ जीवाला बसे न धोका,
हीच काळजी सदैव राही ।।३।।
संगोपन करीता करीता,
हासत होती अर्धपोटी तू ।
सुखी ठेवण्या सोशीली दु:खे,
कधी न कळला उद्दात हेतू ।।४।।
कसे फेडू मी ऋण मातेचे,
पेटविली ज्योत जिने ।
अर्पियले जरी जीवन सारे,
ऋण तिचे न फिटे ।।५।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
August 28, 2016
-
अनुभवाचे शहाणपण
बदलून गेले जीवन
अर्थ कळल्यानंतर
परिस्थितीची आली जाण
जाग आल्या नंतर ।।१।।श्रीमंतीच्या नादानें
ऐषआरामी झालो
पैशाच्या गर्वाने
माणुसकी विसरलो ।।२।।तारुण्यातील उर्मीने
अहंकारी बनविले
शरिरातील गुर्मीने
निर्दयी मज ठरविले ।।३।।धंद्यामध्ये येता खोट
निराश अति झालो
गरिबीची चालतां वाट
प्रेमळ मी बनलो ।।४।।देह बनला दुर्बल
विकार तो जडूनी
जर्जर- पिडीतां बद्दल
सहानुभूती आली मनी ।।५।।अनुभवासारखा
शिक्षक नाहीं कुणी
शहाणा करी अनेका
परिस्थीती समजावूनी ।।६।।डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com February 6, 2017
-
लाटांच्या साक्षीने
नदीच्या शांत तीरावर तू अलगद बोलली होतीस,
लाटांच्या मंद गाण्यात एक प्रतिज्ञा ठेवली होतीस.संध्येच्या फिक्या उजेडात वेळ जरा थांबला होता,
तुझ्या त्या साध्या शब्दांनी जीव माझा भरला होता.वारा साक्षीदार झाला, आकाशही ऐकत होतं,
दोन मनांच्या त्या गाठीला विश्व जणू पाहत होतं.आज प्रवाह बदलले,
घाटही मागे राहिले,
पण तुझ्या त्या बोलण्याचे स्पंदन मनात राहिले.कधी नदीकाठ आठवला की हसू नकळत उमलतं,
कारण तिथेच आयुष्याने एक स्वप्न हळूच जपलं होतं.•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212 July 13, 2026
-
पुण्ण्याचा साठा
खिशांत माझ्या पडली होती,
सुटी नाणी काही,
वस्तूंची ती खरेदी करण्या,
सर्व बाजार पाही ।।१।।सराफ्याच्या दुकानी दिसला,
एक हिऱ्याचा हार,
डोळे माझे चमकूनी गेले,
फिरती गरगर ।।२।।दाम विक्रीचे जाणूनी घेता,
हताश मी झालो,
हातातील धनाचे मोजमाप,
करू मी न शकलो ।।३।।दोन वेळची पूजा करूनी,
जप माळ जपती,
खूप साचले पुण्य आपले,
हे कांहीं समजती ।।४।।कसा मिळेल ईश्वर त्यांना,
तपोबलाच्या अभावी,
जन्मोजन्मीचे पुण्य साचता,
दर्शन मिळे प्रभावी ।।५।।डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com August 16, 2017
-
गतकाळ विसर
विसरून जा भूतकाळ तो, नजर ठेवूनी भविष्यावरी,
वर्तमानी राहून प्रवाही, जीवन सारे यशस्वी करी....१,
व्यर्थ होतील प्रयत्न तुझे, उगाळता गत आठवणी,
खीळ पडेल उत्साहाते, अपयश आले हे जाणूनी...२,
ज्ञान जगाचे मिळूनी तुला, जन्म जहाला आजच खरा
अनुभवी नव बालक तूं, वाहून नेई जीवन धुरा...३
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
September 3, 2019
-
श्रीमंती
स्मृतीलहरींच्या झुल्यावरती
मी नित्य सुखात झुलतो आहेआठव सारेच गगनभारले
भावशब्दातुनी गुंफीत आहेसुखदुःखांची संमिश्र सावली
अजुनही ती साथसंगती आहेमनांतर कधी नाही बदलले
संवेदना नैसर्गी तीच आहेजढणघड़ण सुंदर संस्कारांची
जीवन आज कृतार्थी आहेमैत्र नात्यांचे छान लाभले
हीच जन्माची श्रीमंती आहे-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)
(9766544908)
रचना क्र. ३०९
२८/११/२०२२
December 8, 2022
-
सालं माणसाचं असंच असतं
लहान असताना लहानपण नको असतं
मज्जा असते पण शिस्त नको असतं
म्हणून पटापट मोठ्ठं व्हायचं असतं
सालं.....माणसाचं असंच असतंआजोळी गावाला जायचं नसतं
चुलीतल्या निखार्यांवर काजू भाजत
कोपरापर्यंत रस गळणारा रायवळ
बदाक् कन परसात पडलेला फणस
त्यातले पिवळेजर्द गोडूस गरे
दुपारी खळात वाळवलेली आंबापोळी
कच्च्या फणसाचे तळलेले गरे
हे सगळं हवं पण गाव नको असतं
सालं.....माणसाचं असंच असतंखडखड वाजत जाणारी एस.टी.
गुरवाचो बाबलो कंडक्टर
आन् पाटलाचो रमेश डायव्हर
गंगाधर तात्यांचो झिल म्हनान् वळखतो
म्हयनाभर हडे गावांक र्हावन् उंडारतां
नांक सुर्र व्हईस्तं आंबं वरपता
चिवडाक् चपाती न्हाय् म्हनान् रडता
आन् फटकीचो , ५ किलो वजन वाढवतां
शहराक् श्येजारच्या घराक् मयत जाली
ह्येकां WhatsApp वर गावकरी कळवतां
तरी पण खड्डे अडलेल्या शहराक् येवा र्हावान्
म्हनाक् त्वांडां उजाळतां शिंच्यांची
कुणालाच कुणाचं सोयर सुतक नसतं
तरी पण गांव नको शहर हवं असतं
सालं.....माणसाचं असंच असतंगावचं शेत — घर — जमीन नको होते
पोरं जवळ हवीत म्हणून आजी तयार होते
सगळं विकून आजी आजोबा शहरी येतात
टिचभर खोलीत जीव गुदमरत मरून जातात
कधीतरी पैलतीर यालाही दिसू लागतो
दादरावर एस टी सुटताना
रडक्या तोंडांची आजी आठवते
धुळीच्या लोटात उंचावलेला हात दिसतो
आणि मग याचा बांध फुटतो
तो गावाला जाऊन घर विकत घेतो
पण आता याची पोरं परदेशी असतात
त्यांना त्यांचं क्षितिज खुणावत असतं
डोळ्यात पाणी आणून ब्येणं सांगत असतं
आपलं गांव हेच आपलं न्यूयाॅर्क असतं!
आपण किती माती खाल्ली!
हे ह्याच्या डोळ्यांत दिसत असतं
वय होऊन कधीतरी हा आणि बायको
गांवालाच डोळे मिटतात ,
गांवकरी पोरांना बोल लावत ,
यांना मसणात नेतात ,
WA वर पोरांना कळवतात
लगेच GPAY ने पैसे जमा होतात
पोराभोवती चिल्ली पिल्ली जमा होतात
Hey Dad What Happened?
हे येडं डोळ्यात आसू घेत कसनुसं हसतं
काही वर्षांनी आनंद साजरा करताना
..... ते आई बाबांचं आनंदी तोंड नसतं
आता याला मायदेशी परतायचं असतं
पण याच्या मुलांना भारतात नको असतं
बायकोला पण पोरांना सोडायचं नसतं
मग हे येडं एकटंच मायदेशी येतं
राजापुरात एक घर विकत घेतं
विकतची झुणका भाकर खातं
आता डोळ्यांत आजोळ दाटलेलं असतं
पण आजोळ माय बाप ...... संपलेलं असतं
हा स्वानुभव सगळ्यांना सांगत सुटतो
ऐकणार्या सगळ्यांना ते कळत असतं
पण कळलं तरी वळत कुठे असतं ?
पलिकडचं शेत — घर विकलं जात असतं
हे येडं विव्हल होत टिपं गाळीत असतं
इतिहास फक्त पाठ करायलाच शिकलो
बोध नाही घेतला —हे कळलेलं असतं
पण..... तोवर कुणाचं कुटुंब शहराकडे
खूप मोठ्ठी स्वप्नं आणि पालक घेऊन
गावकर्यांना जातो! म्हणून निघालेलं असतं
रहाट गाडगं परत तसंच फिरणार असतं.....
सालं.....माणसाचं असंच असतं-उदय गंगाधर सप्रे
म—ठाणे
August 24, 2023
Copyright © 2025 | Marathisrushti