आला ! आला रे पाऊस !

धरणीला मीलनाची आंस //धृ//

गेली होती तापूनी रखरखली सारी,

अंग जाता वाळूनी भेगा पडती शरीरी ।।

थकली ती सोसूनी उकाड्याचे चार मास

आला ! आला रे पाऊस !

धरणीला असे मीलनाची आंस ।।१।।

पाणी गेले आटूनी नदी नाले कोरडे,

पहाटेच्या दवातूनी झाडे जगती थोडे ।।

गेली हरळी जळूनी बीजे टाकूनी आसपास

आला ! आला रे पाऊस !

धरणीला मीलनाची आंस ।।२।।

आता येईल वनीं चैतन्य लपलेले,

तरुवेली जाती फुलूनी पडणाऱ्या जलामुळे ।।

जाती सारे आनंदुनी दरवळत मातीचा सुवास,

आला ! आला रे पाऊस !

धरणीला असे मीलनाची आंस ।।३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

सूत :

प्रभुरामांच्या मानसमूर्तिस करुनी अभिवादन
आदिकवी वाल्मीकि आदरें रचतीं रामायण ।। १
निनादे जगतीं रामायण ।।

करुण क्रौंचवध समोर बघुनी
कवितारूपें प्रगटे वाणी
अमर जाहलें व्याधाप्रत ऋषिवर्यांचें भाषण ।। २

वरदहस्त श्रीवाग्देवीचा
सहजसिद्ध प्रासादिक भाषा
सज्ज कथाया रघुनाथांचें लोकोत्तर जीवन ।। ३

मर्यादापुरुषोत्तम रघुवर
नरपुंगव, अद्वितिय धुरंधर
जगा दिव्य आदर्श चिरंतन कौसल्यानंदन ।। ४

आश्रमात शुभब्राह्ममुहूर्तीं
रामकथा ऋषिवर्य सांगतीं
आतुर श्रोतृगणानें पुढलें ओसंडे प्रांगण ।। ५

-- - सुभाष स. नाईक

अवतीभोवती सारे तुझ्या
आहेत गुरू बसलेले
जाण तयांची येण्यासाठी
प्रभूसी मी विनविले ।।

निसर्ग शक्तीच्या सर्व अंगी
काही तरी असे गुण
आपणासची ज्ञान असावे
घेण्यास ते समजून ।।

उघडे ठेवूनी डोळे तुम्ही
बघाल जेंव्हां शेजारी
काही ना काही ज्ञान मिळते
वस्तूच्या त्या गुणापरी ।।

सारे सजिव निर्जिव वस्तू
गुरू सारखे वाटावे
तेच आहेत ईश्वरमय
तुम्हीच ते समजावे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

स्वैर मनानें भरारी घेई, पक्षी दिसला आकाशीं

स्वछंदामध्यें विसरला तो, काय चालते पृथ्वीशीं...१,

एक शिकारी नेम धरूनी, वेध घेई पक्षाचा

छेदूनी त्याचा एक पंख, मार्ग रोखी उडण्याचा...२,

जायबंदी होवूनी पडला, खालती जमीनीवरी

त्वरीत उचलून पक्षाचे, पाय बांधे शिकारी....३

ओढ लागली त्यास घराची, भेटावया मुलाला

आजारी असूनी पुत्र त्याचा, चिडचिडा तो झाला...४,

चकित झाला बघूनी मुलाला, अंगणी खेळतांना

बघत होता रोज तयाला रडत असतांना...५,

झाडा वरती दोन पक्षी, नाचून गात होते

मुलास त्याच्या आनंद देवूनी, रिझवीत ते होते....६,

गहींवरूनी गेला दृष्य बघूनी, पक्षी- मुलातले प्रेम

सोडून दिला हातातला पक्षी, लावून त्यास मलम...७

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

*म्हण येरे पावसाला *

जेष्ठा मागून आलास तुझे स्वागत आषाढा

म्हण जरा माझ्या सवे पावसाला ये चा पाढा ॥धृ॥

पिण्यासाठी नाही पाणी बघ रिता माझा घडा

नाही पाणी इथे तिथे पाणी नाही फुलझाडा ॥१॥

आस आता तुझ्या पाशी बरसून जा आषाढा

कढ दाटले आशेचे ओल्या झाल्या नेत्रकडा ॥२॥

यक्ष कालिदासाचा तो मेघ दूत त्याचा बडा

सांग त्याला ही रे जरा यक्षप्रश्न माझा बडा॥३॥

परोपरी विनवणी तुला म्हणूनी आषाढा

म्हण जरा माझ्या सवे पावसाला ये चा पाढा ॥४॥

मधु दारसेवाड....

कंठात स्वर असणं,
ही कला असते...

पण त्या स्वरांतून
विठ्ठल भेटणं,
ही कृपा असते.

अभंग जेव्हा ओठांवर येतो,
तेव्हा शब्द गात नाहीत.
गाते ती शतकानुशतकांची
वारकऱ्यांच्या पावलांत साठलेली भक्ती.

तो एक स्वर छेडतो...
आणि इंद्रायणी संथ वाहू लागते.
तो एक आलाप घेतो...
आणि चंद्रभागेच्या लाटांवर
नामाचा गजर तरंगू लागतो.

**तो क्षण केवळ संगीताचा नसतो.
तो अभंगातून समाधीकडे नेणारा प्रवास असतो.**

तेव्हा समोर गायक दिसत नाही...
दिसतो फक्त
विठ्ठलाच्या दारी उभा असलेला
एक साधा वारकरी.

कलेचा सर्वोच्च क्षण तोच
जेव्हा कलाकार दिसेनासा होतो,
आणि उरतो फक्त अनुभव.

महेश काळे यांच्या स्वरांचं नेमकं हेच वैशिष्ट्य...
**ते अभंग गात नाहीत
ते प्रत्येक स्वरातून
श्रोत्याला अभंगातून समाधीकडे घेऊन जातात.**

*॥ रामकृष्ण हरी ॥*
*॥ विठ्ठल... विठ्ठल... जय हरी विठ्ठल ॥*

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

अशी एक कविता लिहू इच्छिते
जी गावात चामडे शिवते
माझ्या आईच्या हातातील सुई प्रमाणे
सरळ आणि टोकदार,

तसेच
प्रत्येक फाटकी तुटकी गोष्ट
जोडली जाऊ शकते
आणि
चुकीची शिलाई
परत उधडली जाऊ शकते

© जसिंता केरकेट्टा Jacinta Kerketta
(साइकिल के अप्रैल-मई अंक में प्रकाशित)

मराठी अनुवाद _विजय नगरकर

तूं भाबड्या मनाची तुज काय हें कळावे |
जग हे असेंच असतें तू दूर का पळावे ?

तूज दावितील भाकरी
पाठीत मारतील सुरी
सतत तूझिया मनी नित्य सळत रहावे
जग हे असेच असतें तू दूर का पळावे || १ ||

सर्व तुला लुटतील
आणि दूर सारतील
संकटांशी हसत झुंज देण्यास ती शिकावे
जग हे असेंच असतें तू दूर का पळावे || २ ||

तुज भेटतील देव येथे
भेटतील राक्षसही
नियम बध्द वागणे सतत तुझे रहावे
जग हे असेंच असतें तू दूर का पळावे || ३ ||

-- चंदाराणी कोंडाळकर

विळखा घालून सर्प बैसला काटेरी झुडुपात