कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

काडीही हलत नाही
त्याच्या मर्जीशिवाय
आणि मी जग बदलू पाहतोय !

काडी हलण्यालाही
वारा निमित्त असतो
आणि मी स्वतःला बदलू पाहतोय !

मी शांत
आणि स्थिर राहतो
तो माझी परीक्षा घेऊ पाहतोय !

माझे प्रेम
आणि तिचे प्रेम
एकत्र करू पाहतोय!

त्याची मर्जी
मी स्वीकारताना
आता तो पाहतोय !

कवी - निलेश बामणे ( बी डी एन )

धागा धागा मिळून,बांधले,खास घरटे,
फांदीचा आधार घेऊन,
उभ्या झाडास लटकवले,
एक चोंच करी किमया,
केवढी मोठी कारागिरी,
पिल्लांस सुरक्षित करण्यां,
माय बापाची चाले हेरगिरी,
घर मोठे प्रशस्त हवेशीर,
वारा चारी बाजूंनी वाहे,
निसर्ग सान्निध्यातले,
वाटते मोठे आरामशीर,
अंडी घालून ती उबवती,
वाट जन्माची पाहती,
कारागीरच ते नव्या उमेदी,
दार घरट्याचे असे बांधले,
सहजी कोणी उतरू नये,
पण साप नागांचा दहशतीने,
रक्षणास तत्पर दोन पाखरे,
चहूबाजूंनी घरट्याला चौकोनी,
असे जाळीदार नक्षी,
आखीवरेखीव जाळ्याला ,
केले कसे त्रिशंकूकृती ,
दुनिया सारी घरातच वसे,
संसार मांडला आगळा,
समर्थ नर मादी दोघे,
परंतु नशिबाचा खेळ वेगळा,--!

हिमगौरी कर्वे.©

लोटांगण घालूनी शरण गेला, देव मंदीरीं तो ।

आदर दाखविण्या ईश्वरठायीं, प्रयत्न करीतो ।।

समर्पणाचे भाव दाखविण्या, देहाला वाकवी ।

मन जोपर्यंत विनम्र नसे, प्रयत्न व्यर्थ जाई ।।

मंदीरी तुमचे शरीर असूनी, मन असे इतरीं ।

श्रम तुमचे निरर्थक बनता, मिळेल कसा श्रीहरी ।।

इतरत्र राहूनी चित्त तुमचे, असतां मंदीराकडे ।

खरे पुण्य पदरीं पडते, हेंच जाणा कोडे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४९७९८५०

चष्मा लावूनी करित होतां, ज्ञानेश्वरीतील पारायण

दृष्टीमधले दोष काढले, चाळशीचा आधार घेवून....१,

फूटूनी गेला एके दिवशीं, चष्मा त्याच्या हातामधूनी

पारायणे ती बंद पडली, दृष्टीस त्याच्या बाध येवूनी...२,

चालत असता सरळपणे, दैनंदिनीचे कार्यक्रम

खीळ पाडूनी बंद पाडी, क्षुल्लक वस्तू क्षुल्लक दाम...३,

वस्तूचे ते मूल्य ठरते, तिच्या उपयोगिते वरती

तोलण्यास ते धन न लागे, मूल्य मापन जेंव्हां होती....४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

ध्यान लागतां डुबूनी जाई अंतर्यामीं
बाह्य जगाला त्याच क्षणीं विसरतो मी ।।१।।

चित्त सारे केंद्रित होई आत्म्याकडे
दुर्लक्ष्य होऊनी देहाचा विसर पडे ।।२।।

संवाद होता आत्म्याशी
विचारा सारे आतून कांहीं ।।३।।

आंतल्या आवाजांत सत्याचा भाव
भविष्यातील घटणाचा त्यासी ठाव ।।४।।

नियमीत ध्यान साधना करती
इतर जीवांचे प्रश्न समजती ।।५।।

ऋषीमुनींना ध्यान शक्ती अवगत
राजाश्रय मिळूनी राज गुरु ठरत ।।६।।

प्रश्न सोडवी ध्यान शक्तीने
आत्म्याची मदत घेई युक्तीने ।।७।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

माझ्यासाठी वणवण करुनही
आई मी तुझ्यावर आज रागावलो
चुकलं माझं आई
मला क्षमा केव्हा करणार आहे? ||१||

मला आठवते,
तुझ्या हाकेने मा़झी रोज सकाळ होई
शाळेत जाताना
न विसरता तू डब्बा देई ||२||

संध्याकाळ होताच क्षणी
रोज माझी वाट पाही
लवकर घरी आलो नाही
तर तुझी चिंता वाढतच जाई ||३||

सगळ्या माझ्या हौस पुरवल्या
चुकत असेल तर मारही दिला
तुझ्यामुळे,आज कुठे ना कुठे
माझ्या आयुष्याचे सार्थक झाले आहे ||४||

सगळं काही माझ्यासाठी करुनही
मी कसे काय रागावलो?
माझ्या हातचे हे पाप
कसे मी फेडणार आहे? ||५||

- कौस्तुभ प्रभु

घटना घडली एके दिवशी प्रभू बसले जेवण्या

रुख्मिणी त्यांचे जवळी होती वाढण्या ।।१।।

चट्कन उठूनी ताटावरुनी धावत गेले दारीं

क्षणिक थांबूनी तेथे येऊनी बसले पाटावरी ।।२।।

प्रश्न पडला रुखमिणीस काय गडबड झाली

श्रीकृष्णाची धावपळ तिजला नाही कळली ।।३।।

चौकशी करतां कृष्ण बदले कहानी एका भक्ताची

हरिनाम मुखी नाचत होता काळजी नव्हती लोकांची ।।४।।

वेडा समजोनी त्यासी दगड होते मारीत

हरिनाम नाही सोडले वाहात असूनी रक्त ।।५।।

धावलो होतो त्याचेसाठीं करण्या त्याला मदत

परि लहू बघूनी अंगावरती दगड घेतला हातात ।।६।।

समर्थ झाला आता तो रक्षण करण्या स्वतःचे

हरिनाम सोडता मुखातून कारण नव्हते मदतीचे ।।७।।

ही झाला छोटी कहाणी सांगे जीवनाची तत्वे

सर्वस्व अर्पिता प्रभूसी विश्वास ठेवा त्याते ।।८।।

डॉ भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

सोबत तु असताना,
तुझ्यात अथांग रमावं वाटतं...!

हात हातात गुंतवूनी,
बाहुत निजावं वाटतं...!

नजरेस नजर मिळवताच ,
ओल्या पापण्यांत भिजावं वाटतं...!

अबोल प्रीत खुलताना,
घट्ट मिठीत शिरावं वाटतं...!

बेधुंद बेभान होवूनी ,
कुशीत तुझ्या विरावं वाटतं...!

वेड लावले तुझे मला तू,
वेडं म्हणवुन जगण्यात गोड वाटतं ...!

-- श्र्वेता संकपाळ

(०६-०३-२०१९)

हलके हलके निशा जाऊनी,

उषेचे ते आगमन होई,

निद्रेमधल्या गर्भामध्यें,

रवि किरणांची चाहूल येई ।।१।।

त्या किरणांचे कर पसरती,

नयना वरल्या पाकळ्यावरी,

ऊब मिळता मग किरणांची,

नयन पुष्पें फुलती सत्वरी ।।२।।

जागविती ते घालवूनी धुंदी,

चैत्यन्यमय जीवन करी,

जादूचा हा स्पर्श असूनी,

न भासे किमया दुजापरी ।।३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com