कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

उत्साहाने करित होता, सारे कांहीं इतरांसाठी
क्षीण होवूनी जाता शरीर, आधार तयाला झाली काठी...१,

धनाचा तो प्रवाह वाहतां, गंगाजळीचे पाणी पाजले
दुजाकरिता त्याग करूनी, समाधानी ते इतरा केले....२,

धन संपत्तीचे झरे आटतां, प्रेमळपणाचे शब्द राहीले
कालक्रमणाच्या ओघामधल्या, दुर्बलतेस कुणी न जाणले...३,

अपेक्षा ती सदैव असते, मिळत रहावा सहयोग
अवमूल्यन ते केले जाते, दुर्लक्ष करूनी दुर्बल अंग...४

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

दिलास जन्म मानवी
देवा! काय याचू मी
कृपाळू, तूची दाता
तुलाच काय मागू मी...।।

दिलेस, तू सारे काही
तृप्त, तृप्त कृतार्थ मी
सर्वार्थी तुझ्यात रमता
सांगनां काय मागू मी...।।

अनंता! तूच कृपाळू
तव छायेत नित्य मी
नांदतोस मनहृदयी
देवा! काय मागू मी...।।

तव अदृश्य परिस्पर्शी
सुखावतो अंर्तआत्मा
अमृतयोग अमरत्वाचा
चिरंजीव हा जीवात्मा..।।

– वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २२२

१/९ /२०२२

गळफास बोलला फांदीला

का गं ? एवढी गर्दी आज ह्या पांदीला

आज पर्यंत कसं सारं सुनं सुनं होतं

भेगाळल्या भुईवर काळं कुञही येत नव्हतं

मग अाज कसा आला ह्यो ताफा

भर उन्हाळ्यात कशा तोंडातुन वाफा

मी ही आज तोवर पडुन होतो सांदीला

कसा लटकलो ह्या सुकल्या फांदीला

गळफास बोलला फांदीला............

.........................................................

वाळलेलं झाड बया पाखरांनी भरलं

ज्यान त्यान इथं येऊन का मौन धरलं

कुणीच काही बोलत नाही....

कालपासुन ह्यो बाॅ चिपकुन बसलाय मला

मलाही आता याचा भार तोलत नाही

कुणी तरी याला उतरवेल असं वाटतय

पण ह्यो लटकलाच का..? प्रश्नच पडतय

.............................................................

सुकलेली, पानं झडलेली फांदी

मग गळा दाटुन लागली म्हणायला

मला काही हे नवं नाही बाबा,

माझ्या खालचा जवा करपुन जातो माल

तवा असच होतं सारं, जे झालं काल

कोण देईल उत्तरे लाखो हुंदक्यांची

पुसलेल्या कुंकवांची कोण घेईल जबाबदारी

किड्यामुंग्यांसारखी माणसं मरायला लागली

यापरिस बरी असते महामारी ............

..........................................................

तु काय विचारतोस ह्या फांदीला

चल दोघं मिळुन आता विचारु

एकदाचं नोटेवरल्या गांधीला

सांदीला पडलेला दोर

कुठवर असा लटकत राहणार

बापु तुमच्याच देशात तुमचीच लेकरं

कुठवर मरत राहणार...........

........................................................

डोळ्यावरचे हात काढुन , बापु माकडांनाही हे बघु द्या

कानांनी किंकाळ्या ऎकुन , तोडांनी काही बोलु द्या

तुमची खादी घालणारे , बापु इथं साधी भाषा बोलतच नाही

अन् त्यांचे जड जड शब्द , आम्हाला काही तोलतच नाही

नाहीतर बापु या देशात माती राहिल पण शेती नाही

अन् राहिलीच शेती तरी शेतकरी नाही....

..........................................................

कवि:- शशिकांत मा. बाबर

संपर्क :- ९१३०६२०८३४
shashikantbabar12@gmail.com

हांसत आली सूर्य किरणे

झरोक्यातून देव्हारयांत

नाव्हू घालूनी जगदंबेला

केली किरणांची बरसात

पूजा केली किरणांनी

जगन्माता देवीची

प्रकाश स्पर्शुनी चरणाला

केली उधळण सुवर्णांची

तेजोमय दिसू लागले

मुखकमल जगदंबेचे

मधुर हास्य केले वदनी

पूजन स्वीकारते सूर्याचे

रोज सकाळी प्रात:काळी

येउनी पूजा तो करितो

भाव भक्तीने दर्शन देउन

स्रष्टीवर किरणे उधळतो

कोटी कोटी किरणांनी

तो देवीची पूजा करितो

केवळ त्याची पूजा बघुनी

मनी पावन मी होतो

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

परवा भेटला बाप्पा, जरा वैतागलेला वाटला

"दोन क्षण दम खातो", म्हणून माझ्या घरी टेकला

"उंदीर कुठे पार्क करू? लॉट नाही सापडला"

मी म्हटले "सोडून दे, आराम करू दे त्याला"

"तू पण ना देवा, कुठल्या जगात राहतोस?

मर्सिडीजच्या जमान्यात सुद्धा उंदरावरून फिरतोस?"

"मर्सिडीज नाही, निदान nano तरी घेऊन टाक

तमाम देव मंडळींमध्ये थोडा भाव खाऊन टाक"

"इतक्या मागण्या पुरवताना जीव माझा जातो

भक्तांना खुश करेपर्यंत खूप खूप दमतो"

"काय करू आता माझ्याने manage होत नाही

पूर्वीसारखी थोडक्यात माणसे खुशही होत नाहीत"

"immigration च्या requests ने system झालीये hang

तरीदेखील संपत नाही भक्तांची रांग"

"चार-आठ आणे देऊन काय काय मागतात

माझ्याकडच्या files नुसत्या वाढतच राहतात"

"माझं ऐक तू कर थोडं थोडं delegation

management च्या theory मध्ये मिळेल तुला solution"

"M.B.A. चे फंडे कधी शिकला नाहीस का रे?

Delegation of Authority कधी ऐकलंच नाहीस का रे?"

"असं कर बाप्पा एक Call Center टाक

तुझ्या साऱ्या दूतांना एक-एक region देऊन टाक"

"बसल्याजागी कामं होतील, तुझी धावपळ नको

परत जाऊन कुणाला, दमलो म्हणायला नको"

माझ्या साऱ्या युक्त्यांनी बाप्पा खुश झाला

"एक वर देतो बक्षीस, माग हवं ते म्हणाला"

"CEO ची position, Townhouse ची ownership

immigration देखील होईल झटपट, मग duel citizenship"

मी हसलो उगाच, "म्हटलं खरंच देशील का सांग?"

अरे मागून तर बघ, थोडी देणार आहे टांग?

"पारिजातकाच्या सड्यामध्ये हरवलेलं अंगण हवं

सोडून जाता येणार नाही, असं एक तरी बंधन हवं"

"हवा आहे परत माणसातला हरवलेला भाव

प्रत्येकाच्या मनात थोडा मायेचा शिडकाव"

"देशील आणून मला माझी हरवलेली नाती?

नेशील मला परत जिथे आहे माझी माती?"

"इंग्रजाळलेल्या पोरांना थोडं संस्कृतीचं लेणं

आई-बापाचं कधीही न फिटणारं देणं?"

"कर्कश्श वाटला तरी हवा ढोल-ताशांचा गर्जार

भांडणारा असला तरी चालेल, पण हवा आहे शेजार"

"यंत्रवत होत चाललेल्या माणसाला थोडं आयुष्याचं भान

देशील का रे देवा, यातलं एक तरी दान?"

"तथास्तु" म्हणाला नाही, बाप्पा नुसता सोंडेमागून हसला

सारं हाताबाहेर गेलंय पोरा, "सुखी रहा" म्हणाला......

-- मराठीसृष्टी व्यवस्थापन

नशीब नाही

म्हणून ओरडू नको

नशीब आहे

म्हणून मान उंचावू नको

पैसा नाही

म्हणून रडू नको

पैसा आहे

म्हणून जास्त खर्च करू नको

घरदार नाही

म्हणून भिक्षा मागू नको

घरदार आहे

म्हणून भटकू नको

दुःख आले आहे

म्हणून खचू नको

सुख आले आहे

म्हणून जास्त उडू नको

हे माणसा.....!

काही गोष्टी मिळतात

काही गोष्टी मिळत नाहीत

पण तू त्या गोष्टींची जास्त हाव ठेवू नको

- कौस्तुभ प्रभु

फांदीवरती बसलो मी, पिसारा आपला जुळवुनी,
बघतो साऱ्या सृष्टीला,
एकवार पुन्हा निरखुनी,---!!!

हिरव्यागार या रानी,
मजला दिसे समृद्धी,
जीवन इथेच रमुनी जाई,
शांतता वाटे अंत:करणी,--!!!

भाईबंदांच्या येतां आठवणी,
मन जाते कसे हेलावुनी,
कोण कुठल्या दिशेला नेला,
निष्ठुर या माणसांनी,--!!!

सौंदर्याचे जिवंत दाखले,
कैद ते का असे करिती,--?
आम्ही तर लेकरे निसर्गाची,
मग शाप आमुचे भोगती,--!!!

स्वातंत्र्याची नशा ,आम्हासही,
न जाणे आम्हांस कोणी,
भावनांचा खेळच करी,,
खरा कृतघ्न मनुष्यप्राणी,--!!!

© हिमगौरी कर्वे.

ज्या ज्या वेळी धीर ठेवशी
मिळेल कांहीतरी
गडबड मनां होऊन जातां
निराशाच पदरीं ।।१।।

शांत चित्त आपुले
तूं ठेव प्रत्येक समयी
मिळेल यश पदरी तुझ्या
खात्री याची घेई ।।२।।

आत्मविकास तूं सोडूं नको
आपल्या कामाचा
मोबदला मिळेल तुजला
योग्य प्रयत्नाचा ।।३।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

रंगले माझे मन मुरारी
नाम येई मुखीं श्रीहरी //धृ//

काळा सावळा रंग
कोमल भासे अंग
हास्य खेळते वदनीं
तेज चमके नयनीं
ओढ लागतां शरिरीं //१//

रंगले माझे मन मुरारी, नाम येई मुखीं श्रीहरी
कंठी माळा चमकती
मोर पिसे टोपावरती
पायीं नुपुरे घालूनी
नाचतो ताल धरुनी
हातांत त्याच्या बासरी //२//

रंगले माझे मन मुरारी, नाम येई मुखीं श्रीहरी
मुरली वाजे मधूर
नृत्य ते बहरदार
खेळातील तुझ्या लीला
छबी राही मनावरी //३//

रंगले माझे मन मुरारी, नाम येई मुखीं श्रीहरी

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

बस मधून चाललो होतो मी, शेजारी होती जागा रिकामी
येवून बसली जवळ एक सुंदर, चंचल तरूण बालीका
तिला बघून मनाची खुलली कलीका
तरीही मी एका क्षणांत माझी जागा बदलली बरका
कारण ती हासत मुरकत म्हणाली
“ थोडसं, सरकता का तिकडे काका ? ”

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com