कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

जगातून पोलिओच्या उच्चाटनात जोनस सॉल्क यांचं काम खूप मोठं आहे. त्यांनी आणि त्यांच्या टीमने पोलिओची पहिली लस शोधून काढली होती.

काव्य रचनेचा छंद लागूनी, कविता करू लागलो ।

भाव तरंगाना आकार देऊनी, शब्दांत गुंफू लागलो....१,

एका मागूनी दुसरी कविता, रचित मी चाललो

वही भरता संग्रहाची, आनंदात गुंग झालो...२,

अचानकपणे खंत वाटूनी, निराशा आली मनी

निरर्थक वेळ दवडिला, हेच समजोनी ....३,

बोध मिळूनी कुणीतरी सांगे, मूल्यमापन होईल

वेडेपणा वा शहाणपणा, काळ हाच ठरवील...४,

करूनी घेतले तुज कडूनी, कोणत्या तरी शक्तीने

कर्तेपणाचा भाव तुझ्यातील, सोडून दे तू मनाने....५,

असेल हे जर कृत्य त्याचे, काळजी त्याला यशाची

सैनिक तू लढत रहावे, आशा सोडून जिंकण्याची....६

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

गेले सारे आयुष्य परि न कळला ईश

इच्छा राहिली अंतर्मनीं प्रभू भेटावा एके दिनीं ।।१

बालपणाचा काळ करुनी अभ्यास नि खेळ

मनाची एकाग्रता केली शरीरा करिता ।।२

तरुणपणाची उमेद जिंकू वा मरु ही जिद्द

करुन प्रयत्नांची पराकाष्टा बनवी जीवन मार्ग निष्ठा ।।३

संसारातील पदार्पण इतरासाठी समर्पण

वाढविता आपसातील भाव जाणले इतर मनाचे ठाव ।।४

काळ येता वृद्धत्वाचा दाखवी मार्ग अनुभवाचा

भजन पुजेत जाई वेळ ज्ञान गोष्टी सांगे सकळ ।।५

आता झालो देह दुर्बल प्रभू चिंतनात जाई वेळ

वाट बघतो निरोपाची ओढ फक्त जगदंबेची ।।६

आयुष्य संपता सारे खंत येऊन मन विचारे

कां न प्रभू भेटला ह्याची रुखरुख मनाला ।।७

आत्म चिंतन करिता जाणवे मी भगवंता

ईश्वर निर्गुण निराकार कर्म करी त्यास साकार ।।८

दया क्षमा शांती ह्याच ईश्वराच्या शक्ती

आयुष्यातील आनंदी क्षण हीच ईश्वराची खूण ।।९

जीवनांतील समाधान ईश्वर प्राप्तीचे लक्षण

नसावी मनी खंत आनंदी भाव हाच भगवंत ।।१०

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

सुक्ष्म बिजाचे रोपण करतां, वृक्ष होई साकार
कोण देई हा आकार ?

तूं तर दिसत नाही कुणाला, घडते मग कसे ?
कोण हे घडवित असे ?

प्रचंड शक्ती देऊनी बीजाते, प्रचंड करितो वृक्ष
कोण देई ह्यांत लक्ष ?

त्याच वृक्ष जातीचे गुणही येती, रुजलेल्या त्या बीजांत
ही किमया असे कुणांत ?

तोच वृक्ष वाढूनी फळे देतो, फळांत असते बीज
फिरवी कोण चक्र सहज ?

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@mail.com

आम्हास नाही तमा,
संपत्तीची अन सत्तेची
जोपासली आहेत आम्ही,
नाती निष्ठेची अन् भक्तीची

शिवरायांचा जाज्वल्य अभिमान,
पाहिला अन् अनुभवलाही
म्हणूनच आमच्यातही आम्ही जसाच्या तसा
भिनवलाही अन् जपलाही

कुलदैवतांच्या कृपेने आणि बुद्धीच्या जोरावर
आम्ही अनेक अवघड गणिते
सोडविली
सत्तेची, राजेशाहीची धुरा
आम्हीही सांभाळली

इतिहास घडविला आम्ही
तेजस्वी लेखणीने आणि तलवारीनेही
विविधरंगी कलांनी
जीवनेही रंगविली आम्ही

आमचे शौर्य, स्वाभिमान, बुद्धीमत्ता
आणि हो आमची खाद्यसंस्कृती
सारेच कसे भारदस्त,
आणि आगळेवेगळे मस्त !

काय वर्णावी चव
खिचडीची
बिरठ्याची अन् कोलंबीच्या
आजही चवीने मजा लुटतो आम्ही
निनाव्याची अन् कानवल्यांची !

आम्हास अभिमान आहे
आमच्या जातीचा अन् मातीचा
आमचे अस्तित्व अबाधित आहेच
हा दावा आहे आम्हा कायस्थांचा !
हा दावा आहे आम्हा कायस्थांचा !!

सौ. मृणाल महागांवकर, महाड

हा चंद्रमा शारदीय पौर्णिमेचा
शीतल चंदेरी प्रीतचांदण्यांचा
साक्ष कोजागरती कोजागरती
स्वर्गीयस्पर्श अश्विनी पौर्णिमेचा ।।१।।

गवाक्षातूनी खुणावतो चंद्रमा
मनआभाळी चांदणे नक्षत्रांचे
धुंद बेधुंद, दरवळते रातराणी
प्रीतगंधाळ तो अवीट सुगंधाचा ।।२।।

तनमनी रमती गतस्मृतींचे रावे
निरवतेत अबोली रात्र धुंदवेडी
बरसते, शुभ्र चंदेरी कोजागिरी
जागर! पुनरुपी प्रीतभावनांचा ।।३।।

दुग्धपान!अमृती मनोमिलनाचे
सौख्यानंदी पुण्यपावन सोहळा
ज्येष्ठत्वाचे हृद्य स्मरण संस्कारी
आदर्श हाच भावनिक परंपरेचा ।।४।।

हा चंद्रमाच,शारदीय पौर्णिमेचा
शीतल शुभ्रचंदेरी प्रीतचांदण्यांचा.....

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १३६

१९ - १० - २०२१.

मिळता मजला बाह्य एकांत, छळते गर्दी विचारांची
मन गुंतविण्या कुणी नसता, चलबिचल होते भावनांची...१,

शब्द वर्णांचा घेवून आधार, भावना काढी मार्ग आपला
आविष्कार घडविण्यासाठी, विचार करितो मदत तिला...२,

शब्दांना नटवी थटवी, ध्वनी लहरी नि सूर गेयता
अलंकार मिळता अंगी, रचली जाते एक कविता...३

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००५०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

हास्यमुखाने निरोप दे ग, प्रेमाने भरला

विसरावी मी ओढ येथली, जाता सासरला.... ।। धृ ।।

खूप दिले तू प्रेम आजवरी, सदैव ठेवीत पदर शिरी,

पंखांना परि शक्ती देवूनी, सांग मला ग घेण्या भरारी

सैल कर तू पाश आपला...१,

हास्य मुखाने निरोप दे ग प्रेमाने भरला,

संसारातील धडे देवूनी, केलीस तयार कष्ट घेवूनी

कुठे लोपला आज विश्वास तो, जागृत होता सदैव मनी

नकोस देऊ वाव शंकेला...२,

हास्य मुखाने निरोप दे ग प्रेमाने भरला,

ते तर केवळ घर निराळे, मायेने परि आहे भरले,

जसे मिळवले प्रेम माहेरी, वाटीत जाईन सासरी सगळे

आठवण करीता येईन भेटीला...३,

हास्य मुखाने निरोप दे ग प्रेमाने भरला

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

तू गुंतला असा की
जगण्यास वेळ नाही
अन् सांगतो जगाला
मरण्यास वेळ नाही

गाणार गीत केव्हा
तू सांग जीवनाचे
जेव्हा तुलाच वेडया
हसण्यास वेळ नाही

आयुष्य तू तुझे तर
जगतो खुशाल आहे
आता जगाकडे ही
बघण्यास वेळ नाही

मिटणार ना कधी जे
ते नाव दे यशाला
म्हण एकदा तरी की
हरण्यास वेळ नाही

आयुष्य युद्ध आहे
जिंकून एकदा घे
सांगू नको पुन्हा की
लढण्यास वेळ नाही.

WhatsApp वरील संजीव वेलणकर यांच्या संगीत संगीत आणि फक्त संगीत या ग्रुप वर आलेला लेख साभार प्रकाशित.