कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
सोनं येचितो मातीत….
सोनं येचीतो मातीतं....
सोनं येचतो मातीतं...
संगणीच्या संगतीतं...
मोती घामाचे पिकवितो...
काळी मायच्या कुशीतं....पशु पक्षी वृक्षवल्ली
काळ्या मायची लेकरं
सार तिच गणगोतं
तिलं सृष्टीचा संसारं....पिकं शेतात डोलते
पाना फुलांनी सजते
फुले काळीज बळीचं
मनं हारखुन जाते.....मका पोटुशी पोटुशी...
डोकं जवारी काढते...
गहु मिशांना ताविते...
फुलं सुर्याच डोलते...पक्षी झाडाशी बोलती,
गाय गोठ्यात हंबरी,
मह्या शेतातली शाळा,
मलं ईथच पंढरी........!!!©गोडाती बबनराव काळे
लातुर
९४०५८०७०७९ -
काय मिळाले असते ?
स्त्रीच्या भावनेचा सिटी स्कॅन केला तर
अपमानाच्या असंख्य घटनांचा
धोकादायक साकाळलेला डोह मिळाला असता,
निराशेच्या गंभीर जखमेतील
वाहती वेदना दिसली असती,
अगतिक बैचेनीची आकडेवारी
लक्ष्मण रेषा ओलांडताना दिसली असती
ताटातुटीच्या भयाने वाढलेली गती
अनेक रात्र जागलेल्या आसवांनी
बेफाण पुरात वाहाताना,
कंठात रुतलेले उत्तर दिसले असते
सकारण हारलेले वादविवाद
दयनीय अवस्थेत मिळाले असते
उपेक्षेच्या डंखाचे निशानत्या मशीनला ऐकू आली असती
कोंडलेल्या हुंदक्यांची आर्तता
रिक्तपणाचे साचलेले मळभाचे घनदाट आकाश
अगतिक रात्रीच्या बदलेल्या असंख्य कुशी
धोक्याच्या निशानीच्या वर पोहचलेल्या,
प्रेम याचनेचा उच्च स्वर आकाशाला भिडणारा
वेदना लपवून ठेवण्याचा चिंताजनक ग्राफसहन केलेले टोमणे व टोचून बोलले स्वर
छिन्न भिन्न स्वप्नांचा एक मोठा पुंजका मिळाला असता
अनवरत टिकेचे खोल व्रण दिसले असते
भावना शोधणारी मशीन असती तर
सुहास्य मुद्रे मागील
वेदनेचे सत्य समोर आले असते
-- विजय प्रभाकर नगरकर
(अनुवादित कविता)
मुळ हिंदी कविता- " क्या क्या मिलता "
डॉ मधु चतुर्वेदी, स्क्रिप्ट लेेखिका , मुम्बई
-
तूच माझा चंद्र
तूच माझा चंद्र,
अन् तूच चांदण्यांची संगत, तुझ्याशिवाय प्रीतीला रे,
येईल का पुन्हा रंगत,
रात्र आहे चमचमती,
हवेत सुटला गारवा ,---
तुझ्यावाचून फुलत नाही,
येथील रातराणीचा ताटवा,
रात्र असे देखणी,--
हर एक चांदणी भाळते,
निकट जाण्या चंद्राच्या,
त्यांच्यातच होड लागते,
इथे धरेवर मी,
तुझ्यासाठी तरसते,
तुझ्या नावाचा चंद्र ,
माझ्या भाळी रेखिते,
विरहार्त समुद्री,अशा
सदैव माझे बुडणे,
नेहमीचेच आहे तुझे,
किनारी शांत उभे ठाकणे,
तूंच आता वाचवणारा,
देशील का मज हात,
तेव्हाच थांबू शकेल,
नयनातील अखंड बरसात,--!!!हिमगौरी कर्वे.©
-
उचलून जेव्हा पापण्या
उचलून जेव्हा पापण्या माझ्याकडे तू पाहिले
चांदणे चंद्राविना मी सांडताना पाहिले
पौर्णिमा उतरुन आली की धरेचा स्वर्ग झाला
ऐश्वर्य साऱ्या नंदनाचे बहरताना पाहिले पाहिले
तू चुकवूनी सारे पहारे भोवतीचे
लाजले मी भासुनी तू लोचनांनी स्पर्शिले
पाहतां तू अंतरीचे शल्य माझ्या फूल झाले
लोचनांसाठीच या मी ताप सारे साहिले
मानिनी होते कधी मी या क्षणी झाले सती
वाहुनिया सारे तुला मी हे रितेपण ल्यायले.-सौ. राजलक्ष्मी देशपांडे
-
आई
आई आहे ईश्वराच्या आधी
पवित्र जगाची या निर्माती
म्ह्णून झुकतो तिचा निर्माता
ईश्वरही तिच्या चरणावरती !
आई प्रेमळ प्रतिबिंब छान
प्रेम जगाला देणारी ती
प्रेमाची मग शोभावी एक
छान प्रेमळच परिभाषा ती !
आई आहे शब्द पहिला
बाळ नेहमी जो उच्चारतो
मायबोलीत आईच्या त्या
बोलायला तो जसा लागतो !
आई जगती गुरु प्रथमच
जन्म घेणार्या जीवाचा ती
म्ह्णून जगी सारे म्ह्णती
आई आहे गुरु थोर ती !
आई आहे एक गोड नातं
म्ह्णून म्ह्णते मला बाळ ती
जिवाचे मोल देऊन तिच्या
रक्षण माझे करते मग ती !
© कवी – निलेश बामणे ( एन.डी.) -
चंद्र डाग
हे शशिधरा तूं प्रेमळ सखा साऱ्या विश्वाचा
सौंदर्याचे प्रतिक असूनी राजा तूं नभाचा
लागूं नये तूज दुष्ट म्हणूनी काजळ लावी तुला
काही वेडे त्यास समजती तू डागाळला
डाग कसला तुम्ही मानतां प्रेमामध्ये तो
दोन मनांतील पवित्र नाते हे आम्हीं विसरतो
समजूं शकतो नीती बंधन समाज रचनेचे
बळजबरीच्या कृत्यास तुम्ही म्हणावे पापाचे
गुरू पत्नीशीं प्रेम करिता लौकिक गेला तो
दोघांची साथ ती मिळतां गुन्हा कसा होतो ?
एक दिशेने प्रेम साधतां अर्धवट राही
दोघांमधली मनाची ओढ ती समाधान देई
'नीती मार्गे' कुणी म्हणतील चंद्रकृत्य चुकले
प्रेमाच्या परि अथांग सागरी तळांत ते बुडाले
डॉ. डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
वैफल्य
निरर्थक शब्दांची दाटी, का होते
कुणास ठाऊक काहीच कळत नाही
सजवलेली शय्या, ताटी का होते
कुणास ठाऊक काहीच कळत नाही ॥ १ ॥मनातले उमटत नाही
कुणास ठाऊक का म्हणून
सुटा पसारा जुळतच नाही
कुणास ठाऊक का म्हणून ॥२ ॥वेड्यागत हव्यास का हा
सामान्यतेहून दूर जाण्याचा
धडपडूनही जेव्हा फसतो
प्रयत्न हिमालयाला छेदण्याचा ॥ ३ ॥कोरडे अश्रू, ओले शब्द
का एकमेकात मिसळत नाहीत
एकमेकांत गुंतलेली जाळी
भावनांची सुटत नाहीत ॥ ४ ॥जनावराकडून जनावराकडे
मार्ग वाटोळा चक्राचा
कुणामागे कुणी धावावे
प्रश्न आहे का सुटण्याचा ॥ ५कुणाचे मरण का असावे
लक्ष्य एखाद्या आयुष्याचे
एकमेका छेदण्याचे
ध्येय का हे जीवनाचे ॥ ६ ॥माणुसकीला माणसानेच
का लाजावे कळत नाही
प्रयत्नांतीही औषधाला
'माणूस' तेव्हा मिळत नाही ॥ ७ ॥अंधारात विरलेला असतो
अर्थ माणूस या शब्दाचा
शोधूनही सापडत नसतो
मार्ग माझ्या जीवनाचा ॥ ८ ॥अगतिक होतो दीनवाणा मी
माझ्यासोबत माझी विफलता
सरपटत येते हळू अचानक
ग्रासून टाके अपूर्णता ॥ ९ ॥-- यतीन सामंत
-
तू गुंतला असा की
तू गुंतला असा की
जगण्यास वेळ नाही
अन् सांगतो जगाला
मरण्यास वेळ नाहीगाणार गीत केव्हा
तू सांग जीवनाचे
जेव्हा तुलाच वेडया
हसण्यास वेळ नाहीआयुष्य तू तुझे तर
जगतो खुशाल आहे
आता जगाकडे ही
बघण्यास वेळ नाहीमिटणार ना कधी जे
ते नाव दे यशाला
म्हण एकदा तरी की
हरण्यास वेळ नाहीआयुष्य युद्ध आहे
जिंकून एकदा घे
सांगू नको पुन्हा की
लढण्यास वेळ नाही.WhatsApp वरील संजीव वेलणकर यांच्या संगीत संगीत आणि फक्त संगीत या ग्रुप वर आलेला लेख साभार प्रकाशित.
-
तिच्याबद्दल त्याला
तिच्याबद्दल त्यालाआकर्षण खरे तर आधीनव्हते...पण काळानुरूपते निर्माण झाले...अर्थात हे तुमच्या-आमच्याबाबतीत घडू शकतेतसे त्याच्या बाबतीत घडलेतिच्या बाबतीतही तसेच झाले....लहानपणी अनाहूतपणेबांधलेल्या राख्या आठवल्यावास्तविक पहाता ते दोघेसख्खे शेजारी....पण त्यांचे प्रेम जमलेलहानपणीचा मूर्खपणात्यांना जेव्हा आठवतो तेव्हाते दोघे गंभीर होतातपण एकवेळ अशी येतेत्या मूर्खपणाचे हसू ही येते...आणि मग प्रवास परतशांतपणे सुरु होतो...-- सतीश चाफेकर. -
वारी आषाढीची !
|| हरी ओम ||
वारी आषाढीची !
नाम वारीचे घेता
पंढरपूर आठवे भक्ता !
चंद्रभागेच्या तिरी
विठ्ठल विठ्ठल नाम गजरी !
जप तप नाम हाची लळा
हाची पांडुरंगाचा सोहळा !
जया मनी गोड भाव
तया सावळ्याचा तो ठाव !
भक्तीरसात डुंबावे
कैसे इतरा सांगावे !
स्वहानुभावे वेचावे
पांडुरंगी तल्लीन व्हावे !
ऐसा वारीचा सोहळा
जैसा आषाढीचा मेळा !
कृतकृत्य होतसे जीवा
मनी आठवून आठवावा !
होता पांडुरंगाचे दर्शन
जाहले कोट कल्याण !
ऐसा दर्शन सोहळा
कुठे पहिला म्या डोळा !
-- जगदीश पटवर्धन
गोडाती बबनराव काळेCopyright © 2025 | Marathisrushti