चमकत होते अगणित तारे,

आकाशी लुकलुकणारे ।

लक्ष्य वेधूनी घेतां घेतां,

फसवित होते आम्हांस सारे ।।१।।

कधी जाती चटकन मिटूनी,

केंव्हां केंव्हां दिसती चमकूनी ।

खेळ तयांचा बघतां बघतां,

चित्त सारे गेले हरपूनी ।।२।।

एक एक जमती नभांगी,

धरणीवरल्या मांडवी अंगीं ।

संख्या त्यांची वाढतां वाढतां,

दिसून येती अनेक रांगांनी ।।३।।

हसतो कुणीतरी मिश्कील तारा,

डोळे मिटतो दुजा बिचारा ।

स्थिर राहूनी लपतां लपतां,

खेळांचा वाढवी पसारा ।।४।।

निशाराणीची मुले ही सारी,

खेळत राहती रात्री बिचारी ।

उषाराणीची चाहूल येतां,

निघूनी जाती आपल्या घरी ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

मनांत ठसले रूप तुझे, येते नयना पुढे ।
रात्रंदिन मज चैन ना पडे.....।।धृ।।

शरीर जरी सुंदर मिळे ।
प्रयत्नांनी तूंच कमविले ।।
चपलता ही छाप पाडीते ।
लक्ष्य खेचूनी तुझ्याकडे
मनी ठसविले रूप तुझे येत नयना पुढे ।१।

हासणे खेळणें आणि चालणें ।
'ढंगदार' तुझे बोलणे ।।
शरीरामधल्या हालचालींना ।
सहजपणाचे वळण पडे
मनी ठसविले रूप तुझे येत नयना पुढे....।२।

स्वभाव आहे जरी मृदू तो ।
प्रसंग पडतां कठीण भासतो ।।
सज्जना पुढती नम्र दिसूनी ।
दुर्जना शिरीं वज्र पडे
मनी ठसविले रूप तुझे येत नयना पुढे ....।३।

हृदयीं माझ्या घर करूनी ।
तव प्रतिमा दिली ठेवूनी ।।
ईश्वर तूंच खरा तो ।
पूजन सदैव करीते
मनी ठसविले रूप तुझे येत नयना पुढे ....।४।
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

तुझ्याशिवाय,

दिन भासे राती सारखा,
रात्र उजाडता भकास पसरे,
दिन उन्हासारखा,--!!!

तुझ्याशिवाय,

पावसाळा अगदी कोरडा,
वर्षाव संजीवनाचा भले,
होत राही सारखा,--!!!

तुझ्याशिवाय,

हेमंत ऋतू येता,
उदासपण भरलेले,
जीवन अव्याहत चालता,--!!!

तुझ्याशिवाय,

आगमन होते शिशिराचे,
मन पालवी गारठून जाते,
दूर -- दूर तू राहता, -!!!

तुझ्याशिवाय,

ग्रीष्म ही भासे रुक्ष पहा,
अधिक अधिक करत राहे,
काहिली जिवाची माझ्या,--!!!

तुझ्याशिवाय,

ऋतू सगळे निष्काम बनतां,
आससून मी वाट पाहते,
माझ्यात मीच नसतां,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

दिसत नाही मला माझं गांव
जगाच्या नकाशात
मला लाज वाटते त्याची
मी खंतावतो...

मी फिरतो जगभर
धुंडाळतो नवनवी शहरं
करतो वाहवाई
तिथल्या सुधारणांची
करतो घाई
माझं गांव 'तसं' बनवण्याची
आणि बघतो स्वप्नं
निवृत्तीनंतरच्या वास्तव्याची
येतो गांवात सारखे-सारखे
करु लागतो बदल 'तिथल्यासारखे'
बदलतं गांवाचं रूप
काय सांगू त्याचं अप्रुप?
पोस्ट करतो त्याच्या प्रकाशफिती
सांगतो त्याची माहिती
शहरातून लोक येतात
नवी 'संस्कृती' देवून जातात
जगाच्या नकाशात
आता माझंही गांव दिसू लागतं...

आता मी येतो कायमचा
मनांत जुन्या आठवणी
करतो त्याची उजळणी
बालपणीच्या, सवंगड्यांच्या
घराच्या, परिसराच्या..
ह्याच्या, त्याच्या..
मला जगायचं असतं ते सगळं
पुन्हा तसंच ... जगावेगळं
पण तसं होत नाही
जुनं काही मिळत नाही
सगळं सगळं बदललेलं असतं
मी खंतावतो..
म्हणतो...
"आता गांव पहिल्यासारखं राहिलं नाही"

-- मी मानसी
मानसी कावले

|| हरी ॐ ||

वर्षानुवर्षे अग्रपूजेचा माझा मान,

त्याचे नाही कधी चुकले भान!

या वर्षी येताना मनात शंका नाना,

आनंदाने स्वागत होईल ना?

शेतकरी झाले होते अवर्षणाने हैराण,

पीक गेले हातचे शेत झाले वैराण!

माझ्याकडे विनंती आर्जव त्यांच्या मनात,

आगमनाने बरसूदे पाऊस आमच्या शेतात!

वरुणाला आज्ञा माझ्या बरोबर येण्या,

नकळत बरसला बेटा वेड्यावीण्या!

पल्लवल्या आशा मराठवाडा-विदर्भकरांच्या,

आला जीवात जीव थोडा सगळ्यांच्या!

आनंदाने नाचली माझी पोरं,

नद्या नाल्यांना आला मोठा पूर!

दीड दिवसाने आला दिवस पुनर्मिलाप

काहींचा नदी तलाव समुद्रात

काही कागदाच्या लागद्यांचे

घरच्याघरी आरामात!

पुनर्मिलापा दिवशी समुद्रावर जमले माझे भाऊबंध

आरतीत कोणाचेच नव्हते लक्ष!

आता आपले विसर्जन प्रदूषणयुक्त समुद्रात,

दुसरे ठिकाण नाही लक्षात आले वाटतं?

सुख दु:खाच्या गप्पागोष्टी जोरात,

एक म्हणाला मला आकारतांना पीओपी वापरतात !

किती आग होते माझ्या शरीराची

एवढे कमी म्हणून रासायनिक रंगाने रंगवतात !

एक दुसऱ्याला म्हणाला

त्याला आकारतांना मऊ कागदाचा लगदा

गोंद व्हायटिंग पावडर

आणि नैसर्गिक रंगांचा वापर !

शाडूचा म्हणाला हल्ली मला जास्त मागणी,

पण माती आता मिळणे कठीण, रंग झाले महाग,

वजनानेही मी जास्त वजनदार,

त्यामुळे वाढला कागदाच्या लगद्याचा डिमांड !

जगदीश पटवर्धन

अरे, एव्हाना ती यायला हवी होती !
अजून कशी उगवली नाही ती गवताची पाती !

ती आल्यावर प्रार्थनेचे सुर उमटतात.
आसमंत उजळून निघतो, लता वेली डोलू लागतात.

सुरू होते पूजा अर्चना
आणि सरस्वतीची आराधना.

मध्येच पोटात कावळ्यांचा कलकलाट.
खाऊ झालाच समजा सफाचाट.

कधी कधी ऐकू येतो गलका.
माझ्या कानांना मस्त बसतो दणका.

थोड्या वेळाने परतायची वेळ होते.
आमचं मन खट्टू होते.

मी पुन्हा एकदा नव्याने उजळणी करते.
आणखी एक आवर्तन पूर्ण होते.

उद्याच्या पुनर्भेटीचा संकल्प ठरतो
आणि सुर्य पश्चिमेला मावळतो.

पण आता सगळं सुनसान आहे.
सर्वत्र स्मशानकळा आली आहे.

सगळीकडे जमली आहेत कोळीष्टके.
सगळे आयत, चौरस झाले आहेत ओकेबोके.

इकडे आणि तिकडे जमले आहेत धुळीचे थर.
माणसाचा कुठे उरला आहे इकडे वावर.

त्यामुळेच मनात काहूर उठलंय
की ती आता कधीच येणार नाहीत की काय ?

कधीची उभी आहे मी निष्पर्ण वृक्षासारखी.
मी एकटी, मी एकाकी.

प्रत्येक गावा गावातील शाळा.
प्रत्येक शहरा शहरातील शाळा.

-- शरद दिवेकर
कल्याण
70457 30570

चहुकडे अंधार पडलेले
दुरवर नजर जात नाही
आकाशी चंद्राला चांदण्या
काही केल्या सोडत नाही

-- शरद अर्जुन शहारे

अभिमन्यू

आधी मूळ धाडा
अष्ट गणेशांना
इच्छिल्या कार्याला शुभारंभ ।
आधी मूळ धाडा
बापुजी देवाला
घरच्या कार्याला हातभार ।
आधी मूळ धाडा
कार्ला गडावरी
बैसोनी अंबारी येई माते ।
आधी मूळ धाडा
सप्तश्रुंगावरी
भगवतीची स्वारी येई कार्या ।
आधी मूळ धाडा
कृष्णेला वाईच्या
मान आजोळीचा आहे तिचा ।
आधी मूळ धाडा
जेजूरी खंडेराया
बहिणीच्या कार्या पाठी उभा ।