मकर संक्रांत,दिवस सुर्य संक्रमणाचा।।
पतंग प्रेमींचा, नभातल्या पतंगोत्सवाचा।।
व्रत वैकल्यांचा,सुगड्याचं वाण लावण्याचा।।
सण संक्रांतीचा,हिरवा चुडा सुहासनीचा।।

-- सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

प्रभूनाम मुखीं होते रामतिर्थांच्या सदा ।

ऐकू आले तेच निद्रेत असता एकदा ।।

चमत्कार दिसून आला एके दिवशी ।

राम नामाचे ध्वनी उमटती देहापाशी ।।

विज्ञानाने उकल केली या घटनेची ।

खात्री करिता सत्यता पटली याची ।।

चेतना मिळता स्वर यंत्रात ध्वनी उमटे ।

त्याच ध्वनीच्या विद्युत लहरींनी शब्द फुटे ।।

शब्दांचे वलय फिरती देहाभोवती ।

शरीरासाठी तेच शब्द कवच बनती ।।

जेव्हां होते नामस्मरण प्रभूंचे सतत ।

शब्द ध्वनी लहरी निघत असे अविरत ।।

हुंकार तसाची ऐकू येई देहां जवळी ।

निद्रेमध्ये जरी असला मेंदू त्या वेळी ।।

सदैव नामस्मरण चेतना देत राहतो ।

रामतिर्थांच्या अनुभवांनी हेच अनुभवतो ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

लोचनात, माझिया
तुझी ती निरागसता
डोळेच तुझे बोलती
तुलाच आठविताना.

तुझ्याच अस्तित्वाचे
भास आज जगताना
सर्वत्र तुझ्याच खुणा
जोजविती स्पंदनांना.

दुरत्वाचेच दुःख अंतरी
समजाविते आसवांना
अव्यक्त भाव निरागस
स्वप्नी तुलाच पाहताना

तू असावेस या जीवनी
साराच जन्म भोगताना
ही आंस मनांतरी होती
पण काय झाले कळेना

वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544906

रचना क्र. १०२.

४ - ४ - २०२२.

अंधार पडला आहे
उजेडाचे गाणे गा
वेदना असह्य आहे
सुखाचे गीत गा

रडणे आता भाग आहे
हसण्याचे गाणे गा
समोर नागफणा आहे
स्तब्धतेचे गीत गा

अपघात अटळ आहे
सावरण्या गाणे गा
मरणा जवळ आहे
जीवनाचे गीत गा

युद्धाचा ढग आहे
शांतीचे गाणे गा
निस्तेज मन आहे
प्रसन्नतेचे गीत गा

गाण्यांना संगीत आहे
मानवता रीत जगा
निसर्ग ढळतो आहे
समर्पणाचे गीत गा

-- विठ्ठल जाधव.

संपर्क: ९४२१४४२९९५

शिरूरकासार, बीड.

तु ऐकतेस तो नवा सूर आहे..
जवळचा भासतो तरी दूर आहे..

वेगाने वाहते पाणी आताच सारे
म्हणून साचलेला जणू पूर आहे...

नव्यानेच वाचले पान हे जगाचे
जगण्याची कसब येथे जरुर आहे..

जळणे संपत नाही दिवस रात्रीचे
धुमसला कोठून मग असा धूर आहे..

जखमांची खोल काळजात उरते
वेदनांचा हिशोब मात्र पुरेपूर आहे..

थकशील जेव्हा लढताना एकट्याने
तुझ्या शिवाय सांग कोण शूर आहे

प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.

किंमत : रु.८०/-
सवलत किंमत : रु.५०/-

https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/

समजावू कसे या मनाला
जे शोधिते अजूनही तुला..
आजही लोचनी रूप तूझे..
तुझाच ध्यास या जीवाला..
एकमेकांवरी नि:सिम प्रीती
तुझी न माझी, जडली होती
पाहता , पाहताच एकमेकां
प्रीतीभाव आगळा रुजला..
नि:शब्दुली ! भाषा मनांची
अंतरंगी सारीच प्रीतभारली
कटाक्षी प्रीती, स्मित लाघवी
जगवित होती तनमनांतराला..
जरी निर्व्याज ही सत्यप्रीती
प्रारब्ध्ये दुरावाच हा भाळी
तुजविण सारे निरर्थ जीवन
हाच दुर्दैवी शाप जीवाला..
क्षणक्षण सारे आज हरवले
त्राणही क्षीण , संथ जाहले
सांजवेळी साऱ्या आठवणी
विमनस्क करती जीवाला..
आज प्रश्न ? मी काय प्रार्थू ?
ओशाळले जीवन सारे सारे
घायाळ जाहली जरी स्पंदने
अंती तुझाच ध्यास जीवाला..

©️ वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

रचना क्र. ३७

दिनांक:- १० - ३ - २०२१

प्रभात झाली रवी उगवला

दाही दिशा उजळल्या

रात्रीचा अंधार जावूनी

नवीन आशा अंकूरल्या १

बरसत आहे सूर्यकिरणे

पृथ्वीच्या भूतली

आनंदाने पुलकित होवून

धरणीमाता शहारली २

निघूनी गेला रात्रीचा गारवा

त्याच्या आगमानाने

उल्हासीत होवून प्राणी जीवन

नाचत राही ऊबेने ३

पुनरपि आता झाले सुरु

चक्र जीवनाचे

मिळवू आज काही तरी

किरण चमकती आशेचे ४

काळोखाची भयाणता

आता गेली निघूनी

प्रकाशाच्या मदतीने

कामास लागती जोमानी ५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

तुझं अवेळी कोसळणं भावतं मला
भावनांचे उद्रेक झेलतानांही शांत असतोस
माझा पाऊस नसतोच असा..
उन्मुक्त ,अव्यक्तच रहाणारा
बेभान होणं जमत नाही तुला..
अनावरतेचा मखमली साज ही पेलत नाही तुला
नागचाफ्यांतला गंध श्वासांत भरून रहातो..
शुभ्रमौतिकांचे सडे सांडत येणारी
प्रत्येक ओळ मी
गिरवत रहाते माझ्या तळहातावर..
प्रतिबिंबातला अनोळखी होत जाणारा
शहारा सरसरत रहातो शरीरभर...
अंगभर लपेटून घेते
इवल्या सोनचाफ्याचा बहर
केशर माखल्या ऋजुतेची ग्वाही..
क्षणभरच ओझरती ठेवत
तू तुझा पाऊस मिटून घेतोस
सैंरध्रींचा मखमली साज
ओघळत रहातो अनावर...

© लीना राजीव.

लक्ष आपले जात असते, सदैव प्रभूकडे

मार्ग सारे ठरलेले, जे मिळती तिकडे....१,

‘को S हं’ शब्दाचा निनाद होतो, प्रथम मुखातून

जन्मताच तो प्रश्न विचारी, “मी आहे कोण?”....२

मार्ग हा तर सुख दु:खाने, भरला आहे सारा

राग लोभ मोह अंहकार, याचा येथे पसारा...३,

वाटचाल करिता यातून, कठीण होवून जाते

जीवन सारे अपूरे पडून, अपूर्ण ज्ञान मिळते....४

आयुष्य तुमचे थोडे असूनी, काळ वेळीच जाणावा

मिळेल जो क्षण तुमचे हातीं, प्रभूसाठी तो असावा....५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

कसे मानूं उपकार निसर्गा तूझे मी

उघडोनी जीवन द्वार आलास तूं कामी

तुझ्या मोरानें दाखविले नृत्य राघूच्या वाणीनें शिकविले सत्य

कोकीळेचे गान सप्तसुरांच्या लहरी चित्रकलेचे ज्ञान इंद्रधनुष्या परि

मुंग्याची वारुळे दाखवी वास्तूकला कोळ्याची जाळे शिकवी हस्तकला

घारीची भरारी स्वछंद केले मनां मैनेच्या उदरीं जाणला प्रेमळपणा

विजेची चपळता चंचल बनवी धबधब्याची प्रचंडता श्रेष्ठत्व जाणवी

निसर्गातील विवीधता देई माणसा ज्ञान

करी त्यास मदत, आनंदी होण्या जीवन

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०