हे घनश्यामा श्रीकृष्णा

कोणती जादू तुझ्यां हातीं सांग रे मनमोहना ।।धृ।।

बोटे फिरवूनी मुरलीवरी

सप्तसुरांची वर्षा करी

सर्वा नाचवी तालावरी

रंगून जाती हे श्रीहरी

बोटांमधली किमया तुझी, नाहीं कळली कुणा ।।१।।

कोणती जादू तुझ्यां हातीं सांग रे मनमोहना

बोटांत बोटे गुंतवी

राधेला तूं नाचवी

गोपींना तूं गुंगवी

गोपांना तू खेळवी

कशी लागते ओढ तुझी, कळले नाही सर्वाना ।।२।।

कोणती जादू तुझ्यां हातीं सांग रे मनमोहना

पर्वत उचलूनी बोटावरी

वष्टी पासूनी रक्षण करी

नाचूं लागूनी गोकूळपुरी

तुझ्या भोवती ताल धरी

वाहूनी नयनांतील झरे, व्यक्त होई प्रेम भावना ।।३।।

कोणती जादू तुझ्यां हातीं सांग रे मनमोहना

प्रसंग पडतां रणीं

सुदर्शन फिरे बोटातूनी

रक्षण करण्या सज्जनीं

आलास तूं धावूनी

शब्द भावना अपुरी पडतां, वाट फुटे अश्रुना ।।४।।

कोणती जादू तुझ्यां हातीं सांग रे मनमोहना

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

खंत वाटली मनास कळला नसे व्यवहार

शिकला सवरला परि न जाणला संसार

पुढेच गेले सगे सोयरे आणिक सारी मित्रमंडळी

घरे बांघूनी धन कमविले श्रीमंत झाली सगळी

वेड्यापरी बसून कोपरी रचित होता कविता

कुटुंबीय म्हणती त्याला कां फुका हा वेळ दवडीता

सग्यांच्या उंच महाली बैठक जमली सर्व जणांची

श्रेष्ठ पदीचा मान देवूनी कौतूके झाली कवितांची

व्यवहारी निर्धन जरी तो विराजमान मनीं दुजांचे

ईश्वरी चैत्यन्न स्फुरले जे जे गुंफूनी ठेविले हार तयांचे

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

परमेश्वर अगाध । त्याच्या शक्तीचा नसे वाद

मान्य करिती एक । ईश्वर नसे अनेक

नावे बहुत संबोधीती । सारे एकास मिळती

प्रभु निराकार । निर्गुण असुनी होई साकार

आस्तिक प्रभु मानती । नास्तिक समजती शक्ति

ईश्वर निर्मिले मानवता । मानव शोधे विवीधता

न प्रभुपासून । धर्म त्या शक्तीतून

वापरुन ज्ञान शक्ति । अनेक धर्म स्थापिती

धर्म मार्गदर्शक । सत्य सहिष्णुतेचा शोधक

हीच खरी मानवता । तीच विसरतो आतां

झगडे मार्गासाठीं । ध्येय मात्र विसरती

धर्मासाठीं भांडण । मुर्ख त्याहूनी कोण

भांडतो करवंटीसाठी । विसरुनी खोबरे वाटी

होता अतिरेकी । बनती सर्व दुःखी

वाद करती विद्वान । सामान्यांस विचारी कोण

समजून घ्यावे सर्व धर्म । हेच मावतेचे मर्म

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

झोप कधीही घेता येते,
थकल्या मनाला विसावा देता येतो…
पण स्वप्नांना पंख देण्याची वेळ
नेहमीच थांबून राहत नाही.

वयाच्या एका टप्प्यावर
धाडसाची उर्मी कमी होत जाते,
उंच भरारी घ्यायची इच्छा असली
तरी पावलं थोडी थबकतात.

म्हणूनच वेळ हातात असताना
आकाशाला स्पर्श करून घ्या,
कारण झोप तर कधीही घेता येते…
पण झेप घेण्याचं वय
पुन्हा परत येत नाही.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

जीवनामध्ये जेंव्हा जेंव्हा
कधीही विश्रांतीसाठी...
थोडसं हळूच पहुडावं...!
एकांतात डोळे मिटावेट....
अन फक्त तूच दिसावीस....!
असं सततच घडत असतं...
प्रितीत अनावर ओढ़ असते...!
हेच मात्र खरं ....!!
तू जरी असलीस दूरदूर...!
तरीही तुझा स्पर्शभास जाणवतो ...
मनांतरांची मुक्तमुग्ध भेट होते ....!
खरच किति विलक्षण असते निर्मल सत्यप्रितीची ओढ...
अनाहत , अलवार , ध्यास, भास, मानसस्पर्श , भावनां ....!!
दयाघनांन या संवेदना दिल्या आहेत हे खरं ....!!
पण जर या प्रीतमनभावनांबरोबरच...!
सत्यस्पर्शभासाचे वरदान दिले असते तर ...?
हा प्रीत दुरावा कधीच जाणवला नसता ....!
जरी कुठेही असलो आपण तरी एकत्रच असतो .....!
पण या साऱ्याच मनासक्तीच्या कल्पना आहेत..!
या साऱ्या क्षणांवर फक्त एक अनामिकाची अदृष्य सत्ता आहे..!!
आणि केवळ त्या दयाघनाची आहे..!!!
पण आपण इदं न मम असे म्हणत ,
सत्कर्माचे संचित रचता रचता
केवळ त्याच अनामीकला भजत रहावे एवढेच आपल्या हातात आहे...!!!
हे मात्र खरं...!!!!

©️ वि.ग.सातपुते (भावकवी)
रचना क्र. ६० (मुक्तरचना)
दिनांक ३-४-२०२१
?9766544908

कुणाच्या पुस्तकात असते
मोरपिसाची खूण
कुणाच्या आठवणीत असते
केवड्याची चूण
कुणाच्या रुमालावर रेंगाळते
पाखरु कोलनवॉटरचे
कुणाच्या गालाला बिलगते
रेशीम कुरळ्या बटेचे
कुणाच्या ओंजळीत असते
करपलेली पानझड
कुणाच्या पांजळीत असते
हरवलेली पडझड
कुणाच्या डोहात असतो
आर्ततेचा तरंग
कुणाच्या दाहात असतो
निरर्थाचा अभंग
कुणी समईसारखे प्रसन्न तेवत असते
कुणी कापरासारखे जळत असते..!!!

सदानंद रेगे..!

‘गुरु शिवाय मोक्ष नाही’ जेंव्हा जेंव्हा काही अध्यात्मिक चर्चा ऐकल्या, वाचल्या  सर्वातून हा एकच निष्कर्ष निघाला. तशी मी फार कर्म-कांड करणारी नाही.

विषय : स्त्रीशृंगार

🎵 उठाव

ऐका हो रसिकांनो, रंग आज खुलणार,
ढोलकीच्या ठेक्यावरी, शृंगार बहरणार॥

🎵 मुखडा

अगं ढोलक्या, थाप जरा दे, ठेका रंगू दे,
छमछम घुंगरांच्या नादानं, मन हे झुलू दे.
लचकत माझी कंबर जाई, पदर उडू दे,
माझ्या नखऱ्याच्या एका नजरेत, गावच भुलू दे॥

ध्रुव

छमछम पैंजण, खणखण बांगड्या, गंध मोगऱ्याचा,
रूप पाहुनी लाजे चंद्र, रंग गालांचा॥

अंतरा १

हिरवीगार पैठणी नेसून, सोनकाठी शोभे,
भाळावरती कुंकवाची रे, लालचुटूक रेषा लोभे.
नाकामधली मोत्याची नथ, झुलता जीव हरपावा,
डोळ्यांच्या त्या बोलक्या भाषेत, साजण गुंतून जावा॥

ध्रुव

छमछम पैंजण, खणखण बांगड्या, गंध मोगऱ्याचा,
रूप पाहुनी लाजे चंद्र, रंग गालांचा॥

अंतरा २

ओठ गुलाबी, गाल खळीचे, हास्य मधुर गोड,
ठुमकत माझे पाऊल पडता, धुंद होई जोड.
बांगड्यांचा खणखण नाद, ताल धराया लागे,
रसिकांच्या त्या टाळ्यांनी, जीव फुलून जागे॥

ध्रुव

छमछम पैंजण, खणखण बांगड्या, गंध मोगऱ्याचा,
रूप पाहुनी लाजे चंद्र, रंग गालांचा॥

अंतरा ३

ढोलकीची ती थाप पडता, वीज अंगी संचारे,
नजर फिरताच चौफेर माझी, काळीज कुणाचे हारे.
लावणीच्या या रंगामधुनी, प्रीती फुले दरवळे,
महाराष्ट्राच्या मातीत माझे, गीत सदैव घुमले॥

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212