कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

हॄदयस्थ ब्रह्म.!
नित्य नांदते आहे!

अंतरीचे भावशब्द
स्वरी गुंफले आहे!

स्वरात मी दंगलो
भान हरपलो आहे!

आलाप गंधर्वांचा
षड्जाचाच आहे!

अव्यक्त प्रीतीभाव
शब्दी सांडले आहे!

तृप्त मी, तृप्त मी
जीवन सुखद आहे!

लाभले सारेच
संचिती दान आहे!

कृपा दयाघनाची
मीही कृतार्थ आहे!

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १६३.

२७ - १२ - २०२१.

राज्य तमाचे येथें बाह्य जगावरती
म्हणून दिसे आम्हां विध्वंसक प्रवृती

नाश करण्यासाठीं शक्तिच हवी येथे
हेच रुप शिवाचे समजण्या अवघड जाते

जागा करु देई नविन घटनाना
चक्र कसे चालेल न मिटवता त्यांना

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

बागेतील तारका

व्याकूळ झाला जीव
प्रभू तुझ्या दर्शना
अर्पितो मी भाव
तुझीया चरणा ।।१।।

तेजांत लपले
तुझे दिव्य स्वरुप
नयना न जमले
टिपण्या ते रुप ।।२।।

निनादाच्या स्वरी तुच आहेस संगीत

कर्ण अवलोकन न करी ऐकण्या तुझे गीत ।।३।।

पुष्पातील सुवास तुंच आहेस सुगंध

न येई घ्राणेद्रियास ओळखता तो आनंद ।।४।।

मधुर रसाची फळे सर्वात तु बसलास

जिव्हेला मात्र न कळे तुझा सहवास ।।५।।

स्पर्शांत आहेस तूं माझ्या अवती भवती

समज न येई परंतु तुझी अस्तित्व शक्ति ।।६।।

इंद्रिये असमर्थ असूनी न शोधती तुला

ये मानव रुप घेऊन दर्शन देई मजला ।।७।।

अथवा दे मजलागी अपूर्व दिव्य शक्ति

समरस व्हावे तुझ्यांत हिच माझी विनंती ।।८।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

e-mail- bknagapurkar@gmail.com

चोखपणे हिशोब राहू दे,

आपल्या जीवन कर्माचा,

कुण्याही क्षणी पाढा वाचणे,

भाग बनेल तो नशीबाचा ।।१।।

घीरट्या घालीत फिरत राही,

आवतीभवती काळ,

क्षणात टिपून उचलून घेतो,

साधूनी घेता अवचित वेळ ।।२।।

सदैव तुमच्या देहाभवती,

त्या देहाचे कर्मही फिरते,

आत्मा जाता शरीरही जाई,

कर्मवलय परि येथेच घुमते ।।३।।

पडसाद उमटती त्या कर्माचे,

सभोवतालच्या वातावरणी,

वेचूनी त्यातील भलेबुरे ,

मागे राहतील विविध आठवणी ।।४।।

हाच हिशोब जीवनाचा,

दुजा वाचतो इथेच पाढा,

इतरांसाठी जगता जेव्हां,

सार्थकी होतो आयुष्य लढा ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

कोण लागतात माझे,

नाते ते ठाऊक नाहीं,

देऊनी जातात मात्र,

बरेच मजला काहीं ।।१।।

विठ्ठल- रामाचा नाद,

गुंजन करितो येथें,

पवित्र वातावरण,

येण्यानी होवून जाते ।।२।।

देवाण घेवाण आत्म्याची,

आपसामध्यें चालती,

शब्द फुलांची गुंफण,

त्वरीत होऊन जाती ।।३।।

फुले देऊनी मजला,

हार गुफूंन घेतात,

दोघे मिळूनी तो हार,

प्रभूस अर्पूं सांगतात ।।४।।

अदृश्य असले नाते,

असावे दोघांमध्ये,

भाषा आत्म्याची जाणतां,

मन नाचते आनंदे ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

खेळ केवढा चाललेला,
या दुनियेच्या पटावरती,
पर्याय नसे सोंगट्यांना,
कळसूत्री बाहुल्या हलती,--!!!

जेजे घडे, मागे त्या,
कर्ता करविता असतो कोणी, दिसत नाही आपल्या डोळ्यांना, जाणिवे नेणिवेच्या पल्याडही,--!

कोण घडवी सगळ्या घटना,
मदत करी अडल्या प्रसंगी,
असंख्य रूपे तुझी देवा,
दिसती आम्हा समयी समयी,--!!!

करुणा शांती क्षमा, प्रेम, दया,
भावनांचे किती प्रकार असती, सिद्ध करत आपुला देवपणा,
देवमाणसे तत्परता दाखवती,-!

माया, ममता,आपुलकी,जिव्हाळा,
सद्भावना ना मरते कधी,
वाहे झरा माणुसकीचा,
तूच नांदतशी त्यांच्या हृदयी,--!!!

कठोर, क्रूर, निर्घृण, भयंकरा,
मात देण्या प्रवृत्त करशी,
भयानक, भीषण, भयावह प्रसंगा, चीत करण्या मार्ग दाखवशी,--!!

छळती मानवा यातना वेदना,
संहार त्यांचा करावया पाही,
अशा संकटांचा सामना करण्या,
हे ईश्वरा तूच बळ देई,--!!!

नको कुठली सुखे अनंता,
पाखर सतत तुमची रहावी,
दुसरे काही मागणे ना, नाअपेक्षा दुसरी काही,--!!!

© हिमगौरी कर्वे.

न्हाव्याने विचारले साहेब
कोणता कट मारू?
मी म्हणालो कोणताही मार
पण कटकट नको करू!

न्हाव्याने विचारले साहेब
गोविंदा कट का सचिन कट?
मी म्हणालो कोणताही चालेल
पण कर सगळं सफाचट

न्हाव्याने विचारले साहेब
दाढी मिशी पण करू?
मी म्हणालो दाढी भादर
पण मिशीला नको लावू कातर!

न्हाव्याने विचारले साहेब
करू का मालिश चांगला?
मी म्हणालो करायचं तर कर
पण नको करूस टकलाचा तबला

न्हावी म्हणाला आरसा भरून
साहेब, कसा दिसतोय कट?
मी म्हणालो बसा जरा खाली धर
टकलाचाच दिसतोय चांदोबा कट!

न्हावी म्हणाला साहेब
काखा वर करा मारतो बगल
मी म्हणालो अरे बाबा
काखा वर करून कसं भागल?

-- विनायक अत्रे.

मावळतेय माझी प्रीती
मावळणारी हीच निराशा
देत असते आश्वासन
की उगवण्याची आशा

मी क्षणक्षण भंगलो
त्या ढगाआड दडलो
दुःखाला पाठीशी घेत
सुखाच्या शोधात हिंडलो

सुखाच्या शोधात सुद्धा
मानवतेचा अर्थ आहे
इथे कोणालाच काहीनाही
सगळं काही व्यर्थ आहे

मावळतेय माझी प्रीती
मावळणारी हीच निराशा
देत असते आश्वासन
की उगवण्याची आशा ....,

-- कुसुमानंद

भाळीचे भाग्य असावे
मृदुलस्पर्शी स्वर्गसुखाचे
अमृत प्रीतवात्सल्याचे
सौभाग्य सहृदी मित्रत्वाचे....

आयुष्याच्या वाटेवरती
दुःखातही सुखावणारे
आधाराचे हात देवूनी
कुणी असावे सावरणारे....

रमविणाऱ्या रम्यनिसर्गी
ऋतुरंगात भुलूनी जाता
मोहरल्या मिठित विरूनी
दिव्यस्पर्शात मिटुनी जावे....

जन्म, मृत्यु सत्यशाश्वती
हॄदयांतरी जपता भावप्रीती
सांजाळल्या क्षितिजावरती
जीवा लाभावी आत्मशांती....

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २५६

१२/१०/२०२