कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

राऊळी, गाभारी
नयन मी मिटलेले
अंतरंग उजळलेले
भक्तीप्रीतीत रंगलेले ।।१।।

रूपडे निळेसावळे
कृपासिंधू, कृपाळू
ओढ नित्य अनावर
भान माझे हरपलेले ।।२।।

क्षणक्षण पुण्यपावन
भक्तीत रंगगंधलेला
ध्यानमग्न मीराराधा
कृष्णरूप तेजाळलेले ।।३।।

रूप लडिवाळ लाघवी
अंतरी साक्ष दयाघनाची
निरांजनी दिपवी ज्योत
श्वास सारे सुखावलेले ।।४।।

वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ७९

१८ - ६ - २०२१.

एकदा एका थंड हवेच्या ठिकाणी असलेल्या शाळेमध्ये विद्यार्थ्यांसाठी निबंध स्पर्धांचे आयोजन करण्यात आले होते. विषय होता गरिबी. खरं तर ‘गरिबी’ या शब्दाशी ज्यांचा त्यांच्या अल्पशा हयातभर संबंध आला असल्याची शक्यता नव्हती.

तप्त होतां धरणी माता, शांत करी वर्षा तिजला

प्रफुल्लतेचे झरे फुटती, आंतूनी त्या मातीला.....१,

जलमय होती नदी नाले, दुथडी भरूनी वाहती

धबधब्यातील खरी शोभा, वर्षामुळेंच दिसती...२,

हिरव्या रंगीं शाल पसरते, धरणी माते वरी

ऊब यावी म्हणून मेघांचे, आच्छादन ती करी....३,

वर्षा धरती बहिणी असूनी, प्रभूची भावंडे

उचंबळूनी प्रेम येतां, धावून येते तिजकडे....७

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

भावनेच्या जावूनी आहारीं, नुकसान करतात सारे,
तर्कशुद्धता विसरून जाते, अंगात भरूनी वेडे वारे ..१,

भावनेची लाटच उठता, मती होते एकदम गुंग,
बरोबर वा चूक काय, जाण रहात नसते मग..२

आपले सारे खरे असावे, हाच होत असे अट्टाहास,
आपण केल्या कर्मावरच, बसतो आपला विश्वास..३

इंद्रीय आणि भावना यांची, जमुनी जात असतां जोडी
तर्कशुद्ध विचारांत त्याला, राहत नसते केव्हां गोडी...४

काही क्षणाचा काळ जाता, भावना जाई मग निघून
विचार मात्र मिश्कीलतेनें, हसती पश्चाताप बघून...५

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

माकडांची एकदा, भरली शाळा |
मास्तर झाला, चिपांजी काळा || १ ||

वानर चेले शिकू लागले |
धडे सगळे गिरवू लागले || २ ||

पट पट मारू कोलांटी उडी |
नाही तर बसेल, वेताची छडी || ३ ||

भरभर म्हणू, हूप हूप हूप |
शेपटीला लागेल शेरभर तूप || ४ ||

दास आपण राजा रामाचे |
खेळ खेळू पराक्रमाचे || ५ ||

जेवणाच्या सुट्टीत खाऊ या शेंगा |
तोवर करू खूप खूप दंगा || ६ ||

एकटे दुकटे फिरायचे नाही |
टोळक्या बाहेर जायचे नाही || ७ ||

जो कोण मारेल शाळेला बुट्टी |
होईल त्याची हकालपट्टी || ८ ||

नाक खाजवून चिडवलं तर |
मुलं उडवतील आपली टर || ९ ||

पुरे झाला आता नकलांचा खेळ |
संपली आजची शाळेची वेळ || १० ||

माझी ही कविता पुणे आकाशवाणी केंद्रावरून प्रसारित झाली असून, माझ्या काव्यसंग्रहात प्रसिद्ध झाली आहे,

© कवी उपेंद्र चिंचोरे
25 may 16

सप्तसुरांचा जसा गंधार राजा
सण दिवाळी , हा सणांचा राजा
अविवेकाची विझवीत काजळी
आनंददीप उजळीत सुखदा आली ।।१।।

स्वर्ग ! त्रैलोक्याचा जणू अवतरला
दिप नभांगणीचेच सजवीत धरेवरी
अमंगळा सारुनी महन्मंगला आली
उधळीत आनंदाला दीपावली आली ।।२।।

क्षण क्षण , अत्तरी सुगंधात नाहला
प्रीतवात्सल्ये ओवाळीली निरांजने
दारी , अंगणी रंगली सडा रांगोळी
दीवाळी ऐश्वर्यसुखदा घेऊनी आली ।।३।।

वसुबारस , धनतेरस ,नरकचतुर्दशी
पाडवा , लक्ष्मीपूजन , भाऊबीजेची
पंचूकली ! दिपावलीची आनंदघनी
परंपरंगत , सुखदा तेजोमयी आली ।।४।।

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १४१

२ - ११ - २०२१.

ठेवूनी भक्तिभाव उरी अर्पिती बोरे शबरी ।।धृ।।

व्याकूळ होती राम भेटी

रात्रंदिनी नाम ओठी

नाचूनी गाऊनी भजन करी ।।१।।

ठेवूनी भक्तिभाव उरी अर्पिती बोरे शबरी

बोरे जमवित चाखूनी वेचली

अंबट तुरट दूर फेकली

भोळ्या भक्तांची प्रभू कदर करी ।।२।।

ठेवूनी भक्तिभाव उरी अर्पिती बोरे शबरी

उष्टी बोरे प्रभू चाखती

शोषूनी त्यातील रसभक्ती

शबरी त्यांत जी जमा करी ।।३।।

ठेवूनी भक्तिभाव उरी अर्पिती बोरे शबरी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

स्त्री आहे अंबा,दुर्गा आणि काली,
अष्टभुजा धारण करणारी रणरागिणी.
सांभाळ करून सर्व नात्यांचा प्रेमाने,
गाजवते अधिराज्य जगात शक्तीने आणि युक्तीने.
बाबांच्या ह्या इवल्याश्या परीने,
फुलविला तिचा संसार स्वकर्तृत्वाने.
मिळाली देणगी मातृत्वाची हिच्या उदरी,
संयमाने करते ती पालनपोषण दिवस-रात्री.
शिकवतेस जगाला प्रेम, आपुलकी आणि माया,
नाही पडू देत संसारावर कधी दुःखाची छाया .
सांभाळताना तुझ्या संसाराचा गाडा,
राखून ठेव वेळ वेगळा तुझ्यासाठी थोडा.
घे आकाशात उंच भरारी
मात्र लक्षात ठेव पाय असू दे जमिनीवर पोरी

-सौ. मुक्ता शैलेश मोहोड

व्यास क्रिएशन्सच्या कस्तुरी - महिला विशेषांकातून साभार