(चाल : पारंपारिक गरबा / डांडियाची )

नृत्य गोपगोपींचें , धुंद सुरूं रास

वृंदावन लोटलें शरद-उत्सवास ।।

केशकलापीं गोपी माळती फुलें

वेण्यांचा संच दाट लांबवर झुले

चंपक, जुइ, मोगरा, दरवळे सुवास ।।

वस्त्रांतुन एकएक रंग उधळती

इंद्रधनू आज जणूं लक्ष उजळती

मांडियली रूपयौवनाची आरास ।।

गोलगोल नरनारीचक्र हें फिरे

झुलत डुलत नृत्य लांबवक्र हें फिरे

तालबद्ध मृदु मृदंग दास करि पदांस ।।

टाळ्यांचा टिपर्‍यांचा नाद धुंद हा

विसरें निजभान पुरें सर्व वृंद हा

लुप्त या घटीस सर्व चिंता-भय-त्रास ।।

आज हर्षसागरात हृदय डुंबतें

मोदाच्या वारूवर गगन चुंबतें

मनिं भुवनीं उल्हासच करितसे निवास ।।

एकसाथ खालीवर श्वास होतसे

एकरूप सारे , आभास होतसे

वेगळेपणा न उरे आज शतमनांस ।।

रासनृत्य नाचे आनंदकंदही

राधाही धुंद, रंगला मुकुंदही

ओठांवर मंदमधुर स्मित करी विलास ।।

नृत्यसमाधीस दिव्य, शक्य न बाधा

राधामय कान्हा , कान्हामय राधा

स्वर्गातिल सौख्य मिळे दोन प्रियजनांस ।।

- - -

- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik

सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz (W), Mumbai.

Ph-Res-(022)-26105365. M – 9869002126

eMail : vistainfin@yahoo.co.in

Website : www.subhashsnaik.com /

www.snehalatanaik.com

क्षणभर
थांबतो का?
क्षणमात्र
उशीर हा

क्षमाशिल
असतात
साधुसंत
जगतात

क्षण क्षण
वेचतात
या क्षणिक
जिवनात

ज्ञानदान
करतात
ज्ञानदाता
जिवनात

ज्ञानेश्वरी
ज्ञानामृत
ज्ञानार्थि हे
हो संतृप्त

ज्ञात सारे
असावेच
विज्ञानात
शोधावेच

त्रस्त होती
मतदाते
व्यस्त होता
सत्ता भोक्ते

त्राहि त्राहि
जनता रे
नेता पाही
स्वहित रे

त्राता नाही
जनतेचा
नेता कोणी
या राष्ट्राचा

-- सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

लाभले , भोगले सारेच वैभव..
उगाच कशाला हव्यास आता..
येता जाता , बंद रिकाम्या मुठी..
दृष्टांत हा जगी जगता जगता..।।..१

जीवन , खेळ कठपुतळीचा..
नाचवितो सर्वां तो अनामिक..
दोर सारेच फक्त त्याच्या हाती..
स्मरावे , त्याला जगता जगता..।।..२

जन्मा सोबती सावलीच मृत्यू..
अंती , हेच अटळ सत्य सृष्टीचे..
जगी येणे मोकळे जाणे मोकळे..
आसक्ती , जीवा कशाला आता..।।..३

क्षणक्षण आनंदाने झेलीत जावे..
सद्विवेकाचे , भान अंतरी जपुनी..
मना मनाला नित्य सांधित जावे..
प्रीतभावनांना उधळता उधळता..।।..४

लडिवाळ वेल्हाळ हास्य लाघवी..
स्पर्श रेशमी अलवार कुरवळणारे..
दाहक , दुःख वेदनांना शमविणारे..
लाभावे या जगती जगता जगता..।।..५

©️वि.ग.सातपुते ( भावकवी)
? *9766544908*

रचना क्र. ७४ / १० - ६ - २०२१

दीपावलीचे स्वागत जरी हे
रोज उगवतो नेमाने
आकाशीचा दिवा लाविला
सर्वांसाठी देवाने

प्रदीप निफाडकरांची गझल

हेच पाहिजे तेच पाहिजे
नका करू हो हट्ट
या सम करु या जगणे आपुले
बळकट आणि घट्ट...

(काहीं मुक्तक)

या ‘गटारी’च्या सुमुहूर्तीं, चला रे पीत बसूं
दाखवून चुस्तीफुर्ती, चला रे पीत वसूं ।।

मंजूरच साऱ्या शर्ती, चला रे पीत बसूं
श्रेष्ठ फक्त इच्छापूर्ती, चला रे पीत बसूं ।।

ही मदिरा चिंताहर्ती, चला रे पीत बसूं
ती जीवन-रक्षणकर्ती, चला रे पीत बसूं ।।

ती चिरहर्षाची मूर्ती, चला रे पीत बसूं

ती नित्य देतसे स्फूर्ती , चला रे पीत बसूं ।।

ती जगाचीच उद्धर्ती, चला रे पीत बसूं
ती सार्‍यांची संस्कर्ती, चला रे पीत बसूं ।।

अमुच्या भाराची धर्ती, चला रे पीत बसूं
ती राज्ञी चक्रवर्ती, चला रे पीत बसूं ।।

शकात होउन भर्ती, चला रे पीत बसूं
नच पर्वा, ‘को जागर्ती’, चला रे पीत बसूं ।।

पोचूं स्वर्गीं वा गर्तीं, चला रे पीत बसूं
वाढेलच अंतीं कीर्ती, चला रे पीत बसूं ।।

गटारी: ‘गटारी अमावस्ये’चा सण
चुस्ती: चापल्य, चपळपणा
फुर्ती: शीध्रता, घाई
शर्ती: अटी

उद्धर्ती: उद्धार करणारी

संस्कर्ती : संस्कार करणारी
भाराची धर्ती: भार उचलणारी / वाहणारी
राज्ञी: राणी
प्राशक: पिणारे
भर्ती: प्रविष्ट, सामील
‘को जागर्ति’: ‘कोण जागें आहे ?
गर्तीं : खड्ड्यात , पाताळात

-- सुभाष स. नाईक.

झोप घ्या हो शांत, जागृत राहूनी तुम्ही,

विचित्र वाटे ही रित, परि येई तुमचे कामी ...१

विश्रांती लागत असते, गरज म्हणून शरिराला

ती तर मिळत नसते, केव्हांही तुमच्या मनाला ..२

चंचलता हा स्वभाव, आहे आपल्या मनाचा,

शांत करण्या मना, उपाय नसे झोपेचा..३

एकाच दिशेने धावूनी, मिळवते मन विश्रांती

एकाग्र चित्त असणे, उपाय हाच त्यावरती...४

चित्त करूनी एकाग्र, दिशा त्यास या प्रभूसाठीं

मिळेल सारे तुम्हां, जागृत राहण्या पोटी...५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५९

विश्वास माझा तव चरणी, भाव अपिर्तो तुझ्यावरी,

जगदंबे अवती-भवती, राहून माझे रक्षण करी ... ।। ध्रु ।।

सावध नसे निद्रेच्या काळी, धीर देते राहूनी जवळी,

झोपेमध्ये जगा विसरता, सर्ववेळी तू जाग्रण करी...।।१।।

जगदंबे अवती –भवती, राहून माझे रक्षण करी,

धावपळीत चाले जीवन, संकट भोवऱ्यात फिरून

दुर्घटनेची चाहूल देवून, मनास आमच्या दक्ष करी...२

जगदंबे अवती -भवती राहून माझे रक्षण करी,

पसरता दु:खाचा सागर, सुख रत्ने कशी शोधणार,

किरण दाखवून आशेचे, दु:ख आमचे दूर करी...३,

जगदंबे अवती –भवती, राहून माझे रक्षण करी

अगणित प्रश्न संसाराचे, कसे करू उकलन त्यांचे,

सोडविण्यासाठी सारे प्रश्न, मदत आम्हांला तूच करी..४,

जगदंबे अवती –भवती, राहून माझे रक्षण करी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०