कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

स्त्री – पुरूष हेएकमेकांच्या आकर्षणाचे केंद्रबिंदू
मग त्यांच्या आकर्षणावरचपश्नचिन्ह का निर्माण होते बरे...
स्त्रीने अंगप्रदर्शनकरावे आणि पुरुषाने त्याकडे आकर्षित होऊ नये
म्ह्णजे पुरुषाच्या पुरुषत्वालाकुलूप लावणे नव्हे बरे...
परुाषाने स्त्रीकडेपाहताना तिच्यात आई, बहीण, मुलगी पाहावी
आणि स्त्रीने पुरुषाकडेपाहताना... न बोललेले बरे...
स्त्रीला पुरुषाच्याज्याचे आकर्षण ते तो उगडे ठेऊ शकत नाही हे त्याचे दूर्दैव
आणि स्त्रीच्याडोक्यावरील केसापासून पायाच्या नखापर्यंत सारेच
पुरूषाला आकर्षित करतेहे स्त्रियांचे
दूर्दैव बरे...

कवी – निलेश बामणे

जागतिक बँक (World Bank) ही एक आंतरराष्ट्रीय वित्त आणि पतपुरवठा संस्था आहे. ब्रेटन वुडस् पद्धती समितीच्या जागतिक आर्थिक नियंत्रण शिफारशीं वापरण्यात आल्या होत्या. या समिती मध्ये ४५ मित्रराष्ट्रे होती. विकसनशील देश व विकसनशील देश यांना विकासासाठी कर्जपुरवठा करणारी संस्था असे याचे स्वरूप आहे. या बॅंकेने पहिले कर्ज फ्रांस या देशाला दिले.

कुठून आलो, कुठे निघालो,--
कळिकाळाचे पांथस्थ,--
मार्ग दिसो न उमजो,
राहावे लागे तटस्थ,--!!!

जन्मप्रसंगी बाळाच्या,
आईला होती प्रसववेदना,
कोणास ठाऊक म्हणे त्या,
कोणाच्यातरी मरणयातना,---!!! सुखाच्या लागता मागे,
मोहमयी खेळ चाले,
ठरती बघतां बघतां ते,
मायेचे किमयागार सारे,---!!!

आभास दिसती सुखाचे,
जो तो त्यासाठी तडफडे,
हव्यास ठेवून असे,
पदरात शेवटी काय पडे,---!!!

सौंदर्य पाहुनी वरवरचे,
जो तो त्यास भुले,--!!!
अंतराचे नाते कसले,
हे तर आकर्षण देहाचे,---!!!

सत्ता पैसा प्रतिष्ठेमागे,
प्रत्येक जण कसा धावे,
असे धावून धावून सारखे,
देहालाही ठेवायचे मागे,---!!!

हिमगौरी कर्वे.©

अठ्ठावीस युगांचं लिझ
आता संपलेलं आहे
विठ्ठला, तुझ्या पायाखालची
वीट आता त्यांची आहे
ना तुझी - ना पुंडलिकाची
त्या धनदांडग्या बिल्डर्सची
बेगुमान राजकारण्यांची
ज्यांनी केव्हांच खरेदी केलेय
येथील प्रत्येक वीट अन् वीट.

हां! देऊ करतील
तुला, ते एकादी सीट
कारण तसा तू प्रसिद्ध
मात्र मोहरांच्या गोणी
ठेव सिद्ध.

नेऊन ओत त्यांच्या
कोठारामध्ये, गुपचूप
मग आणतील ते
तुला निवडून -
निवडून येताच एक मात्र कर
त्या टाळकर्‍यांच्या दिंड्या
करुन टाक बंद एकदम
किती किती प्रदूषण
त्यापेक्षा बोलाव जॅक्सन
कर सौंदर्यस्पर्धेची आखणी
म्हणजे मंत्रीपदी नक्की

-- सुधा मोकाशी

सुखावला हा जीव की मग जाणवते
कधी तरी तुला, आठवण माझी येते

असह्य विरहास मी नित्य सरावलेला
तरीही आठवांचे आभाळ भरुनी येते

अशक्य असते, सारे काही विसरणे
हृद्य अंतरीचे रुतलेले, उचंबळूनी येते

आज संवेदना जाहल्या साऱ्या मुक्या
तरीही अव्यक्त सहज नेत्री दाटूनी येते

कातरवेळा! ही सांजाळलेली भाबडी
गतस्मृतींनाच, आसमंती उधळीत येते

हाच खेळ, अनामिक अतर्क्य जीवनी
ऋणानुबंध! दान संचिती कळुनी येते

स्मरावे हृदयी, कनवाळू दयाघनाला
जशी केशरी संध्या, नभी दाटूनी येते

वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ७७

१६ - ६ - २०२१

मानव जीवन तुम्हां लाभले,
महत् भाग्य ते समजावे
कर्म दिधले पाठी तुमच्या,
सद्उपयोगी यांसी करावे....१,

जीवन रेखा मर्यादेतच,
ठेवली असती तुमचे हातीं
जाणीव त्याची मनीं असावी,
कर्म कार्ये जेव्हां करिती...२,

हाती घेतल्या कार्यामध्ये,
एकचित्त तो प्रयत्न व्हावा
काळ केवढा तुमचे जवळी,
याचा विचार सतत यावा...३,

कार्ये राहता अपूर्ण अशी,
वेळ न उरे तुमचे हाती
अभाव असता योजनेचा,
अपयश ते पदरी पडती....४

कार्य व्याप्तीची दिशा असावी,
शक्ती साधन काळ बघूनी
जीवन यशाचा आनंद खरा,
लुटाल तुम्ही हे ध्या जाणूनी.....५

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

नतमस्तक मी जन्मोजन्मी त्याच्या चरणावरी झोपेतही मी गातो आणि स्मरतोही गणपती…गणपती…गणपती…

बराच काळ चिवचिव करीत एक दिसे चिमणीं

काय बरे तिज लागत असावे विचार आला मनी...१,

तगमग आणि उत्सुक दृष्टीने बघे चोंहिकडे

परि लक्ष वेधी ती हालचालींनीं आपल्याकडे....२,

शिकवतेस कां ? तूझी चिवचिव भाषा मजला

मदत करिन मी शक्तीयुक्तीने दु:ख सारण्याला...३,

बघूनी मजकडे चिमणी ओरडे मोठ्या रागानें

समर्थ आहे मी माझ्या परि ती नको मदत घेणे...४,

मानवप्राणी तूं एक असूनी बुद्धीमान आहे

मधूर बोलूनी इतरावरती छाप पाडीत जाये...५

शिकून घेशील हलके हलके माझी ती भाषा

पक्षावरती वर्चस्व गाजविण्या येईल तुज नशा...६,

जें जें कांहीं तुज नूतन दिसते ह्या जगते

धडपड करूनी सारे मिळवी प्रयत्न करूनी ते...७

मोठेपण मिळाले तुजला आपल्या बुद्धीने

दुरपयोग केलास त्याचा तूं आखूनी योजने...८,

तुला वाटते यश मिळविले आपल्या परिने

असहाय्य केलेस इतर जीवनां ह्या जगी जगणे...९,

पक्षी भाषा अवगत करणे साह्यासाठी नसे

भांडणे जुंपूनी आमच्यामध्ये गंमत बघत बसे....१०,

फसवे बोलत जवळीं घेवून आम्हा बंदी करी

विश्वासघात हा सहज स्वभाव दिसे तुझ्यापरी...११

कसा टाकूं मी दगड स्वत: माझ्या पायावरी

पक्षी होवूनी जर आलास तूं भाषा शिकवील सारी....१२,

भटकते पिल्लू तिच्या जवळीं दिसले मजला

शांत होवूनी चिमणी उडाली त्याच वेळेला....१३

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

दिन दुबळे रोगी जर्जर, कितीक पसरले या संसारी
काटे काढूनी जीवनावरचे, सुगंध घ्या तुम्ही कुणीतरी....१

शून्यामधले कितीकजण ते, शून्यची सारे अवतीभवती
परिस्थितीच्या वणव्यामध्ये, धगधगणारे जीवन कंठती....२

आज हवे ते त्यांना कुणीतरी, फुंकार घालील दु:खावरती
सहानुभूतीचा शब्द एक तो, निर्माण करील सहनशक्ति....३

क्षीण होता तव दृष्टी, दिसेल कां तयाची धडपड
श्रवणदोष तो येण्यापूर्वी, ऐकून घे तू दु:खी ओरड...४

चपळ सारे अवयव असता, धावपळीचे जीवन बघ तू
संगे जावून जाण तयांचा, जगण्यामधला खडतर हेतू...५

जेव्हां असशील विंवचनात तू, लक्ष केंद्रीत स्वदेहा भवती
कोण जगतो कसा काय ते, जाणून घेण्या सवड कुणा ती...६

डॉ, भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली //धृ//

हिरवी साडी अंगावरी खडी रंगीत किनारी

ठिपके चमकती पांढरे त्या साडीवरती पसरे

आकर्षक साडी नेसली //१//

नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली

शरीर तुझे बांकदार रुप तुझे मनोहर

चपळाईने तूं वाढते दूर जाण्या झेपावते

वाकड्या चालीत शोभली //२//

नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली

मिष्किलपणें तूं हासते विनम्रतेने वाकून जाते

पसरवूनी तुझा सुगंध करी सर्वाना तूं धुंद

राणी ठरतेस बागेमधली //३//

नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली

बघूनी नभीचे तारे भेटण्या तुझे मन हावरे

परि खंत वाटे तुजला आधार हवा चढण्याला

नको उंचावू इच्छा आपुली //४//

नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०