कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
काही गोष्टी कधी
काही गोष्टी कधी
लक्षात येत नाहीत..
तिला काय हवे ते
ती कधी सांगत नाही..
फक्त सूचना देते...
आणि आपण मात्र
वेध घेत असतो
भोळसटपणे....
प्रेमात हे असेच असते
पटकन ओळखता आले पाहिजे
प्रेमाला खरे तर शब्दांचा भार
सोसवत नाही त्याला त्याची
सवय नसतेआणि जिथे सवय
असते तेथे प्रेम नसते
असतो
तो फक्त
व्यवहार....
दोन देहाचा
दोन भोगांचा...-- सतीश चाफेकर.
-
सांजवेळ
बरेच काही माझे पण मालकी कुठेच नाही
जीव जरी माझा तरी त्यावर सत्ता माझी नाहीसारे आपुले म्हणुनी नाती हॄदयी जपत राहिलो
मृगजळ होते सारे आपुले कुणीच भासत नाहीप्रारब्ध भाळीचे अगदी सहजी भोगुनी झाले
आता भोगण्यासारखे तर काहीच उरले नाहीजगताना रोज रोज पाहतो हसरे बेगडी चेहरे
पण निर्मळ प्रसन्न खरा चेहरा कुठेच दिसत नाहीआज या युगी निर्विकार, शुष्क स्पर्श भावनांचे
विकल स्पंदने उध्वस्त भावनां दूजे जीवन नाहीसांजवेळी आता ही गात्रे सारीच कुरकुरती
तोच अनामिक तारणारा दूसरे कोणी नाही
*************-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)
(9766544908)
रचना क्र. ३२५
८/१२/ २०२२
-
समजले मला प्रेम लोपले आहे
मूळ हिंदी कविता ‘ जानती हूँ प्रेम कम-कम हो रहा है ‘ ; कवियत्री- शार्दूला झा नोगजा,सिडनी,ऑस्ट्रेलिया ; मराठी अनुवाद- विजय नगरकर
-
मोठं होणं म्हणजे नक्की काय असतं ?
मोठं होण म्हणजे नक्की काय असतं ?
माझा बाप म्हणतो...
लग्न कर ! पोर काढ ! मग कळेल तुला मोठं होणं म्हणजे नक्की काय असतं...
मी मनात म्हणतो बापाला...
तुम्ही आम्हालाच काढलं नसत
तर झालाच नसता ताप तुम्हाला मला आणि आता जगाला...
लोक पोरं काढण्यासाठी लग्न करतात
किती हा मूर्खपणा ?
ती तर लग्न न करताही हल्ली होतात...
पोरं होण्याचा आणि मोठं होण्याचा काही संबंध आहे का ?
मला वाटत राहत आपल्या देशात फक्त बापच मोठा होतो...
बाकीच्यांना फक्त प्रश्नच पडतो
मोठं होणं म्हणजे नक्की काय असतं ?कवि - निलेश बामणे ( बी डी एन )
-
वर्हाडातली गाणी – १२
कारल्याची बी पेर ग सुनबाई मग जा अपूल्या माहेरा माहेरा
कारल्याची बी पेरली हो सासूबाई आता तरी धाडा ना धाडा ना
कारल्याला कोंब येऊ दे ग सुनबाई मग जा अपूल्या माहेरा माहेरा
कारल्याला कोंब आल हो सासूबाई आता तरी धाडा ना धाडा ना
कारल्याला वेल येऊ दे ग सुनबाई मग जा अपूल्या माहेरा माहेरा
कारल्याला वेल आला हो सासूबाई आता तरी धाडा ना धाडा ना
कारल्याला फुल येऊ दे ग सुनबाई मग जा अपूल्या माहेरा माहेरा
कारल्याला फुल आले हो सासूबाई आता तरी धाडा ना धाडा ना
कारल्याला कारले लागू दे ग सुनबाई मग जा अपूल्या माहेरा माहेरा
कारल्याला कारले लागले हो सासूबाई आता तरी धाडा ना धाडा ना
कारल्याची भाजी कर ग सुनबाई मग जा अपूल्या माहेरा माहेरा
कारल्याची भाजी केली हो सासूबाई आता तरी धाडा ना धाडा ना
कारल्याची भाजी खा ग सुनबाई मग जा अपूल्या माहेरा माहेरा
कारल्याची भाजी खाल्ली हो सासूबाई आता तरी धाडा ना धाडा ना
कारल्याचा गंज घास ग सुनबाई मग जा अपूल्या माहेरा माहेरा
कारल्याचा गंज घासला हो सासूबाई आता तरी धाडा ना धाडा ना
मला काय पुसते बरीच दिसते पूस आपल्या सासऱ्याला सासऱ्याला
मामंजी मामंजी मला मूड आल पाठवता की नाही नाही
मला काय पुसते बरीच दिसते पूस आपल्या भासऱ्याला भासऱ्याला
दादाजी दादाजी मला मूड आल पाठवता की नाही नाही
मला काय पुसते बरीच दिसते पूस आपल्या जावेला जावेला
जाऊबाई जाऊबाई मला मूड आल पाठवता की नाही नाही
मला काय पुसते बरीच दिसते पूस आपल्या नन्देला नन्देला
वन्स वन्स मला मूड आल पाठवता की नाही नाही
मला काय पुसते बरीच दिसते पूस आपल्या दीराला दीराला
भाऊजी भाऊजी मला मूड आल पाठवता की नाही नाही
मला काय पुसते बरीच दिसते पूस आपल्या नवऱ्याला नवऱ्याला
पतीराज पतीराज मला मूड आल पाठवता की नाही नाही
आन फणी घाल वेणी मग जा अपूल्या माहेरा माहेरा
आणली फणी घातली वेणी भुलाबाई गेल्या माहेरा
-
कटू पण खरेच सांगत आहे…..
येत्या १५/२० वर्षात एक पिढी हे जग सोडून जाणार आहे ! कटू पण खरेच सांगत आहे…..
-
श्रीकृष्णाचे जीवन : बनली एक गाथा
श्रीकृष्णाचे जीवन बनली एक गाथा
यशस्वी होई तुमचे जीवन चिंतन त्याचे करिता ||१||
तल्लीनतेच्या गुणामध्यें लपला आहे ईश्वर
तल्लीनतेचा आनंद लुटा शिकवी तुम्हा मुरलीधर ||२||
बालपणीच्या खेळामध्ये जमविले सारे सवंगडी
एकाग्रतेने खेळवूनी आनंद पदरीं पाडी ||३||
मुरलीचा तो नाद मधूर मन गेले हरपूनी
डोलूं लागले सारे भवतीं मग्न झाल्या गौळणी ||४||
टिपऱ्या घेवूनी नाच नाचला गोपी साऱ्या जमवूनी
लय लागूनी जातां सारी संसार गेली विसरूनी ||५||
राधा तर वेडी झाली तुझ्यावरील प्रेमानें
लूटून जावे प्रेमामध्यें शिकविले श्रीकृष्णानें ||६||
गीतेचे तर ज्ञान आगळे उकलेले जीवन कोडे
आत्मज्ञान घेतां त्यातील जीवनाचे दर्शन घडे ||७||
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
च्या भैन
च्या भैन .. .. एक बाई माया बायकोवानी दिसत होती…. मी तिच्याकडं पाहो ती मायाकडे पाहत होती……..
-
भोंडला (सेलचा) (८)
अरडी ग बाई, परडी
रस्त्यावरती गर्दी
ही गर्दी कशाची
ही गर्दी सेलची
चला चला मैत्रिणींनो सेलला
स्वस्त्यात कपडे आणायला
स्वस्त्यात साड्या आणायला
सुधाताई मंदाताई आणायला
दुकानदाराची चलाखी
८०० ची साडी ५०० ला
५०० चा ड्रेस ३०० ला
चला चला मैत्रिणींनो सेलला
स्वस्त्यात कपडे आणायला
स्वस्त्यात साड्या आणल्या
घरी नेऊन पाहिल्या
ड्रेसचा रंग झला फिका
वाया गेला सारा पैका
साडीला होते भोक
पैसे गेले रोख
आता लागली तळमळ
उपाय नाही तीळभर
बैल गेला झोपा केला
पुन्हा जाऊ नका सेलला -
काळजाचं दुकनं
माज्या कुकवाचा धनी, माज्या डोरल्याचा मनीकवातरि ऐक माज्या काळजातली गानीभिताडानाबी कळतंय रोजचं माज दुकनंतूला का कळू न्हाय, माज झिजून झिजून ह्ये जिणंसंगटीने ऱ्हातुयस येकाच खोपीमंदीसंगटीने पितुयस येकाच खापरातलं पानीतरी बी ऱ्हातुया कोरडंच वाळवंटावानीदावू कसं रं तूला, माज्या पिरितीतली ज्वानीखोपट्यातल्या गर्दीत हुडकू सांग कसंमाज्या काळजातलं इप्सित सांगू तुला कसंखटल्यातनं मान मोडू मोडू जायबायांच्या हाताबुडी राबून जीव उगी ऱ्हायत्येबी नगं चल, घ्ये काळजाचा तरी ठावत्यावर गुजरलं जिंदगी, येकवार तरी शबूद ओला दावकटाळून जातो जीव, उठतो वणवा ह्यो मग बंडाचारोखतो उंबरा, देतो आन, गळातल्या फुटक्या डोरल्याचाअसंच हाय आता ह्ये वाळकं माज पानकंदी येकवार बग घरातल्या घरणीकडं, तूला माजी हाय आन!!-- वर्षा कदम.
सतिश चाफेकरCopyright © 2025 | Marathisrushti