आता काय बोलायाचे
आता काय ऐकायाचे

घडणारे ते घडूनी जाते
सारे समजून घ्यावयाचे

तडजोडित, मन:शांती
शल्य कुणास सांगायाचे

स्वप्नी आठवांचे मोहोळ
सांगा ? कसे थोपवायचे

ऋणानुबंध गतजन्मांचे
सारे सावरित जगायाचे

मैत्र! निर्मोही सावरणारे
तेच सदा अंतरी जपायचे

मुक्तिचाच ध्यास जीवाला
हरिनामात सुखी रमायचे

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

(9766544908)

रचना क्र. ३०४

२५/११/२०२२

विसरून जा भूतकाळ तो, नजर ठेवूनी भविष्यावरी,

वर्तमानी राहून प्रवाही, जीवन सारे यशस्वी करी....१,

व्यर्थ होतील प्रयत्न तुझे, उगाळता गत आठवणी,

खीळ पडेल उत्साहाते, अपयश आले हे जाणूनी...२,

ज्ञान जगाचे मिळूनी तुला, जन्म जहाला आजच खरा

अनुभवी नव बालक तूं, वाहून नेई जीवन धुरा...३

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

दिलास जन्म मानवी
देवा! काय याचू मी
कृपाळू, तूची दाता
तुलाच काय मागू मी...।।

दिलेस, तू सारे काही
तृप्त, तृप्त कृतार्थ मी
सर्वार्थी तुझ्यात रमता
सांगनां काय मागू मी...।।

अनंता! तूच कृपाळू
तव छायेत नित्य मी
नांदतोस मनहृदयी
देवा! काय मागू मी...।।

तव अदृश्य परिस्पर्शी
सुखावतो अंर्तआत्मा
अमृतयोग अमरत्वाचा
चिरंजीव हा जीवात्मा..।।

– वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २२२

१/९ /२०२२

गजानना आनंदें धरतीवर येता।
आगमनाचा मोठा आनंद देता!

विद्येची देवता आराध्य तुम्ही देवा!
मखरात बसविता घ्यावा विसावा!

मोदक लाडूंची दिली तुम्हा रास !
भक्तांना सुखदायक तुमचा सहवास!

चौसष्ट कलांचा अधिपती राजा गणराज!
शब्दसुमनांचा कसा चढवावा साज!

निर्गुण रूप सदा भावते लोचनास!
आत्मस्वरूप दिसावे जसे भक्तास!

तुच सख्य आपले जाणून घ्यावे!
भक्तावरी मायेचे कृपाछत्र धरावे!

संकट होते दूर पाप नाशती
महिमा अगाध तुझा मंगलमूर्ती !

काय वर्णावी अजाणतेपणी किर्ती
प्रतिभा प्रदान करावी तुम्ही दोन हाती !

प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.

किंमत : रु.८०/-
सवलत किंमत : रु.५०/-

https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/

आकाशाशी स्पर्धा करणे,
हीच मातीची ओढ असे,
खालून मुळ्यांची पेरणी,
झाडाझुडपांचा पायाच असे,
वाढावे असेच उदंड,
खालून वरवर जावे,
कितीही वर गेलो तरी,
पायाला न कधी विसरावे,
गगन विस्तीर्ण भोवती,
बुंध्यातून वाढीस लागावे,
फांद्या पाने ,फुले यांनी,
खोडास सतत बिलगावे,
झाड लेकुरवाळे असते,
तरी किती निस्संग,---!!!
एक निळाई त्याच्या डोळी,
दुसरा न कुठला रंग ,--!!!
हिरवे असून, आसमानी जाई,
अवती भोवती किती लेकरे,
सोडून सगळ्या ऐहिक गोष्टी, मोक्षाचा फक्त माग काढे,--!!!
फांद्या, पाने, फुले सारे,
शिकती सारे झाडाकडुनी, दुसऱ्याला देऊन टाकणे,
स्वार्थ कधी नसतोच मनी,--!!!
म्हणूनच का एवढे जाते,
उंचावरती पसरत ते ,------?
कुठून आणे तटस्थ वृत्ती,
संन्यस्त अश्वत्थ बनते,--?

© हिमगौरी कर्वे.

अजुनही, तुझाच चेहरा
माझिया, बंद लोचनात

प्रतिबिंब तुझे सोज्ज्वळ
निर्मळ माझ्या काळजात

सत्यसाक्षी तूच अनामिक
हृदयस्थ! तूच तूं एक प्रीत

जिथे पहावे, तिथे तूच तूं
भास, तुझाच गे ब्रह्मांडात

मी इथे, तर तू त्या सलीली
प्रीतगंगा, दुथडी प्रवाहात

मी डुंबतो सचैल प्रीतडोही
निरंतर, तुझ्याच आठवात

निमिष! एकची मजसी पुरे
तव दर्शनाचे, या जीवनात

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १४९.

१२ - १२ - २०२१.

जीवन हें वैराण
तुझ्याविणा ;
जीवन एक स्मशान
तुझ्याविणा.

निरर्थ आयुष्यच
तुझ्याविणा ;
अश्रूंचा खच फारच
तुझ्याविणा.

आयुष्यप्रवाह सुके
तुझ्याविणा ;
हें जग वाटे परकें
तुझ्याविणा.

मनिं दु:ख नित्य ताजें
तुझ्याविणा
श्वासांचेंही ओझें
तुझ्याविणा.

मी थकलो चालुन फार
तुझ्याविणा ;
साहवे न जीवनभार
तुझ्याविणा.

चालतां, रात्र आली
तुझ्याविणा ;
एकटा, पडे खाली
तुझ्याविणा.
- - -
(दिवंगत प्रियपत्नी डॉ. स्नेहलता हिच्या स्मृतीत)

- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik
सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz(W), Mumbai.
Ph-Res-(91)-(22)-26105365. M – (91)-9869002126
eMail : vistainfin@yahoo.co.in
Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com

पौराणिक कथा सांगते. क्रौंच पक्षाची जोडी रासक्रिडा करीत असता, निषादाने नेम साधला व एकास घायाळ केले. तो तडपडू लागला. जवळून त्याच वेळी महान ऋषी वाल्मिकी जात होते. ते करुण दृष्य बघतांच त्याच्या तोंडून जे शब्द बाहेर पडले ते पद्य रुपातले होते.

" मा निषाद प्रतिष्ठां त्वमगमः शाश्वतीः समाः
यत् क्रौंचमिथुनादेकमवधीः काम मोहितम् "
(जगातले तेच प्रथम पद्यकाव्य समजले गेले.)

क्रौंच पक्षाला मुजरा

कारुण्यामधूनी उगम पावला
आद्य काव्याचा झरा
वंदन करितो क्रौंच पक्षा
घे मानाचा मुजरा १

गमविले नाहीं व्यर्थ प्राण ते
निषाधबाणा पोटीं
टिळा लावला काव्येश्वरीनें
मानानें तुझ्या ललाटीं २

ह्रदयस्पर्शी जी घटना घडली
तडफड तव होतां
कंठ दाटूनी शब्द उमटले
पद्यरुप घेतां ३

उगम पावतां काव्यगंगा ही
वाहू लागली भूलोकी
वाल्मिकी, व्यास, ज्ञानोबा,तुका
अशांचे आली मुखी ४

काव्यप्रवाह हा सतत वाहे
कितीक जणांच्या शब्दातूनी
अंशरुपानें काव्येश्वरी ही
बरसे व्यक्त होऊनी ५
(कविता)

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

प्रदीप निफाडकरांची गझल