कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
तारकांचे पुंज माळून
तारकांचे पुंज माळून, वाटते तुझ्या कवेत यावे,
दुःखांच्या आभाळीही,
मुक्त बघ जरा हिंडावे,--!!!घायाळ जीव तो आंत आंत,
तो कोणा कसा कळावा,-? आत्म्यानेच आत्म्याला,
दिलासा कसा कुशीत द्यावा,--!!ओढ नसावी शरीरातून,
असावी प्रीत मनामनांची,
धागे एकमेकांत गुंफत,
वीण गुंतावी काळजांची,--!!!तुझे दुःख माझ्या उरात सले,
माझे व्हावे ना रे तुझे,
अश्रू माझे गाली सांडताना,
राजा,अंतर मात्र तुझे उले,--!!!बंबाळलेली दोन्ही हृदये,
हाक परस्परांना देती,
प्रेमावाचून संकेतांची,
ताकदवान भाषा कोणती,--!!!दुनिया केवढी निष्ठूर असे, निरपराधास शासन मिळे,
जो करतो काम प्रामाणिक,
त्याची कदर ठेवत नसे,--!!!हुंदके दाबून ठेवलेले,
तुझ्या मिठीतच सांडावे, सामर्थ्यशाली बाहू तुझे,
वाटते मला भोवती असावे,-जग तूच केवळ माझे,
तुझ्या सुखी जर आंच येते,
टेकडीसमान खंबीर मी, कोसळल्यागत पाहत राहते,--!!!मिलन व्हावे दोन जिवांचे, एकरूपता अशी यावी,
तुझ्या मिठीत मरण सुखे एकमेव आंस माझ्या हृदयी,--!!!शृंगाराची पूजा निव्वळ,
वासनेचा लवलेश नसे,
मुक्त त्या प्रणयक्रिडांत,
प्रेम ओतप्रोत असे,--!!!तुझे भरले डोळे पुसुनी,
त्यावर ओठ टेकत आपुले,
दुःखच सारे घेईन पिऊनी,
खुशाल जगास मग झिडकारले,--!!© हिमगौरी कर्वे
-
जन्मच जर सोसण्यासाठी
जन्मच जर सोसण्यासाठी, तर दुःख कशाचे करावे,--?
आयुष्याला तारण्यासाठी,
का सुखाचे आधार घ्यावे,--?
इथे कुणी ना आपल्यासाठी, कळवळून मग काय मिळवावे,
फक्त मग जगण्यासाठी,
शरीरही का झिजवावे,--?
थोडा उजेड दिसण्यासाठी,
कितीदा डोळे मिटून घ्यावे,
पार अंधारा करण्यासाठी,
सतत सारखे ठेचकळावे,
जखमी मन लपवण्यासाठी, जिद्दीला किती उभारावे,
घायाळ जिणे झाकण्यासाठी, डोळेझाक करत राहावे,
येतो तो वार करण्यासाठी,
कसे त्याला सारखे आवरावे,
हात उठतो थोपवण्यासाठी, अनामिक ओझे किती पेलावे,
जो तो फक्त आपल्यासाठी, मतलबाला कसे *आंकळावे,
अशा नि:स्वार्थी मनासाठी,
केवढे आणि किती झुरावे,-?© हिमगौरी कर्वे.
-
जागृत आंतरात्मा
कोण उठविते प्रात:समयी निद्रेमधूनी,
न ऐकीली कधीही हाक तयाची कानी ।।१।।
चाळविली न निद्रा शरिरा स्पर्श करूनी,
नित्य जागवी तरीही तीच वेळ साधूनी ।।२।।
निद्रेसाठी जाण्यापूर्वी प्रभू वंदन केले,
प्रात:काळी ध्यान करावे हेच मनी योजिले ।।३।।
नाम प्रभूचे घेता घेता डोळे मिटले,
निद्रेच्या आधीन जाता जग परि विसरले ।।४।।
तोच अचानक जाग येवूनी बघे जगाला,
कुणी नव्हते जवळी माझ्या त्या घटकेला ।।५।।
तनमन निद्रेमध्ये असता जागे राही कुणी,
पूर्ण करी ते संकल्प मनीचा अंतरयामी राहूनी ।।६।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
-
श्री कृष्ण जन्मी सेवेसाठी स्पर्धा
चालली स्पर्धा साऱ्यांची, प्रभूची सेवा करण्याची....।।धृ।।
निशाराणी संचारी
निद्रीत जाई पहारेकरी
खट्याळ वारे धावूनी
दारे दिली उघडूनी
विज चमकूनी आकाशी मदत होई वसुदेवाची....१
चालली स्पर्धा साऱ्यांची प्रभूची सेवा करण्याची
पावसाच्या पडती सरी
पक्षी नाचती तालावरी
कोकीळेचे सुरेल गान
आनंदाने वातावरण
नागराजा फना काढूनी काळजी घेई नव बाळाची....२
चालली स्पर्धा साऱ्यांची प्रभूची सेवा करण्याची
स्पर्श होता पायाचे
पाणी दुभंगले यमुनेचे
वाट त्याची करूनी
काढूनी साऱ्या अडचणी
नंदाघरची कन्या माया दाखवी रूपे चमत्काराची...३
चालली स्पर्धा साऱ्यांची प्रभूची सेवा करण्याची
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
भावशब्दी गीता
तव स्मरणांचे गीत होते
तूच गीता शब्दभावली
तूच, प्रेरणा संवेदनांची
भावशब्दात प्रसवलेलीतुझ्या निरागस लोचनी
भावप्रीती ओथंबलेली
सोहळे रम्य ऋतुऋतुंचे
लाजती मोदे तव गालीनभांगणी कृष्ण सावळा
तू पावरी अंतरी घुमलेली
तूच सुगंधा दरवळणारी
ममहॄदयी या गंधाळलेलीहवे काय, अजुनी जीवनी
तुझ्या स्मरणी मती गुंतली
क्षणक्षण ही अधीर स्पंदने
तव भेटीसाठी आसुसलेली–वि. ग. सातपुते. ( भावकवी )
9766544908
रचना क्र. १८४
३१/७/२०२२
-
काळ व कार्याची सांगड
मानव जीवन तुम्हां लाभले,
महत् भाग्य ते समजावे
कर्म दिधले पाठी तुमच्या,
सद्उपयोगी यांसी करावे....१,जीवन रेखा मर्यादेतच,
ठेवली असती तुमचे हातीं
जाणीव त्याची मनीं असावी,
कर्म कार्ये जेव्हां करिती...२,हाती घेतल्या कार्यामध्ये,
एकचित्त तो प्रयत्न व्हावा
काळ केवढा तुमचे जवळी,
याचा विचार सतत यावा...३,कार्ये राहता अपूर्ण अशी,
वेळ न उरे तुमचे हाती
अभाव असता योजनेचा,
अपयश ते पदरी पडती....४कार्य व्याप्तीची दिशा असावी,
शक्ती साधन काळ बघूनी
जीवन यशाचा आनंद खरा,
लुटाल तुम्ही हे ध्या जाणूनी.....५-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
कवितेचा कवी
कवितेचा कवी
कविते
आहेस प्राण तू
या वेडया कविचा
कवितेविणा
चालेल कसा श्वास
या वेडया कविचा
कवितेसाठीच
आहे देह जगी
या वेडया कविचा
कवितेमुळेच
होतो कवितेचा कवी
म्ह्णोनी सन्मान कविचा !
© कवी – निलेश बामणे ( एन.डी. )
-
नि:शब्द एकांत
आताशा , मला माझी खोलीच छान वाटते..
बंद दरवाजा ,टेबल,खुर्ची , नि:शब्द एकांत..
संगे मैत्र पुस्तकांचे ! नित्य वाचतो लिहितो..
आताशा , मला माझी खोलीच छान वाटते..।।...१आता न धाक अन दरारा माझाच कुणाला..
नाही त्रास माझ्या बुरसटलेल्या विचारांचा..
सारेच आता ! मुक्त , बेबंध स्वानंदात रमले..
आताशा , मला माझी खोलीच छान वाटते..।।...२पुस्तके मुक्त बोलती ! गंधाळतात गतस्मृती..
अंतरी ओघळती मनभावनांच्या शब्दराशी..
एकांतात मी विणतो ! संवेदना कळ्यांच्या..
आताशा , मला माझी खोलीच छान वाटते..।।...३बंद खोलीच्याच खिडक्या सताड़ उघड्या..
आवतरतो गवाक्षातुनी ! निसर्ग प्रसन्नतेचा..
तीच प्रसन्नता ! सुखद कुरवाळीते अंतराला..
आताशा , मला माझी खोलीच छान वाटते..।।...४सांजरंगले क्षितीज सुखावते या बंद खोलीत..
पुन्हा जोपासतो नव्याने जीवनी जपलेले छंद..
जरी जीवन मर्त्य ! तरी स्मृती साऱ्या जीवंत..
आताशा , मला माझी खोलीच छान वाटते..।।...५वृद्धत्वे नित्य जपावे साऱ्यांच्याच अंतरंगा..
त्यजुनिया अहंकारा ! निर्मोही तत्व जगावे..
जे लाभले ते सारेच ! मी मानतो दयाघनाचे..
आताशा , मला माझी खोलीच छान वाटते..।।...६रचना:- ©वि.ग.सातपुते (भावकवी).
दिनांक :- ११ - ५ - २०१९ .(मुक्त रचना)
-
फक्त एका दिवसासाठी : Independence day
https://youtu.be/6jJb1bH8qmw
मित्रांनो, स्वातंत्र्य दिनानिमित्त "फक्त एका दिवसासाठी" हि कविता आपल्यासाठी सादर करीत आहे.
मराठी कविता आवडली तर share करायला विसरू नका.
"माझी डायरी " या आपल्या youtube चॅनलला अवश्य Subscribe करा.
"माझी डायरी" आपल्यासाठी आणखी नव्या कविता-गझल-कथा घेऊन येत आहे. -
बाप (विडंबन)
बाप (विडंबन कविता)…. बाप एक नाव असतं….घरातल्या घरात…
हिमगौरी कर्वेCopyright © 2025 | Marathisrushti