आजच्या जगात यशस्वी होण्याची व्याख्या आणि अर्थ ह्यामध्ये व्यक्तिनुसार फरक असू शकतो. शरीराने आपण रोजच्या अत्यंत तणावग्रस्त अशा रहाटगाडग्यात अडकलेले असतो. पण व्यक्तीच्या मनात स्वत:ची अशी अनेक स्वप्नं तरळत असतात.

असे असो,-- तसे नसो,बातां त्या केवढ्या,--?
मग ना तिन्ही त्रिकाळ,
गप्पांच्याच रेवड्या, --!!!

कुणी शेखचिल्ली येतो,
कशा मारीत पोकळ बढाया, कृतिशून्य त्याच्या वागण्यात,
केवळ थापा लोणकढ्या--!!!,

असे करतो,-- तसे करतो,
किती असती फुशारक्या,
सतत बाकीचे वाट पाहत,
याचा अत्तराशिवाय फाया,--!!!

कर्तृत्व मी गाजवतो,
भूलथापाच उधाणत्या,
येता सामोरी तसे आव्हान,
पळतो मागे लावून पाया,--!!!

संकटांना तोंड देतो,
निव्वळ पुढे करत दुसऱ्या, त्याच्यामागे लपत लपत,
अर्धा जन्म जाई वाया,--!!!

नियतीला कसे फटकारतो,
पोळत पोळत तिच्या चटक्या,
अंग हळूच काढून घेत,
शेवट हजर ओरडांया,--!!!

जो येतो तो छेडतो,
हा तयार वार्तालापां,
ठांसून आपले म्हणणे सांगत,
पळून जातो आपल्या गावा,--!!!

मी करतो, मी करतो,
गोष्टी नुसत्या उफाळत्या,
तू फक्त रहा बघत,
खेचून आणीन स्वप्नातल्या,--!!!

© हिमगौरी कर्वे.

आपलंच मन , आपलेच "विचार" ,
पण त्याचेही असतात अनेक प्रकार .... आजूबाजूच्या गोष्टींसारखे ...
वेगवेगळे प्रकार समजून घेत ; त्यातली गंमत अनुभवण्यात मजा असते !!

काही विचार “पिंपळपाना” सारखे ..
मनाच्या पुस्तकात वर्षानुवर्षे जपून ठेवत ; त्याची जाळी करण्यात मजा असते !!

काही विचार “फुलपाखरा” सारखे ..
वेळीच कोषातून बाहेर काढत ; मुक्तपणे व्यक्त करण्यात मजा असते !!

काही विचार “नो एंट्री” सारखे ..
चुकीचं आहे याची कल्पना असूनही ; “कधीतरी” हळूच जाण्यात मजा असते !!

काही विचार “वाळवी” सारखे ..
मनाला पोखरून काढायच्या आत ; ताबडतोब नष्ट करण्यात मजा असते !!

काही विचार “छोट्याश्या रोपट्या” सारखे ..
छान खतपाणी घालून संगोपन करत ; हळूहळू फुलवण्यात मजा असते !!

काही विचार “फुग्या” सारखे ..
उगाच फुगवता फुगवता फाटकन फुटून ; भानावर येण्यात मजा असते !!

काही विचार “उतू जाणाऱ्या दुधा” सारखे ..
कितीही लक्ष ठेवलं तरी शेवटच्या क्षणी ; धावत जाऊन गॅस बंद करण्यात मजा असते !!

काही विचार “पहाटेच्या कोंबड्या” सारखे ..
झाकून ठेवले कितीही तरी ; शेवटी आरवण्यातच मजा असते !!

काही विचार “पहिल्या पावसा” सारखे ..
सोबत छत्री असूनही ; चिंब भिजण्यात मजा असते !!

काही विचार “समुद्राच्या लाटे” सारखे ..
आपली ईच्छा असो वा नसो ; उसळत्या प्रवाहासोबत ढकलले जाण्यात मजा असते !!

काही विचार “चकव्या” सारखे ..
कितीही दूर गेलो तरी ; पुन्हा पुन्हा तिथेच गुरफटण्यात मजा असते !!

काही विचार “हिमानगा” सारखे ..
इतरांना फक्त टोक दाखवत ; आपल्या अंतरंगात बरंच काही दडवण्यात मजा असते !!

काही विचार “फूलटॉस बॉल” सारखे ..
आल्या आल्या लगेचच ; चेंडू सीमापार करण्यात मजा असते !!

काही विचार “डोंबाऱ्यांच्या खेळा” सारखे ..
तारेवरची कसरत करत कसंबसं ; सावकाशपणे निभावून नेण्यात मजा असते !!

काही विचार “वातकुक्कुट यंत्रा” सारखे ..
ज्या दिशेला वारा वाहील ; त्या दिशेला भरकटण्यात मजा असते !!

काही विचार “झाडांच्या मुळा” सारखे ..
आली संकटं कितीही तरी न डगमगता ; ठाम ठेवण्यात मजा असते !!

काही विचार “ऋतूं” सारखे ..
वेगवेगळ्या परिस्थितीनुसार रंग बदलत ; निसर्गचक्र सुरळीत ठेवण्यात मजा असते !!

काही विचार “सिग्नल” सारखे ..
थोडं थांबून योग्य मार्ग निवडत ; पुढचा प्रवास करण्यात मजा असते !!

काही विचार “कापरा” सारखे ..
कितीही आपल्याच जवळ ठेवावेसे वाटले ; तरी उडून दरवळण्यात मजा असते !!

काही विचार या “वरच्या प्रकरांच्या यादी” सारखे ..
एकापुढे एक कितीही सुचत असले ; तरी योग्य वेळी थांबण्यात मजा असते !!

आपलंच मन , आपलेच "विचार" ,
पण त्याचेही असतात अनेक प्रकार .... आजूबाजूच्या गोष्टींसारखे ...
वेगवेगळे प्रकार समजून घेत ; त्यातली गंमत अनुभवण्यात मजा असते !!

©️ क्षितिज दाते , ठाणे
आवडल्यास शेअर करायला माझी काहीच हरकत नाही ..

आंबा आहे फळांचा राजा
मधुर रसदार हापूसची मजा

फणसाला बुवा काटेच फार
रसाळ पिवळा गरा मात्र चवदार

केळी हिरवी, पिवळी किंवा वेलची
पौष्टिक गोड, रोजरोज खायची

द्राक्ष कशी घोसाला लगडलेली
सुमधुर, टपोरी नाशिकवाली

आईला म्हणावं फळं रोजच आण
चवीला छान नि आरोग्याचीही खाण

- यतीन सामंत

समजावू कसे या मनाला
जे शोधिते अजूनही तुला..
आजही लोचनी रूप तूझे..
तुझाच ध्यास या जीवाला..
एकमेकांवरी नि:सिम प्रीती
तुझी न माझी, जडली होती
पाहता , पाहताच एकमेकां
प्रीतीभाव आगळा रुजला..
नि:शब्दुली ! भाषा मनांची
अंतरंगी सारीच प्रीतभारली
कटाक्षी प्रीती, स्मित लाघवी
जगवित होती तनमनांतराला..
जरी निर्व्याज ही सत्यप्रीती
प्रारब्ध्ये दुरावाच हा भाळी
तुजविण सारे निरर्थ जीवन
हाच दुर्दैवी शाप जीवाला..
क्षणक्षण सारे आज हरवले
त्राणही क्षीण , संथ जाहले
सांजवेळी साऱ्या आठवणी
विमनस्क करती जीवाला..
आज प्रश्न ? मी काय प्रार्थू ?
ओशाळले जीवन सारे सारे
घायाळ जाहली जरी स्पंदने
अंती तुझाच ध्यास जीवाला..

©️ वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

रचना क्र. ३७

दिनांक:- १० - ३ - २०२१

मोठं होण म्हणजे नक्की काय असतं ?
माझा बाप म्हणतो...
लग्न कर ! पोर काढ ! मग कळेल तुला मोठं होणं म्हणजे नक्की काय असतं...
मी मनात म्हणतो बापाला...
तुम्ही आम्हालाच काढलं नसत
तर झालाच नसता ताप तुम्हाला मला आणि आता जगाला...
लोक पोरं काढण्यासाठी लग्न करतात
किती हा मूर्खपणा ?
ती तर लग्न न करताही हल्ली होतात...
पोरं होण्याचा आणि मोठं होण्याचा काही संबंध आहे का ?
मला वाटत राहत आपल्या देशात फक्त बापच मोठा होतो...
बाकीच्यांना फक्त प्रश्नच पडतो
मोठं होणं म्हणजे नक्की काय असतं ?

कवि - निलेश बामणे ( बी डी एन )

टीप : माझी ही रचना, पुणे आकाशवाणीकेंद्रावरून प्रसारित झाली आहे, तसेच माझ्या काव्यसंग्रहामध्ये प्रसिद्ध झाली आहे.

ये रे ये घना | तोषवी तना |
तुझी ही धरा | करी प्रार्थना || ध्रु ||

हाय ! त्या ग्रिष्माने, केली रे होळी |
पुरे पुरे आता, राख-रांगोळी |
सुकल्या माझिया देहावरी,
जल शिंपना | ये रे ये घना | ये रे ये घना .....|| १ ||

व्याकुळ मी ही, तरु-वेलीही |
आटले सारे, नद्या-नालेही |
वाट पाहुनी, तुज हाकारी |
तुझी मेघना | ये रे ये घना | ये रे ये घना . || २ ||

तापल्या तनुला, तुझीच आंस |
तुझिया स्पर्शाचा, ओला सुवास |
अधिर, आतुर, मिलन क्षणाची |
भूक भागवना | ये रे ये घना | ये रे ये घना ... || ३ ||

तुझ्यावाचुनी, कोंब ना उगे |
पक्षी पाखरे, कोण रे जगे ?
कैसे विनवू ? तूची सांग ना |
पुरवी कामना | ये रे ये घना | ये रे ये घना .. .|| ४ ||

केव्हांची तुला , साद घालते |
ये रे ये झणी, तुज झेलते |
रिमझिम त्या, तालावरी |
करी नर्तना | ये रे ये घना | ये रे ये घना.... || ५ ||

सखया अंबरी, कां रे थांबला ?
लपंडाव हा, फार लांबला |
विरह, वेदना, सोसू मी कशी ?
सोसे न यातना | ये रे ये घना | ये रे ये घना ..|| ६ ||

क्षमावंत तू, क्षमाशील तू |
हाकेला देवा, धावशील तू |
चुकला मानव, तो ही आळवी |
हे दयाघना | ये रे ये घना | ये रे ये घना....... || ७ ||

©कवी : उपेंद्र चिंचोरे

तुला पाहता
मी मज हरवुनी जाते
विसरुनी सारे,
तुझ्या रुपात रंगते...

अंतरी, वेड प्रीतीचे
लडिवाळ लाघवी
तुला आठविता,
सारे भुलुनी जाते...

स्पर्शात तुझ्या
ते स्वर्गसुख आगळे
निर्मलतेच्या भवसागरी
मी अविरत डुंबते...

क्षणक्षण भावप्रीतीचे
अधीर आसुसलेले
अथांग प्रीतसागरी
मी तृप्त सचैल नाहते...

--वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र.२१५

२४/८/२०२

सामान्यांतून असामान्य निर्मिती, ध्येय असावे खरे,
कोळशाच्या खाणीत सांपडती, चमचमणारे हिरे ।।१।।

उदार होऊनी निसर्ग देतो, समान संधी सर्वा,
परि तेच घेती खेचूनी तिजला, सोडूनी जीवन पर्वा......२,

जीवन म्हणजे अमूल्य देणगी, समज असते काहींना
व्यर्थ न दवडावे सहजपणें, विचार असे क्षणाक्षणा......३,

जीवन कोडे नाहीं उमगले, कुणास आजवरी
अर्थ आगळे अन् ध्येय निराळे, काढती आपल्या परी....४,

निर्जीव सजीव सर्वांचि मिळूनी, उभारला संसार
हर घटकाने सहभागी व्हावे, लावूनी हातभार....५,

सर्व जगापरी जगत असतां, जगे इतरांसाठी
सामान्यातील असामान्य ठरेतो, ह्याच विश्वापाठीं......६

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

इं द्र ध नु ष्य

-- सूर्यकांत डोळसे