कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

सम्मेलन भरली गेली पाहिजेत
एकमेकांना मीठी मारून रडण्यासाठी
एकमेकांना मीठी मारून हसण्यासाठी
एकमेकांची सुख दुःख जानून घेण्यासाठी I

सम्मेलन भरली गेली पाहिजेत
जातिवाद मिटवण्यासाठी
धर्मवाद मिटवण्यासाठी
एकमेका बद्दलचे द्वेष मिटविण्यासाठी l

सम्मेलन भरली गेली पाहिजेत
सर्व धर्म समभावासाठी
अज्ञानाचा अंधकार मिटविण्यासाठी
गुणी गोविंदाने कसे रहावे ते सांगण्यासाठी l

केवळ आपला मोठेपणा मिरविने
स्वताचा मान सम्मान कमवीने
इतर सम्मेलन भरवीता कशासाठी
बाकीचे विषय उगाच कोणासाठी l

सुख दुःखाच्या लाटेमध्ये,
तरणे वा बुडणे,
जगेल तो त्या क्षणी,
ज्याला माहित पोहणे ।।१।।

पोहणे जगणे कला असूनी,
अनुभव हा शिकवूनी जातो,
जागरुकतेने कसे जगता,
यशही त्याला तसेच देतो ।।२।।

जीवनाविषयी ज्ञान मिळवण्या,
कष्ट लागती महान,
परि केवळ एक अनुभवी प्रसंग,
सारे देतो मिळवून ।।३।।

अनुभवाचे ज्ञान श्रेष्ठ हे,
निसर्ग शिकवी क्षणोक्षणी,
सतर्कतेने वेचून घ्यावे,
दैनंदिनीच्या घटनामधूनी ।।४।।

बोल सारे अनुभवाचे,
त्या बोलीची भाषाच न्यारी
सुख दुःखाच्या गुंत्यामधला,
अर्थ सांगतो कुणीतरी ।।५।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

वातावरणी वस्तू पडतां, नाश पावते लवकर ती

हवा पाण्याच्या परिणामानें, हलके हलके दूषित होती

ठेवूं नका उघडयावरती, वस्तू टिकते निश्चीतपणे

दूषितपणाला बांध घालता, कसे येई मग त्यात उणे

बाह्य जगातील साऱ्या शक्ति, आघात करती मनावरी

दुषिततेचे थर सांचूनी, मनास सारे दुबळे करी

देहामध्यें बंदीस्त ठेवून, एकाग्रचित्त करा मनाला

कांहीं न करता येते तेव्हां, राग लोभादी बाह्य गुणाला

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

धावपळीचे जीवन सारे, मिळे न कुणा थोडी उसंत
विश्रांतीच्या मागे जाता, दिसून येतो त्यातील अंत.....१

चैतन्यमयी जीवन असूनी, चक्रापरी ते गतीत राही
चक्र थांबता क्षणभर देखील, मृत्यूची ते चाहूल पाही....२

थांबत नसते कधीही जीवन, अंत ना होई केंव्हां त्याचा
निद्रा असो वा चिर निद्रा, विश्रांती ही भास मनीचा....३

थकून जाई शरिर जेंव्हां, प्रयत्न करि ते विश्रांतीचा
चैत्यन्य आत्मा देह सोडूनी, घेई आसरा पुन्हा दुजाचा....४

आत्मा देखील थकून जाता, परमात्म्याशी विलीन इच्छीतो
चैतन्यातूनी विश्रांतीचा ‘मुक्ती’ मार्ग अखेरचा तो....५

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

तप आणि सत्याची,

महान असे शक्ती,

वाढवूनी बघा तुम्ही,

प्रभूस ती खेचती ।।१।।

तप वाढता तुमचे,

झुकेल तो ईश्वर,

हतबल होत असे,

भक्त जणांसमोर ।।२।।

विश्वाचा तो मालक,

दिसत नाही कुणा,

प्रयत्न होवूनी व्यर्थ,

निराशा येई मना ।।३।।

मिळविण्यास जा तुम्ही,

मिळत नसे केव्हां

तपशक्ती वाढविता,

आपोआप येई तेव्हां ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

चाललो होतो मित्रासह सहल करण्या एके दिनीं

आनंदाच्या जल्लोषात आम्हीं गात होतो सुंदर गाणीं १

वेगामध्यें चालली असतां आमची गाडी एका दिशेने

लक्ष्य आमचे खेचले गेले अवचित एका घटनेने २

चपळाईनें चालला होता काळसर्प तो रस्त्यातूनी

क्षणांत त्याचे तुकडे झाले रस्त्यावरी पडला मरूनी ३

काय झाले कुणास ठाऊक सर्व मंडळी हळहळली

जीव घेणाऱ्या प्राण्यालाही सहानुभूती ती लाभली ४

अंत:करणीं दया भाव तो असतो ईश्ररी गुणधर्म

जीवमात्रीं वसला असूनी निर्मितो आपसातील प्रेम ५

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

नवा चित्रपट बघण्या गेलो, कुटुंबासह चित्र मंदिरी

चित्रगृह ते भरले असतां, प्रवेश मिळाला कसातरी....१,

चित्रपट तो बघत असतां, आश्चर्य वाटले जल्लोशाचे

टाळ्या, शिट्या देवून प्रेक्षक, कौतूक करी नटनट्यांचे....२

वास्तवतेला सोडूनी, रटाळपणे वाहत होते,

वैताग येवूनी त्या चित्राचा, सोडून आलो मधेच मी ते....३,

घरी येवूनी शांत जाहलो, आठवू लागलो बालपण

अशीच होती छायाचित्रे, ज्यांत आमचे रमले मन....४

जीवनामधल्या चक्रामध्ये, बदल फारसा होत नसतो

वयातल्या पायरीप्रमाणे, दृष्टीमध्ये फरक घढतो....५

--डॉ. भगवान नागापूरकर

9004079850

bknagapurkar@gmail.com

पर्वत शिखरीं जाऊन,खोदून आणली माती
कौशल्य पणास लावून,केला मी गणपती ।।१।।

मुर्ती बनली सुरेख,आनंद देई मनां
दाम मिळेल ठिक,हीच आली भावना

घेऊन गेलो बाजारीं,उल्हासाच्या भरांत
कुणी न त्यासी पसंत करी,निराश झालो मनांत

बहूत दिवस प्रयत्न केला,कुणी न घेई विकत
कंटाळून नेऊन दिला,गणपती मी शाळेत

भरले होते भव्य प्रदर्शन,हस्तकला कौशल्याचे
नवल वाटले गणपती बघून,दालनातील सुरवातीचे

चकीत झालो जाणूनी,मिळाला राष्ट्रीय पुरस्कार
गणपतीच्या भव्यतेनी,मिळवीला हा अधिकार

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com