प्रभूंने बँक काढली उघडा खाते,
ठेवा पूंजी आपली आणा सुख जीवनाते ।।१।।

जेवढे गुंतवाल मिळेल व्याजा सहित,
दरा विषयीं तो आहे अगणित ।।२।।

ही बँकच न्यारी तुम्हां न दिसेल कोठे,
धुंडाळूं नका संसारी होईल दुःख मोठे ।।३।।

पाप पुण्याची ठेव जमा करिते बँक,
जसा असेल भाव तशी देईल सुख दुःख ।।४।।

गरज पडतां धन मिळणे हे आपल्याच हातीं,
परि कामीं येणें पुण्य हें प्रभूचे इच्छांती ।।५।।

जमता पुण्याच्या राशी चांगली कर्मे करुनी,
नाते जडतां ईश्वरासी जाल तुम्हीं उद्धरुनी ।।६।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

विधी लिखीत असे अटळ त्याच प्रमाणे होई निश्चित

कोण बदले मग काळाला प्रभूचा सहभाग असे ज्यांत ।।१।।

राम राज्याभिषेक समयीं असता सर्वजण आनंदी

राज्य सोडूनी वनी जाईल जाणले नव्हते कुणी कधीं ।।२।।

नष्ट करुनी सर्प कुळाला तक्षकावरही घात पडे

परिक्षिताचे प्रयत्न सारे फिके पडती नियती पुढे ।।३।।

आकाशवाणीचे शब्द ऐकतां हादरुनी गेला कंस मनीं

काळाने त्या झडप घातली प्रयत्न त्याचे निष्फळ करुनी ।।४।।

दुर्दैवी होते विधी विधान हरिश्चंद्र तारामती यांचे

राजा राणी असूनी दोघे जीवन गेले परि कष्टाचे ।।५।।

सुख दुःखानें भरले असे प्रत्येकाचे व्यक्ती जीवन

सहज लीलेने घ्यावे सारे प्रभूचेच आहे समजून ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

जन्मभूमीपासून दूर,मातृभूपासून वंचित,
लहान मुलासारखाच मी, तिच्यासाठी सदैव सद्गदित,---!!!

उठे स्मृतींचे मोहळ,
स्मरणांच्या माशा डंसत,
भारतीय म्हणून मी,----
झुरतो तिच्यासाठी अविरत,---!!!

थांबे ना कुणासाठी काळ ,
मागेमागे धावे मन,
आलो जेव्हा परदेशात,
उदास होतो आत उरांत,---!!!!

खडी करण्या कारकीर्द,
मनात होती खूप उमेद,
आईपासून तुटले मूल ,
सारखी जिवा वाटत खंत,--!!!

नीतिमंत तो भारतीय ,
असे नाव काढाया सज्ज, संस्कारांचा असे प्रश्न,
संस्कृतीचा पाईक अत्यंत,--!!!

वाटे मज अभिमान,
एक भारतीय म्हणून,
चांगले तेवढेच घेत ,
भारतीय मी कर्तृत्ववान,--!!!

कवटाळीत उराशी स्वप्न,
एक दिवस तिथे येईन,
करत आपल्या जनांचा उद्धार,
देशां, माझ्या समृद्ध करेन,--!!!

© हिमगौरी कर्वे.

|| हरी ॐ ||

आपल्या देशाला थोर परंपरा ऋषींची,
संतांची आणि देशभक्तांची !
विज्ञान आणि तंत्रज्ञानात नाही ताबेदारी कुणाची,
उकल करू पाहतो न समजलेल्या ग्रहांची !

अश्या थोर इतिहासाला आणि प्रयासाला,
बट्टा लागला देश हिताला समलिंगी संबंधाचा !
नाही पटत मनाला, कीव येते बुद्धीची
समलैंगिक संबंधींची !

घटनेप्रमाणे लोकशाहीत मतस्वातंत्र सर्वांना,
तरी समलिंगी स्वैराचार नाही पसंत कायद्याला !
अभिव्यक्ती स्वातंत्र्याच्या नावाखाली,
माणूसच स्वत:चा बुद्धिभेद करू लागला !

काय त्या पुढारलेल्या चारपाच राष्ट्रांनी
समलिंगींसाठी कायद्यात केले बदल !
पण माहित नाही त्यांना
भविष्यात काय वाढून ठेवले आहेत बदल !

नुकसान आहे स्वत:चे,
राष्ट्राचे, मानवतेचे,
भविष्यात राष्ट्राला
कारण नाही कुटुंबनियोजनाचे !

असे कसे काही शहाणे सुरते,
वागतात बुद्धीभेदाने पछाडल्यासारखे?
हेच का देशप्रेम आणि भक्ती?

जगदीश पटवर्धन, दादर

या वाट वाटणीसाठी
घालती बापाचे वाटे
असे कोणते ठेवले
पुरून धनाचे साठे?

राख भरती डोक्यात
कुणी फुकती कानात
भाऊ भावाचा वैरी रे
असं औषध क्षणात

जमिन तुकड्यापायी
माणूस विसरे धर्म
एका आईची लेकरं
कसे करती कुकर्म

जागा बांधाच्या वांध्यान
देश, माणूस तोडला
मळा पडीक पाडला
जीवा जुगार मांडला

बघ साडेतीन फुट
जागा तुला रे जाळाया
लोकं मयता शेवटी
लावी कर्दुडा तोडाया

-- विठ्ठल जाधव.

vitthalj5@gmail.com

शिरूरकासार,बीड

परमेश्वर अगाध । त्याच्या शक्तीचा नसे वाद ।।
मान्य करिती एक । ईश्वर नसे अनेक ।।

नावे बहुत संबोधीती । सारे एकास मिळती ।।
प्रभु निराकार । निर्गुण असुनी होई साकार ।।

आस्तिक प्रभु मानती । नास्तिक समजती शक्ति ।।
ईश्वर निर्मिले मानवता । मानव शोधे विवीधता ।।

ज्ञान प्रभुपासून । धर्म त्या शक्तीतून ।।
वापरुन ज्ञान शक्ति । अनेक धर्म स्थापिती ।।

धर्म मार्गदर्शक । सत्य सहिष्णुतेचा शोधक ।।
हीच खरी मानवता । तीच विसरतो आतां ।।

झगडे मार्गासाठीं । ध्येय मात्र विसरती ।।
धर्मासाठीं भांडण । मुर्ख त्याहूनी कोण ।।

भांडतो करवंटीसाठी । विसरुनी खोबरे वाटी ।।
होता अतिरेकी । बनती सर्व दुःखी ।।

वाद करती विद्वान । सामान्यांस विचारी कोण
समजून घ्यावे सर्व धर्म । हेच मावतेचे मर्म ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com

माणसें बेजार हल्ली
वाढले आजार हल्ली .

देव, गुरु, अध्यात्म, सिद्धी
मांडला बाजार हल्ली .

धर्म वेदी, माणसें अज
म्हणुन हा गोंजार हल्ली .

एक नुरला कार्यकर्ता
मात्र, नेते फार हल्ली .

लोपल्या पर्जन्यधारा
आसवांची धार हल्ली .

शत्रुची आतां न भीती
दोस्त करतो वार हल्ली .

माणसा माणूसकीचा
सोसवेना भार हल्ली .

‘भक्त‘ म्हणवत, जन विठूचा
टाळती शेजार हल्ली .

करत दो गोष्टी शहाण्या
मात्र जन दो-चार हल्ली .

अज : बकरा

-- सुभाष स. नाईक

पचास साल हुए जिंदगीके, गोल्डन ज्युबली मनायी गयी ।

हंगामा और जल्लोष मे, पूरा दिन पूरी रात गयी ।।

सारे बच्चे और रिश्तेदार, जमा हुए इकठ्ठा ।

फिर पडोसवाले क्यूं रहेंगे पिच्छे, जब खानेको था मिठा ।।

सबने तारिफ की पचास साल, जिंदगी के ऊपर ।

हम तो बहूत खुष हुए सुनकर, उसे पहीली बार ।।

जीन जीन चिजोंको किसीने आजतक ना जाना ।

जीन गुणोंको हमनेही ना पहचाना ।।

वो हमारेमे संकरीत है, उसकी दिगयी हमे कल्पना ।

आदर्शवाद, सच्चाई और प्यार के पूजारी ।

देखी किसीने हमारे मे थे बाते सारी ।।

आचंबेके साथ सोंच रहे थे गंभीरतासे ।

के इन गुणोंका पता उन्हे लगा कैसे ।।

जीन गुणोंका अर्थ हमने, आज तक ना जाना ।

कैसे मिला उनका उन्हे ठिकाना ।।

जो कुवेमेही नही था, वो बालटी मे कैसे आया ।

और इन बातोंका हमे आश्चर्य हुआ ।।

शायद यह हो सकती है पार्टी की मिठाईयां ।

नैतीक दबाव उनपर जीस वझेसे आया ।।

खिलानेवाले की कुच तो इज्जत करो ।

उसके आसलीयत पर मत उतरो ।।

कमसे कम इतनी उमरबाद, होने दोजी खूष उसे ।

सोचा हुंगा किसीने, मन मे ऐसे ।।

कलतक दे रहे थे जो गालीयां ।

दिखी आज हमारेमे उनको खुबीयां ।।

चार झुठ एक सच्चे के बराबर, जब रेटकर कहा जाता है ।

और किसीकी तारीफ, हकीकत बनती ।।

जब आखों मे पानी लाकर कहा जाता है ।

यह तो पता हुआ उनकी तारीफ से ।।

के आसलीयत मे जिंदगी होनी चाहीए कैसी ।

इन ताऱिफ और गुलदस्तोकी चौकटने प्रसन्न किया हमारा चित्त ।।

और ख्यालोंकी दुनीयांने बिती सारी रात ।

करवटे बदलते बदलते सोचना मजबूर किया ।।

के जो कुछ जिंदगी मे सच्चा हुआ, तुने क्या पाया ।

जिंदही का मकसद क्या, जरा सोच इन बातों पे ।।

यही विचार झाकने लगा मन मे, उमरके इस मोड पे ।

रईस बापकी इकलोती आवारा आवलाद ।।

देखी हमने पैसोको करते बरबाद ।

लक्ष्मी के मोलको वो गधा जानेगा कैसे ।।

वह तो समझताहै पैंसो को पानी जैसे ।

समयका मोल हमने किया उस आवारा भाती ।।

और खो बैठे वो महान संपत्ती ।

गया वख्त फिर हात आता नही ।।

बचपन मे शिक्षकने घोल घोलकर बाते कही ।

अर्थ उन पक्तीओंका तो हम जान गये थे ।।

पर मतलब से उसके बहूत दूरी पर थे ।

पचास साल जानेके बाद, पंक्तीओंका दोहरा रहे है करते याद ।।

पर अब तो ये बेफूझूलकी हुई ना बाते ।

दुनीयांके चक्करको कैसे वापीस फिराते ।।

पेंडीग रखो इन बातोंको, फूरसतसे करेंगे हम उनको ।

कर दिया इन्ही बेफीकीर आदतोंनो सर्वनाश ।।

और समय खो जाने पर आता था हमे होश ।

खेल कुद और तंदुरस्ती को जान ।।

विद्यार्थी दशा मे नही हुयी इसकी पहचान ।

समझते थे खाईंगे पियेंगे बनेगे नवाब ।।

खेलेंगे पढेंगे बनेंगे खराब ।

चार बच्चोंका अड्डा जमाए, झाडके तले बैठते थे ।।

और दुसरे दोस्त, जो खेल रहे, उनपर कॉमेट्स करते थे ।

बगैर खेले मैदान मे, खेलोंपर करते थे मार्गदर्शन ।।

किसीसे कुछ सुना, या अकबारपढा, यही था हमारा ग्यान ।

बातें बनाना यही कला, हमने सिखी पढाईके जमानेसे ।।

और उमरके हिसाबसे जो मिला ग्यान, निकालते उगालकर दिमागसे ।

उन बातो मे ना कुछ अनुभव था, ना अभ्यास किया पंक्ती ।।

बकते थे भडाभड जो मुहसे निकल आती ।

खेल कुद मे रहे पिछए और लिख पढाईमे निचे ।।

इसी कारण जिंदगी मे रहे कच्चे ।

ग्यानी अनुभवोंकी थी हमारेमे कमतरता ।।

सिर्फ उमरके अनुभवोंको कोन पुछता ।

अब आपही सोंचो जरा ।।

जीसके जिंदगी मे था खाना पिना मौज उडाना ।

समयको फूकटका माल समझकर बरबाद करना ।।

कैसे इन लोगों ने हमे आदर्शवादी माना ।

यह तो हुआ जबानी जमाखर्चा, क्या झूठ और क्या सच्चा ।।

** पर एक सज्जनने जो कही बात ।

उसमे दिखी मुझको जिंदगी की हकीकत ।।

उसने सुनाया हमारे तारीफ का राज ।

वही बना जिंदगीके तस्सलीका आवाज ।।

ये दुनीया देखनेमे है खूबशूरत ।

पर काटोंसे भरी हुयी अनगीनत ।।

हर कदमपर जिंदगी के लीए चाहीए झगडा ।

एक एक दिन गीने इन्सान आगे बडा ।।

सोचना पडता था के गया दिन कैसा ।

आनेवाले दिन का नही था भरोसा ।।

यह संसार है बेरहेम, बेदर्द औऱ जालीम ।

इसी जिंदगीमे हम जिये थे ५० साल कमसे कम ।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

स्त्री – पुरूष हे एकमेकांच्या आकर्षणाचे केंद्रबिंदू

मग त्यांच्या आकर्षणावरच पश्नचिन्ह का निर्माण होते बरे...

स्त्रीने अंगप्रदर्शन करावे आणि पुरुषाने त्याकडे आकर्षित होऊ नये

म्ह्णजे पुरुषाच्या पुरुषत्वाला कुलूप लावणे नव्हे बरे...

परुाषाने स्त्रीकडे पाहताना तिच्यात आई, बहीण, मुलगी पाहावी

आणि स्त्रीने पुरुषाकडे पाहताना... न बोललेले बरे...

स्त्रीला पुरुषाच्या ज्याचे आकर्षण ते तो उगडे ठेऊ शकत नाही हे त्याचे दूर्दैव

आणि स्त्रीच्या डोक्यावरील केसापासून पायाच्या नखापर्यंत सारेच

पुरूषाला आकर्षित करते हे स्त्रियांचे दूर्दैव बरे...

कवी – निलेश बामणे

202, ओमकार टॉवर, बी – विंग, गणेश मंदिरा जवळ, श्रीकृष्ण नगर, संतोष नगर, जन.ए.के.वैद्य मार्ग, गोरेगांव ( पूर्व ), मुंबई – 400 065.

मो. 8652065375 / 8692923310

Email- nileshbamne@yahoo.com

nileshbamne10@gmail.com