किती रे खोड्या करशी कृष्णा
यशोदा तर गेली थकूनी..।।धृ।।

झोपू दे रे तिजला आता, ती तर गेली खूप दमूनी
दही दुधानी भांडी भरली,
काही प्याली, काही वाटली,
काही तर ती उपडी झाली,
पिऊनी सांडूनीच सगळे, नासलेस दही दूध लोणी...१,

किती रे खोड्या करशी कृष्णा, यशोदा तर गेली थकूनी
गणरायाचे पूजन करितां
मग्न झाली यशोदा माता
लक्ष्य तुझे नैवेद्यीं पडता
फस्त करशी काही मोदक, ताटामधले तूच खाऊनी....२,

किती रे खोड्या करशी कृष्णा, यशोदा तर गेली थकूनी,
गोपीच्या तू फोडल्या घागरी,
पळवी त्यांची वस्त्रे सारी,
दुधा तुपाची केली चोरी,
मौज वाटते गोप-गोपींना, नटखटता तुझी बघूनी...४

किती रे खोड्या करशी कृष्णा, यशोदा तर गेली थकूनी,
खोंड्या नच लीला बघूनी,
प्रेमभावना उचंबळूनी
जाई यशोदा ती बावरूनी
डोळ्यामधले लपवून आश्रू, लटका राग दिसे शब्दानी...५,

किती रे खोड्या करशी कृष्णा, यशोदा तर गेली थकूनी

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

भक्तमनीं कैवल्याची इथें गळाभेट रे
पंढरीत मोक्ष दावी पंढरिची वाट रे ।।

आस एक - पुण्यद पाहिन नदी चंद्रभागा
ध्यास एकमात्र - मोक्षद बघिन पांडुरंगा
एकमात्र भास - दिसतें रूपडें अवीट रे ।।

स्वप्नवत् जहालें - गेलो पंढरिनगरात मी
भारुन, कर जोडुन, ठाके विठूमंदिरात मी
मंत्रमुग्ध होउन पाही विठ्ठलपदिं वीट रे ।।

तेज आगळें विठूच्या सावळ्या मुखावरी
आगळीच नील-आभा गाभार्‍याला भरी
शब्दांच्या पलिकडला तो आगळाच थाट रे ।।

शांत होइ जीवन-नौका, लालसा पुरी मिटे
आलेखच आयुष्याचे वाटुं लागती थिटे
विषय-अवस सरुनी, उजळे ज्ञानदा पहाट रे ।।

विटेवरिल ध्यान सुंदर पाहुनि निजडोळां
भिडे भावना-हिंदोळा आनंदआभाळा
विश्वरूपदर्शन घडलें, मिळे मुक्तिपाठ रे ।।

दिव्य त्या क्षणानें माझा पालटला रंग
ओढ सोडुनी भोगाची, झालो नि:संग
जन्मजन्मिं, पांडुरंगा, मज असाच भेट रे ।।

- - -
- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik
सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz(W), Mumbai.
Ph-Res-(91)-(22)-26105365. M – (91)-9869002126
eMail : vistainfin@yahoo.co.in
Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com

देशा तुझीया तिरंग्याचा सार्थ आम्हां 'अभिमान'
गर्वाने आम्ही सारे म्हणतो, मेरा भारत महान |

स्वातंत्र्याचे 'सेनानी' अन क्रांतिवीरांना सलाम
संग्रामिच्या शूर लढवय्या महिलांनाही प्रणाम |

प्राण देऊनी त्यांनीदिधले, 'स्वातंत्र्याचे' दान,
त्यावेळीच्या राज्यकर्त्यांनी ठेविला तयांचा मान |

पण पवित्र देशा, कणखर देशा, सोन्याच्या देशा,
काय जाहली बघ तुझी ही, आज अशी 'दूर्दशा' |

कैसे जडले तुजला देशा , तीन भयंकर रोग?
पॉप्युलेशन, पोल्यूशन वर करपशनाचे भोग |

देशा तुझीया सुरक्षेची कुणी न घेती हमी,
तीनही मार्गे शत्रू घुसूनी करीती ते हानी |

आदर्शाला कुणी ना पात्र, घोटाळे मात्र,
स्त्रीभ्रूणहत्या, बलात्कार अन् खूनही सर्वत्र |

न्यायदेवता तुझी खरोखर, आज होई आंधळी,
अपराध्याला कधी न होई शिक्षा त्याचवेळी |

'नैतिकमूल्ये' ढासळताना नाही पाहवत देशा,
पुनश्र्च निघु दे धूर 'सोन्याचा', हेची सांगणे ईशा |

-- सौ.अलका वढावकर

रोज रोज तुला सकाळी पाहतो । तुला बघता क्षणी माझा दिवस मजेत जातो ।

रोज हसताना तुझ्या गालावर पडते फुलाची पाकळी । तिच तर आहे माझ्या खऱ्या प्रेमाची साखळी ।

कित्येक दिवस दिलीस मला तुझ्या नजरेची साथ । फक्त तुझ्याकडून प्रेमाचा होकार मागताना करू नकोस माझा घात।

जेव्हा तुला दिसतो,,, तेव्हा तुझ्या चेहऱ्यावर दिसतो राग । तोच तर आहे माझ्या प्रेमाचा खरा भाग....!!!!!!

कवी - सचिन जाधव

sachinrjadhav1992@gmail.com

Mob -8459493123

मातीचा पुतळा एक

फोडला कुण्या वेड्यानी

जीवंत पुतळे अनेक

जाळून टाकले शहाण्यानी ।।

एक करि तो पिसाट

ठरवी वेडा त्याला

अनेकाची उसळता लाट

धर्माभिमानी ठरविला ।।

अशी आहे रीत

नाहीं समजली मना

करुन विचारावर मात

श्रेष्ठ ठरे भावना ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

गोचिड जसा जनावराचे रक्त पितो
तसे माझ्या देशाचे रक्त पीतेस
रक्त पिऊन तर्र ..झिण्गाट झालीस ...

सोड ना आता तरी आमचा पिच्छा
किती दिवस छळणार आहेस
तूझच वेसण लागलय आख्ह्या देशाला ..

तू जल्मताच आम्हाला चिटकटेस
सोडून जातात ग नाती - गोती
पण तू मेल्यानन्तरहि पीछ्या सोडत नाहीस
मी मेल्यानंतर माझ्या मुलाला चीतकतेस ..

जुळलेल्या मनाची ताटातूट करतेस
खूलण्या आधी संसार त्यांचा
तूझ्यामूलेच ग त्यांना सम्पवले जाते ...

आज मी तुला कळकळीने सांगतोय
बंद कर तुझा हा रक्तरंजित खेळ
आता नाही चालू देणार तुझी मनमानी
लढण्यास सज्ज झालो मी
हातात घेऊन लेखणी ....

-- दत्तात्रय मगर
https://www.facebook.com/datta.magar.35

आमची *राजहंसी जोडी, फिरते मस्त या तलावी,
डौलदार माझा राजा,
लोक आम्हा पाहत राहती,--!!

सौंदर्य आमुचे राजसबाळे,
मुखडे तर किती देखणे,
आम्हा पाहण्या होड चाले,
नेहमीच या तलावाकाठी,--!!!

डुबुक डुबुक पाण्यामध्ये,
आम्ही विहरतो शानदार,
रंग शुभ्र लोभसवाणे
आकर्षित लोक इथे फार,--!!!

पर' फैलावीत, सूर मारत,
सुळकन् पाण्यात जातो दिमाखदार जोड पाहुनी,
कुणी प्रवासी थक्क होतो,--!!!

लाटांच्या सिंहासनीकसे
झोकदार,आम्ही बसतो, वरखाली हालती त्या,
किती ऐटदार बघा दिसतो,--!!!

आम्हां न लागते रंगरंगोटी,
तुम्हा नकली माणसांगत,
नैसर्गिक सौंदर्य आमचे,
कित्येक वाखाणती अव्याहत,--!!!

अप्राप्यही लौकीकाला, स्वर्गीय आमची जात,
राजबिंडे लावण्य का,
कधी येते सामान्यात,--!!!

तेजस्वी आमची काया,
पाहण्यास खूप तरसती,
कुणास ठाऊक किती आम्हा,
कसे केव्हा पाण्यात पाहती,-!?

पाण्यातील प्रतिमा आम्हा,
उगाच पहा खुणावतसे,
वाटून खालील दोघांचा हेवा,
मन आंत डचमळतसे*,---!!!

हिमगौरी कर्वे.©

एक विशाल मन, भाग त्याचे अनेक
विखूरले जावूनी, स्वतंत्र वाटे प्रत्येक...१,

छोट्या त्या भागावरी, वेष्टण शरिराचे
अस्तित्व वेगळेच, भासते त्या मनाचे...२,

मनाचे ते स्वभाव, सारखेच असती
फरक वृत्तीमध्ये, कुणाच्याही नसती...३,

अगणीत ती मनें, कोठे नसे फरक
अनेक ती बनली, जनक तिचा एक....४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

असाच एखादा क्षण येतो |
सर्वस्व सारं घेऊन जातो |
थोडसं काही ठेऊन जातो |
त्याचंच नाव स्मत़ी असतं || १ ||

अशीच एखादी झुळुक येते |
स्वत:मध्ये सामावून घेते |
मध्येच दूर सरसावते |
त्याच नाव मिलन असतं || २ ||

अशीच एखादी सर येते |
तालावर ती नाच करते |
श़ंगाराने भिजवून जाते |
त्यालाच नाव प्रिती असतं || ३ ||

असाच एखादा काळ येतो |
सारं काही नष्ट करतो |
क्षणींच भंगण बनवितो |
त्याला कोणतं नांव असतं ? || ४ ||

-- चंदाराणी कोंडाळकर

असे कसे प्रकट होतात
काही संतजन
ज्यांना नसतात मायबाप
नसते जन्मतारीखही
प्रकटू देत त्यांचे त्यांना
भेटू देत त्यांना भक्तही बापुडे हजारोंनी
मला काय त्याचे....