निर्मळ आंनदाचे
सुख ओंजळीत होते..
सोनचाफ्यापरि मन
तिचे सुगंधीत होते..
अलगद घेतला झाकून
सुगंध राहिला दरवळून..
आणला तिने हातातून
सोनचाफा एकदा दडवून..
माळला होता केसात
मन भरून आले गंधात..
उभी एकटी ती बागेत
रात्र सरली अशी चांदण्यात...
लाजेने चूर होती ती
हातात घेऊन सोनचाफा..
न बोलताच कळल्या मला
तिच्या प्रेमाच्या आणाभाका..
निरोपाची सांगता आज
भेटली ती मज दुराव्याने..
मन मात्र माझेच होते
सोनचाफ्याच्या पुराव्याने..
सुकलेल्या सोनचाफ्याने
शेवटचा बोलही ऐकला होता..
पाकळी न पाकळीने
उलगडली होती प्रेमकथा..
कोवळ्या पानांवर
लपलेली कळी..
लाजत होती जशी
गालावरची खळी..
वाऱ्याने स्पर्शिता
शहारली खरी..
स्वप्नात रमलेली
जणू एक परी...
अल्लड ,अवखळ
खेळात ती रंगली
कृष्ण बासरीत
जशी राधा दंगली..
मायेच्या सावलीत
उद्या फुलायचे..
सजले तीचे रूप
आज नवलाई चे..
प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.
किंमत : रु.८०/-
सवलत किंमत : रु.५०/-
https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/
July 19, 2026
विसर म्हणणे सोपे, विसरता येत नसते,
मनातले गाव कधी सोडता येत नसते.
ज्यांच्यासाठी आयुष्य वणव्यात जाळले आपण,
त्यांनाच नाव आपले आठवता येत नसते.
चेहऱ्यांवर हास्याचे मुखवटे लाख असतात,
डोळ्यांतले सत्य मात्र लपवता येत नसते.
सावलीही सोडून जाते, ऊन कलायला लागले की,
माणसांना माणूसपण जपता येत नसते.
म्हणून आता कुणाकडून अपेक्षा नकोच ठेवू,
या जगाला कुणाचे दुःख पेलता येत नसते.
कुणासाठी कितीही जगलात, शेवट एकटाच असतो.
चार दिवस अश्रू वाहतात... आणि पाचव्या दिवशी जग पुन्हा हसतं.
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212
July 18, 2026
कसल्या कसल्या विचाराने, प्रेरणेने लोकं भारलेली असतात. भारावले पण जेव्हा कृतीत उतरतं तेव्हा ती प्रेरणेची पायवाट बनते. सामान्य माणसे भारूनही जातात पण लगेच विरूनही जातात. संकल्प उत्साहात करून माणसे दुसऱ्या दिवशी पुन्हा तो पाळत नाहीत व चाकोरी बद्दल जीवन जगतात. माणसे स्वकेंद्रित होत असताना, स्वार्थी होत असताना कुठेतरी समाजामध्ये यशोगाथा जेव्हा दिसते तेव्हा अनेकांनी ठरवून टाकलेलं असतं की आपण ही आपला वाटा उचलायला हवा. अनेकांना आपलीच दुःखं मोठी वाटतात आणि त्याला ते कुरवाळतत बसतात. आमची मूल्य व्यवस्था ठरवते भविष्यात आणि आयुष्यात आम्ही कोण होणार? स्वतःचे दुःखं,अश्रू पुसण्यात माणसे दंग असतात. आपली इतरांशी तुलना करण्यात माणसें आयुष्य खर्ची घालतात. आपण जेव्हा तुलना करतो तेव्हा आपली साठा करण्याची प्रवृत्ती बळावते, त्याच्याकडे जे नाही ते जमवण्याच्या नादात माणसे भौतिकतेच्या आहारी जातात. भौतिक गोष्टी कमावण्याच्या नादात माणसे उपभोग घ्यायचा विसरतात किंवा घेऊ शकत नाही अशी परिस्थिती येते. दिव्यांग नसतानाही खोटे प्रमाणपत्र सादर करून दिव्यांगांची सर्व पदे मिळवायची असे ही सुरू झाले आहे, त्यामुळे खऱ्या दिव्यांगांना बऱ्याच वेळा सोयी सुविधा पासून दूरच राहावे लागते. प्रमाणपत्र हे आज व्यक्तिमत्त्वाचं परिमाण झालं आहे. पूर्वी प्रमाणपत्र कामगिरी पाहून दिल जात असे आता ते पैसे देऊन काहीजणांना सहज मिळवता येतं.
July 18, 2026
कळ्या फुलांचे
अवचित येणे
मागून लाजणे
चंद्र. ताऱ्यांचे
बटा छेडतो
गाली गुलबक्षी
सोनेरी छटांशी
मोगरा मोहतो..
सखी दिसावी
चंचल कामिनी
तशीच मोहिनी
त्याला पडावी..
कुंतली तुझ्या
सजला गजरा
दिसतो साजरा
लोचनी माझ्या..
व्हावे मोगरा
तुला बिलगून
द्यावा उधळून
गंधित वारा
July 18, 2026
भारतीय चित्रपट संगीताच्या इतिहासात सचिन देव बर्मन (एस. डी. बर्मन) आणि राहुलदेव बर्मन (आर. डी. बर्मन उर्फ पंचम दा) या पिता-पुत्राच्या जोडीने जे सुवर्णयुग निर्माण केले, त्याला तोड नाही. वडील पारंपारिक लोकसंगीताचे खंदे पुरस्कर्ते, तर मुलगा पाश्चात्य फ्युजन आणि अतरंगी प्रयोगांचा बादशहा. या पिता-पुत्राच्या नात्यात जसा प्रचंड आदर आणि प्रेम होते, तसेच संगीतावरून घडलेले अनेक रंजक वाद, स्पर्धा आणि किस्सेही होते. संगीतविश्वात अजरामर ठरलेले बर्मन पिता-पुत्राच्या आयुष्यातील १० प्रमुख आणि रंजक किस्से खालीलप्रमाणे आहेत:
July 18, 2026
विषय : स्त्रीशृंगार
🎵 उठाव
ऐका हो रसिकांनो, रंग आज खुलणार,
ढोलकीच्या ठेक्यावरी, शृंगार बहरणार॥
🎵 मुखडा
अगं ढोलक्या, थाप जरा दे, ठेका रंगू दे,
छमछम घुंगरांच्या नादानं, मन हे झुलू दे.
लचकत माझी कंबर जाई, पदर उडू दे,
माझ्या नखऱ्याच्या एका नजरेत, गावच भुलू दे॥
ध्रुव
छमछम पैंजण, खणखण बांगड्या, गंध मोगऱ्याचा,
रूप पाहुनी लाजे चंद्र, रंग गालांचा॥
अंतरा १
हिरवीगार पैठणी नेसून, सोनकाठी शोभे,
भाळावरती कुंकवाची रे, लालचुटूक रेषा लोभे.
नाकामधली मोत्याची नथ, झुलता जीव हरपावा,
डोळ्यांच्या त्या बोलक्या भाषेत, साजण गुंतून जावा॥
ध्रुव
छमछम पैंजण, खणखण बांगड्या, गंध मोगऱ्याचा,
रूप पाहुनी लाजे चंद्र, रंग गालांचा॥
अंतरा २
ओठ गुलाबी, गाल खळीचे, हास्य मधुर गोड,
ठुमकत माझे पाऊल पडता, धुंद होई जोड.
बांगड्यांचा खणखण नाद, ताल धराया लागे,
रसिकांच्या त्या टाळ्यांनी, जीव फुलून जागे॥
ध्रुव
छमछम पैंजण, खणखण बांगड्या, गंध मोगऱ्याचा,
रूप पाहुनी लाजे चंद्र, रंग गालांचा॥
अंतरा ३
ढोलकीची ती थाप पडता, वीज अंगी संचारे,
नजर फिरताच चौफेर माझी, काळीज कुणाचे हारे.
लावणीच्या या रंगामधुनी, प्रीती फुले दरवळे,
महाराष्ट्राच्या मातीत माझे, गीत सदैव घुमले॥
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212
July 17, 2026
आयुष्यात कधीकधी कामाच्या संदर्भात, काही खास घटना घडतात किंवा काही वेगळीच माणसे भेटतात. त्यामुळे तुम्ही करत असलेले काम जास्त अर्थपूर्ण वाटू लागते. आपल्या विचारांना एक नवीनच दिशा मिळते. असाच, ध्येय स्पष्ट असण्याचे महत्व आणि ते पूर्तीस नेण्यासाठी लागणारा ध्यास यावरील एक जिवंत अनुभव माझ्या आयुष्यात आला.
July 17, 2026
आमची आजची शिक्षण व्यवस्था दिव्यांगा बद्दल फक्त सहानुभूती निर्माण करते. एक एक अवयव नसलेल्या माणसांचे वेगळे वेगळे प्रश्न आहेत व ते वेगवेगळ्या दृष्टिकोनातून सोडवावे लागतात.प्रतिभा अनेकाकडे असते मग तिला घडविणारे हात मिळाले तर तिची एक आगळी वेगळी प्रतिमा तयार होते. दिव्यांग लोकांमध्येही प्रतिभा असते ती ओळखून त्यांच्यासाठी लागणारी पायाभूत सुविधा आपल्याकडे नाही. या पायाभूत सवलती निर्माण करून अनेक अपंगांना अधिकारी पदावर पोहोचविणारा अवलिया म्हणजे यजुवेंद्र महाजन होय. स्वतःचे घरदार विकून शेती विकून साडेतीनशे अधिकाऱ्यांची फौज निर्माण करणे सोपी गोष्ट नाही. त्यांच्या यशोगाथा मधील मुले आज दिल्लीला दोन्ही डोळे नसलेली अंध जिल्हाधिकारी, कोणी सेल्स टॅक्स ऑफिसर, कोणी जे जे स्कूल ऑफ आर्ट्स मध्ये आहे.दीपस्तंभ फाउंडेशनचे संस्थापक यजुर्वेंद्र महाजन यांचा सामाजिक चांगुलपणा हा नेहमीच एक भाग राहिला आहे. आणि त्यांना जेव्हां हे कळले की श्रीमंत आणि गरीब यांच्यातील शिक्षणाच्या गुणवत्तेमध्ये मोठी तफावत आहे आणि ती बदलायला हवी. भारतात खूप प्रतिभावान लोक आहेत, परंतु त्यापैकी बरेच लोक त्यांच्या क्षमतेपर्यंत पोहोचू शकत नाहीत कारण त्यांच्याकडे चांगल्या शिक्षणासाठी पैसे नाहीत किंवा त्यांना मदत करण्यासाठी समर्थन प्रणाली नाही. ग्रामीण, आदिवासी आणि आर्थिकदृष्ट्या दुर्बल विद्यार्थ्यांना चांगल्या दर्जाचे शिक्षण देण्याचे स्वप्न घेऊन त्यांनी दीपस्तंभ फाउंडेशन सुरू केले दिव्यांगांसोबत काम करण्याचा त्यांचा विचार नव्हता. सुरुवातीला त्यांना आदिवासी आणि आर्थिक दुर्बलांसोबत काम करायचे होते.
July 17, 2026
सरकारी टेंडर प्रक्रिया म्हणजे नेमकं काय? शासन खरेदी कशी करते? विभागीय चौकशी कशी चालते? निलंबन ही शिक्षा आहे का? आणि आपल्या करातून जमा होणाऱ्या पैशाचा वापर नेमका कसा होतो?
मराठीसृष्टी Talks च्या या विशेष भागात आपल्यासोबत आहेत महाराष्ट्र शासनाच्या वित्त विभागाचे माजी सहसंचालक, यशदा (YASHADA) येथील प्रशिक्षक, लेखक आणि प्रशासकीय मार्गदर्शक श्री. हिंदुराव पवार.
Time – 43:10
July 17, 2026
भारतीय चित्रपट संगीताचे भीष्माचार्य सचिन देव बर्मन (एस. डी. बर्मन) हे केवळ एक थोर संगीतकार नव्हते, तर त्यांचा आवाज म्हणजे थेट काळजाला भिडणारी एक अद्भूत अनुभूती होती. बर्मन दादा व्यावसायिक पार्श्वगायक नसले, तरी त्यांनी चित्रपटाच्या पार्श्वभूमीत (Background) स्वतः गायलेली गाणी कथेला आणि पात्रांच्या भावनांना एका वेगळ्याच उंचीवर घेऊन जायची. गाण्यातील भाव आणि वातावरण हुबेहूब जिवंत ठेवण्याच्या त्यांच्या या संगीतवेडाचे पडद्यामागील काही अत्यंत रंजक आणि भावनिक किस्से
July 17, 2026
Copyright © 2025 | Marathisrushti