कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार

आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार ।।धृ।।

ढग काळे काळे

जमवितोस सगळे

गर्जती वादळे

कडाडूनी विजा, पर्जन्य होई भयंकर ।।१।।

जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार

आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार

तळपते ऊन

दग्ध होई जीवन

जाई वाळून

तेज वाढूनी सूर्याचे, दाह करी फार ।।२।।

जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार

आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार

कड्याक्याची थंडी

भरुनी हुडहुडी

देहाला सिकूडी

गारठूनी जाती, ज्याना नसे घर ।।३।।

जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार

आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार

सुख तुंची देतो

दुःख तूंची देतो

लक्ष्य तूं वेधतो

चमत्काराविणा कसे, आस्तित्व भासणार ।।४।।

जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार

आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

दोन थेंब गंगाजळ
मृत्युच्या दारी
स्वर्गाचे तिकीट

रोज पी गंगाजळ
त्वरित मिळेल
स्वर्गाचे तिकीट.

टीप: सरळ नदीचे जीवघेण्या रसायन युक्त प्रदूषित पाणी पिल्यावर विभिन्न रोगराई होऊन माणूस शीघ्र स्वर्गात जाईल.

कधी तिचा “चुकतो अंदाज”… आणि तांदूळ होतात जास्त दुसऱ्या दिवशी सगळे करतात … फोडणीचा भात फस्त

अन्तः पुरीचे जन तै नृपापरी /

कुमार जन्मास अधी निरोपिती /

श्रवोनिया अमृत तुल्य आकक्षरे /

सर्व स्वेद वर्जुनी छत्र चामरे // १६ //

निर्वातशा स्थानिय पंक जापारी /

तटस्थ नेत्रे सुत पाहिल्यावरी /

नृपास प्रेम न समाय अंतरी /

विधू पाहता बहु पूर सागरी // १७ //

मी तुझ्यात रे गुंतले
विसरले सारे काही...

तूच रे या मनमंदिरी
तुलाच भुलले नाही...

हा दैवयोग भाळीचा
कुठलाच संदेह नाही...

श्वासात गंधाळ तुझा
दरवळणे संपले नाही...

ही तृप्ती ओंजळीतली
आता कधी संपु नाही...

रचना क्र. ८९
२८/७/२०२३
-वि.ग.सातपुते.(भावकवी )
9766544908

कीटक ते लहान असूनी
रहात होते फळामध्यें
विश्व तयाचे उंबर फळ
जीवन घालवी आनंदे १

ब्रह्मांडाची त्याची व्याप्ती
उंबराच्या नसे पलिकडे
ज्यासी ते अथांग समजले
बघूनी त्या एका फळाकडे २

माहित नव्हते त्या कीटकाला
झाडावरची अगणित फळे
सृष्टीतील असंख्य झाडे
कशी मग ती त्यास कळे ३

आपण देखील रहात असतो
अशाच एका फळावरी
हीच फळे असंख्य असूनी
असंख्य झाडे विश्वावरी ४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

आत्म्याला ओढ असते
ईश्वराच्या मिलनाची
जाण सदैव राहते
प्रभुमय स्वरुपाची ।।१।।

अंशात्मक भाग असे
आत्मा हा परमात्म्याचा
उत्कंठ ते आकर्षण
गुणस्वभाव तो त्याचा ।।२।।

आत्म्यास पडले असे
बंधन ते शरीराचे
जीवन कार्ये करुनी
प्रयत्न करी मुक्तीचे ।।३।।

मुक्त होई त्या क्षणीं
अनंतात समावतो
परमेश्वरि रुपांत
विलीन होऊन जातो ।।४।।

आत्मा मुक्त होत असे
देहकर्म फळावर
चांगले कर्म नसता
नविन देह घेणार ।।५।।

दोन प्रकारांनी आत्मा
प्रभू समर्पण होतो
देह मृत वा सजीव
असतांना हे साधतो ।।६।।

ध्यान साधना करणारे
उतरती समाधीत
त्याच क्षणी शरिराला
आत्मा असे सोडीत ।।७।।

देह सोडूनी भुवरी
आत्मा येई बाहेरी
क्षणिक काळा करितां
मिलन होई ईश्वरी ।।८।।

समाधी असे साधन
प्रभू मिलन होण्याचे
देह समाधीत जाणें
सार असते जिवनाचे ।।९।।

जिवंतपणीच तुम्हीं
प्रभूमय होत असे
आनंदी नितांत क्षण
खराखुरा तोच असे ।।१०।।

आत्म चिंतन करुनी
आत्म ज्ञान प्राप्त होई
तोच ईश्वर असूनी
दुजा ठिकाणीं तो नाहीं ।।११।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

एकत्र येऊं सारेजण विसरुन जाऊ भेदभाव

जाळून टाकू होळीमध्यें दुष्ट असतील ते स्वभाव //धृ//

ऐष आरामांत राहून देह झाला मलीन

शरीर सुखासाठी करती नाना खटपटी

आज आहे सण होळीचा नष्ट करा ऐहिक भाव

जाळून टाकू होळीमध्यें दुष्ट असतील ते स्वभाव //१//

मन असे चंचल भारी सर्व दिशेने घेई भरारी

राग लोभ अहंकार मनाचे तर हे विकार

टाकता मलीनता मनाची पेटलेल्या होळीकडे, घे धांव

जाळून टाकू होळीमध्यें दुष्ट असतील ते स्वभाव //२//

विसरुनी चाललो मानवता प्रत्येक बघतो स्वार्थता

विश्वासाचे आपले नाते विसरुन गेले सारे ते

निस्वार्थी बुद्धीने आतां जाणा इतर मनाचे ठाव

जाळून टाकू होळीमध्यें दुष्ट असतील ते स्वभाव //३//

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com