कशास घेतला जन्म मुली तूं, आमचे पोटीं

समजत नाहीं काय गे लिहीले, तुझ्या ललाटीं

झेप तुझी दिसून आली, जन्मापासूनी

चतूरपणें तूं मान उंचावली, स्व-गुणांनी

तोकडे पडतो सदैव आम्ही, देण्या तुज संधी

खंत वाटते मनांस ह्याची, कधी कधी

उपजत गुण हे जोपासावे, कळते सारे कांहीं

झेप तुझी आणि झेप आमची, विसंगत राही

असे उमलणारे फूल उद्याचे, तूं एक कळी

धन संपत्ती परकिया करतां, आम्हा जवळी

होऊं शकते उणीव त्यांत, कधीं असता आपले

हेच मग दुजाचे समजतां, मन चरकले

प्रयत्न होतील सुखी ठेवण्या, राहून अर्धपोटीं

आशिर्वाद तरी निश्चित असतील, सदैव तव पाठीं

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

“सुमनांजली” या काव्यसंग्रहातून…

मार्ग निसर्गाचे सदा, निश्चीत आणि अढळ ।

चालतो त्याच दिशेने, जसजशी येते वेळ....१

चालत आसता थांबे, भटके वाट सोडूनी ।

करूया काही आगळे ठरवी विचारांनी....२

आगळे वेगळे काय, त्याला जे वाटत असे ।

नियतीची वाट मात्र, त्या दिशेने जात नसे....३

परिस्थितीचे कुंपण, टाकले जाते भोवती ।

कळत वा नकळत, मार्गी त्यास खेचती....४

करून घेतो निसर्ग, वाटते त्याला हवे जे ।

अकारण तुम्हा वाटते, हे तर आहे माझे....५

जीवनाच्या सांजवेळी, बघता मागे वळूनी ।

प्रवास केला वेगळा, हेच येते समजूनी....६

मिळूनी काही आगळे, समाधानी वृत्ती येते ।

आनंदाने निरोप घ्या, नियती तुम्हा सांगते....७

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

उन्हातही फुलावेस
असा तुझा रूबाब आहे
निसर्गाचे वरदान
पिवळाझेंडू लाजवाब आहे
कशास शोधू तो स्वर्ग
कुठला कुणास ठाऊक ?
बळीराजा इथेच घडवितो
दार स्वर्गाचे मनभाऊक..

विठ्ठल जाधव
शिरूरकासार (बीड)
सं. ९४२१४४२९९५

जातो छापील अभ्यासक्रमाच्या बाहेर
काळजी घेतो ” मानसिक ” आरोग्याची
हळुवार शब्दांनी फुलवतो मने
विकासाच्या फुलांना गंध देतो

चित्र दिसते दर्पणी ,

जसे असेल तसे,

धूळ साचता त्यावरी,

अस्पष्ट ते होतसे ।।१।।

दर्पणा परि निर्मळ मन,

बागडते सदैव आनंदी,

दूषितपणा येई त्याला,

भावविचारांनी कधी कधी ।।२।।

निर्मळ ठेवा मन आपले,

झटकून द्या लोभ अहंकार,

मनाच्या त्या पवित्रपणाने,

जीवन होत असे साकार ।।३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

आज लोपले शब्द ओठचे, भावनाच्या आकाशीं
प्रखर बनतां त्याच भावना, विचार जाती तळाशीं....१

भावनेला व्यक्त करण्या, सांगड लागे शब्दांची
थोटके पडती शब्द सूर ते, गर्दी होता विचारांची...२

भावनांचे झरे फुटूनी, विचार जलाशय झाले
विचारांचे बनूनी धबधबे, वाहू मग लागले.....३

आकार देती शब्द भाषा, बांध घालूनी विचाराला
निश्चीत होतो वेग नी मार्ग, आकार देता भावनेला....४

भाषेमधली शक्ती जावूनी, मूक बनविले तिने
उंचबळणाऱ्या विचार भावना, टिपल्या मात्र चेहऱ्याने....५

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

खिडकीमधूनी टिपत होतो
बाह्य जगाचे द्दष्य आगळे
लोभसवाणें चित्र बघण्या
आतूर होऊन गेले डोळे

नयन नव्हते बघत ते
बघत होतो मीच खरा
खिडकीसम नयनातूनी
द्दष्य उमटते आंत जरा

संगीताचे सूर निनादूनी
लहरी त्यांच्या उठताती
कर्णा मधल्या पडद्यायोगे
आनंद मजला देवून जाती

मालक असूनी मी देहाचा
इंद्रिये सारी असती सेवक
ती केवळ साधने असूनी
आंतील 'मीच' असे साधक

मालक असूनी ताबा नसणें
स्वच्छंदी बनवी सेवकाला
इंद्रिये ती गोंधळ घालती
जागृकता नसतां मनाला

सोडून द्यावी वृत्ति मनाची
अरोप करणें इंद्रियावरी
ती तर केवळ सेवक असूनी
मनाची इच्छा पूर्ण करी

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com