कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
चक्र
मरूनी पडला एक प्राणी,
जंगलामधल्या नदी किनारी ।
कोल्ही कुत्री आणि गिधाडे,
ताव मारती त्या देहावरती ।।
एके काळी हेच जनावर ।
जगले इतर जीवांवरती ।।
आज गमवूनी प्राण आपला ।
तोच दुजाची भाकरी बनती ।।
निसर्गाचे चक्र कसे हे ।
चालत असते सदैव वेगे ।।
एक मारूनी जगवी दुजाला ।
हीच तयाची विशेष अंगे ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
-
मी कोण ?
माझा जन्म.....
माझ्या आअीबाबांचा निर्णय होता.
या पृथ्वीवर ….
जन्म घेण्याशिवाय मला
दुसरा पर्यायच नव्हता....मी… कोण? …
हे मला आता समजतं .....बाबांच्या अेका शुक्राणूत होतं
त्यांच्या...आअीबाबांच्या ….
अनेक पूर्वजांचं आनुवंशिक तत्व...आअीच्या बीजांडातही होतं
तिच्या.... आअीबाबांच्या
अनेक पूर्वजांचं आनुवंशिक तत्व...तो जिंकलेला शुक्राणू...
ते मासिक पक्व बीजांड....
संयोग पावले ..आणि
माझा गर्भपिंड अस्तित्वात आलायाच गर्भपिंडानं केवळ
सदतीस आठवड्यात
अेक शरीर घडविलं.. धारण केलं
आणि नाळेविणा जगण्यासाठी
गर्भाशयाबाहेर पाठविलं.
तोच …मी ..-- गजानन वामनाचार्य, मुंबअी
-
पक्षी भाषा
बराच काळ चिवचिव करीत एक दिसे चिमणीं
काय बरे तिज लागत असावे विचार आला मनी...१,
तगमग आणि उत्सुक दृष्टीने बघे चोंहिकडे
परि लक्ष वेधी ती हालचालींनीं आपल्याकडे....२,
शिकवतेस कां ? तूझी चिवचिव भाषा मजला
मदत करिन मी शक्तीयुक्तीने दु:ख सारण्याला...३,
बघूनी मजकडे चिमणी ओरडे मोठ्या रागानें
समर्थ आहे मी माझ्या परि ती नको मदत घेणे...४,
मानवप्राणी तूं एक असूनी बुद्धीमान आहे
मधूर बोलूनी इतरावरती छाप पाडीत जाये...५
शिकून घेशील हलके हलके माझी ती भाषा
पक्षावरती वर्चस्व गाजविण्या येईल तुज नशा...६,
जें जें कांहीं तुज नूतन दिसते ह्या जगाते
धडपड करूनी सारे मिळवी प्रयत्न करूनी ते...७
मोठेपण मिळाले तुजला आपल्या बुद्धीने
दुरपयोग केलास त्याचा तूं आखूनी योजने...८,
तुला वाटते यश मिळविले आपल्या परिने
असहाय्य केलेस इतर जीवनां ह्या जगी जगणे...९,
पक्षी भाषा अवगत करणे साह्यासाठी नसे
भांडणे जुंपूनी आमच्यामध्ये गंमत बघत बसे....१०,
फसवे बोलत जवळीं घेवून आम्हा बंदी करी
विश्वासघात हा सहज स्वभाव दिसे तुझ्यापरी...११
कसा टाकूं मी दगड स्वत: माझ्या पायावरी
पक्षी होवूनी जर आलास तूं भाषा शिकवील सारी....१२,
भटकते पिल्लू तिच्या जवळीं दिसले मजला
शांत होवूनी चिमणी उडाली त्याच वेळेला....१३
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
सिलेंडरच्या भाववाढीने
-
सप्तरंग
वाहतो पवन बेभान धुंदला
उधळीत गंध शब्दभावनांचेगडगडता अंबरी कृष्णमेघनां
प्रीतगान, मृदगंघले वसुंधरेचेओढ अधीर, अवीट मधुरम
संथ झुळझुळणे ते निर्झराचेमन ओले, ओले चिंब चिंबले
साक्षात्कार प्रसन्न वर्षाऋतुचेस्वर, पावरीचे श्रावण श्रावण
सप्तरंगलेले, इंद्रधनु अंतरीचेहे स्वानंदाचे सात्विक सोहळे
संगीत जणु, कृतार्थ जीवनाचे-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. २२६
५/९/२०२२
-
दुःख कसे विसरलो
काय केले दुःख विसरण्याला
युक्ति जमली नामीं, आनंद आणण्याला ।।धृ।।
निराशेच्या काळांत
दुःख होते मनांत
हार झाली जीवनांत
शांत राहण्याचा मार्ग, त्यावर शोधला ।।१।।
युक्ति जमली नामीं, आनंद आणण्याला
चूक राई एवढे
दुःखाचा पर्वत पडे
मनीं पश्चाताप घडे
भोग भोगण्या, झालो तयार ।।२।।
युक्ति जमली नामीं आनंद आणण्याला
एकाग्र चित्तांत
जातां ध्यानांत
डूबता आनंदात
विसरुन गेलो जगाला ।।३।।
युक्ति जमली नामीं, आनंद आणण्याला
सारी ऊर्जा जाई
ध्यानांत एकरुप होई
त्यांत ईश्वर पाही
ऊर्जा शिल्लक न राही, दुःख भावनेला ।।४।।
युक्ति जमली नामीं, आनंद आणण्याला
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
आई
आईबरोबर भांडल्याशिवाय मला
चैन नाही पडायची
आणि तिच्या कुशीशिवाय मला
निज नाही यायची ||१||कारण मी होते मुलगी आणि
ती होती आई
मी चांगली घडावे म्हणून
तीची सारखी घाई ||२||आता मी झाले आई तेव्हा
कळून चुकलं सारं
आई म्हणजे झूळूक होती
नव्हतं नुस्त वारं ||३||आईबरोबर भांडायला मला
मुळी आवडत नाही
पण तीची कुस मला आता
कुठं दिसतच नाही ||४|| -
असंच एखादं
असाच एखादा क्षण येतो |
सर्वस्व सारं घेऊन जातो |
थोडसं काही ठेऊन जातो |
त्याचंच नाव स्मत़ी असतं || १ ||अशीच एखादी झुळुक येते |
स्वत:मध्ये सामावून घेते |
मध्येच दूर सरसावते |
त्याच नाव मिलन असतं || २ ||अशीच एखादी सर येते |
तालावर ती नाच करते |
श़ंगाराने भिजवून जाते |
त्यालाच नाव प्रिती असतं || ३ ||असाच एखादा काळ येतो |
सारं काही नष्ट करतो |
क्षणींच भंगण बनवितो |
त्याला कोणतं नांव असतं ? || ४ ||-- चंदाराणी कोंडाळकर
-
भावुक मनांतर
आले कोवळे किरण कांचनी
चराचर सारे , सुखात नाहले...भावनांच्या कळ्या उमलल्या
अधरी शब्दलाघव ते प्रसवले...रिमझिमणाऱ्या, श्रावणधारी
कृष्णमेघ सावळे बरसबरसलेहिरवळलेल्या या तृणांकुरातून
चैतन्य जीवा तोषवित राहिले...लागताच चाहुल विश्वंभराची
रूप ब्रह्मांडाचेही भारावुन गेले...झरझरता श्रावण आत्मरंगला
स्वर शब्दमार्दवी दाटुनी आले...व्याकुळता, अंतरीची निरागस
मन दिगंतरी सारे भावुक झाले...–वि.ग.सातपुते .(भावकवी)
9766544908
रचना क्र. १८७
४/८/२०२२
-
आयुष्य लढा
चोखपणे तू हिशोब राहू दे, आपल्या जीवन कर्माचा
कुण्याही क्षणी पाढा वाचणे, भाग बनेल तो नशीबाचा...१
घीरट्या घालीत फिरत राही, आवतीभवती काळ
क्षणात टिपून उचलून घेतो, साधूनी घेता अवचित वेळ..२
सदैव तुमच्या देहाभवती, त्या देहाचे कर्मही फिरते
आत्मा जाता शरीरही जाई, कर्मवलय परि येथेच घुमते....३
पडसाद उमटती त्या कर्माचे, सभोवतालच्या वातावरणी
वेचूनी त्यातील भलेबुरे , मागे राहतील विविध आठवणी....४
हाच हिशोब जीवनाचा, दुजा वाचतो इथेच पाढा
इतरांसाठी जगता जेव्हां, सार्थकी होतो आयुष्य लढा...५
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti