उत्साहाने करित होता, सारे कांहीं इतरांसाठी
क्षीण होवूनी जाता शरीर, आधार तयाला झाली काठी...१,

धनाचा तो प्रवाह वाहतां, गंगाजळीचे पाणी पाजले
दुजाकरिता त्याग करूनी, समाधानी ते इतरा केले....२,

धन संपत्तीचे झरे आटतां, प्रेमळपणाचे शब्द राहीले
कालक्रमणाच्या ओघामधल्या, दुर्बलतेस कुणी न जाणले...३,

अपेक्षा ती सदैव असते, मिळत रहावा सहयोग
अवमूल्यन ते केले जाते, दुर्लक्ष करूनी दुर्बल अंग...४

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

तप्त हृदयाला शांतवी,
त्याला मित्र म्हणावे,
रुक्ष मनाला पालवी,
त्याला दोस्ती म्हणावे,--!!!

वियोगाचे दुःख भोगी,
त्यात समजावे त्याला,
याच दुःखा हलके करुनी,
प्रेम करे, तो सखा सोबती,--!!!

संतापलेल्या मनींचे,
ओरखाडे मिटवी तो,
जो अशी साथ देई,
त्याला मित्र म्हणावे,--!!!

कडक उन्हात जो गारवा,
आपणहून जिवां देई,
हाताला धरून सावलीला,
जो स्वतः आणून बसवी,--!!!

थेंबभर अश्रू पाहुनी डोळा,
आपसूकच ज्याचे डोळे भरती, चटकलेल्या हृदयावरती,
फुंकर घालण्या जे उठती,--
अशी दोन हृदये एक असती,
त्यांनाच मित्र म्हणावे,--!!!

कोसळणाऱ्याला सावरणे,
ज्यांना ठाऊक असते ,
अवघड प्रसंगी हात देऊनी,
मैत्री अलगद आधार देते,--!!!

माहीत ज्यांना,मधाळशब्दांनी, जखमेवर औषध लावणे,
संकटात मग पुढे येऊनी,
स्वतः फक्त मदत करणे,--!!!

दोस्त असे मैत्रीस पात्र,
अशी करावी खरी दोस्ती,
थंडीत बनती उब जे,---
उन्हाळ्यात घनगर्द सावली,--!!!

अडचणीत बनती दिलासा पावसात धरती छत्र,
रक्ताचे नाते नसूनही,
जे असती एकरूप ,--!!!

अशा एकजीवी सोबतीस,
खराच मित्र म्हणावे,
मीच्याही पुढेच जाऊनी,
एकमेकां तारत रहावे,--!!!

हिमगौरी कर्वे©

मी अजूनही तुझ्याच आठवात दंगतो
बेजार, प्रीतभावनांनाही कुरवाळीतो

मिटलेल्या पापणीतही अस्तित्व तुझे
तरीही लोभस चराचरी तुला शोधितो

गुलाब, जाईजुई, बकुळ, मोगरा चाफा
तुझ्याच स्मृतीतुनी,अजूनही दरवळतो

सृष्टीत साऱ्या हिरवळलेले चैतन्य तुझे
पाहता, भावनांचा बहार उमाळून येतो

अवखळ निर्झर,तुझ्या ओल्या स्मृतींचा
माझ्याच भाबड्या अंतरातुनी पाझरतो

आज सामोरी झाकोळलेले हे तारांगण
तरीही, मी तुझ्याच आठवासंगे जगतो

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १८.

१७ - १ - २०२२.

लता वृक्ष वेली सा-या
नटल्या घालून आभूषणे
निसर्ग निर्मित हे दागिने
मोहक रत्नजडीत देखणे

स्वर्गातील भासती जणू
आल्या अप्सरा धरणीवर
गर्भरेशमी वस्त्र हिरवे
घाली त्यांच्या सौंदर्यात भर

कुंतल मोकळे तलम
रेशमी झुलती वा-यावर
पदन्यास करत धरती
ठेका झाडे तालावर

झुबे डुलते कानातले
थिरकती पायीची पैंजणे
करी गारुड मनामनावर
यांच्या या रुपाचे चांदणे

पांथस्थाला घाली भूल
हा सौंदयाचा चकवा
डोळ्यांचे फेडतो पारणे
शृंगार नित्य नवा

प्रज्ञा करंदीकर
बंगळुरु
र.स.९ः००

निळ्याशार समुद्री,
चालली कुठे नाव,
पुढे पुढे जाई अगदी,
घेत जीवनाचा ठांव, -!!!
जीवन आहे पसरलेले,
असीम आणखी अथांग,
निसर्गाची ,जादू सगळी,
फेडावे कसे त्याचे पांग,-!!!!
नाव चालली संथ अगदी,
खाली पारदर्शी पाणी,
सूर्यराजे उगवलेले वरती,
निळ्या निळ्या नभांगणी,
सोनेरी किरण त्यांचे,
अंबरात मुक्त विहरती,
पाण्याची सफर करायला,
चटाचटा उतरून येती,
सोनेरी रंगाची नक्षी,
पाण्यावर रेखाटत,
छोट्या बिंदूंची शलाका,
वरून खाली ओघळत,
ओजस्वी दिनकराचे कसे,
पाण्यावरती प्रतिबिंब,
नुसते त्याला पाहुनी वाटे,
तेजाचाच तो स्फुल्लिंग,-!!!!
वर खाली,- खालवर,
लाटा किती उचंबळती,
सोनेरी नक्षा हालत- हालत,
ठिकठिकाणी रांगोळी काढती, सोनेरी रंगावर कधी,
जळाची निळाई चढे,
कधी निळसर पाण्यामध्ये, सोनसळीरंग खेळे,-!
जीवनीही अशाच लाटा, वरवर किती उठती,
निळे सोनसळी थेंबही,
कधी सुखाचे होती मोती,-!!!

हिमगौरी कर्वे

तुमचे जीवन अवलंबूनी, ग्रहराशीच्या दशेवरती

तेच होई जीवनी तुमच्या, जसे ग्रहमंडळ फिरती...१,

मित्र मंडळी सगे सोयरे, शत्रू असोत वा प्रेमाचे,

जीवनातल्या हालचालीवरी, परिणाम ते होई सर्वांचे...२,

हेच सर्व ते ग्रह असूनी, सतत स्थान ते बदलती

परिस्थिती बघूनी तुमची, वागण्यात तो फरक करती...३

अपयशाला कारणीभूत तो, असतो कुणीतरी नजीकचा

राहू-केतू शनि वा मंगळ, ग्रहमान बनतो त्या घडीचा...४,

यशाची चालता घौडदौड ती, मदत लाभते काही जणांची

हे तर सारे इष्ट ग्रह ते, फूलवी सुमने जीवनाची...५

-- डॉ.भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

जगती जन्म हा
हिशेब गतजन्मांचा
प्रारब्धभोग
पुर्वसंचिताचे.....
कधी सुखदा,
कधी दुःख वेदनां
हेच खेळ सारे
मूक साहण्याचे....
पराधीनता जगती
सकल जीवाजीवांची
अनामिका हाती
दोर कठपुतळीचे.....
दैवी प्रीतभावनां
भाग्य ते भाळीचे
वात्सल्य अमृती
कृपासिंधु मातेचे....
तोच कृपाळू एक
सत्य ! शाश्वताचे
त्याला नित्य स्मरावे
हे सार्थक जीवनाचे....

--वि.ग.सातपुते.( भावकवी )

9766544908

रचना क्र.१९०

६/८/२०२२

………पाण्यासारखच निर्मळ त्याच तीच प्रेम असावं.

गणपति’ ही देवता सर्वच संतांनी पूजनीय मानलेली आहे. जवळपास सर्वच संतांनी गणेशवंदना केलेली दिसते. पण गणपती आणि संत हा अनुबंध अनेक अर्थांनी विशेष वाटतो. केवळ संतांची गणेश वंदना पाहून नव्हे, तर संत आणि गणपती यांच्यामधील अद्वैताचं नातं प्रतीत होतं म्हणून.