शक्तीच्या जोरावरती, बघतो इतरांत लाचारी
विसरून जातो वेड्या, स्वत:तील न्यूनता खरी ....।।धृ।।

पैसे ओढती खोऱ्यानें, परि शरीर भरले रोगानें
श्रीमंतीत वाढली कांहीं, गरिबाची लाचारी पाही
विसरून देह दुर्बलता, धनाचा अहंकार धरी...१

शक्तीच्या जोरवरती बघतो इतरांत लाचारी

शरीर संपदा मिळे, परि अडते पैशामुळे
देहाचा ताठा फार, इतरां तुच्छ लेखणार
विवंचना ती पैशाची, विसरे शरिर सौख्यापरि....२

शक्तीच्या जोरावरती बघतो इतरांत लाचारी

ज्ञानीजन ते असती, अगाध त्यांची मति
टीका करित राहूनी, विसरती ते अडचणी
परिस्थितीचे वलय, निराश त्यांना करी....३

शक्तीच्या जोरावरती, बघतो इतरांत लाचारी

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

करू नकोस विचार त्याचा, करणे नाही जेंव्हां तुजला

मोलाचे हे जीवन असता, व्यर्थ दवडशी वेळ कशाला....१

दोन घडीचे जीवन सारे, क्षणा क्षणाने जाईल निघूनी

कुणासाठी हा काळ थांबला, उत्तर याचे घे तू शोधूनी....२

लहरी उठतील विचारांच्या, आघात होता जेंव्हां मनी

विवेक बुद्धीने शांत करावी, भाव तरंगे त्याच क्षणी....३

मर्यादेचे आयुष्य असता, वाहू नकोस विचार प्रवाही

भगवंताचे स्मरण करण्या वेळेची परि बचत करावी....४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

मानव योनी हीच महान नको करु हा वृथा अभिमान

मानुनी प्राण्यांत श्रेष्ठ झालास तूं अतिगर्विष्ठ

'विवेकशक्ति' असे ज्ञान हेच ठरविसी परिमाण

हाच निर्णय चुकीचा पाया ठरे गैरसमजाचा

उंच आकाशांतून घार पाही भक्ष्य जमिनीवर

तुजला नसे तिक्ष्ण दृष्टी निसर्गे दिली ती पक्षिसृष्टी

तंतुसी काढूनी मुखातूनी सुंदर विणी जाळे त्यांतूनी

कोळी विणतो सुंदर जाळे वास्तूकला ती कुणा न कळे

श्वास घेऊनी वस्तू शोधतो मानवाला चकीत करतो

श्वानाचा तूं घेसी उपयोग हाच तुझा पराजयाचा भाग

स्पर्शूनी आवाजांच्या लहरी नागराज चपळाई करी

स्पर्शेंद्रियाचे हे गुढ ज्ञान मानसा न होई अकलन

पक्षी सुंदर घरटी करती कौशल्याचे नमुने असती

कोठून मिळे त्यांना शिक्षण विचार करुन तूं हे जाण

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

e-mail- bknagapurkar@gmail.com

मातेच्या उदरांत असतां,

जाण असते त्या जीवाला,

प्रभूचाच मी अंश आहे,

सांगत असतो तो सर्वाला ।।१।।

सो s हं चा निनाद सतत,

कानास आमच्या ऐकूं येतो,

'तो' मीच आहे शब्दाने,

आत्म्याचेच अस्तित्व सांगतो ।।२।।

मातेच्या उदरांतूनी बाहेरी,

पडतां स्वतंत्र जन्म मिळे,

नाश पावूनी साऱ्या स्मृति,

स्वत:सहित विसरे सगळे ।।३।।

आतां त्याचा निनाद ‘को..हं’,

प्रश्न युक्त तो भरला असे,

“मी कोण आहे ?” विचारी सर्वां,

उलघडा त्यास होत नसे ।।४।।

जाणून घेण्या स्वत: विषयीं,

सारे आयुष्य खर्च करती

पुनरपि येतां स्मृति त्याला,

प्रभूमय हे सारे भासती ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

मराठी माणसाची
रित लय भारी
त्याच्या वागण्याची
रितच कांही न्यारी

........कुणी म्हणतसे
.......त्याला खेकडा
.........तर कुणी म्हणे
........हा अपुला बापडा

करीतसे गोष्टी
फार मोठ्या मोठ्या
धाव असे कुंपनापर्यंत
फार छोट्या छोट्या

..........व्यवहार करताना
..........भावनेला तो मध्येमध्ये आणि
..........फायद्याच्या गोष्टींवर
..........सोडून देई पाणी

भावना जेव्हा आड येई
तेव्हा पैसा त्याचा जाई
पैशाला पैसा खेचतो
याची जाण त्याला नाही

...........गरीबीतच राहण्यास
...........मानितसे धन्यता
..........मोठ मोठ्या गप्पा मारून
...........स्वत:ची फसवणुक करीतसे अन्यथा

म्हणूनच मराठी माणूस
दिसत नसे व्यवसायात
इमाने इतबारे सेवा करून
मान मिळविण्याचा प्रयत्न करीतो
धनिकांच्या दप्तरात

............राहणार नाही काय मागासलेला
............मग तो आर्थिक व्यवहारात?
............कसा बरे तो दिसू लागेल
............व्यापार उदिमात?

भावशक्तीची देत देणगी, उपकार तुझे झाले

करण्यास तव जवळीक, कामास तेच आले

जिंकून घेई राधा तुजला, उत्कठ करुनी प्रेम

उचंबळून त्या भावना, साधियले तेच कर्म

भक्तीभावाची करिता बात, ती तर असे आगळी

पावन करण्या धाऊन जाती, सर्व संत मंडळी

भजनांत मिरा रंगली, ध्यास तुझा घेऊन

नाचत गांत राहिली, केले तुझ पावन

दया क्षमा शांतीचे भाव, करुणेमध्ये भरलेले

त्यांत शोधता तुझा ठाव, आनंदी मन झाले

सर्वस्व तुजला अर्पिता, पावन होतो भक्तासी

भावनेची ज्योत पेटतां, कदर तुच करिसी

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

तुझ्या आठवणीत
शब्द विरघळतात
पाझरतात भावनां
हळवा होतो एकांत...

मी आभाळ पहातो
तरळतेस तूच नेत्रात
हाच भास विलक्षण
हळवा होतो एकांत...

ही सुरम्य प्रीत वेडी
तुझेच रुप पापणीत
मी मज भुलुनी जाता
हळवा होतो एकांत...

स्मरण तुझेच लाघवी
नित्य माझ्या अंतरात
तुजविण सुनेच सारे
हळवा होतो एकांत...

--वि.ग.सातपुते.( भावकवी )

9766544908

रचना क्र.२०८

१९/८/२०२२

एक होती अनु

फुलासारखी जणू

डोळे फिरवी गर्र गर्र

पाऊल टाकी भरभर

तिला लागली भूक

गडू दिला एक

बघितला रिकामा गडू

तिला आले रडूं

आईने दुध भरले

कांठोकांठ ओतले

तिला हवय जास्त

दूध आहे मस्त

रडरड रडली

आदळ आपट केली

सांडूनी गेला गडू

पाठींत बसला मात्र धम्मक लाडू

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

किती रे खोड्या करिशी कृष्णा
यशोदा तर गेली थकूनी..।।धृ।।

झोपू दे रे तिजला आतां, ती तर गेली खूप दमूनी
दही दुधांनी भांडी भरली,
काही प्याली, काही वाटली,
काही तर ती उपडी झाली,
पिऊनी सांडूनीच सगळे, नासलेस दही दूध लोणी...१,

किती रे खोड्या करशी कृष्णा, यशोदा तर गेली थकूनी
गणरायाचे पूजन करितां
मग्न झाली यशोदा माता
लक्ष्य तुझे नैवेद्यीं पडतां
फस्त करशी कांहीं मोदक, ताटामधले तूंच खाऊनी....२,

किती रे खोड्या करशी कृष्णा, यशोदा तर गेली थकूनी,
गोपींच्या तूं फोडल्या घागरी,
पळवी त्यांची वस्त्रे सारी,
दुधा तुपाची केली चोरी,
मौज वाटते गोप-गोपींना, नटखटता तुझी बघूनी...४

किती रे खोड्या करशी कृष्णा, यशोदा तर गेली थकूनी,
खोंड्या नच लीला बघूनी,
प्रेमभावना उचंबळूनी
जाई यशोदा ती बावरूनी
डोळ्यामधले लपवून आश्रू, लटका राग दिसे शब्दानी...५,

किती रे खोड्या करशी कृष्णा, यशोदा तर गेली थकूनी
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

केला सुखाचा शोध धनसंपत्ती ठायीं
उशीरा झाला बोध ऐष आरामांत ते नाहीं

एका गोष्टीची उकलन कळली विचारापोटीं
आयुष्य हवे होते वाढवून देह सुखासाठीं

परि लागता ध्यान प्रभूचे चरणावरी
नको मजसी जीवन हीच भावना उरीं

सर्वस्व अर्पा प्रभुला हाच मार्ग सुखाचा
तेव्हांच मिळेल सर्वाला आनंद जीवनाचा

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com