(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • अस्तित्व : एक दाहोळी

    दाहोळी – दहा ओळींची रचना.

  • जीवन प्रवाह

    जगणे अजून मजला साराच खेळ वाटे

    जरी वाढलो वयाने ही हार जीत वाटे

    येता अजूनि वारा प्रणयाची झिंग चढते

    पावसात चिंब भिजता स्पर्शाची ओढ वाटते

    नात्यातले दुरावे कितिदा दिले पुरावे

    खंतावलो तरीही संबंध गोड वाटे

    असता असे जरीही निर्ल्लज जीव जगतो

    आपुल्याच घरकुलाला तो बंदिशाला म्हणतो

    एकदा तरी दिसावी सत्याची ज्योत स्वप्नी

    आयुष्य शेवटी मी उधळीन दो हातांनी

  • गणपती स्वप्नात माझ्या आला होता

    काल रात्री गणपती
    स्वप्नात माझ्या आला होता
    सोंडेनेच डोळे पुसत
    गा-हाणे त्याचे सांगत होता

    गणेशचतुर्थीचा जणू
    धसकाच त्याने घेतला
    अनंतचतुर्दशीची वाट
    केव्हापासून पाहू लागला

    संयोजकांना हवी
    देणगीच्या नावे खंडणी
    चार आण्याचा गणपती
    बारा आण्याची मांडणी

    किडनॅप केल्यासारखे मला
    तोंड झाकून आणले
    कसे आणले, कुठे नेले
    काहीच नाही कळले

    भजन सेवेसाठी
    भजनी मंडळ आले
    ऐकायला ते अन मी सोडून
    संयोजकही नाही थांबले

    ऑर्केस्ट्राच्या रात्री
    मला झोप आवरेना
    'वन्स मोअर' करता करता
    कुणीच आवरते घेईना

    'ऐका दाजीबा', काँटा लगाची
    शिसारी मला आली
    रुचिपालट म्हणून एकाने
    लावणीची कॅसेट लावली

    आधीच माझे कान मोठे
    त्यात स्टिरिओ जोर करतोय
    कानठिळया बसून बसून
    बहिरा व्हायचाच राहिलोय

    विसर्जनाच्या मिरवणुकीत
    हाल माझे सांगवेना
    स्पिकर वाजंत्रीच्या मागे
    मला कुणीच पाहीना

    उठून पळावे म्हटले तर
    चौघानी पकडून ठेवलेले
    अंधार नको कुठे म्हणून
    लख्ख लाईट लावलेले

    विसर्जनाच्या वेळी मात्र
    मन भरून- नव्हे घाबरून गेले
    कारण 'पुढच्या वर्षी यायचं'
    आमंत्रण सर्वांनीच दिले

    आता मात्र मी असाच
    'आईकडे' जाणार आहे
    नवरात्रात तिनं यावं की नाही
    विचार करायला सांगणार आहे

    कुणाबद्दल माझी तक्रार नाही
    टिळकांना मात्र मी शोधतोय
    जनजागरणाची त्यांची कल्पना काय असावी ?
    यावर सध्या विचार करतोय

    Forwarded Post from Whatsapp

  • ये रे ये घना.. तोषवी तना

    टीप : माझी ही रचना, पुणे आकाशवाणीकेंद्रावरून प्रसारित झाली आहे, तसेच माझ्या काव्यसंग्रहामध्ये प्रसिद्ध झाली आहे.

    ये रे ये घना | तोषवी तना |
    तुझी ही धरा | करी प्रार्थना || ध्रु ||

    हाय ! त्या ग्रिष्माने, केली रे होळी |
    पुरे पुरे आता, राख-रांगोळी |
    सुकल्या माझिया देहावरी,
    जल शिंपना | ये रे ये घना | ये रे ये घना .....|| १ ||

    व्याकुळ मी ही, तरु-वेलीही |
    आटले सारे, नद्या-नालेही |
    वाट पाहुनी, तुज हाकारी |
    तुझी मेघना | ये रे ये घना | ये रे ये घना . || २ ||

    तापल्या तनुला, तुझीच आंस |
    तुझिया स्पर्शाचा, ओला सुवास |
    अधिर, आतुर, मिलन क्षणाची |
    भूक भागवना | ये रे ये घना | ये रे ये घना ... || ३ ||

    तुझ्यावाचुनी, कोंब ना उगे |
    पक्षी पाखरे, कोण रे जगे ?
    कैसे विनवू ? तूची सांग ना |
    पुरवी कामना | ये रे ये घना | ये रे ये घना .. .|| ४ ||

    केव्हांची तुला , साद घालते |
    ये रे ये झणी, तुज झेलते |
    रिमझिम त्या, तालावरी |
    करी नर्तना | ये रे ये घना | ये रे ये घना.... || ५ ||

    सखया अंबरी, कां रे थांबला ?
    लपंडाव हा, फार लांबला |
    विरह, वेदना, सोसू मी कशी ?
    सोसे न यातना | ये रे ये घना | ये रे ये घना ..|| ६ ||

    क्षमावंत तू, क्षमाशील तू |
    हाकेला देवा, धावशील तू |
    चुकला मानव, तो ही आळवी |
    हे दयाघना | ये रे ये घना | ये रे ये घना....... || ७ ||

    ©कवी : उपेंद्र चिंचोरे

  • अर्थ जीवनाचा

    ऋणानुबंधी! नाते हे गतजन्मांचे
    अलवार, उमललेले जीवाजीवांचे

    जसे दृष्य लोचनी क्षणाक्षणाला
    क्षितीजावरती! मिलन नभधरेचे

    अनाकलनीय! सारेच रूप सृष्टीचे
    अस्तित्व! सप्तरंगलेले दयाघनाचे

    मुक्त खळखळणारी सरिता निर्मल
    तांडव! सरोवरी महाकाय लाटांचे

    अलौकिक! सारीच साक्ष लाघवी
    मनोहारी अवीट नजारे ऋतुऋतूंचे

    मृदगंधी गंधाळुनी जातो जीव सारा
    सरितेचे, निर्मल तरंग सारेच प्रीतीचे

    आत्ममुखता! हाच अर्थ जीवनाचा
    सांगुनी जाते, ते भ्रमण ऋतूचक्रांचे

    सत्यसाक्षी! एकची ते ब्रह्म कृपाळु
    तारणहार! साऱ्या साऱ्या ब्रह्मांडाचे

    -- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

    9766544908

    रचना क्र.१५७.

    २० - ११ - २०२१.

  • कामवाली

    नाही कशी म्हणू,
    पगार जास्त देते थांब,
    परी माझे काम सोडून
    जाऊ नको लांब.. !

    नाही कशी म्हणू तुला,
    तुझा काढते वीमा, फंड
    पण विरोधात नको माझ्या
    पुकारुस बंड.. !

    नाही कशी म्हणू तुला,
    T.V. पहा दूपारी,
    परी आधी माझे काम आणि,
    मग जा शेजारी.. !

    नाही कशी म्हणू तुला,
    वर्षाकाठी साडी,
    परी सोसायटीमधल्या मला,
    सांग भानगडी.. !

    नाही कशी म्हणू तुला,
    महिन्याला दोन घे 'सुट्ट्या'
    पण अचानक दांडी मारुन
    पाडू नकोस पिट्ट्या
    माझा पाडू नकोस पिट्ट्या.. !

    -- सौ. अलका वढावकर

  • जन्ममृत्यू

    हेही माझे, तेही माझे
    वादविवाद उगा कशाला
    जे जे आहे ते उपभोगावे
    सुखे जपावे मनामनाला

    जन्मी लाभो, मन:शांती
    मूलमंत्र हा परमसुखाचा
    स्पंदनेही, इथे अशाश्वत
    सांभाळावे जीवाजीवाला

    संचित, सारे ते सत्कर्माचे
    जन्म, मानवी युगायुगांचा
    येणे, जाणे रिक्त ओंजळी
    निर्मोही, बिलगावे मृत्यूला

    सत्य! जगती या जन्ममृत्यू
    अमरत्व,न लाभले कुणाला
    रामकृष्णही, इथे आले गेले
    सत्यसाक्ष ही या चराचराला

    -- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

    9766544908

    रचना क्र. ३२.

    २ - २ - २०२२.

  • माझी जन्मपत्रिका

    माझ्या बाबांच्या शुक्राणूतून
    आलेली २३ गुणसूत्रं
    माझ्या आअीच्या पक्व बीजांडातून
    आलेली २३ गुणसूत्रं
    मिळून झाला ४६ गुणसूत्रांचा
    माझ्या गर्भपिंडाचा आराखडा …

    त्यानंच ठरविलं माझं
    रूपमत्व, व्यक्तीमत्व आणि बुध्दीमत्व
    त्यानंच ठरविला माझा जीवनप्रवास
    त्यानंच ठरविलं माझं जन्मनक्षत्र
    नाडी, गण, योनी आणि जन्मरास

    या गुणसूत्रांत …
    नाही शनी, नाही मंगळ,
    नाही राहू नाही केतू
    कुणी नाही वक्री ...
    कुणाची नाही दृष्टी वाकडी,
    नाही साडेसाती,
    नाही ग्रहांची पीडा किंवा कृपा
    कशासाठी जाअू ज्योतिषीकडे?
    निसर्गानंच लिहीली ...
    माझी …… जन्मपत्रिका ...

    -- गजानन वामनाचार्य, मुंबअी

  • गुणधर्म

    करूं म्हटले करूं न शकलो रोकू म्हटले रोकू न शकलो
    जे जे स्फूरले येईल ते ते ठरले असते होईल ते ते

    बघूनी बाह्य जगला ठरवी मिळवीन तेच सुख भावी
    त्याचेसाठी स्थिती आगळी उमज न येई ती सगळी

    धडपड करीतो गडबड करीतो त्याच चाकोरीतूनी जाऊ लागतो
    सुप्त गुण हे अंगी लपले उभारून ते येतील सगळे

    मात करूनी विचारावरती सुप्त गुण हे विजयी होती
    गुणधर्म ही ईश्वरी योजना घडते तेच म्हणूनी क्षणाक्षणा

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • श्री कृष्ण जन्मी सेवेसाठी स्पर्धा

    चालली स्पर्धा साऱ्यांची, प्रभूची सेवा करण्याची....।।धृ।।

    निशाराणी संचारी

    निद्रीत जाई पहारेकरी

    खट्याळ वारे धावूनी

    दारे दिली उघडूनी

    विज चमकूनी आकाशी मदत होई वसुदेवाची....१

    चालली स्पर्धा साऱ्यांची प्रभूची सेवा करण्याची

    पावसाच्या पडती सरी

    पक्षी नाचती तालावरी

    कोकीळेचे सुरेल गान

    आनंदाने वातावरण

    नागराजा फना काढूनी काळजी घेई नव बाळाची....२

    चालली स्पर्धा साऱ्यांची प्रभूची सेवा करण्याची

    स्पर्श होता पायाचे

    पाणी दुभंगले यमुनेचे

    वाट त्याची करूनी

    काढूनी साऱ्या अडचणी

    नंदाघरची कन्या माया दाखवी रूपे चमत्काराची...३

    चालली स्पर्धा साऱ्यांची प्रभूची सेवा करण्याची

    -- डॉ. भगवान नागापूरकर

    9004079850

    bknagapurkar@gmail.com