(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • वि विठ्ठलाचा

    विचा महिमा पाहू ,
    अक्षर मोठे देखणे,
    विलक्षण आहे जादू ,
    त्याचेच "गारुड" पडणे,

    विलोभनीय आहे सृष्टी, विचक्षण तिची शोभा,
    विसंगत बघू रंग संगती, विलोभनीय की पसारा,--!!!

    विशेष कितीतरी गोष्टी,
    विवेचन त्यांचे किती करू,
    विलक्षण विराजमानी,
    आश्चर्यांना किती स्मरू,--!!!

    विकार विवेक विचार, मनात असती भावना छुप्या, त्यातून विपरीत जन्म घेई,
    नि भावनांची विविधता,--!!!

    विनाशकाले विपरीत बुद्धि, विजोड बने हे सारे,
    विदीर्ण आयुष्य होई,
    विकल मानसिकता खरे,--!!!

    विनिमय करत सकलांशी, विसंवादही टाळावा,
    विनम्र राहून नियतीचा,
    फक्त घाव उरी झेलावा,--!!!

    विसरू नये चांगुलपणा,
    विचारांती निर्णय घ्यावा,
    विमुक्त जगण्यात अशा,
    खरा विठ्ठलच बघावा,--!!!

    हिमगौरी कर्वे.©

  • आरोग्य धनसंपदा

    ध्यान धारणा ही ,शांतता मनाची
    आरोग्य धनाची, गुरुकिल्ली ||

    सात्विक आहार, कंद मुळा भाजी
    खावी रोज ताजी, सर्वकाळ ||

    ॠषीतुल्य झाड, पिंपळ उंबर
    वड हो अंबर, महाराजा ||

    वृक्ष करीतसे, धरती श्रृंगार
    ही हिरवीगार, दिसतसे ||

    पहाटे उठणे, करा रोज योग
    सरतील भोग, शरीराचे ||

    शुद्ध हवा पोटी, रोग हे सरेल
    आनंद भरेल, गगणात ||

    राखा तुम्ही वन,आरोग्याची खाण
    असु द्या ही जाण, वेळोवेळी ||

    स्वच्छता राखा, लावा विल्हेवाट
    कच-याचा थाट,निर्माल्यात ||

    गर्दी ही लोकाची, झाली दाटीवाटी
    खायला ही थाटी, मिळेनासी ||

    अन्नधान्य वाढ,वापर खताचा
    हिशोब शेताचा, बघतसे ||

    रोग आमंत्रण, खाण्यातुन होते
    जपा तुम्ही शेते, रात्रंदिन ||

    झाडाचे महत्व, जाणा तुम्ही सर्व
    लागवड पर्व, कार्यारंभ ||

    पर्यावरणाचा, समतोल राखा
    उभा पाठीराखा, वृक्षराजा ||

    आता पाळा तुम्ही, गतिविधी पर्व
    संगोपण सर्व, करितसे ||

    नद्याचे पावित्र्य, राखा सर्व जन
    करु नका घाण, निर्माल्याचे ||

    नदीतले दिवे, अज्ञानाची पुडी
    उजेडाचा गुढी, गावामधी ||

    देव धर्म कर्म, करुन बाजार
    सर्वच बेजार, करुनका ||

    जडी बुटी धन ,आरोग्याचा ठेवा
    मिळतसे मेवा, वनातुन ||

    दुर्गा देशमुख, परभणी
    दि 29/3/2023

  • विधी कर्माना सोडा

    रूद्राक्षाच्या माळा घालूनी, भस्म लावीले सर्वांगाला

    वेषभूषा ती साधू जनाची, शोभूनी दिसली शरिराला

    खर्ची घातला बहूत वेळ, रूप सजविण्या साधूचे

    एक चित्त तो झाला होता, देहा भोंवती लक्ष तयाचे

    शरिरांनी जरी निर्मळ होता, चंचल वाटले मन त्याचे

    प्रभू मार्गास महत्त्व देतां, विसरे तोच चरण प्रभूचे

    विधी कर्मात वेळ दवडता, प्रभू सेवेसी राहील काय ?

    देहाच्या हालचाली बघूनी, समाधानी तुम्हीं होत जाय,

    सोडून द्या हे सारे सारे, जे मनास गुंतवी भलतीकडे

    केवळ तुमचे शांत चित्त, ते पोहचवील तुम्हां प्रभूकडे

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • इंद्रधनुष्य

    इं द्र ध नु ष्य

    -- सूर्यकांत डोळसे

  • पक्षी – मुलातले प्रेम

    स्वैर मनानें भरारी घेई, पक्षी दिसला आकाशीं

    स्वछंदामध्यें विसरला तो, काय चालते पृथ्वीशीं...१,

    एक शिकारी नेम धरूनी, वेध घेई पक्षाचा

    छेदूनी त्याचा एक पंख, मार्ग रोखी उडण्याचा...२,

    जायबंदी होवूनी पडला, खालती जमीनीवरी

    त्वरीत उचलून पक्षाचे, पाय बांधे शिकारी....३

    ओढ लागली त्यास घराची, भेटावया मुलाला

    आजारी असूनी पुत्र त्याचा, चिडचिडा तो झाला...४,

    चकित झाला बघूनी मुलाला, अंगणी खेळतांना

    बघत होता रोज तयाला रडत असतांना...५,

    झाडा वरती दोन पक्षी, नाचून गात होते

    मुलास त्याच्या आनंद देवूनी, रिझवीत ते होते....६,

    गहींवरूनी गेला दृष्य बघूनी, पक्षी- मुलातले प्रेम

    सोडून दिला हातातला पक्षी, लावून त्यास मलम...७

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

    bknagapurkar@gmail.com

  • एकाग्रतेने जगा

    जगण्या झाले कठीण क्षण,

    अन्यायाने सीमा गाठली ।

    चक्र आहे दैव गतीचे,

    समजूत कुणीतरी मना घातली ।।

    जीवन मार्ग सरळ असता,

    फेरे पडती नशीबाचे ।

    अनेक वाटा दिसून येता,

    भटकणे मग होई जीवाचे ।।

    विसरूनी जातो मार्ग आपला,

    तंद्रीमध्ये भटकत असता ।

    बोलफूकाचे देत राही,

    नशीब दैव म्हणता म्हणता ।।

    असंख्य वाटा अनेक ध्येये,

    मिळेल एकची विश्वासानी ।

    नशीबाला परी दोष न देता,

    चालत राहा एकाग्रतेनी ।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

    bknagapurkar@gmail.com

  • दैवी देणगी

    लुळा पांगळा बसूनी एकटा, गाई सुंदर गाणे ।
    आवाजातील मधूरता, शिकवी त्याला जगणे ।।

    जगतो देह कशासाठी, हातपाय असता पांगळे ।
    मरण नसता आपले हाती, जगणे हे आले ।।

    लुळा असला देह जरी, मन सुदृढ होतेस ।
    जगण्यासाठी सदैव त्याला, उभारी देत होते ।।

    गीत ऐकता जमे भोवती, रसिक जन सारे ।
    नभास भिडता सुरताना, शब्द उमटती वाह ! वा रे ।।

    असमान्य ते एकचि मिळता, उणीवतेची खंत कशी ।
    दुबळ्या देही कला श्रेष्ठ ती, वीज चमकते रात्री जशी ।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • परिपूर्ण स्त्री

    आयुष्याच्या वाटेवर अचानक एक दगड आला ठेच लागूनी पायाला देह तिचा कोसळून पडला ज्यावर होता विश्वास खूप तोच टाळून निघून गेला अश्रू आले अलगद गाली पापण्यांतून सडा गेला आजवर त्यांनी जे काही होतं जपलेलं सारं क्षणात होतं तिथे पसरलेलं प्रेमळ त्या संसाराचा पाया पार खचून गेला

  • देह बंधन – मुक्ती

    बंधन मुक्तीसाठीं असतां, बंधनात ते पाडून टाकी

    कर्मफळाचे एक अंग ते, टिपतां राही दुसरे बाकी...१,

    साध्य करण्या जीवन ध्येय, देह लागतो साधन म्हणूनी

    सद्उपयोग करूनी घेतां, साध्य होईल हे घ्या जाणूनी...२,

    हिशोब तुमचा चुकून जाता, तोच देह बनतो मारक

    विनाश करितो मागें लागतां, मिळविण्यास ते ऐहिक सुख....३,

    बंधन पडते आत्म्याभोंवती, शरिरांतल्या वासने पायी

    वासनेच्या आहारी जातां, बंधनास ती बळकटी येई.....४,

    तपसाधनेचे कष्ट करूनी, देह करितो आत्म्यास मुक्त

    देहाचे ते बंधन पडते, जेव्हां बनतो वासनायुक्त...५

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • तुटल्या तारा त्या

    तुटल्या तारा त्या
    झंकारत नाही,
    अबोल चांदण्यात
    चंद्र उजळत नाही
    कोरड्या शब्दांत भाव
    उमटत नाही,
    वेदनेतल्या जाणिवांचे
    कढ दिसतं नाही
    मिटल्या फुलांचा वास
    उरतं नाही,
    तोडल्या मनात सुख
    उरत नाही
    झोका स्वप्नातला एक
    झुलवून गेला,
    रिक्त मनात आल्हाद
    जीव पोळला
    खेळ झाला असा
    भावना विरल्या,
    निर्जीव भावली सम
    खेळ रंगला
    मन कोमेजले अधर
    नव्हती कल्पना,
    कोण कोणास बोलता
    हृदयात कंपना
    सल बोचरी उरली
    उरल्या वेदना,
    न कोणाचे कोणी
    नकळे संवेदना
    -- स्वाती ठोंबरे.