कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
सूर ऐकू दे रे
तुझ्या मुरलीचे सूर ऐकू दे रे.गोविंद गोविंद हरे मुरारे..आम्हावर रुसलास की कोपलास.जाणवत आहे जीव होतोय कासावीस..म्हणतात सारे. नको आता औषध वा दवा.फक्त कामीच येईल तुझीच दुवा..वनी खेळत होतास तू सवंगड्या समवेत.आमची लेकरं मात्र ठेवलीस कोंडून घरात.नंदलाल मिळू दे त्यांनाही बालपणाचा आनंद.त्या साठीच तुझ्या बासरीचे सूर लागू दे धुंदमंदमिळू दे सर्व लेकरांना मनमुराद दूध दही लोणीवचिंत न राहू देत त्यापासून अगदीच कौणी..होऊ देत सारी लेकरं खाऊन पिऊन धप्टपुष्टत्या शिवाय जाणार नाही तो राक्षस कोरोना दुष्ट..धन्यवाद.-- सौ. कुमुद ढवळेकर.
February 14, 2022
-
श्री सरस्वतीची तसवीर
जीवनांतले चित्र पालटूनी, रंग ते बदलले
जनी जनार्दन ठरविले, सारे काय मिळविले ।१।
सुंदर तसबीर एक आणली, देवी श्री लक्ष्मीची
श्रद्धेचे भाव गुंतविले, पूजा करूनी तिची ।२।
शिक्षण घेवूनी ज्ञान मिळविले, कष्टानें सारे
शरीर होते चैतन्यमय, आणि धडपडणारे ।३।
रंग बधितले जीवनांतील, विविध छटांचे
सजविण्यास लागते त्या छटांना, बळ संपत्तीचे ।४।
ज्ञान आणि प्रयत्न जेव्हां, एक ठिकाणी असे
प्रसन्न करण्या धन लक्ष्मीला, अडचण येत नसे ।५।
शक्ति, युक्ति, बुद्धी एकटवूनी, परिश्रम केले
धनराशीचे अल्प भांडार, त्याने जमविले ।६।
तेज चमकले त्याच्या जीवनीं, धन लक्ष्मीचे
समजूं लागला फार सुखी, क्षण कर्तृत्वाचे ।७।
माहीत नव्हते लक्ष्मी असते, चंचल स्वभावी
केव्हां येईल जाईल कशी, भंरवसा तो नाहीं ।८।
चालत असतो खेळ नियतीचा, गमतीनें सदा
कुणाचे फांस कसे पडतील, कळेना अनेकदां ।९।
कमाईस त्याच्या ओहोटी लागली, व्यवहारामध्यें ती
प्रयत्न सारे फोल ठरूनी, अपयश येती ।१०।
निराश बनले जीवन सारे, अंध:कार झाला
दु:खाच्या त्या चटक्यामध्यें, जीव होरपळला ।११।
मार्ग बदलले पूर्ण तयानें, आपल्या जीवनाचे
धन कमविणें लक्ष नव्हते, त्याच्या प्रयत्नांचे ।१२।
वाचन करूनी चिंतन केले, मन रमविण्या चित्ताला
ध्यान साधना देवूं लागली, आनंद त्याला ।१३।
विसरूनी गेला हलके हलके, दु:ख निर्धनतेचे
काव्य लेखनानें उघडले द्वार, नव जीवनाचे ।१४।
चकीत झाला एके दिवशीं, बघूनी तसबिरीला
श्री लक्ष्मीचे ठिकाणी सरस्वतीचा, बदल कुणी केला ? ।१५।
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com January 2, 2019
-
कुणी कुणाचं नसत
कुणी कुणाचं नसत,फक्त मन आपलं असतं.सुखाचे सोबती खूप असतात!दुःखात वाटेकरी कुणी नसतात.प्रत्येक टप्पा इतरांसाठी असतो,मग आपलं जगणं कुणासाठी असतं?इच्छा,मोह पण आपले नसतातमनाच्या ताब्यात ते दडलेले असतात!काही अस स्वतःच माणसाचंआयुष्यात शाश्वत असं नसतं.तरीही आयुष्यभर माझं,माझंम्हणुन माणूस त्यात गुरफटतो!जीव देणारा,नेणारा सूत्रधारदिसत नाही कधी,पण अस्तित्व माझं मानहीच इच्छा असते त्याची!!किती ही केलं तरीलोभ काही सुटत नाही,आणि माणसाचे जगण्याचेभोग काही संपत नाही.-- स्वाती ठोंबरे. November 9, 2021
-
काजळ गाली
सख्या, तुझ्या आठवात
मी, चालते संथ पाऊली
सांजवर्खी या सांजवेळी
ओघळले, काजळ गाली....संगती तीच वाट निरंतरी
तुझ्याच स्पर्शात नाहलेली
नेत्री दाटता अस्तिव तुझे
ओघळले, काजळ गाली....ही नित्याची साक्ष अंतरी
पाहता, उमललेली कळी
अनवट मोहक वाटेवरचा
तूच नटखट माझ्या भाळी....तुज मी स्मरता वेळोवेळी
ओघळले, काजळ गाली
तुझा असा असह्य दुरावा
ओघळते, काजळ गाली....–वि.ग.सातपुते.(भावकवी)
9766544908
रचना क्र. १८९
५/८/२०२२ September 7, 2022
-
स्मृतीगंध
सांग असे कसे विसरू मी तुला
October 4, 2021
-
अजाणतेतील अपमान
स्फुर्ति येऊन कविता केली आनंद झाला मनीं ।
चटकन कागदावरी लिहीली शब्द येतां ध्यानी ।।कवितेतील शब्दरचना झाली बहरदार ।
कौतूकाची येई भावना बघुनी शब्द भांडार ।।पुर्ण करुनी कविता टिपूनी घेतली वहीत ।
काव्य रचना परत वाचतां मग्न झालो आनंदात ।।फेकूनी दिला कागद ज्यावरी रचिली कविता ।
विचारांत होतो धुंद कृत्य केले मी अजाणतां ।।अघटित घटना झाली काव्य स्फुर्ति गेली निघूनी ।
नंतर मजला काव्य सुचेना बेचैन झालो मनीं ।।चूक मनां उमगली अपमान केला अजाणतां ।
शारदा कागदावरी अवतरली बनोनी एक कविता ।।खिन्नता वाटली मनासी कागद घेतले उचलून
निर्माल्य समजोनी त्यासी गंगाजलीं केले अर्पण ।।पुनरपि सुचले काव्य लिहूं लागलो कविता ।
शब्द रचना भव्य लेखणीतून उतरतां ।।अनावधाने झाला मजकडूनी अपमान ।
प्रायश्चित्त घेतां गेला शारदेचा राग निघून ।।डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com August 31, 2014
-
पाप
June 29, 2013
-
ऋणानुबंधन
ठाऊक नव्हते कालपावतो
नांव तुझे आणि गांवही
क्षणांत जुळले अचानक परि
नाते आपुले जीवनप्रवाही
उकल करितो जेंव्हां ह्याची
ओळख पटते माझ्या मनां
तेच रुप अन तीच मूर्ती
पूर्व जन्मीच्या खाणाखुणा
असेल हे जर ऋणानुबंद
आणेल एका छायेखालीं
साथ देऊन अनुभऊ
सुख दुःखे ही जीवनातली
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
February 10, 2020
-
ये दोस्ता
ये दोस्ता ये,करू न्याहारी
तांदूळ,गहू ज्वारी,बाजरी
करू मिळूनी वेळ साजरी
घेऊ नंतर उंच भरारी June 15, 2026
-
शीळ वाजवीतो
शीळ वाजवीतो
वेळूमध्ये वारा
जसा मुलींना बघून
कुणी टारगट पोरगा .
-
रानोमाळ धावतांना
वेग अफाट वार्‍याचा
नांव प्रेयसीचें घेतां
जसा हृदयाच्या ठोक्यांचा .
-
नेतो त्याच्यासंगें
वारा ढगांना ओढून
जशी युवती सुंदर
खेची तरुणांचे मन .
-
खेळतसे लपंडाव
सूर्य मेघांबरोबर
दिसे, वात्रट कोणी मारी
डोळा, पोरीच्या समोर .
-
क्षितिजावर नभांत
जाई भूमी मिसळून
प्रियकराच्या मिठीत
जशी प्रिया सामावून .सुभाष स. नाईक
December 30, 2017
Copyright © 2025 | Marathisrushti