आई ग ......
तू असतीस तर
दारी मोगरा फुलला असता
स्वागतकक्षी फुलदाणीमध्ये
गेंद टपोरा झुलला असता ।
हृदयाच्या पायघड्यांवरूनी
नेले असते देवघराशी
हळदीच्या पाऊलखुणांची
उठली असती घरभर नक्षी ।
मायेच्या नजरेने मजला
पुसलें असते गूज कालचे
लाज लाजरी नजर हासरी
उत्तर देते तुजला त्याचे ।
ताटा भोवती असती महिरप
पाटा खाली असते स्वस्तिक
वेढी विरोद्या लग्नचुड्याचे
झाले असते अपूर्व कौतुक ।
तू असतीस तर
घरास आपल्या असते घरपण
अवेळीच हे प्रौढपणाचे
नसते आले मजवर दडपण ।
मायेच्या वर्षावाखाली
मोहरून मी गेले असते
कसे कुठे ह्या ठेवू लाडकीस
असे तुलाही झाले असते ।
तू नसलीस तरी तुझीच छाया
फिरत रहाते माझ्या भोवती
वस्तू वस्तू अन् वास्तू तुनी या
दिसते मजला तुझीच मूर्ती ।
October 12, 2018
November 9, 2021
घटना' जेव्हां घडली अघटित ।
कुणीही नव्हते शेजारी ।।
कां उगाच रुख रुख वाटते ।
दडपण येवूनी उरीं ।।
जाणून बुजून दुर्लक्ष केले ।
नैतिकतेच्या कल्पनेला ।।
एकटाच आहे समजूनी ।
स्वार्थी भाव मनी आला ।।
नीच कृत्य जे घडले हातून ।
कुणीतरी बघत होता ।।
सर्वत्र दिशेनें तो व्यापूनी आहे ।
हेच सारे सुचवित होता ।।
कोण असावा हा गुप्त साक्षीदार ।
नितिमत्ता शिकवी त्याला ।।
बाह्य जगातील द्रष्टा असूनी ।
अंतर्यामीही बसलेला ।।
त्या साक्षीदाराची जाणीव होता ।
कचरुनी जाते मन सदा ।।
अपप्रवृत्तींना आळा बसूनी ।
सत् कर्मे घडती अनेकदा ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
July 30, 2019
पावसाच्या धारा
येती झरझरा
झाकळले नभ, सोसाट्याचा वारा.
रस्त्याने ओहळ
जाती खळखळ
जागजागी खाचांमध्ये तुडुंबले जळ.
ढगावंर वीज
झळके सतेज
काळ्या शालूवरी जरीकाठाचा की साज.
झोंबे अंगा वारे
काया थरथरे
घरट्यात घुसूनिया बसली पाखरे.
हर्षलासे फार
नाचे वनी मोर
पानातून हळू पाहे डोकावून खार.
पावसाच्या धारा
डोईवरी मारा
झाडांचिया तळीं, गुरे शोधिती निवांरा ।
नदीलाही पूर
लोटला अपार
फोफावत धावे जणू नागीणच थोर ।
झाडांची पालवी
चित्ताला मोहवी
पानोपानी खुलतसे रंगदार छबी ।
थांबला पाऊस
उजळे आकाश
सूर्य येई ढगातून, उधळी प्रकाश ।
किरण कोवळे
भूमीवरी आले
सोनेरी त्या तेजामध्ये जग सारे खुले ।
पावसात न्हाली
धरणी हासली
देवाजीच्या करणीने मनी संतोषली
June 30, 2026
अनिल कार्की यांची ही कविता अत्यंत हृदयस्पर्शी आणि सामाजिक वास्तवावर भाष्य करणारी आहे. या कवितेचा मराठी अनुवाद:
July 16, 2026
पावसाने हलकं झालेलं आभाळ
आज पक्षांनी पार भरून गेलं
चिव चिव निनादली रानभर
मन रानभर वार्यासंग हुदडलं
-- शरद शहारे
February 20, 2020
कसे मानू उपकार, देवा तुझे
देऊन बुद्धि विसर, करी कल्याण माझे
खेळ आहे जेथें, हार जीत आहे
घर बांधणीते, पड झड पाहे
असे जन्ममरण, ह्याच देहीं
हेच असतां जीवन, सुख दुःखे पाही
एक दुःख येतां, मन होई निराश
काळ पुढे जाता,विसरे ते सावकाश
एका दुःखाचा चटका, दग्ध करी मनां
जमता दुःखे अनेक, नष्ट करील जीवनां
निसर्गाची रीत, दुःख तोची काढी
करता दुःखावर मात, दुःखाचा विसर पाडी
दुःख होते दुर, हेच आणिल समाधान
दुःख बुद्धि विसर, असे तत्व महान
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
November 7, 2014
भावमनीचे उमटूनी पडती ज्याचे सहवासे
काव्यामधला ईश्वर मजला तोच परि भासे
शब्द तयाचे ऐकत असता मन येते भरूनी
शब्दांना त्या बांध घालता काव्य पडे उमटूनी
अनूभव ज्याचा वदला जातो कंठा मधूनी
भोगलेला असे परि तो एके काळी त्यांनी
सत्य सारे तेथे असता दिव्यत्वाची जाण
म्हणूनच पटते मनास तेंव्हां हेच खरे जीवन
वाचित गेलो धर्मामधूनी जे जे सारे काही
शिक्षीत नसूनी स्वानूभवे तेच व्यक्त होई
हेच भासले काव्य मजला साऱ्या जीवनाचे
उतरत होते लेखणीतूनी बोल अनूभवाचे
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
March 1, 2020
रंगबिरंगी सुंदर ठिपके, पंखावरी
आकर्षक छटा त्या, मनास मोहीत करी...१,
नृत्य पहा कसे चालते, तालबद्ध होवूनी
फूलपाखरे बागडती, फुलाफुला वरूनी...२,
नृत्याचे आंगण त्यांचे, ते ही सुंदर नि मोहक
मखमालीच्या पाय घड्या, दरवाळताती सुवासिक...३,
दोघांमधली चढाओढ, नर्तक आणि नृत्यांगणा
कोण असे अधिक मोहक, प्रश्न सोडविल कोण ?....४
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
January 3, 2019
July 17, 2013
Copyright © 2025 | Marathisrushti