(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • पोरकी

    आई ग ......
    तू असतीस तर
    दारी मोगरा फुलला असता
    स्वागतकक्षी फुलदाणीमध्ये
    गेंद टपोरा झुलला असता ।

    हृदयाच्या पायघड्यांवरूनी
    नेले असते देवघराशी
    हळदीच्या पाऊलखुणांची
    उठली असती घरभर नक्षी ।

    मायेच्या नजरेने मजला
    पुसलें असते गूज कालचे
    लाज लाजरी नजर हासरी
    उत्तर देते तुजला त्याचे ।

    ताटा भोवती असती महिरप
    पाटा खाली असते स्वस्तिक
    वेढी विरोद्या लग्नचुड्याचे
    झाले असते अपूर्व कौतुक ।

    तू असतीस तर
    घरास आपल्या असते घरपण
    अवेळीच हे प्रौढपणाचे
    नसते आले मजवर दडपण ।

    मायेच्या वर्षावाखाली
    मोहरून मी गेले असते
    कसे कुठे ह्या ठेवू लाडकीस
    असे तुलाही झाले असते ।

    तू नसलीस तरी तुझीच छाया
    फिरत रहाते माझ्या भोवती
    वस्तू वस्तू अन् वास्तू तुनी या
    दिसते मजला तुझीच मूर्ती ।

      October 12, 2018


  • कुणी कुणाचं नसत

    कुणी कुणाचं नसत,
    फक्त मन आपलं असतं.
    सुखाचे सोबती खूप असतात!
    दुःखात वाटेकरी कुणी नसतात.
    प्रत्येक टप्पा इतरांसाठी असतो,
    मग आपलं जगणं कुणासाठी असतं?
    इच्छा,मोह पण आपले नसतात
    मनाच्या ताब्यात ते दडलेले असतात!
    काही अस स्वतःच माणसाचं
    आयुष्यात शाश्वत असं नसतं.
    तरीही आयुष्यभर माझं,माझं
    म्हणुन माणूस त्यात गुरफटतो!
    जीव देणारा,नेणारा सूत्रधार
    दिसत नाही कधी,
    पण अस्तित्व माझं मान
    हीच इच्छा असते त्याची!!
    किती ही केलं तरी
    लोभ काही सुटत नाही,
    आणि माणसाचे जगण्याचे
    भोग काही संपत नाही.
    -- स्वाती ठोंबरे.

      November 9, 2021


  • साक्षीदार

    घटना' जेव्हां घडली अघटित ।

    कुणीही नव्हते शेजारी ।।

    कां उगाच रुख रुख वाटते ।

    दडपण येवूनी उरीं ।।

    जाणून बुजून दुर्लक्ष केले ।

    नैतिकतेच्या कल्पनेला ।।

    एकटाच आहे समजूनी ।

    स्वार्थी भाव मनी आला ।।

    नीच कृत्य जे घडले हातून ।

    कुणीतरी बघत होता ।।

    सर्वत्र दिशेनें तो व्यापूनी आहे ।

    हेच सारे सुचवित होता ।।

    कोण असावा हा गुप्त साक्षीदार ।

    नितिमत्ता शिकवी त्याला ।।

    बाह्य जगातील द्रष्टा असूनी ।

    अंतर्यामीही बसलेला ।।

    त्या साक्षीदाराची जाणीव होता ।

    कचरुनी जाते मन सदा ।।

    अपप्रवृत्तींना आळा बसूनी ।

    सत् कर्मे घडती अनेकदा ।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

      July 30, 2019


  • पाऊस

    पावसाच्या धारा
    येती झरझरा
    झाकळले नभ, सोसाट्याचा वारा.

    रस्त्याने ओहळ
    जाती खळखळ
    जागजागी खाचांमध्ये तुडुंबले जळ.

    ढगावंर वीज
    झळके सतेज
    काळ्या शालूवरी जरीकाठाचा की साज.

    झोंबे अंगा वारे
    काया थरथरे
    घरट्यात घुसूनिया बसली पाखरे.

    हर्षलासे फार
    नाचे वनी मोर
    पानातून हळू पाहे डोकावून खार.

    पावसाच्या धारा
    डोईवरी मारा
    झाडांचिया तळीं, गुरे शोधिती निवांरा ।

    नदीलाही पूर
    लोटला अपार
    फोफावत धावे जणू नागीणच थोर ।

    झाडांची पालवी
    चित्ताला मोहवी
    पानोपानी खुलतसे रंगदार छबी ।
    थांबला पाऊस
    उजळे आकाश
    सूर्य येई ढगातून, उधळी प्रकाश ।

    किरण कोवळे
    भूमीवरी आले
    सोनेरी त्या तेजामध्ये जग सारे खुले ।

    पावसात न्हाली
    धरणी हासली
    देवाजीच्या करणीने मनी संतोषली

      June 30, 2026


  • पुस्तके बदलायची आहेत तुम्हाला!

    अनिल कार्की यांची ही कविता अत्यंत हृदयस्पर्शी आणि सामाजिक वास्तवावर भाष्य करणारी आहे. या कवितेचा मराठी अनुवाद:

      July 16, 2026


  • पावसाने हलकं झालेलं आभाळ

    पावसाने हलकं झालेलं आभाळ
    आज पक्षांनी पार भरून गेलं

    चिव चिव निनादली रानभर
    मन रानभर वार्‍यासंग हुदडलं

    -- शरद शहारे

      February 20, 2020


  • दुःख विसर बुद्धी

    कसे मानू उपकार, देवा तुझे
    देऊन बुद्धि विसर, करी कल्याण माझे

    खेळ आहे जेथें, हार जीत आहे
    घर बांधणीते, पड झड पाहे

    असे जन्ममरण, ह्याच देहीं
    हेच असतां जीवन, सुख दुःखे पाही

    एक दुःख येतां, मन होई निराश
    काळ पुढे जाता,विसरे ते सावकाश

    एका दुःखाचा चटका, दग्ध करी मनां
    जमता दुःखे अनेक, नष्ट करील जीवनां

    निसर्गाची रीत, दुःख तोची काढी
    करता दुःखावर मात, दुःखाचा विसर पाडी

    दुःख होते दुर, हेच आणिल समाधान
    दुःख बुद्धि विसर, असे तत्व महान

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

    e-mail- bknagapurkar@gmail.com

    -- डॉ. भगवान नागापूरकर

      November 7, 2014


  • मौलीक शब्द

    भावमनीचे उमटूनी पडती ज्याचे सहवासे

    काव्यामधला ईश्वर मजला तोच परि भासे

    शब्द तयाचे ऐकत असता मन येते भरूनी

    शब्दांना त्या बांध घालता काव्य पडे उमटूनी

    अनूभव ज्याचा वदला जातो कंठा मधूनी

    भोगलेला असे परि तो एके काळी त्यांनी

    सत्य सारे तेथे असता दिव्यत्वाची जाण

    म्हणूनच पटते मनास तेंव्हां हेच खरे जीवन

    वाचित गेलो धर्मामधूनी जे जे सारे काही

    शिक्षीत नसूनी स्वानूभवे तेच व्यक्त होई

    हेच भासले काव्य मजला साऱ्या जीवनाचे

    उतरत होते लेखणीतूनी बोल अनूभवाचे

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

      March 1, 2020


  • फूलपाखरे नि फुले

    रंगबिरंगी सुंदर ठिपके, पंखावरी

    आकर्षक छटा त्या, मनास मोहीत करी...१,

    नृत्य पहा कसे चालते, तालबद्ध होवूनी

    फूलपाखरे बागडती, फुलाफुला वरूनी...२,

    नृत्याचे आंगण त्यांचे, ते ही सुंदर नि मोहक

    मखमालीच्या पाय घड्या, दरवाळताती सुवासिक...३,

    दोघांमधली चढाओढ, नर्तक आणि नृत्यांगणा

    कोण असे अधिक मोहक, प्रश्न सोडविल कोण ?....४

    -- डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

      January 3, 2019


  • राग

     

      July 17, 2013