कोण आहेस तूं कृष्णा ?
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ? ।।धृ।।

जीवन तूझे 'बहूरंगी'
सर्व क्षेत्री अग्रभागीं
आवडतोस तूं सर्वाना ।।१।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

दहीं दूध खाई लपून
तूप लोणी नेई पळवून
'खादाड' वाटलास सर्वांना ।।२।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

फळे चारली बागेमधली
गोपींची शिदोरी नेली
'चोर' वाटलास सर्वांना ।।३।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

गौळणीचे उचली कपडे
दगड मारुनी मटकी फोडे
'खोडकर' वाटलास सर्वांना ।।४।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

मधुरगीत बांसरीतूनी
नाचलास तूं तन्मय होऊनी
'कलाकार' वाटलास सर्वांना ।।५।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

कंसाला तूं ठार मारले
कित्तेक राक्षसा संहारले
'रक्षणकर्ता' वाटलास सर्वांना ।।६।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

वेडे केले तूं प्रेमानी
भवती जमल्या सर्व गौळणी
'प्रेमिक' वाटलास सर्वांना ।।७।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

पाठीराखा द्रौपदीचा
मान राखला सुभद्रेचा
'प्रेमळ बंधू' वाटलास सर्वांना ।।८।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

राज्य करण्यातील तंत्र
पांडवा दिले तूं मंत्र
'राजकारणी' वाटलास सर्वांना ।।९।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

जीवनाचे महान ज्ञान
दिलेस तू गीता सांगून
'महाज्ञानी' वाटलास सर्वांना ।।१० ।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

दाखवूनी जीवनद्वार
ठरलास तूं 'पू्र्णावतार'
आदराने झुकती तुजपुढें माना
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ।।११।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

 वीर बाजी प्रभू देशपांडे यांच्यावर केलेली ही कविता. 

वेलींना आधार होता, वृक्ष वाटला दणकट परि

बुंधा ज्याचा किडूनी गेला, कोसळणार मग कधीतरी १

नष्ट करिल तरूवेलींना, धरणीवरती आडवा होता

सौंदर्य दिले लताफूलांनी, सारे कांहीं विसरूनी जाता २

वेलींनो आणि झुडपानों, सोडूनी घ्या आधार पोकळ

स्वतंत्रपणे तुम्ही जगण्या , स्वावलंबनाचे टाका पाऊल ३

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

अलार्म वाजला कानी, म्हणून आली मला जाग
तशी ही म्हणे, उठा लवकर, आठ मार्च आज |

मनी म्हटल चला नवरोजी, एक दिवस हा बयकोचा
चहा-नाश्ता-डब्यासाठी, ताबा घेतला किचनचा |

मुले बाहेर पडेस्तवर, ही खुशाल पडली लोळत
मीच सगळ आवरुन सवरुन, ऑफीस गाठल पळत |

घरकामवाल्यांची रजा होतीच, आजच्या महिला दिनाला
ऑफीसांतही महिला वर्ग, येणार नव्हता कामाला |

घरची दारची कसरत करत, फेस आला तोंडाल,
खरेदी-हॉटेल-सिनेमा उरकून, हिला उशीर झाला यायला |

हुश: करतोय तोच परिचित, शब्द आले कानी
आठ वाजून गेले, अहो उठताय नं तुम्ही?

खर सांगतो त्याच क्षणी
जाग आणली स्वप्नानी
Hats off to you
बायकोस म्हटलं महिला दिनी |

माझा भारत महान हो हो
माझा भारत महान।।
किती गाऊ महती याची ,अपुरे माझे शब्द पडती हो जी जी जी।।धृ।।

उत्तुंग इथल्या पर्वत रांगा
ढाल माझ्या देशाची।।
नद्या वाहती झुळझुळ इथल्या
सुफलाम् रुपे वसुंधरेची हो जी जी जी।।१।।

रक्षणार्थ भुमातेच्या शहीद झाली
सुपुत्र माझ्या भारतीची।।
झुंझारलेली शक्तीपिठे गौरवशाली
गीत गाती पराक्रमाची हो
जी जी जी।।२।।

राम-कृष्ण दैवत इथले
धडे शिकविती कर्तृत्वाची
स्वराज्य अन् सुराज्य असो कथा सांगे शिवबा-राणी लक्ष्मीची हो जी जी जी
।।३।।

विविधेत एकता इथली
नांदते धरेवरी
तिला कोंदणं मानवी संस्कृतीची।।
मोडेन पण नाही झुकणार
बाणा बाणती लेकरे या मातीची हो जी जी जी।।४।।

सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

आठविते ते सारे आता
स्मृतींचीही कमाल आहे
गात्रे जरी झाली मलुल
मन, मात्र उत्साही आहे

अनुभवलेले जीवन सारे
जपुन पाऊले टाकित आहे
काय मिळाले अन हरविले
आता विसरून गेलो आहे

घडायाचे ते ते घडूनी गेले
अजूनी काय घडणार आहे
अंतरात वादळ गतस्मृतींचे
आज मात्र घोंगावते आहे

ललाटीच्या त्या रेषा साऱ्या
संचिताचे भगवंती दान आहे
आता व्हावे केवळ अंतर्मुख
विरक्तित खरा आनंद आहे

-- वि. ग. सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र.१४२.

२६ - ५ - २०२२.

सतत नाम घेण्यासाठीं, बुद्धी दे रे मजला

आठवण तुझी ठेवण्याची, वृत्ती दे रे मनाला ......।।धृ।।

श्वासात प्राण म्हणूनी, अस्तित्व तुझेच जाणी

श्वास घेण्याची शक्ती, तुझ्याचमुळे असती

जीवनातील चैतन्य, तुजमुळेच मिळते सर्वांना.....१

सतत नाम घेण्यासाठी बुद्धी दे रे मजला

अन्नामधले जीवन सत्व, तूच ते महान तत्व

सुंदर अशी सृष्टी, बघण्या ते दिली दृष्टी

आस्वाद घेण्या जगताचा, जागृत ठेवी भावनेला...२

सतत नाम घेण्यासाठी, बुद्धी दे रे मजला

निनादाच्या लहरी, तन्मयतेने श्रवण करी

आभार मान्यता मति, परि शब्दही कमी पडती

जगणेच कठीण वाटते, क्षणभर तुजविण कुणाला...३

सतत नाम घेण्यासाठी बुद्धी दे रे मजला

जाणून तव उपकार, मानावे सदैव आभार

ही भावना येते मनी, जावे तुझ्यात समावूनी

रोम रोमातूनी माझ्या, नामाच्या दे गतिला....४

सतत नाम घेण्यासाठी बुद्धी दे रे मजला

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

आंस लागली मजला,
बघून याव्या त्या शाळा,
देहू, आळंदी, परिसर,
जाऊनी तो धुंडाळला ।।१।।

कोठे शिकले तुकोबा,
कसे ज्ञानोबांना ज्ञान मिळाले,
साधन दिसले नाहीं,
परि तेज आगळे भासले ।।२।।

विचार झेंप बघतां,
आचंबा आम्हां वाटतो,
कोठून शिकले सारे,
मनी हा प्रश्न पडतो ।।३।।

त्यांची शाळा अतर्मनीं,
गंगोत्री ज्ञानाची ती,
वाहात होती बाहेरी,
पावन करी धरती ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com