विश्वास माझा तव चरणी, भाव अपिर्तो तुझ्यावरी,

जगदंबे अवती-भवती, राहून माझे रक्षण करी ... ।। ध्रु ।।

सावध नसे निद्रेच्या काळी, धीर देते राहूनी जवळी,

झोपेमध्ये जगा विसरता, सर्ववेळी तू जाग्रण करी...।।१।।

जगदंबे अवती –भवती, राहून माझे रक्षण करी,

धावपळीत चाले जीवन, संकट भोवऱ्यात फिरून

दुर्घटनेची चाहूल देवून, मनास आमच्या दक्ष करी...२

जगदंबे अवती -भवती राहून माझे रक्षण करी,

पसरता दु:खाचा सागर, सुख रत्ने कशी शोधणार,

किरण दाखवून आशेचे, दु:ख आमचे दूर करी...३,

जगदंबे अवती –भवती, राहून माझे रक्षण करी

अगणित प्रश्न संसाराचे, कसे करू उकलन त्यांचे,

सोडविण्यासाठी सारे प्रश्न, मदत आम्हांला तूच करी..४,

जगदंबे अवती –भवती, राहून माझे रक्षण करी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

सौख्यसमृद्धीचे रांजण
भोगण्यासही पायबंदी
क्षण विकलांग पांगळे
शब्दभावनां जायबंदी
संसारी सर्वार्थी तृप्तता
धागे भाळी ऋणानुबंधी
सारा फुकाचा विसंवाद
सुसंवाद मात्र भोगवादी
विवेकाने जगती जगावे
दैवयोगे, प्रारब्ध भोगावे
शांतीच्याच आंनद डोही
जीवनी विनासक्त डुंबावे
स्वर्गानंदी, ऐश्वर्यमहाल
दुर्लभ, निर्मळ सौख्यांगण
दुर्बोधीच अर्थ जीवनाचा
व्यर्थ! सौख्यदायी रांजण

-- वि. ग. सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १६५

१५ - ७ - २०२२.

नाजूक कोमल कांती
केशसंभार खुललेले
मुखकमल गुलाब
पाकळ्यात फुललेले

रेखीव रेशीम काया
तनु तीरी नटलेली..
भावनांची विविधता
नयनात दाटलेली

लावण्यात बहरलेली
तू एक मोहिनी
पावलांची चाहूल
तू गीत रागिणी...

सौंदर्य तुला बहाल
मुक्तहस्ताने केले..
पद्मिनी तुला
मातृत्वाने गौरविले..

शक्ती चे विराट रूप
तू सौख्यदायीनी..
स्त्री तत्व तू निर्मिती
विश्व व्यापक जननी...

अनाधी काल अनंत
संहारले दृष्ट प्रवृत्ती
रूपे तुझी अनेक
तू च आत्म तेज जागृती

प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.

किंमत : रु.८०/-
सवलत किंमत : रु.५०/-

https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/

विसरून गेलो सारे कांहीं, आठवत नाही मला,
रचली होती एक कविता, त्याच प्रसंगाला ।।१।।
जल्लोषांत होतो आम्हीं, दिवस घातला आनंदी,
खिन्नतेचा विचार त्या दिनीं, शिवला नाही कधीं ।।२।।
नाच गाऊनी खाणेंपिणें, सारे केले त्या दिवशीं,
बेहोशीच्या काळामध्यें, कविंता मजला सुचली कशी ।।३।।
छोटे होऊन गेले काव्य, अमर राहिले आतां,
प्रसंग जरी तो गेला निघुनी, राहते जिवंत कविता ।।४।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

बारा गावच्या, बारा वहिवाटीच्या,
कुलदैवत आणि गावच्या ठिकाणदार म्हाराजा.....
......व्हय म्हाराजा sss...

ह्या तुका बारा पाचाचा
गाऱ्हाणा घालतय म्हाराजा
ता तू पावन करुन घी रे म्हाराजा..
......व्हय म्हाराजा sss...

सध्या जो काय ह्यो ओळखीच्या
मंडळीनी आपलो ग्रुप केलो आसा म्हाराजा....
......व्हय म्हाराजा sss...

जसे ग्रुप सुरू झाल्यापासना
आजतागायत सर्व एकमेकांका
जोडून ऱ्हवले हत म्हाराजा...
......व्हय म्हाराजा sss...

तसेच व्हाँटस् अप ग्रुपवर
एकमेकांका जोडून ऱ्हवची
तेंका बुध्दी दे रे म्हाराजा...
......व्हय म्हाराजा sss...

आमचो प्रेमळ ग्रुपलिडर
सगळ्यांका मायेने गोंजारता
कधी कधी हिटलर बनान
फटकारता म्हाराजा...
......व्हय म्हाराजा sss...

कोणाचा काय चुकला तर
त्येका ग्रुपवरना काढुन टाकान
पुन्हा ग्रुपवर घेता म्हाराजा...
......व्हय म्हाराजा sss...

अशीच तेका सुबुध्दी देवनं
ग्रुप जोडानं ठेवची शक्ती
अँडमिनाक दि रे म्हाराजा...
......व्हय म्हाराजा sss...

कामगारांक बोनस, अधिकाऱ्यांक
बक्षिसी तशी ग्रुप सदस्यांक
पार्टी देवची आमच्या अँडमिनाक
बरकत दि रे म्हाराजा...
......व्हय म्हाराजा sss...

टाटा चेअरमनची निवड होवची आसा,
कडक ईस्त्रीचो नयो...
म्हणजेच आमचो अँडमिन...
हेकाच ती संधी दि रे म्हाराजा...

......व्हय म्हाराजा sss...

मित्र'
मात्र ध्वनि नाही,
मात्र शब्द नाही
तो एक अर्थ आहे,
आणि अर्थच नाही तर
एक भावार्थ आहे,

जो वाचला जाऊ शकत नाही
जो ऐकला जाऊ शकत नाही
जो केवळ समजला जाऊ शकतो,

काय ती पूजेतील फक्त एक घंटी आहे?
का तो फक्त अंगाऱ्याचा एक रंग आहे?
नाही
तो अनेक तुकड्यात विभागून सुद्धा
एकसंध आहे,
जे सार्थक करतात
माझ्या अस्तित्वाला !!!

त्या तुकड्यातील सारांश घेत
मी भविष्याचा शोध घेत
वाटचाल करीत आहे,
कारण
ते पुन्हा देतील चंद्र ताऱ्यातील संगीत
ते पुन्हा भरतील चित्रात रंग
पुन्हा मिळेल ती संजीवनी
जी मना मनाला जोडेल,

याच साठी मित्र
'मित्र' मात्र ध्वनि नाही,
मात्र शब्द नाही
तो एक अर्थ आहे,
आणि अर्थच नाही तर
एक भावार्थ आहे !!!

*****

मूळ हिंदी कविता-
रेखा राजवंशी, सिडनी ऑस्ट्रेलिया
Rekha Rajvanshi

मराठी अनुवाद-
विजय नगरकर
vpnagarkar@gmail.com

जगती जन्म हा
हिशेब गतजन्मांचा
प्रारब्धभोग
पुर्वसंचिताचे.....
कधी सुखदा,
कधी दुःख वेदनां
हेच खेळ सारे
मूक साहण्याचे....
पराधीनता जगती
सकल जीवाजीवांची
अनामिका हाती
दोर कठपुतळीचे.....
दैवी प्रीतभावनां
भाग्य ते भाळीचे
वात्सल्य अमृती
कृपासिंधु मातेचे....
तोच कृपाळू एक
सत्य ! शाश्वताचे
त्याला नित्य स्मरावे
हे सार्थक जीवनाचे....

–वि.ग.सातपुते.( भावकवी )

9766544908

रचना क्र.१९०

६/८/२०२२

माणसाला माणुसकीचं वागणं कळावं।
माणसानं कसं माणसासारखं वागावं।।

माणसाचे शरीर अमोल किंमतीचं
पशु-पक्ष्यांपेक्षा खूपच मोलाचं
माणसाच्या हातून चांगलंच घडावं
माणसानं कसं माणसासारखं वागावं।।

माणसाच्या वागण्यात स्वार्थ नसावा
माणसानं आचरणात बदल करावा
आपल्या आचरणातून इतरांना सांगावं
माणसानं कसं माणसासारखं वागावं।।

माणसानं नजरेतून चांगलच पहावं
चांगलच ऐकावं,चांगलच बोलावं
चांगलं वाईट माणसाला कळावं
माणसानं कसं माणसासारखं वागावं।।

माणसानं चंचल मनाला आवरावं
चांगल्यांच्या संगतीत त्याला रमवावं
वाईटाला दूर करावं, चांगल्याला जवळ करावं
माणसानं कसं माणसासारखं वागावं।।

माणसानं तहानलेल्या जीवाला पाणी पाजावं
भुकेलेल्या जीवाला अन्न द्यावं
इतरांसाठी प्रेम द्यावं
माणसानं कसं माणसासारखं वागावं।।

माणसाला माणुसकीचं वागणं कळावं।
माणसानं कसं माणसासारखं वागावं।।

ना आई ना सूनबाई होते, ना राजाची पटराणी होते !

इवल्या मायेच्या राजवाड्यात, गोड बाबांची नकटी राजकुमारी होते !!१!!

हसवून खिदळून घर सजत होते, दिवसांमागून दिस घेत होतें झोके,

झोक्यानेही भुर्रकन हिंदोळा घेतला, लग्न आकाशी तो जाऊनी ठेपला !!२!!

कन्यादानाचे त्यांसी पुण्य लाभले, मंगळसूत्राने साजरे रूपही सजले,

ललना सुंदरी सुवासिनीं नटले, किंतू अंतरपाटने अंतर दूरवर ओढले !!३!!

आईची परी पाठवणीत आश्रूंनी भिजली, बाहुली बाबांची हृदयातच निजली,

खळी गालांवरची ओठांत मिठली, मायेची ममता हुंदक्यात थटली !!४!!

मग माझ्याच घराचे बारसे जाहलें, माहेर म्हणवून पाहुणी बसवले,

हक्काच्या सदनीं पाहुणचार लडिवाळला, चार दिवसांत परतीचा निरोप गोंजारला !!५!!

माप ओलांडता लेक परके धन झालीं, नाळ कपल्याची वेदना मज तेव्हा बोचलीं,

कुठलं माहेर अन् कुठलं सासर होत? पोरकेपणात गुंफवणारी होती रेशीम गोठ !!६!!

-- कु. श्वेता काशिनाथ संकपाळ.

" गोठ " (१२/११/२०१९)

हे कसले जगणे …

मीपण छळते क्षणाक्षणाला

विझेल का हे

तिच्या स्तनाच्या मऊ उशीला