कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
थांबव, विज्ञाना तुझे शोध
थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध
नष्ट करुनी भावना, नको गमवू आनंद / धृ /
उंच मारुनी भरारी
पोहंचला चंद्रावरी
दाही दिशा संचारी
नष्ट केलास तू , चांदण्यातील आनंद १
थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध
फुलांतील सुवास
फळांतील मधुर रस
पक्षांचा रम्य सहवास
नष्ट केलास तू, निसर्गातील सुगंध २
थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध
नदीतील संथता
ओढ्यातील चपळता
धबधब्यातील प्रचंडता
रोखलास प्रवाह तू, घालूनी बांध ३
थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध
शरिराची योजना
गुंतागुंतीची रचना
श्रेष्ठत्व दिले ज्ञाना
भावना व विचार यांचा, निर्माण केला वाद ४
थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध
तुझ्या शोधांतील झेप
क्षणिक सुखाची झोप
परि करी निसर्गा ताप
नको करुं तूं, ईश्वरी दयेचा प्रवाह बंद ५
थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५० -
सृजनाचा बीजांकुर
दरवळता , भक्तीभाव अंतरी..
देवत्वाचा साक्षात्कार व्हावा..
बीजांकुर , सृजनाचा रुजता..
जीवनाचा गर्भितार्थ कळावा..।।१।।शब्दांशब्दांमधुनी रंग हसावा..
श्वासाश्वासातूनी , तो गंधावा..
सुखदुःखाच्या आसवातुनही..
मंजुळ वेणूचा आनंद लुटावा..।।२।।रानफुलातुनही भ्रमर गुंतता..
मंद प्रीतीचीच झुळूक यावी..
पर्णापर्णातुनी फुटता पालवी..
मम हृदयी आत्माराम हसावा..।।३।।शब्द अबोली अन गहीवरता..
गंधचंदनी मना स्पर्शूनी जावा..
तृषार्थ व्हावे या अशा जीवनी..
आत्मरंगी आत्माराम भुलावा..।।४।।वि.ग.सातपुते.(भावकवी.)
9766544908
रचना क्र. ६३
१२ - ५ - २०२१
-
हे देवा म्हाराजा…..
बारा गावच्या, बारा वहिवाटीच्या,
कुलदैवत आणि गावच्या ठिकाणदार म्हाराजा.....
......व्हय म्हाराजा sss...ह्या तुका बारा पाचाचा
गाऱ्हाणा घालतय म्हाराजा
ता तू पावन करुन घी रे म्हाराजा..
......व्हय म्हाराजा sss...सध्या जो काय ह्यो ओळखीच्या
मंडळीनी आपलो ग्रुप केलो आसा म्हाराजा....
......व्हय म्हाराजा sss...जसे ग्रुप सुरू झाल्यापासना
आजतागायत सर्व एकमेकांका
जोडून ऱ्हवले हत म्हाराजा...
......व्हय म्हाराजा sss...तसेच व्हाँटस् अप ग्रुपवर
एकमेकांका जोडून ऱ्हवची
तेंका बुध्दी दे रे म्हाराजा...
......व्हय म्हाराजा sss...आमचो प्रेमळ ग्रुपलिडर
सगळ्यांका मायेने गोंजारता
कधी कधी हिटलर बनान
फटकारता म्हाराजा...
......व्हय म्हाराजा sss...कोणाचा काय चुकला तर
त्येका ग्रुपवरना काढुन टाकान
पुन्हा ग्रुपवर घेता म्हाराजा...
......व्हय म्हाराजा sss...अशीच तेका सुबुध्दी देवनं
ग्रुप जोडानं ठेवची शक्ती
अँडमिनाक दि रे म्हाराजा...
......व्हय म्हाराजा sss...कामगारांक बोनस, अधिकाऱ्यांक
बक्षिसी तशी ग्रुप सदस्यांक
पार्टी देवची आमच्या अँडमिनाक
बरकत दि रे म्हाराजा...
......व्हय म्हाराजा sss...टाटा चेअरमनची निवड होवची आसा,
कडक ईस्त्रीचो नयो...
म्हणजेच आमचो अँडमिन...
हेकाच ती संधी दि रे म्हाराजा.........व्हय म्हाराजा sss...
-
जागतिक महिला दिन
झालाही असेल कदाचित जन्म एका स्त्रिचा पुरूषापासून
पण विश्वातील तो एक पुरूष सोडला तर
समग्र पुरूष जातीला जन्म स्त्रियांनीच दिला...
स्त्रिला जन्म देताना पुरूषाला
वेदना झाल्या असतील – नसतील ही पण
पुरूषांना जन्म देताना स्त्रियांना होणार्या वेदना
पुरूष वर्षानुवर्षे पाहतच आला...
स्त्रियांनी पुरूषांना फक्त जन्मच दिला नाही
तर खायला दाणा, राहायला आसरा, प्रेम,
जिव्हाळा आणि संस्कारही दिला...
पुरूषांनी स्त्रियांना आपल्या मनात,
हृद्यात आणि प्रसंगी देव्हार्यातही बसविला
पण आपल्या बरोबरीला कधीच उभा नाही केला...
आजही का करावा लागतोय संघर्ष स्त्रिला
आपल्याच अस्तित्वासाठी परूषांसोबत
तीच कारक असताना पुरूषांच्या अस्तित्वाला...
का करावी लागतेय पुरूषांना व्यक्त आपली कृतज्ञता
स्त्रियांच्या प्रती फक्त जागतिक महिला दिनाला...
समग्र विश्वाची मालकीन असणारी स्त्रीच
का शोधतेय एक निमित्त
स्वतःची ओळख जगाला सांगायला...
जागतिक महिला दिन
खरं म्ह्णजे साजरा करण्याची
गरजच का भासावी जगाला...कवी – निलेश बामणे.
-
आयुष्याच्या संध्याकाळी
आयुष्याच्या संध्याकाळीसंपते जीवाची ही वातगात्र कुरकुरू लागलीमन भरून सारखंतुला पाहू वाटतंथरथरे माझे हातघेण्या तुझा हात हातीएक जीव एक प्राणतुझ्या माझ्या संसाराचीजन्मभर साथ दिलीआता सोडून चाललेएकला समजू नकोतुला पाहतील हे डोळेतो येईलचं आताकाळाच्या कुशीत न्यायलाजरा विसावते आतामग जमेल जरा जायलाजाईन मी पुढेठेवीन जागा तुझ्यासाठीसार मागच आटपूनये पुढच्या प्रवासासाठी-- वर्षा कदम. -
संत संगती
ललाटी ज्यांच्या जे जे लिहीले
संत जाणती दिव्य दृष्टीने
नियतीच्या ह्या हलचालीना
दिली जाती आवाहने
जाणून घेता भविष्यवाणी
जीवन मार्ग हे ज्याना कळती
तपशक्तीने संत महात्मे
योग्य मार्ग ते दाखवूनी देती
कर्माने जरी भाग्य ठरते
सुख दुखःच्या गुंत्या भोवती
त्या गुंत्यातील धागा शोधुनी
सुसाह्य त्याचे जीवन करीती
कृपा होता संत जनाची
चुकला-मुकला जाई ठिकाणी
घनदाट त्या जंगलामधली
पाऊलवाट ते देई दाखवुनी
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
इंद्रियें सेवकासम
खिडकीमधूनी टिपत होतो
बाह्य जगाचे द्दष्य आगळे
लोभसवाणें चित्र बघण्या
आतूर होऊन गेले डोळेनयन नव्हते बघत ते
बघत होतो मीच खरा
खिडकीसम नयनातूनी
द्दष्य उमटते आंत जरासंगीताचे सूर निनादूनी
लहरी त्यांच्या उठताती
कर्णा मधल्या पडद्यायोगे
आनंद मजला देवून जातीमालक असूनी मी देहाचा
इंद्रिये सारी असती सेवक
ती केवळ साधने असूनी
आंतील 'मीच' असे साधकमालक असूनी ताबा नसणें
स्वच्छंदी बनवी सेवकाला
इंद्रिये ती गोंधळ घालती
जागृकता नसतां मनालासोडून द्यावी वृत्ति मनाची
अरोप करणें इंद्रियावरी
ती तर केवळ सेवक असूनी
मनाची इच्छा पूर्ण करीडॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
भेटीची आस तुझ्या
भेटीची आस तुझ्या,
नित्य मज छळते ,
तुझ्यासाठी सखया,
रात्रंदिन मी झुरते,--!!!चित्र पाहूनी तुझे,
जिवाची ओढ लागते, जन्मोजन्मीचे नाते असता,
कशी हुरहुर वाढते,--!!!थेट अंतरातुनी मला,
जसे तुझे बोलावणे,
घालमेल होता जीवा,
आतल्या आत लपवते,--!!!जेव्हा कल्पते एकांता,
माझी न मी राहते,
तुझ्यासंगे भान हरपता, वास्तवालाच मी विसरते,--!!!मनाचा हा ओढा,
कसाबसा रे दडवते,
आतल्या आत प्रवास सारा,
आत्मिक करून टाकते,--!!!जीवांचे हे मैत्र राहता,
हातात जणू काही नसते,
तुजविण जीवनाचा साऱ्या
डांव, ना कधी मांडते,--!!!तुला वाटतां मला वाटतां,
अंतर आपल्यात केवढे,
दोन समांतर रेषा,
एकजीव होणे नसते,--!!!अशक्याची ना पर्वा,
ना कुठलेही देणे-घेणे,
कशी टाळावी एकरूपता,
प्रश्न किती जीवघेणे ,--???हिमगौरी कर्वे.©
-
वलय
सतत फिरत राही, चक्र जीवनाचे
विविधता पाही , रंग आयुष्याचे
सुख दुःखाच्या भावना, उठवूनी लहरी
देह आणि मना, परिणाम करी
लोभ अहंकार निराशा, सारे मनाचे विकार
आनंद समाधान आशा, करी भावना साकार
जीवन विषयाचे, बनत असे वलय
रस शोधितां त्याचे, जीवन वहात जाय
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
-
साद देते हलकेच सख्या
साद देते हलकेच सख्याप्रतिसाद तू आल्हाद दे,तप्त मोहरली अधर कायातू मिठीत अलवार मज घेमोहरेल अंग अंग माझेस्पर्श तुझा मलमली होता,घे बिलगून सख्या मज तूगांधळेलं तुझी अधर कायाओठ माझे रसिलें मादक गुलाबीघे अलवार चुंबनी तू ओठ पाकळ्या,धुंद होते सर्वांग माझे जरासेतृप्त हो तू हलकेच माझ्यात असाहा प्रणय खेळ मोहक साराजीव गुंततो नकळे काही मना,तू ओढशील मज मिठीत तुझ्यालाजेल मी तेव्हा पुन्हा पुन्हादाटते उरात मुलायम भाव हासमर्पित होते मी अलवार तुझ्यात,लाज सोडून येते मी सख्या अशीहृदयात मिटून घे तू माझ्या पाऊलखुणा-- स्वाती ठोंबरे.
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti