तप्त लोखंडात, लपली ती आग
दिसे लाल लाल, जाळी सर्व भाग...१,

सुंदर फूलात, सुंगध तो छान
अवती भवती काटे, ते कठीण...२,

विजेची ती तार, प्रकाशी दिव्याला,
झटका तो देई, स्पर्श होता तिला..३,

सुखाच्या पाठीशीं, असे दुःख छाया
न दिसे ती आम्हा, असे मोह माया...४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

का वाटले तुला रे मी लागलो मिटाया

कुमार गंधर्व म्हटलं की मला हेरॅक्लिटसची आठवण यायची. ”तुम्ही एकाच नदीत पुन्हा पुन्हा पाऊल टाकूच शकत नाही; तुम्ही एकदा पाऊल टाकलं की पुन्हा पाऊल टाकेपर्यंत तिचं स्वरुप बदललेलं असतं” असं हेरॅक्लिटस म्हणे. कुमारांचं तसंच काहीसं होतं. त्यांचा एकदा बागेश्री ऐकला की पुन्हा तो तसाच यायचा नाही. अगदी तीच बंदिश असली तरी! ”टेसूल बन फुले, रंग छाये, भंवर रस लेत फिरत मद भरे” ही कुमारांची बंदिश मी प्रत्यक्ष मैफिलीत कितीतरी वेळा ऐकली असेल.

उड्या मारित चिवचिवत, एक चिमणी आली

दर्पणाच्या चौकटीवरती, येवून ती बसली

बघूनी दूजी चिमणी दर्पणी, चकीत झाली होती

वाटूं लागले ह्या चिमणीला, आंत अडकली ती

उत्सुकता नि तगमग दिसे, ह्या चेहऱ्यावरी

चारी दिशेने बघत होती, आंतल्या चिमणी परी

औत्सुक्याचे भाव सारे दिसती, आतील चिमणीतही

कशी करूं तिची बंधन मुक्ती, काळजी लागून राही

चोंच मारीते आवाज करिते, यत्न केले सारे

श्रम होवूनी थकूनी गेली, हातीं न कांहीं उरे

चिंता लागली चिंता बघूनी, ह्या चिमणीला

चलबिचल ही जेवढी होती, तसेंच दिसे हिला

स्वबांधवांना मदत करणे, त्यांच्या संकटी

पशू पक्षांतही दिसून येते, तत्वें ही मोठी

चालले होते प्रयत्न निष्फळ, या चिमणीचे

परि जिद्द ठेवतां भान नव्हते, आपल्या देहाचे

कांच पडली फूटून खालती, तडा त्यास जावूनी

एक आवाज तो तेथे घुमला, घाबरली चिमणी

जरी देह झाला रक्तबंबाळ, यश चमकले तेथें

समजत होती चिमणी बिचारी, बंधन तोडले ते

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

नास्तिक असूनी श्रद्धा नव्हती, ईश्वराचे ठायीं

विज्ञानाची कास धरुनी ती, भटकत तो जायी //

चार पुस्तके वाचूनी त्याचे, तर्कज्ञान वाढले

दृष्य अदृष्य तत्वांमधले , भेद जाणवले //

नसेल त्याचे आस्तित्व कसे , तर्काला सोडूनी

समजूनी ह्याला "अंध विश्वास" , देई फेटाळूनी //

आधुनिक होते विचार त्याचे, कलाकार तो होता

पृथ्वीवरील घटणाना परि , योग म्हणत होता //

काढून टाकल्या तसबिरी आणि मुर्ति, देखील ती

नाव प्रभुचे त्या वातावरणी, कुणी न घेती //

प्रेमळ त्याचा स्वभाव असूनी, चित्त तयाचे स्वछंदी

रहात होता सुंदर बंगलीं, अतिशय आनंदी //

छंद तयाला फुलझाडांचा, बाग केली छान

विविधतेची झाडे झुडपे, दिसे शोभावान //

दिवसभराचे कष्ट करुनी, फुलवित असे बाग

सुवास सारा दरवळूनी, डोलती तेथे नाग //

पक्षी आणि प्राणी जमवूनी, संग्रहालय दिसले

आवाजांचे सूर निघूनी मग, मधूर ते भासले //

मोर नाचे थुई थुई तेथे, नभी येता ढग

आनंदाला सिमा पडेल, कशी तेथे मग //

सारे होते नयन मनोहर, त्या वातावरणीं

संबोधित होता त्या वास्तूला "निसर्ग " तो म्हणूनी //

वेड लागुनी तन्मय झाला, सौंदर्याच्या ठायीं

निसर्गातील रस सदैव, शोषित तो राही //

नास्तिक तो अन् ईश्रर नसे, ही त्याची धारणा

परि तोच भासला खरा आस्तिक समरस होतांना //

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

काळ येतां वृद्धपणाचा, विरक्तींची येई भावना ।

निरोप घेण्या जगताचा, तयार करीत असे मना ।।१।।

वेड्यापरी आकर्षण होते, सर्व जगातील वस्तूंवरी ।

नाशवंत त्या, माहित असूनी, प्रेम करितो जीवन भरी ।।२।।

जीवनांतील ढळत्या वेळीं, जेव्हां वळूनी बघतो मागें ।

मृगजळासाठीं धावत होतो, जाणून घेण्या सुखाची अंगे ।।३।।

प्रयत्न केले जरी बहूत, हातीं न लागे काहीं ।

पूर्ण कल्पना येई मनीं, जगण्यात आंता तथ्य नाहीं ।।४।।

उर्वरीत आयुष्याची रेखा, मर्यादेतच आखूनी काढी ।

समज येतां प्रभूचे सारे, समर्पण करीत जग सोडी ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bbknagapurkar@gmail.com

अपेक्षांचा डोंगर वाढतच जातो
त्या मागे माणूस धावतच राहतो
अपेक्षांचा ओघ वाहवत असतो
कुठेतरी विश्राम द्यायचा असतो
आणि ...........
इथच चुकतं,नव्वद टक्के मार्कस् मिळाले
आई म्हणे बाळा
थोडा अभ्यास केला असतास तर......
तर नक्कीच वाढले असते टक्के
पाच लाखाचं पॅकेज
अमुक कंपनी जास्त देईल पॅकेज
तृप्ती नाहीच........
अपेक्षांचा नाही.....
तृप्तीचा डोंगर वाढू दे
प्रयत्न सोडू नको रे,
अपेक्षा ठेव रे,
पण मिळालेल्या यशास
तुच्छ लेखू नको रे

-- सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

विचारांची उठूनी वादळे
अशांत होते चित्त सदा
आवर घालण्या चंचल मना
अपयशी झालो अनेकदां

विष्णतेच्या स्थितीमध्यें
नदीकांठच्या किनारीं गेलो
वटवृक्षाच्या छायेखालच्या
चौरस आसनावरी बसलो

डोळे मिटूनी शांत बसतां
अवचित घटना ती घडली
विचारांतले दुःख जावूनी
आनंदी भावना येऊं लागली

एक साधूजन ध्यान लावीत
बसत होता त्या आसनावरी
पवित्र्याची वलये फिरती
आसन दिसले रिकामें जरी

वातावरणाची ही किमया
अनुभवते ती प्रखरतेनें
शुद्ध अशुद्ध ते विचार येती
सभोवतालच्या जाणिवेने

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail - bknagapurkar@gmail.com

न चुकणारी घटना
रोजची नवी पहाट
पण आजची विशेष
वाटे मज प्रभावळ

तेज फाकले दशदिशात
चैतन्य सळसळले चराचरात
पक्षी कलरव करिते झाले
गरुड झेप घेत ,स्वप्न माझे नभात विहरले

फुलली वनराणी,
हलकेच आली फुलराणी
कुपी उघडता सुगंधाची
परिमल वाटत फिरली प्रभाराणी

ही एक नवी पहाट
न ठरो जगरहाट
या वर्षात दिसो नवा थाट
वाहू दे चराचरात
समृद्धिचा पाट

-- सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

सीतेकरीता व्याकुळ झाला

अवतारी चक्रपाणी,

अजब ही रामप्रभू कहाणी ।।धृ।।

पत्नीहट्ट त्याला सांगे,

कांचनमृग शोभेल अंगे,

मृगयेच्या तो गेला मागे

प्रसंग घेई रावण साधूनी ।।१।।

अजब ही रामप्रभू कहाणी

रावण नेई पळवूनी सीता

दिसेना रामा कोठे आता

तरुवेलींना पुसत होता

वाहत होते अश्रू नयनीं ।।२।।

अजब ही रामप्रभू कहाणी

वाणी ज्याच्या शक्ती शिवाची

ह्रदयामाजी दया सागराची

त्यालाही दिसे नियती खेची

सामान्यतेच्या मापी तोलूनी ।।३।।

अजब ही रामप्रभू कहाणी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०