भिजलेली रास खडीची, गंजत पडलेले पत्रे
निसरड्या पायरीवरती हुंगत बसलेले कुत्रे

कचरापेट्यांना आली बुरशीची दमट नव्हाळी
कावीळलेल्या भींती आता झाल्या शेवाळी

बिथरला डांबरी रस्ता, बिचकली मातकट धरती
विटकरी गांडुळे आली माना वेडावत वरती

मग पागोळ्यांच्या गोळ्या टपर्‍यांवर तडतड करती
वर चहाळ वाफा आल्या की मेणकापडे चळती

उंबर्‍याजवळ दिसणारी वाळवीच तरणीताठी
अन कुरबुरण्यात उलटली ह्या बिजागरींची साठी

वैचित्र्यातील सौंदर्ये पाऊस घेऊनी आला
पण मनातल्या चिखलाचा शिंतोडा एक उडाला

-- ॐकार जोशी

सुमनांजली या काव्यसंग्रहातून…..

लाजेची मशाल नयनी,
नाकात नाजूक नथनी,
लाल ओठ गुलाबी छान,
स्त्री तू सौंदर्यांची खाण...
झुपकेदार शेपूट कुंतलेचं,
मुक्त कमरेवरी रुळलेलं,
शान तूझ्या मोहक स्त्रित्वाची,
गुंफुनी गजऱ्यामध्ये माळलेलं...
उडे ऐटीत डौल पदराचा,
कुंपण घाली मंद वारा,
झाकाळलेल्या या रुपासमोरी,
फिक्या त्या लखलखणाऱ्या तारा...
कामिनी गं तु योवणाची,
वसुंधरेची अभिमानास्पद मान,
अंकुश घाली स्त्रिशक्तिवर,
हे शृंगारिक देह वरदान...

- श्वेता संकपाळ

सरोवरी पाहिले मी,
तुला अल्लद उतरताना,
राजहंसी होऊन डुंबताना,
देखणी जशी मासोळी,
पाण्यात विहरताना,
सुळकन् मारे उड्या,
वरखाली हालताना,
चपळ तुझ्या हालचाली ,
पाण्याचा वाटे हेवा,
ठिकठिकाणी स्पर्श त्याला,
रुबाब त्याचा पहावा,
तुझी कमनीय तनू ,
जशी असावी हरणी,
आनंदाने जणू हिंडते,
इकडून तिकडे वनी,
टपोरे मोठे डोळे,---
पाणीदार काळे काळे,
अगदी सरल नासिका,
केशसंभार मोठे,
नाजूक कोवळे,
ओठ तुझे,डाळिंबी,
दाण्यादाण्यांतून टिपावे,
अमृत, रसपानी,--!!!
लाल छोटीशी कोमल,
तुझी सुंदर जिवणी,
नुसती ती पाहून,
जीव काढून ठेवला मी,--!!!
धडधडते उरोज तुझे,
मदन कहर तारुण्याचा,
पुन्हा पुन्हा बघत रहावे,
सौंदर्या अशा खाशा,
गोरापान मुखडा तुझा,
हातात उमले केवडां,
वाट अडवून उभा राहतो,
मनातील दर्दी खडा,
प्रसन्न मुद्रा, ओघळे,
त्यावरून तेजस्विता,
विरघळून जाईल कठोर अगदी तुजला पाहता पाहता,--!!!
शिडशिडीत बांधा तुझा,
आभाळात उभी दामिनी,
कोसळू नकोस अशी,
माझी तुला विनवणी,
पाण्यात पोहताना,
प्रतिमा दिसते पारदर्शी,
कोण अधिक लावण्यवती,
कुणाची हो यात सरशी,
प्रतिमा आवडे अधिक,
पाणियाच्या उरांतली,
कदाचित हाती लागेल,
सहजी माझ्या मनातली,---!!!

हिमगौरी कर्वे.©

दिनदयाळू अतिव कृपाळू हे श्रीगणराया

होउन कनवाळू, बालावर ठेव छत्रछाया ।।

आत्मतुष्ट मी, नीतिभ्रष्ट मी, अति मी गर्विष्ठ

स्वार्थपूर्ति मोहिनी चेटकिण, करते आकृष्ट

यत्न न केले परमार्थाच्या मर्मा जाणाया ।।

कळत-नकळतां पळत राहिलो मृगजळ पाहुन मी

हात रिक्त, विषयासक्ती झाली ना परी कमी

उशीर झाल्यावर उमगे - जीवन गेले वाया ।।

पश्चात्तापीं दग्ध भग्न मी, चूर्ण पूर्ण आशा

उदारतेच्या उदधि, दया कर मजवर तत्पुरुषा

वरदस्पर्श तव होतां, चंदन बनेल मम काया ।।

सिद्धिगणेशा, तुझिया सन्निध जीवन यापुढती

हे दंती, तव प्राप्तीनें झाली तृप्ती पुरती

कृपाप्रसादानंतर कांहिंच उरे न मागाया ।।

- - -

- सुभाष स. नाईक

आम्हीच लावली येथे भांडणे दोन जमातीत
फोडावीत एकमेकांची डोकी हेच स्वप्न डोळ्यात ।

आम्हीच तारणहार असे बिंबवले तुमच्या मनात
धर्माचा कैफही आम्ही वाढविला तुमच्याच रक्तात
भिती बागुलबुवाची दाखविली सदा तुम्हाला
बनविले आम्ही पुन्हा पुन्हा ऊल्लू की हो तुम्हास ।

अशिक्षीत तुम्ही रहावे हाच ऊद्देश असे अमुचा
केले बहू प्रयत्न की अमुचा ऊद्देश सफल व्हावा
राहिलात तुम्ही अशिक्षीत ऊद्देश सफल झाला
धर्मांध तुम्हा बनवण्याचा डाव यशस्वी झाला ।

रक्ताळलेत हात तुमचे करुन हत्या निष्पाप अनेक
चटावली जिव्हाही अमुची चाखुनी रक्त नमुने अनेक
मातीत जाल तुम्ही ना काही सुतक आम्हाला
निवडणुकीत मते मिळवण्याचा फंडा यशस्वी झाला ।

-- सुरेश काळे
मो. 9860307752
सातारा.
१ आक्टोंबर २०१८

कुठे तु गेलीस न्याय देवते, जगास सोडूनी याच क्षणी ।
अन्यायाची कशी मिळेल मग, दाद आम्हाला या जीवनी ।।

परिस्थितीचे पडता फेरे, गोंधळूनी गेलीस आज खरी ।
उघड्या नजरे बघत होती, सत्य लपवितो कुणीतरी ।।

दबाव येता चोहबाजूनी, मुस्कटदाबी होती कशी ।
शब्दांना परि ध्वनी न मिळता, मनी विरताती, येती जशी ।।

बळी कुणाच्या पडली तू गे, मार्ग रोखीले तुझे कसे ते ।
अपयश येता सत्यालाही, म्हणू कसा तूज ‘न्याय देवते’ ।।

आज न आले यश जरी, न्याय येईल उफाळूनी ।
अंतिम विजय हा सत्याचा, जाणीव आहे ह्याची मनी ।।
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

राम नाम ओठी जपता
रामराया हॄदयी वसतो...

करावा रामनामाचा धावा
तो सदैव श्वासात नांदतो...

राम नाम सागर मोक्षानंदी
दुःख वेदनांतुनी सावरतो...

राम अवतार विश्वात्म्याचा
साऱ्या ब्रह्मांडाला रक्षितो..

तो देवगुणी , सदविचारी
सकलांच्या मना उजळीतो..

विध्वंसक तो षडरिपूंचा
शाश्वती ब्रह्मांडी नांदतो...

जीवन रामनामी सन्मार्गी
जाणता जीवा मोक्ष लाभतो..

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २२९

८/९/२०२२

सारे दुर्गुण अंगी असूनी, गुंड होता तो

इतर जनांना त्रास देत, तुच्छ लेखितो

शक्ति सामर्थ्य त्यांत असतां, फार मातला

आया बहिणीना अपमानुनी, त्रासू लागला

बळजबरीनें पैसे घेई, स्वार्था करिता

हतबल होऊनी देऊ लागली, निराश होता

केवळ त्याच्या अस्तित्वाने, सारे घाबरती

पिसाट संबोधूनी तयाला, दुर्लक्ष करिती

एके दिवशीं अवचित ती, दुर्घटना झाली

उंचावरनी त्याची स्कूटर, खाली कोसळली

त्याच्या देहा भोवती जमले, सारे गांवकरी

आज शब्द जे बाहेर पडती, स्तुती त्याची करी

निच वृत्तीची पकड होती, त्याच्या देहाला

देहाबरोबर दुष्टपणा तो, नाश पावला

सुटका झाली आत्म्याची, त्याच्या हीन देहातूनी

स्तुति सुमनें उधळली गेली, हेच जाणोनी

जेव्हां कुणाचा मृत्यु होई, गुण गातो त्याचे

रुप ईश्वरी उरते जातां, वेष्टन देहाचे

डॉ. भगवान नागापूरकर

9004079850

चार कविता सुंदर रचिल्या,

काव्य वाचन केले त्याचे

रसिक जनाची स्तुति ऐकूनी,

स्वप्न रंगविले कालीदासाचे....१,

कॉलेजातील रंगमंचावरी,

तल्लीन होवूनी भूमिका केली

टाळ्याचा तो कडकडाट ऐकूनी,

नटसम्राटाची आठवण झाली....२,

जमले होते शंभर श्रोते,

भाषण ज्यांचे समोर केले

श्रोत्या मधली स्फुर्ति बघूनी,

गांधी नेहरूसम होवूं वाटले...३,

यश जेंव्हां पदरी पडते,

भारावूनी जातो आम्ही त्यावेळी

कर्तृत्व शक्तीचे मूल्यमापन,

करीत राहतो चूक सगळी...४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com