कसा, काय, कोण खेळला बघत नाही कुणी

खेळातील यश अपयशच्या राहतात फक्त आठवणी ||१||

मरून गेला नाटककार तो नावही गेले विसरूनी

जिवंत आहे आजही नाटक रचिले होते, त्यांनी ||२||

जगास हवे कर्म तुमचे नको तुमचे जीवन

पशूसही जीवन असते मरतो तो तसाच येवून ||३||

वाल्याने केले खून लोक विसरूनी जाती

आजही वाचता रामायण कौतूक त्याचे करिती ||४||

वेश्ये घरी राहीलेला, गेला कालीदास विसरुनी

मेघदूत, शाकूंतल वाचता, महाकवीच्या येई आठवणी ||५||

वेचत असतो फूले आम्ही, सोडूनी सारे काटे

लोकही घेती उचलूनी त्यांना जे चांगले वाटे ||६||

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

सृष्टीचे हे ऋतुचक्र, अविरत अविश्रांत युगानुयुगे चालले

बालपणीच्या काळामध्यें, दृष्टी आमची आकाशीं

लुकलुकणारे तारे बघतां, गम्मत वाटे मनी कशी १

चमके केव्हां मिटे कधी कधी, लपंडाव तो त्यांचा वाटे

फुलवित होते आशा सारी, वेड तयांचे आम्हास मोठे २

वाटत होते भव्य नभांगण, क्षितीजाला जाऊनी भिडले

भिंगऱ्यांचा तो खेळ खेळतां, सर्व दिशांनी नयनी भरले ३

मोहक भासे विश्व भोवती, भिरभिरणार्‍या दृष्टीपटाला

स्थिरावली ना दृष्टी तेव्हां, क्षणभर देखील एका बिंदूला ४

दृष्टीला परि पडले बंधन, एका दिशेने बघण्याचे

व्यवहारातील जगामध्ये, पडता पाऊल तारुण्याचे ५

प्रवाही होते जीवन सारे, जगण्यासाठी धडपड लागे

रम्य काय ते मधुर काय ते, विसरु गेली जीवन अंगे ६

राग लोभ आणि प्रेम गुणांचे, दृष्टीमध्ये मिश्रण होते

अहंकाराने ताठर करुनी, प्रेमाने कधी झुकविले होते ७

दुजासाठी मी आहे येथे, विवेक सांगे हे दृष्टीला

शोध सुखाचा घेता घेतां, थकूनी गेलो संसाराला ८

तन मन जेव्हां झाले दुबळे, दूर दृष्टी ही गेली निघूनी

आकाशातूनी क्षितीजावरती, आणि तेथूनी आतां धरणीं ९

वाकूनी गेले शरीर आणि, ह्रदय स्थरावर दृष्टी लागली

दाही दिशांनी धुंडत धुंडत, अखेर देहा भवती वळली १०

फिरली दृष्टी जीवनभर जी, वैचित्र्याला शोधीत असता

डोळे मिटूनी नजीक पहा, सांगे तिजला निसर्ग आता ११

आनंदाचे मुळ गवसले, अंतर्यामी वसले होते

आज पावतो विश्व फिरुनी, मुळ ठिकाणी आले मग ते १२

डॉ. भगवान नागापूरकर

bknagapurkar@gmail.com

-- डॉ. भगवान केशवराव नागापूरकर

राखण करीतो पाठीराखा, भाऊ माझा प्रेमळ सखा,

विश्वासाचे असते नाते, एकाच रक्तामधून येते ।।१।।

आईबाबांचे मिळूनी गुण, तुला मला हे आले विभागून,

हृदयामधली ज्योत त्यांच्या, तेवत आहे आज आमच्या ।।२।।

प्रकाश झाला परंपरेनें, त्याला माहित पुढेच जाणे,

मार्ग जरी भिन्न चालले, मूळ तयाचे खालीं रूजले ।।३।।

अघात पडतां तव वर्मी, दु:खी होऊन जाते बघ मी,

दिसत नाही कुणा हे बंधन, जीव श्वासाचे अतूट स्पंदन ।।४।।

भांडत रूसत हासत होतो, जगण्यामधला भाग असे तो,

खेच खेचता ढील सोडतां, सुटत नाहीं मग तो गुंता ।।५।।

बाह्यांगीं तूं दूर आहे जरी, तव प्रतिमा ही राही अंतरी,

बघत राहते तुझी भाऊबीज, आठवणीत मी जगते आज ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

कृपा होऊनी शारदेची,
कवित्व तुजला लाभले
शिक्षणाच्या अभावांतही,
भावनांचे सामर्थ्य दिसले ।।१।।

कुणासी म्हणावे ज्ञानी,
रीत असते निराळी,
शिक्षणाचा कस लावती,
सर्व सामान्य मंडळी ।।२।।

कोठे शिकला ज्ञानोबा,
तुकोबाचे ज्ञान बघा,
दार न बघता शाळेचे,
अपूर्व ज्ञान दिले जगा ।।३।।

जिव्हेंवरी शारदा,
जेव्हा वाहते प्रवाही,
शब्दांची गुंफण होवूनी,
कवितेचा जन्म होई....४

भाव शब्दांचा सुगंधी हार,
माझी अंबिका भवानी
वाहत रहा आनंदाने,
यशस्वी होशील जीवनी ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

अस्सा आमचा कट्टा बाई, अस्सा आमचा कट्टा
मिळून सार्‍याजणी करतो, गप्पा थट्टा ।।
अस्सा आमचा कट्टा

कोण म्हणतो ग्रूप करावा, फक्त तरुणांनी
आम्ही देखील करू शकतो, आमचि मनमानी
भेदभाव नाही येते, छोटा आणि मोठा,
अस्सा आमचा कट्टा

रोजचा नाष्टा वेगळा, अन् रोजचा बेत वेगळा
पावभाजी शेव चिवडा, शिरा चकली वडा
लोणची, संत्री केळ्यांचाही, होता चट्टामट्टा
अस्सा आमचा कट्टा

सणवार वाढदिवस, येतात वेळोवेळी
कुणी वाटे चॉकलेट, तर कुणी देई गोळी
कधी मधी हाती येतो, प्रसादाचा पेढा
अस्सा आमचा कठडा

सांधेदुखी पाठदुखी, यांची हकालपट्टी
हृद्रोग, मधुमेह सार्‍यांची करतो आम्ही छुट्टी
साखर, तेल, तूप, डाळ, जमते आमची गट्टी
नको नको म्हणत जी ती, घेते अअपल्या वाटा
अस्सा आमवा कट्टा

पुस्तक डबे पैसे पिशवी, चाले देव घेव
अमकी म्हणे तमकीकडे माझा डबा ठेव
कुणी कुणाला घेई चिमटा, पाठीत एक धपाटा
अस्सा आमचा कट्टा

कुणी घरची राणी, तर कुणी करूण कहाणी
एकीसाठी दुसरीच्या डोळ्यामध्ये पाणी
सुखदु:खाचा चाले येथे अस्सा रोड बटवडा
अस्सा आमचा कट्टा

घटकाभर सार्‍याजणी विसरून जातो वय
नंतर येते जिला तिला आपल्या घरची सय
पत्नी, आई, सासू-आजी, लेवून एक मुखवटा
प्रत्येकीच्या होती पुन्हा, वेगवेगळ्या वाटा.

मला एकदातरी मंत्री करा हो
खरच सांगते
आश्वासनांच टॉनिक पाजून
प्रजा सारी निरोगी करते

मला एकदा तरी शिक्षणमंत्री करा हो
एक एक अकरा म्हणून गणित साऱ्यांचं पक्क करते.

मला एकदा अर्थमंत्री करा हो
खरच सांगते
कर्जाचा डोंगर उभा करून
पुढील येणाऱ्या सरकारला फेडायला सांगते

मला एकदा गृहमंत्री कराच हो
खरं सांगते घरगुती भांडण चव्हाट्यावर मांडून
केलेली युती मोडीत काढते

मला एकदा संरक्षण मंत्री करा हो
खरं सांगते
देशाचं संरक्षण खातं तुमच्याच हातात देते

मला एकदा प्रधान मंत्री तर करून पाहा हो
खरं सांगते
साऱ्या मित्र राष्ट्रांनी शत्रू गोटात सामिल करते

विश्वास ठेवा
या दुनियेत जे कधी घडलच नाही,
ते सारं मी मंत्री झाल्यावरच अवश्य करते

-- सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

गुरूचा महीमा थोर I उघडूनी जीवनाचे द्वार

सांगूनी आयुष्याचे सार I मार्ग दाखविती तुम्हां १

वाटाड्या बनूनी I भटकणे थांबवूनी

मार्गासी लावूनी I ध्येय दाखवी तुम्हां २

न कळला ईश I न उमगले आयुष्य

दु:ख देती जीवन पाश I बिना गुरू मुळे ३

अंधारातील पाऊल वाट I ठेचाळण्याची शक्यता दाट

प्रकाशाचा किरण झोत I योग्य रस्ता दाखवी ४

तैसा गुरू तुमचा I पडदा फाडी अज्ञानाचा

मार्ग दाखवी जीवनाचा । आनंद मिळण्यासाठी ५

गुरूविना नाही ज्ञान I दूर करी तुमचे अज्ञान

ज्ञान ज्योत देई पेटून । तुमच्या ज्ञानदिपाची ६

ओळखावा आत्माराम I जाणावा ज्ञानराम

समजावे मनोराम I आपल्या देहातील ७

गुरू असता देहमंदिरी I कां फिरतोस दारोदारी

करावी श्रद्धा प्रभूवरी I आत्म गुरूसी जाणोनी ८

गुरू भेटणे कठीण I जाणील त्यासी कोण

जवळी तुमच्या असून I कां शोधतासी ९

तुमचा गुरू अंतर्मनी I महत्व त्याचे जानोणी

घ्यावे त्यास ओळखूनी । हेची तुमचे यश १०

जाणावे आत्मज्ञान I करावे स्वचिंतन

तोच गुरू असून । उद्धारूनी नेई ११

ज्याचा गुरू त्याचे जवळ I मग का दवडसी वेळ

शोधण्यास जाई काळ I निरर्थक १२

आयुष्य आहे थोडे I चित्त द्यावे प्रभूकडे

जीवनाचे उकलेल कोडे I त्याच्या आशिर्वादे १३

जीवनाचे मर्म I जाणावे हा धर्म

त्याचप्रमाणे करावे कर्म I आयुष्य सार्थकी होणेसी १४

गुरूसी करावे वश I समजोनी त्यास ईश

घ्यावा त्याचा उपदेश I जीवनाचा १५

एकदा अंतर गुरू लाभता I उपदेश त्याचा मिळता

मार्गदर्शन सतत होता I तुमच्या जीवनाचे १६

श्रेष्ठ गुरू अंतरीचा I परि विवेक पाहीजे मनाचा

सराव करावा एकाग्रतेचा I उपदेश त्याचा घेण्या १७

अंतरज्ञान मिळे कठीण I करावे लागते बहुत चिंतन

श्रद्धा प्रभूवर ठेवून I ध्यान करावे १८

एकाग्रतेचे चिंतन I लागता प्रभूध्यान

विचार रहीत करावे मन I प्रकाश पडेल अंतरमनी १९

आंतरमनातील प्रकाश I चेतना देईल सावकाश

आनंदी करील आयुष्य I गुरू बनोनी तुमचा २०

रोज करावे ध्यान I मनी एकाग्र भाव आणून

जाता बाह्य जगाला विसरून I नियमाने २१

योगाचे आसते सामर्थ्य I जीवनाचा दाखवी अर्थ

न जाई प्रयत्न व्यर्थ I विश्वास ठेवावा प्रभूवर २२

गुरू तुमच्या अंतरी I शोधता त्यासी बाहेरी

हिच शोकांतिका खरी I तुमच्या जीवनाची २३

सारे जीवन वाया जाई I जीवन तत्व ध्यानी न येई

पश्चातापूनी उपयोग नाही I शेवटचे क्षणी २४

चार दिवसांचे जीवन I सार्थकी लागावे म्हणून

पाया त्याचा आत्मज्ञान I समजोनी घ्यावा २५

संशय मनी न यावा I ध्यानयोग सिद्ध करावा

तोच आपुला गुरू समजावा । अंतरात्मा २६

गुरू नसतो कुणी व्यक्ती I अंतर्मनातील ती शक्ती

आत्मा त्यास संबोधती । विद्वान जन २७

जागृत अंतरात्मा । तोच होय परमात्मा

श्रम न येई कामा । शोधता देहाबाहेरी २८

तुमचा गुरू तुमचेपाशी । परी तुम्ही वाट चुकलासी

जाणोनी घ्यावे गुरूसी । आत्मचिंतनाने २९

प्रत्येक ती व्यक्ती । तिच्यातील सुप्त शक्ती

सूचना देत असती । जिवन मार्गाच्या ३०

जागृती आसवे चित्ती । चेतवावी सुप्त शक्ती

मार्ग तयांना दिसती । ज्ञान प्रकाशाने ३१

एकाग्र ज्याचे मन । न होत चुका त्याचे कडून

संसार सागर जाय पोहून, केव्हांही ३२

असावा आत्मविश्वास । मिळेल त्यासी यश

मदत करी ईश । तयांना

आत्मबल महान । मार्ग त्यासी दिसून

यश करी संपादून । जीवनाचे ३४

इच्छा तेथे मार्ग असती । अंतरगुरू मार्ग दाखविती

श्रद्धा ठेवावी त्याचे वरती । ध्येय गाठण्यासाठी ३५

आपण चुका करिती । दोष प्रभूसी देती

नशीबास नावे ठेवती । अज्ञानामुळे ३६

निर्णयाचे बहूत क्षण । सुख - दु:खे त्यावरी अवलंबून

जीवन होई कठीण । चूक तुमची घडता ३७

चूक होते विचारांची । परिस्थिती जाणण्याची

चाहूल न येती संकटाची । तुम्हांसी ३८

भावना आणि विचार । यांची मर्यादा असणार

नियती तिला न कळणार । हाच आहे निसर्ग ३९

आपण जगतो विचाराने । आपल्यातील भावनेने

परंतु जगावे आत्मज्ञानाने । हाच यशाचा मार्ग ४०

आत्म्याचे सामर्थ्य श्रेष्ठ । त्यास कळे इष्ट

अंश प्रभूचा स्पष्ट । असे तो एक ४१

म्हणून जाणावे आत्मज्ञान । जावे त्यास शरण

अंशात्मक परमात्मा समजून । चिंतन करावे त्याचे ४२

निर्णय कधी न चुकती । जेव्हां तो आत्मा देती

योग्य निर्णय आनंदती । तुम्हां लागी ४३

आत्मज्ञान हाचगुरू । सुप्त शक्ती जागृत करू

निर्णय त्याचे शिरी धरू । हाच करावा संकल्प ४४

एकाग्र होता मन । लागेल तुमचे ध्यान

निर्णय तोच देईन । तुमच्यातील सुप्त शक्ती ४५

प्रसंग येता तुमचे वरी । एकाग्र चित्ती विचारी

आत्मगुरू निर्णय करी । तुमचे साठी ४६

आत्म्त्याचा निर्णय । समाधान देय

चुका न होय । कधीही ४७

जीवानाचे सार । समजता ईश्वर

आत्मज्ञान गुरूवर । विश्वास ठेवावा ४८

आत्मज्ञान गुरू । चिंतन त्याचे करू

मार्ग तोच धरू I जीवन यशासाठी ४९

आत्मज्ञान असे महान II घ्यावे समजोनI सर्वांनी ५०

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार
आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार ।।धृ।।

ढग काळे काळे
जमवितोस सगळे
गर्जती वादळे
कडाडूनी विजा, पर्जन्य होई भयंकर ।।१।।

जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार
आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार

तळपते ऊन
दग्ध होई जीवन
जाई वाळून
तेज वाढूनी सूर्याचे, दाह करी फार ।।२।।

जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार
आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार

कड्याक्याची थंडी
भरुनी हुडहुडी
देहाला सिकूडी
गाठूनी जाती, ज्याना नसे घर ।।३।।

जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार
आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार

सुख तुंची देतो
दुःख तूंची देतो
लक्ष्य तूं वेधतो
चमत्काराविणा कसे, आस्तित्व भासणार ।।४।।

जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार
आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com