असले जरी शिक्षण बेताचे

वागलो नाही कधी विचित्र,

चाळीतील मध्यमवर्गी आम्हीं

राहत होतो एकत्र !

चाळीने आम्हांला शिकविले

भेदभाव विसरायला,

प्रसंग कोणावर बिकट आला

शिकविले प्रथम मदत करायला !

चाळीत कॉमन नळाला

पहाटे पाचला पाणी,

सातवाजता पाणी गेल्यावर

मिळणार नाही थेंब पाणी !

ब्रशने दात घासता घासता

भरभर प्रातर्विधी उरकायचे,

दुधासाठी सेंटरवर धावायचे

मध्येच घुसून दुध आणायचे !

पाण्यासाठी सगळ्यांची लगबग

सकाळी भांडणं कायमची,

पाणी जायच्या आत

सगळी आन्हिके उरकायची !

चाळीतील कॉमन नळाने

शिस्त लावली लौकर उठायची

पाण्याची काटकसर करण्याची

पाणी जपून वापरायची !

थंडीचे दिवस म्हणून

उठलो नाही लौकर,

शाळेला उशीर होईल

म्हणून अंघोळी केली भरभर !

देवापुढे जोडून हात

घाईघाईत नाष्टा केला,

पँटीत शर्ट कोंबून

शाळेचा रास्त घराला !

आदल्या दिवशी विसरलो

दप्तरात पुस्तके भरायला,

पहिला तास गणिताचा

भलताच भारी पडला !

येउदे प्रसंग कोणावर काही

एकजुटीने लढणारच,

आमची चाळ आहे म्हंटल्यावर

त्यात वाचाळ काही असणारच !

चाळीतल्या गमतीजमती वेगळ्या

फॅल्याट सिस्टीम मध्ये कुठे दिसायला !

भांडलो जरी किती तरी

शेजारी येती सोडवायला !

-- जगदीश पटवर्धन

लाखोल्या अन् शिव्या शाप ते, देत सूटतो कुणी रागाने

शब्दांचा भडीमार करूनी, तिर मारीतो अती वेगाने

बोथट बनूनी विरून जाती, निकामी होई शब्द बिचारे

स्थितप्रज्ञाचे बाह्य कवच ते, परतूनी लावी त्यांना सारे

स्थितप्रज्ञाचे कवच तूटते, अहंकार तो जागृत होता

शब्दाने परि शब्द वाढते, वादविवाद हा होऊन जाता

शब्द करिती अघाद मनी, होवून जाते जखम तयांची

काल ओघाने विरती शब्द, परि निशानी राहते कायमची

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

कवितेच्या तलम पडद्याआडून
माझ्या भावना तुला सागतात
माझ्या विरहव्यथा
शकुंतलेची व्यथा सांगावी
दुष्यंताला तिच्या सखींनी तशी
क्वचित दुर्लक्षिल्यासारखं
क्वचित दाद देत तू म्हणतोस
वा ।’
आणि निघून जातोन
कसं सांगू तुला कवितेतून?
माझ्या कविता तुझ्यासाठी असतात!

-सौ. राजलक्ष्मी देशपांडे

वाटत होता शांत मला तो, बघुनी त्याच्या हालचालींना

शिस्तबद्ध ते जीवन असूनी, हास्य उमलते त्याच्या मना....१,

अल्प बोलणें अल्प चालणें, आहार तोहीं अल्पची घेणे

प्रभू नाम ते मुखी असूनी, चिंतन त्याचे सतत करणे....२,

संघर्षाला टाळीत होता, परिस्थितीशी जुळते घेवूनी

वातावरण ते शांत ठेवण्या, प्रयत्न चाले लक्ष देवूनी...३,

अहंकार तो सुप्त असूनी, राग न दाखवी चेहऱ्यावरी

जगण्याचे ते प्रेम बघूनी, मोहाचे वेष्ठन दिसे शरिरी...४,

दाबता साऱ्या षढरिपूंना, बेगडी शांतता बाह्य दिसे

जिंकती त्यांनाच सहजपणे, खरी शांतता चित्तीं वसे...५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

मानव देह देवूनी ईश्वरा,
उपकार केले मजवरती
सेवा करण्या तव चरणाची,
संधी लाभली भाग्याने ती...१,

कर्म दिले तू मानव योनीसी,
श्रेष्ठत्व येई ते त्याचमुळे
उद्धरून हे जीवन नेण्या,
कामी येतील प्रयत्न सगळे...२,

मुक्त होणे जन्म मरणातूनी,
साध्य होई ते प्रभूसेवेने
परि तीच मुक्ती वंचित करते,
आनंदमयी प्रभू दर्शने...३,

एक मागणे प्रभू चरणी,
मुक्ती न देयी तू मजला
संधी देवूनी तव सेवेची,
सहवास मिळवा हर घडीला...४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

प्रेम
एक स्त्री
एक पुरुष
यांचे मिलन नसते...

प्रेम
समुद्र
आहे अमर्याद
खोल अथांग...

प्रेम
पाण्यात साखर विरघळते
तसे विरघळणे असते
अस्तित्वात नसतानाही
आपला गोडवा राखणारे...

प्रेम
मेणबत्ती सारखे
जळणे असते
जगाला प्रकाश देत...

प्रेम
फक्त मरणे असते
जगणे त्यास माहीतच नसते

प्रेम
एक भ्रम असते
जे साऱ्या जगाला भ्रमित करते...

©निलेश बामणे

जीवन असावे गुलाबा सारखे

सहवासे ज्याच्या मिळताती सुखे....१,

सुगंध तयाचा दरवळत राही

मनास आमच्या समाधान होई....२,

नाजूक पाकळ्या कोमल वाटती

सर्वस्व अर्पूनी गुलकंद देती...३,

विसरूं नका ते काटे गुलाबाचे

बसती लपूनी खालती फूलाचे....४ ,

सुखाचे भोवती सावट दु:खाचे

जीवन वाटते झाड गुलाबाचे....५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

इवलेसे हे फूल तयाची प्रतिमा भासे मोठी

विपरित वागूनी मन, नाश करीते शरीराचा ।

वासनेतील तफावत, काळ बनतो इंद्रियाचा...१,

उदर भरले असताना, अन्नाला विरोधते पोट ।

परि अतृप्तता जिभेची, घालते आग्रहाचा घाट....२,

मद्य सेवन करीता, झिंग ती येवून जाते ।

मेंदूतील चेतनेसाठीं, यकृत बिघडूनी जाते...३,

नाच गाणे देत असते, सूख नयनां – कर्णाला ।

शरीर वंचित होते, मिळणाऱ्या त्या विश्रांतीला....४

एक इंद्रियाची वासना, असती पूरक दुजाला ।

साध्य करण्यासाठीं हेच, जागृत ठेवावे मनाला...५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०