Login Here Join Now

C-डॉ. सुभाष कटकदौंड

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • स्नेह… तुझा माझा 

    तुझ्या माझ्या भावनांतुन
    सदैव प्रेमानं आरवावं
    नव्या सुंदर कल्पनांनी
    घर आपल सारवावं

    तुझ्या सुंदर डोळ्यांनी
    तू मला भुलवावं
    प्रेमाच्या झोक्यावर
    मी तुला झुलवावं

    कोलमडलो कधी तर
    एकमेकांना सावरावं
    आपल्या क्रोधाला आपण
    संयमाने आवरावं

    गैरसमजाच्या खड्यांनी
    समंजसपणे बुजावं
    छोट्या छोट्या कुरबूरींना
    तू दूरवर फेकावं

    तुझ्या माझ्या स्नेहाला
    दोघांनी साचवावं
    नात्याच्या बंधांना
    तुटण्यापासून वाचवावं

    तू कधी खोटं खोटं
    माझ्यासाठी हरावं
    मी कधी तुझ्यासाठी
    जग सारं जिंकावं

    झालेल्या तुझ्या चूकांना
    मी अगदी सहज विसरावं
    कधी माझ्या कुशीत शिरून
    तू दूःखाला ओघळावं

    तुझ्या माझ्या प्रेमाला
    ह्रुदयात खोलवर रूजवावं
    दोघांच्या सहजीवनात
    प्रेमाचे सुंदर फुल उजवावं

    - डॉ.सुभाष कटकदौंड

      November 13, 2018


  • दोष नव्हता तिचा…

    दोष नव्हता तिचा
    अन् वाट ही नव्हती ती चुकली
    बदमाशांच्या जाळ्यात
    अनाहुतपणे होती फसली

    उन्मत्त नशेने माजून
    ते सैतान झाले होते
    विकृत ओंगळ भावनेला
    पूरूषार्थ समजत होते

    मनावरच्या आघाताने
    जरी नव्हती ती खचली
    आत्मसन्मानाची लढाई
    जिंकू नव्हती शकली

    विधात्यालाही नाही कळले

    विकृत हवस ती कसली
    नीच त्या नराधमांनी
    माणूसकीलाही भोसकली

    आंधळ्या त्या न्यायदेवतेला
    होते सारे स्पष्ट कळले
    अब्रूचे उघडे पंचनामे
    तरीही नव्हते टळले

    भाग्य होते की दूर्भाग्य
    ती एक बातमी होती
    वैचारीक उथळपणाला
    ती फक्त एक गवसणी होती

    हजारो पेटत्या मेणबत्त्या
    पाहुन जरी ती सुखावली
    काही श्वापदं मोकाट बघून
    मनोमनी दुखावली

    नराधम फाशी गेले तेंव्हा
    किंचीतशी ती हसली
    मुक्या निर्भयाच्या शेजारी
    गुपचूप जावुन बसली.

    - डॉ.सुभाष कटकदौंड

      November 2, 2018


  • प्रेम स्वयंपाक घरातुन…

    नको ना रे राजा नको
    असा माझ्यावर रूसुस
    वड्यांवरचे तेल नको
    वांग्यावर तू काढुस

    संसार म्हणजे लागणार रे
    भांड्याला भांड
    पण मनातल्या संतापाला
    तू हळुवारपणे सांड

    तापलेल्या वातावरणात
    एकान बसावं चूप
    वाफाळलेल्या वरणभातावर
    ओतेन मायेचं साजुक तूप

    प्रेमाला असु द्यावी
    रूसव्या फूगव्याची जोड
    प्रेम म्हणजे लोणच्याची
    आंबट तिखट फोड

    थोडीशी थट्टा मस्करी
    म्हणजे जगण्याची मजा
    कोशिंबीर खाणे म्हणजे
    का रे समजतोस तू सजा

    जगणं झालय थोडं बेचव
    येतेय जीवनाला झापड
    प्रेमानं खा ना रे तू देते
    कुरकुरीत मसाला पापड

    भिजुया प्रेमाच्या पावसात
    हो ना रे तू आता राजी
    आला बघ रिमझिम पाऊस
    देइन तुला गरम भजी

    नको बुडवूस जास्त प्रेमात
    अरे येतील मला मोड
    निर्मळ अश्या प्रेमाला
    नाही रे कशाचीच तोड

    उमजले नाही कुणाला
    हे अजीब गुलाबी कोडं
    प्रेमाला उपमा नाही
    ते असतं शिऱ्यापेक्षा गोड

    - डॉ.सुभाष कटकदौंड

      October 26, 2018


  • गोड स्वप्नं 

    अजुनही एकांतात
    कधी तिला आठवते
    कोवळ्या त्या मनाचे
    सुंदर गोड स्वप्न ते...

    त्याला पाहुन
    तिचं मन झुरलं होतं
    कळलं नव्हतं तिला
    पण ह्रुदय हरवलं होतं

    बसल्या बसल्या बोटानं
    वहीत रेषा ओढत होती
    स्वतःच्या नावापुढे
    त्याच नाव जोडत होती

    झुरलेल मन तिचं
    शब्द शोधत होतं
    भावनां व्यक्त करण्यास
    बळ शोधत होतं

    ओठांवरच्या शब्दांना
    कंठ नाहीच फूटला
    हळुहळू मोगऱ्याचा
    तो बहरही ओसरला

    अल्पायुषी भावना ती
    अशी न झुरता मेली
    रेंगाळलेल्या पावलांनी
    बोहल्यावर ती चढली

    दूर राहिलेल्या वाटेसाठी
    मन नाही अडखळलं
    वास्तवाच्या हिरवळीवर
    अगदी आनंदान रमलं...

    अजूनही एकांतात
    कधी तिला आठवते
    पडलेले गोड स्वप्न ते
    हसुन झटकून टाकते.

    - डॉ.सुभाष कटकदौंड

      October 20, 2018


  • रात्र…चिरःकाल टिकणारी 

    लहानपणी रात्र कशी
    अगदी लवकर यायची
    थकलेल्या मला कशी
    पटकन निजवायची.

    कळु लागले तशी
    रात्र ही शांत झाली
    तिला मला जणु
    स्वतःची ओळख मिळाली.

    तरूण झालो तेंव्हा
    रात्र कशी रोमांचित होई
    रातराणीच्या वासानं
    ती धुंद होउन गाई.

    संसाराच्या धावपळीत
    चैन रात्रीची हरपली
    काळजीने ग्रस्त रात्र
    उशीराने झोपू लागली.

    स्वप्नाळु रात्र फार काळ
    नाही स्वप्नात रमली
    वास्तवाच्या जाणीवेने
    दचकून वारंवार उठली.

    कोसळण्याऱ्या दूःखानी

    रात्र जरी पूरती भिजली
    मायेची चादर घेऊन
    मला गुरफटून झोपली.

    कधी रात्र विनाकारण
    माझी चिंता करते
    मलाही नाही झोपू देत
    आणि स्वतः उगाच जागते.

    आजकाल रात्र पूर्वीसारखी
    वाटत नाही खुशीत
    येत नाही जवळ आणि
    घेत नाही मला कुशीत.

    माहित आहे मला, रात्र
    चिरःकाल टिकणार आहे
    केंव्हा तरी कायमच झोपुन
    मी तिला मुकणार आहे.

    - डॉ.सुभाष कटकदौंड

      October 14, 2018


  • मैत्रीला निरोप

    शाळा कॉलेजचे सहजीवन संपते आणि निरोप देण्या-घेण्याची वेळ येते तेंव्हा मनाची घालमेल होते. जुन्या त्या आठवणींनी सुचलेल्या काही ओळी… मैत्रीला निरोप

      October 8, 2018


  • आई माझी रूसली…

    गोष्टी ऐकायला कोणी नाही
    म्हणुन आई माझी रूसली
    माझ्याकडे पाहून तेंव्हा
    अगदी उदास कोरडं हसली.

    नंतर माहित नाही कसे
    तिने हात पाय गाळले
    खचली ती अन् तिने
    कायमचे अंथरुण धरले.

    जणु तिची जगण्याची
    ईच्छाच होती मेली
    मरणाकडे डोळे लावून
    वाट पहात राहिली.

    एका रात्री बाबा येऊन
    माझ्या अगदी जवळ बसले
    अस्वस्थ मला बघून
    त्यांचे डोळे दूःखाने भरले.

    दूसऱ्या दिवशी संध्याकाळी
    बाबा नजर चुकवून आले
    अन् कोणालाही न सांगता
    आईला ते घेऊन गेले.

    स्वर्गात आता आई तू
    अगदी सुखात असशील
    तुझ्या जवळच्या छान गोष्टी
    सर्वांना सांगत असशील.

    एकांतात बसतो ग मी
    पुसत डोळ्यातलं पाणी
    तुझी ती प्रेमळ हाक
    अजुन ही येते ग काणी.

    माहित आहे ग आई मला
    तू आता येणार नाहीस
    आणि वेळ आल्याशिवाय
    मला घेऊन जाणार नाहीस.

    कोण कोणासाठी आणि
    किती दिवस ग रडतो
    आई, तुझ्या गोष्टी आठवत
    मी ही आता जगतो.

    - डॉ.सुभाष कटकदौंड

      September 29, 2018


  • रुसल्या त्या आठवणी 

    पूर्वीच ते घर कसं
    जायचं अगदी गजबजून
    गप्पांच्या त्या मैफलीत
    आठवणी यायच्या धावून.

    आता कसं सर्व काही
    शांत अन् निवांत आहे
    पण, आठवणींच्या आठवणींने
    मन थोडसं अशांत आहे.

    पूर्वी आठवणी कशा
    अगदी मनमोकळ्या हसत
    सवय नव्हती त्यांना
    अन् नव्हत्या कधी रुसत.

    आठवणी पूर्वी कशा
    रहायच्या सदैव बोलत
    कुजबूजतात कधिमधी
    आणि बसतात आता झूरत.

    भिजतात काही आठवणी
    अन् ओल्या होतात आतनं
    बसतो उमेदीच्या ऊन्हात...
    सुकवण्याचा एक प्रयत्न.

    पूर्वी आठवणींची फुलपाखरं
    कशी स्वछंदी बाडगळत
    आता काही सैराट भुंगे
    बसतात मन पोखरत.

    पूर्वी आठवणी कशा
    प्रेमानं थोपटुन निजवत
    आता मात्र उदास बसतात
    रात्र रात्र उगाच जागवत.

    पूर्वी आठवणींच्या झाडाखाली
    थंड मंद वारा वाही
    आता मात्र मनाच्या वळचणीला
    पूर्वीसारखा थारा नाही.

    - डॉ.सुभाष कटकदौंड

      September 19, 2018


  • प्रितीची नवी ओळख 

    रिमझिम पाऊस आला
    सृष्टी रोमांचित झाली
    प्रेमाच्या वर्षावात
    दोघं होती नहाली

    थोडावेळ एकाच छत्रीत
    दोघं होती चालली
    स्पर्शाला टाळत नंतर
    आडोशाला स्थिरावली

    मी हलकेच नजर
    तिच्याकडे वळवली
    ओल्या गालावरून
    लाज होती घसरली

    सोसाट्याचा वारा तरी
    ती नाही घाबरली
    नकळत थोडीशी
    माझ्या बाजूला सरकली

    थंड वाऱ्याच्या स्पर्शाने
    जरी ती शहारली
    संयमाला टेकून
    हलकेच कुडकुडली

    मध्येच विज कडाडली
    ती नाही बिचकली
    थोडीशी हलली अन्
    कोवळ्या लाजेला बिलगली

    मी हलकेच मनाने
    तिला माझ्याजवळ ओढली
    माझी चलबिचल बघून
    ती नाजुक होती हसली

    कळल नव्हतं दोघांना
    ओढ ही कसली
    पण प्रितीला प्रितीची
    नव्याने ओळख पटली

    • डॉ.सुभाष कटकदौंड

      September 12, 2018


  • मनाच्या नदीने वाहतच रहावं

    मनाच्या नदीने कसं
    वाहतच रहावं
    झाले गेले सारे
    ते विसरून जावं

    वाटेवरच्या वळणावर
    थोड्यावेळ थांबावं
    अपरिचित काही मनांना
    प्रेमानं जोडावं

    मनाच्या काठावर
    कधी शांत बसावं
    चिंता विवंचनांना
    अलगद पाण्यात सोडावं

    येणाऱ्या साऱ्या प्रवाहांना
    आपल्या पोटात घ्यावं
    जिवलगांच्या दूःखांना
    कसं प्रेमाने सहावं

    मनाच्या नदीने कसं
    वाहतच रहावं

    मनाच्या नदीने
    कसं संयमाने वहावं
    संतापाच्या परिणामांना
    शांत प्रेमानं भरावं

    मदत हवी त्यांच्याकडे
    जरूर कधी वळावं
    पण आपल्या ध्येयापासून

    कधी नाही ढळावं

    मनाच्या नदीने कसं
    जास्त नाही रेंगाळावं
    चंचल अशा मनाला

    त्या विध्यात्यास अर्पावं

    मनाच्या नदीने कसं
    वाहतच रहावं
    झाले गेले सारे
    ते विसरून जावं.

    - डॉ.सुभाष कटकदौंड

      September 6, 2018