बऱ्याचदा वाटलं तुला सांगावं माझं तुझ्यावर प्रेम आहे ?
पण तुझे ? न सुटलेले कोडे आहे ?
तू जमीन तर मी आभाळ आहे...
आपल्या मिळण्यासाठी मी क्षितिजाच्या शोधात आहे ...
तसे एक क्षितिज आता सापडलेही आहे...
पण जितके त्याच्या जवळ जावे तितके ते दूर जाते आहे...
माझ्या हृदयाचे आभाळ चांदण्यांनी व्यापले आहे...
मनात एक चंद्र ही आहे...
या सगळ्यांना झाकणारा तुझाच प्रकाश आहे...
तुझे नि माझे मिलन झाले तर इतिहास घडणार आहे...
आणि नाही झाले तर मी इतिहास घडविणार आहे...
काहीही झाले तरी आपले प्रेम जिंकणारच आहे...

© कवी- निलेश बामणे

विसरलास का श्रीरंगा, गोकुळीच्या गोपिकांना,
सोडून गोकुळां जाता,
तुम्ही द्वारकाधीश होता,--!!!

आठवतो बाळकृष्णा,
तुझा हुडपणा आम्हा,
बाळपणीचा काळ सुखाचा,
येतो प्रत्यय जेव्हा तेव्हा,--!!!

जो तो गेला भूतकाळा,
काय घडते वर्तमाना,
कुणाचा कोणास नाही पत्ता,
विराण ही शांतता,
खायला उठे गोकुळा,--!!!

मौज, मस्ती करत दंगा,
स्मरतो साऱ्या बालगोपाळा, दही-दूध-लोणी,पळवत होतां,--
कोण रागे भरणार तुम्हां,--!!?

कोण होई तक्रार -करतां,-? होतास गोंडस नंदकिशोरा,
अगणित तुझ्या खोड्या,--?
नाटके अन् तुझी अदा,
गाई वासरे सगळी खिल्लारे,
त्रस्त होते नंद-यशोदा,--!!!

धुमाकूळ चाले तुम्हा गोपाळांचा,
साक्षीलाही आहे यमुना,--
तिच्याच तीरी साऱ्या लीला,
साथही देई तुम्हां उधांणता,--!!!

अक्रूराने तुज दूर नेता,
गोकुळात भयाण शांतता,
जो तो येथे बघ हिरमुसतां,
कधी बाळकृष्णा, तुम्ही परततां,--?

© हिमगौरी कर्वे.

..जीव नको देऊस मित्रा.

खोट्या प्रेमासाठी जीव

नको देऊस मित्रा

आई बापाचा जीव आहे

तुझ्यावर त्यांचा तरी

विचार कर लेकरा

जीवन दिलंय देवानं तुला

जगण्यासाठी एव्हड्या

लवकर जीवनाला नको

होऊस तू भित्रा

तळ हाताच्या फोडा प्रमाण

जपलंय त्यांनी तुला लेकरा

प्रेमाचं काय आज आहे उद्या नाही

पैश्याची जो पर्यंत नांदी आहे

तो पर्यंत तुझ्या सोबत तिची चांदी आहे

खोट्या प्रेमासाठी जीव

नको देऊस मित्रा

बहीण आहे तुला जरा

तिचा तरी विचार कर लेकरा

तू गेलास तर तिला

आधार कोण देईल मित्रा

..मधु दारसेवाड..

मजेदार वाटत असती, भावंडांची बघून भांडणें

'मला पाहीजे जास्त', हेच मुख्य मागणें

इजा नाही धोका नाहीं, नसतो तेथे तिरस्कार

दांत ओठ खाऊनी, रागव्यक्त होणार

क्षणांत भांडती, क्षणात हसती, सारे होते प्रेमानें

दूर जाऊन जवळ येती, विसरुन जाती लोभानें

राग लोभ अहंकार, नसती असल्या भांडणीं

स्वार्थतेचा अभाव दिसे, शत्रु येथे नसे कुणी

बालपणीच्या प्रेमामध्यें, थोडे भांडणें परवडते

चव येण्या पदार्थाला, तिखटमिठ लागते

लहान असतां भांडून घ्या, तेच वय भांडणाचे

मोठे होऊन आठवाल, रम्य दिवस ते बालपणाचे

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

श्रीकृष्णाचे जीवन बनली एक गाथा,
यशस्वी होई तुमचे जीवन चिंतन त्याचे करिता ।।१।।

तल्लीनतेच्या गुणामध्यें लपला आहे ईश्वर,
तल्लीनतेचा आनंद लुटा शिकवी तुम्हा मुरलीधर ।।२।।

बालपणीच्या खेळामध्ये जमविले सारे सवंगडी,
एकाग्रतेने खेळवूनी आनंद पदरीं पाडी ।।३।।

मुरलीचा तो नाद मधूर मन गेले हरपूनी,
डोलूं लागले सारे भवतीं मग्न झाल्या गौळणी ।।४।।

टिपऱ्या घेवूनी नाच नाचला गोपी साऱ्या जमवूनी,
लय लागूनी जातां सारी संसार गेली विसरूनी ।।५।।

राधा तर वेडी झाली तुझ्यावरील प्रेमानें,
लुटून जावे प्रेमामध्यें शिकविले श्रीकृष्णानें ।।६।।

गीतेचे तर ज्ञान आगळे उकलेले जीवन कोडे,
आत्मज्ञान घेतां त्यातील जीवनाचे दर्शन घडे ।।७।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

कळप

सतत फिरे चक्र निसर्गाचे

सुख दु:खाचे...१,

एका मागूनी दुसरा असती

पाठोपाठ येती...२,

प्रत्येक वस्तूची छाया असते

पाठलाग करिते....३,

सुखाचे जाता काही क्षण आनंदी

समाधानाची होई गर्दी....४

लगेच अनूभव येतो दु:खाचा

काळ जाई निराशेचा...५,

पूनरपी येता सारे सुख

विसरूनी जातो दु:ख....६,

जे होत असते ते बऱ्यासाठी

म्हणती समाधाना पोटी...७,

समाधान शोधणे हेही सुख

त्यातच जगती अनेक...८

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

बराच काळ चिवचिव करीत एक दिसे चिमणीं

काय बरे तिज लागत असावे विचार आला मनी...१,

तगमग आणि उत्सुक दृष्टीने बघे चोंहिकडे

परि लक्ष वेधी ती हालचालींनीं आपल्याकडे....२,

शिकवतेस कां ? तूझी चिवचिव भाषा मजला

मदत करिन मी शक्तीयुक्तीने दु:ख सारण्याला...३,

बघूनी मजकडे चिमणी ओरडे मोठ्या रागानें

समर्थ आहे मी माझ्या परि ती नको मदत घेणे...४,

मानवप्राणी तूं एक असूनी बुद्धीमान आहे

मधूर बोलूनी इतरावरती छाप पाडीत जाये...५

शिकून घेशील हलके हलके माझी ती भाषा

पक्षावरती वर्चस्व गाजविण्या येईल तुज नशा...६,

जें जें कांहीं तुज नूतन दिसते ह्या जगाते

धडपड करूनी सारे मिळवी प्रयत्न करूनी ते...७

मोठेपण मिळाले तुजला आपल्या बुद्धीने

दुरपयोग केलास त्याचा तूं आखूनी योजने...८,

तुला वाटते यश मिळविले आपल्या परिने

असहाय्य केलेस इतर जीवनां ह्या जगी जगणे...९,

पक्षी भाषा अवगत करणे साह्यासाठी नसे

भांडणे जुंपूनी आमच्यामध्ये गंमत बघत बसे....१०,

फसवे बोलत जवळीं घेवून आम्हा बंदी करी

विश्वासघात हा सहज स्वभाव दिसे तुझ्यापरी...११

कसा टाकूं मी दगड स्वत: माझ्या पायावरी

पक्षी होवूनी जर आलास तूं भाषा शिकवील सारी....१२,

भटकते पिल्लू तिच्या जवळीं दिसले मजला

शांत होवूनी चिमणी उडाली त्याच वेळेला....१३

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

एकत्र येऊं सारेजण विसरुन जाऊ भेदभाव
जाळून टाकू होळीमध्यें दुष्ट असतील ते स्वभाव //धृ//

-- डॉ. भगवान नागापूरकर