काळोखाचे घेऊन पांघरुन
निशा हि आली.
पाहण्यास तीला आकाशात
चांदण्याची दाटी झाली.

चंन्द्र पाण्यात सांडला
ता-यानी लपंडाव मांडला.
ऊजळून आल्या
नक्शन्नाच्या वेली.

एकदा एक फोन आला
म्हणाली छान लिहीता,
कवी महाशय सांगा ना
तुम्ही कुठे रहाता...

मी ही थोडा बावरलो
भलतच हे अघटीत,
डायरेक पत्ता विचारते
बाई पहिल्याच भेटीत....

हळुहळु जिव गुंतला
रोज फोन यायचा,
घरात असल्यावर जीव
धाकधुक व्हायचा....

कळलं जर बायकोला तर
आपलं काही खरं नाही,
या वयात प्रेम करणं
हे काही बरं नाही.....

तासनतास चॅटींग मग
व्हाटसपवर करायचो,
मी ही मलाच विसरून
तिचा होऊन उरायचो....

बस झालं म्हटलं आता
एकदा तरी भेट दे,
मोहरलेली ,मंतरलेली
सोनेरी पहाट दे......

ठरला दिवस ठरली वेळ
ठरल्या जागी गेलो मी,
जवळ जाताच तिच्या
कावरा बावरा झालो मी....

दुसरी तिसरी कुणीच नसुन
होती माझी बायको,
हल्ली तुम्हाला सुचतात म्हणे
धंदे ते नको नको.....

कसा बसा घरी आलो
युद्ध घनघोर चाललेले,
ऐकवत होती एकेक शब्द
फोनवर बोललेले....

आपल्या ताटातलं सोडुन म्हणे
दुस-याच्या ताटावर डोळा,
वाढायला गेल बुंदी तर
आवडतो शंकरपाळा...

कधीकधी झाला प्रसंग
डोळ्यापुढे आणतो,
चुकुन कुणाचा आलाच फोन
तर ताई असंच म्हणतो.....

कवी : अनोळखी

-- WhatsApp वरुन

यातना आणि वेदना,
जीवन दुसरे असते काय,
भोग आणि उपभोग,
असे त्याचे दोन पाय ,,--!!!

स्वार्थ अन् भांडण,
हेच त्याचे अवयव,
कधीकधी फक्त कींव,
कधीकधी चांगुलपण, ,--!!!

दया करुणा उपकार,
सारेच जीवन विसरले,
म्हणूनच आज सगळ्यांना,
जीव न-कोसे करणारे,--!!!

समस्या अडचणी यांचा,
त्याभोवती घेराव ,
कसे कुणाला ठाऊक,
करेल कधी संपूर्ण पाडांव,--!!!

असेना का तरीही,
त्यातच मजा आहे ,
रडके तोंड करण्यापेक्षा,
हसरे गाणे प्रिय आहे,--!!!

माणुसकी आणि सर्व भावना,
आज निषिद्ध आहेत,
स्वतःच्या पोळीवर तूप ओढणे,
एवढेच शिल्लक आहे ,--!!!

पैसा, सत्ता ,लालसा,
यांचीच सारी ओढ,
त्यांच्यात लागते सारखी,
मात देण्याची ओढ,--!!!

पण असे असूनही
मन सुद्धा मरते,
जिवंत असून मन मेलेले,
माणूस हे सिद्ध करे,--!!!!

हिमगौरी कर्वे©

निसर्ग आपुला असा बहरतो फुलाफुलांनी जेव्हा

परवलीचाच शब्द आता
हे माझे अन तेही माझे

स्वार्थाचा हव्यास आगळा
जे आहे ते सारे माझे

खरे कुणाचे काही नसते
तसे जगणेच ठरते ओझे

प्रेमभाव एक बाजार आता
नाते एक कर्तव्याचे ओझे

सत्य केवळ श्वास क्षणाचा
अंती कळते रिक्तपण माझे

जेंव्हा होई जीव कासाविस
विसरूनी जाते तुझे माझे
********

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

(9766544908)

रचना क्र. ३०८

२७/११/२०२२

निळ्याशार समुद्री,
चालली कुठे नाव,
पुढे पुढे जाई अगदी,
घेत जीवनाचा ठांव, -!!!
जीवन आहे पसरलेले,
असीम आणखी अथांग,
निसर्गाची ,जादू सगळी,
फेडावे कसे त्याचे पांग,-!!!!
नाव चालली संथ अगदी,
खाली पारदर्शी पाणी,
सूर्यराजे उगवलेले वरती,
निळ्या निळ्या नभांगणी,
सोनेरी किरण त्यांचे,
अंबरात मुक्त विहरती,
पाण्याची सफर करायला,
चटाचटा उतरून येती,
सोनेरी रंगाची नक्षी,
पाण्यावर रेखाटत,
छोट्या बिंदूंची शलाका,
वरून खाली ओघळत,
ओजस्वी दिनकराचे कसे,
पाण्यावरती प्रतिबिंब,
नुसते त्याला पाहुनी वाटे,
तेजाचाच तो स्फुल्लिंग,-!!!!
वर खाली,- खालवर,
लाटा किती उचंबळती,
सोनेरी नक्षा हालत- हालत,
ठिकठिकाणी रांगोळी काढती, सोनेरी रंगावर कधी,
जळाची निळाई चढे,
कधी निळसर पाण्यामध्ये, सोनसळीरंग खेळे,-!
जीवनीही अशाच लाटा, वरवर किती उठती,
निळे सोनसळी थेंबही,
कधी सुखाचे होती मोती,-!!!

हिमगौरी कर्वे

मीच माझा गुरू, जे मनी ठरवू
विचारांती तेच करू ....।।धृ।।

सल्ला घेईन सर्वांचा, वाटे मज किंमतीचा
मनाची कदर करूं...१
मीच माझा गुरु

निर्णय असे अनेक, सारेच असती ठिक
निवड एकाची करूं...२
मीच माझा गुरु,

इतरांना जे वाटते, माझ्या सोईचे नसते
सोईचा आग्रह धरूं...३
मीच माझा गुरू

शेवटीं माझ्या करिता, गोष्टीची उपयोगिता
स्वतःसाठीं योग्य करू...४
मीच माझा गुरू

ईश्वर वसतो मनीं, इच्छा त्याची समजोनी
आदर त्याचाच करूं...५
मीच माझा गुरू

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

नकळत लोपले प्रहर , प्रहर
रूप प्राचीचे पश्चिमी ढळलेले

उभी यामिनी क्षितिजावरती
तरीही जगणेच नाही कळलेले

कळीकळीने मुक्त गंधाळावे
हेच सृष्टिचे , सत्यरूप रंगलेले

निर्माल्याचे , वरदान सजीवा
तत्व निर्मोही चराचरी रुजलेले

देतादेता सर्वस्वी मनी सजावे
अंती आठवावे सारे जगलेले

ओसंडिता अंतरी क्षण आनंदी
उधळावे तृप्त जीवन मंतरलेले

-- वि.ग.सातपुते ( भावकवी )

9766544908

रचना क्र. १७८

२३/७/२०२२

द्यायला हवा होता एक
मोबाईल पावसालाही,
कळलं असतं मग त्याला
आज कुठे बरसू आणि कुठे नाही |

Whatsapp वरून त्याला
रोज कळवले असते Updates
आणि रोज दिले असते त्याला नवीन Targets |

फोटोज व्हिडिओज बघून
त्यालाही कळली असती आपली दैना
बरसताना त्याने नक्कीच
विचार केला असता पुन्हा पुन्हा |

परफेक्ट त्याचा Performance असेल जिथे
हिरवीगार धरती आणि आनंदी शेतकरी
दिसतील त्याला तिथे
हे सर्व कळवण्यासाठी खरंच वाटतं
द्यावा त्यालाही एक Mobile |

-- सौ. कल्पना संजय प्रभूघाटे