https://youtu.be/oOvXBVb5DAQ

विश्वसनीय असे बघणे प्रेक्षकाला आवडते. जादुई कला मनोरंजक होण्यामागे हे एक कारण आहे. जादूगार,मुलांना प्रचंड आवडतो. कारण,तो मुलांना फसवतो.त्यांची फजिती करताना त्यांना हसावतो.आणि हसवता हसवता त्यांना जादुई खेळात सहज सामील करून घेतो. Birthday पार्टीत म्हणूनच जादूगारांना प्रचंड मागणी असते. मुले जादूगार भोवती लोह चुंबकाप्रमाणे गोळा होतात. त्याच्या जादूच्या प्रयोगात,जादुई खेळात, आनंदाने सामील होतात.

आयुष्याच्या वाटेवर ।। प्रेमाचा गावला नाही सूर ।।
नदीला आला पूर ।। आणि ती गेली माझ्या पासून दूर ।।
वाहून गेली ।। ती नदीच्या किनारी ।।
त्या किनारीवर होता ।। माझा स्वप्नांचा वेल ।।
तिला धरून थांबली ।। थोडा वेळ ।।
आणि केला ।। माझ्या जीवनाचा खेळ ।।

-- सचिन जाधव
sachinrjadhav1992@gmail.com
Mo no-8459493123

निसर्ग भगवंताचे रूप
स्पर्श दिव्य अनामिक
लाभता या स्पंदनांना
आत्मिक शांती सात्विक....

अविष्कार पंचभुतांचे
सदा सर्वदा सौख्यदायक
नक्षत्रे अलंकार सृष्टिचे
लोचनी उमले नंदनवन....

क्षण सारेच भारावलेले
स्वानुभूतिच आनंदघन
दृष्टांत, नैसर्गी लडिवाळ
मनमनांतर पावन पावन....

सृजनता ही अलौकिक
झुळझुळते तृप्त जीवन
निर्मोही, भाव परस्पर
निरंतर कृतकृत्य जीवन....

--वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

८/८/२०२२

देवाचिया दारीं, मनाचा मुजरा,
झुकवूनिया मान, हासे तो चेहरा ।। धृ ।।

जाई जेव्हां मंदिरी,
घेतां प्रभू दर्शन,
आनंदानें नाचते,
हर्षित चंचल मन,

नयन साठविती, त्या मंगल ईश्वरा,
देवाचिया दारी मनाचा मुजरा ।।१।।

नदीनाले धबधबा,
उंच उंच वृक्ष वेली,
कोकीळ गाती, मोर नाचे,
इंद्रधनुष्याच्या खाली,

रोम रोमातूनी शिरे, निसर्गाचा फवारा,
देवाचिया दारी मनाचा मुजरा ।।२।।

दु:खी – कष्टी दुबळा,
दीनवाणा दिसे,
प्रभूच्याच आज्ञेने,
भोग भोगीत असे,

जातां हृदय भरूनी, करि आसवांचा मारा,
देवाचिया दारी मनाचा मुजरा ।।३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

कशास घेतला जन्म मुली तूं, आमचे पोटीं
समजत नाहीं काय गे लिहीले, तुझ्या ललाटीं

झेप तुझी दिसून आली, जन्मापासूनी
चतूरपणें तूं मान उंचावली, स्व-गुणांनी

तोकडे पडतो सदैव आम्ही, देण्या तुज संधी
खंत वाटते मनांस ह्याची, कधी कधी

उपजत गुण हे जोपासावे, कळते सारे कांहीं
झेप तुझी आणि झेप आमची, विसंगत राही

असे उमलणारे फूल उद्याचे, तूं एक कळी
धन संपत्ती परकिया करतां, आम्हा जवळी

होऊं शकते उणीव त्यांत, कधीं असता आपले
हेच मग दुजाचे समजतां, मन चरकले

प्रयत्न होतील सुखी ठेवण्या, राहून अर्धपोटीं
आशिर्वाद तरी निश्चित असतील, सदैव तव पाठीं

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

सुळीं दिले येशूला वेडेपणाच्या भरांत
खिळे ठोकले अंगाला रागाच्या ओघांत ।।१।।

समर्पण केले देहाचे परि न सोडी ध्येय
बलिदानाच्या मार्गाचे हेच महत्व होय ।।२।।

सुळावरी तो जातांना वदला आकाशी बघूनी
क्षमा कर प्रभू त्यांना ते आहेत अज्ञानी ।।३।।

कळले नाहीं ज्ञान अज्ञान सागरांत
जाणले तत्वज्ञान उशीर केला त्यांत ।।४।।

उपयोग नाही आतां वेळ गेली निघूनी
जाण मनां येता पक्षी गेला उडूनी ।।५।।

हरकत नाहीं कांहीं उशीर झाला तरी
तत्वामध्ये रस घेई हीच श्रद्धांजली खरी ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com

शामल शामल संध्याकाळी,
पुन्हा सगळे गुंतवीत धागे,
प्रीत जडे कशी अनुरागी,
जसे घडले तेव्हा मागे, --!!!

एकमेका अनुरक्त होता,
जीव थोडाथोडा होई,
प्रीत जुळता रेशमी ती,
परत एकदा भेटू दोघे,--!!!

पापण्यांची थरथर अगदी,
तारुण्य किती अलवार, सावल्यांच्या साक्षीने तो,
मिलाफही सुकुमार, --!!!

हात गुंफता हातामध्ये,
मजेची ती सफर करू,
प्रेम प्रीती कोमलांगी,
हळूच कशी उरी धरू,--!!!

कानाशी बोल रूणझुणे,
परस्परा गुपित सांगत,
अस्तित्व तेथील तळ्याचे,
वाटे धीरगंभीर - प्रशांत,--!!!

सूर्य बुडतां बुडतां ,
प्रेमधून वारा वाजवी,
साक्षीने वृक्षांच्या त्या,
देवघेव आणाभाकांची,-!

हळुवार स्पर्श होता तुझा,
रोमांच उठले अंगावरी,
मग तू जवळी घेता,
धकधक उगी वाढे उरी,--!!!

मोहाचे क्षण कितीक,
येती सारखे सारखे,
असुनी कोवळ्या वयातही
स्वर्गसुख तेच भासे ,--!!!

ओढ तुझी जीवघेणी,
अंधारल्या त्या प्रकाशी,
खेळ सुरु होई तेव्हा,
चांदण्यांचा वर अवकाशी,--!!!

चंद्रमा किती द्वाड तो,
मेघात लपे सारखा,
चांदणी होई कासावीस,
बघूनच हाले नेमका, --!!!

आभाळीच्या चंद्राला,
पाहून तू म्हणशी,
आणखी एक चंद्र,
आज आहे मजपाशी,--!!!

आज आठवू ती संध्या,
पुन्हा सगळे गुंतवून धागे,
प्रीत जडेल पुन्हा अनुरागी,
जसे घडले नव्हते मागे,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

चोर पावली येता तुम्हीं, साव असूनी खऱ्या
फुलराण्या स्वर्गामधल्या, नाजुक नाजुक पऱ्या
निद्रिस्त जेंव्हा विश्व सारे, संचारी भुमंडळीं
स्वागता रवि उदयाचे, उमलताती सकाळीं
चाहुल न ये कुणासी, तुमच्या अगमनाची
प्रफुल्लतेनें मन देते, पोंच सौंदर्याची
आकर्शक ते रंग निराळे, खेची फुलपाखरें
मधू शोषण्या जमती तेथे, अनेक भोवरे
सुगंध दरवळून वातावरणीं, प्रसन्न चित्त करी
जागे करीती जगास, चैतन्यमय त्या लहरी
हास्यमुखानें समर्पण

होती, प्रभूचे चरणावरी
क्षणिक असले जीवन सारे, सार्थकी लागते तरी.

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail - bknagapurkar@gmail.com

-- डॉ. भगवान केशवराव नागापूरकर

उठा उठा हो सकळजन

स्वागत करु या रविउदयाचे

फूलून जाते जीवन ज्याने

त्या सूर्य आगमनाचे //धृ//

उषाराणीची चाहूल येता

चंद्रतारका ढळल्या आतां

चराचराना जागे करण्या

चाळवी निद्रा हलके हाता

वंदन करु या लिन होऊनी

चरण स्पर्शुनी उषाराणीचे //१//

स्वागत करुया रविउदयाचे

रंगबेरंगी सुमने फुलली

वाऱ्यासंगे डोलू लागली

दरवळूनी तो सुगंध सारा

वातावरणी धुंदी आणली

मकरंदापरि चंचल होऊनी

स्वाद घेवूया त्याच फुलांचे //२//

स्वागत करुया रविउदयाचे

पक्षी येती किलबील करिती

उठा उठा ते सांगुन जाती

कुजबुज करिती राघू मैना

ताना मारित कोकीळ गाती

कुक्कुटाची ती बांग तुतारी

आरंभ करिती पक्षीगीतांचे //३//

स्वागत करुया रविउदयाचे

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०