सहज एकदा फेरफटका मारताना
वाटेत "राग" भेटला
मला पाहून म्हणाला...
काय राव, आठवण काढत नाही हल्ली ?

मी म्हणालो अरे नुकताच
"संयम" पाळलाय घरात
आणि "माया" पण माहेरपणाला
आली आहे..

तसं तोंड फिरवून तो निघूनच गेला..!!

पुढे बाजारात "चिडचिड"
उभी दिसली गर्दीत, खरं तर
ही माझी बालमैत्रीण पण पुढे
कॉलेजात "अक्कल" नावाचा
मित्र मिळाला आणि हिच्याशी
संपर्क तुटला..!!

आज मला पाहून म्हणाली अरे
"कटकट" आणि "वैताग"
ची काय खबरबात ?

मी म्हटलं, काही कल्पना नाही बुवा..
हल्ली मी "भक्ती" बरोबर
सख्य केलय त्यामुळे
"आनंदा"त आहे अगदी..!!

पुढे जवळच्याच बागेत
"कंटाळा" झोपा काढताना दिसला
माझं अन त्याच हाडवैर....
अगदी 36 चा आकडा म्हणाना....
त्यामुळे मला साधी ओळख
दाखवायचाही त्याने चक्क "आळस" केला..!!
मीही मग मुद्दाम "गडबडी" कडे
लिफ्ट मागितली आणि
तिथून सटकलो..!!

पुढे एका वळणावर "दुःख"
भेटलं, मला पाहताच म्हणालं
"अरे ये, तुझीच वाट पहात होतो"

मी म्हणालो, "अरे वाट पहात
होतास कि वाट लावायच्या
तयारीत होतास? आणि माझ्या
बायकोपेक्षा तूच जास्त वाट
बघतोस कि रे माझी
"तसं "लाजून" ते म्हणालं,
"अरे मी पाचवीलाच पडलो
(पाचवीला पुजलो) तुझ्या वर्गात.
कस काय सर्व ? घरचे मजेत ना?"

मी म्हणालो, "छान" चाललय सगळं...
"श्रद्धा" आणि "विश्वास"
असे दोन भाडेकरू ठेवलेत घरात
त्यांच्या मदतीने मस्त चाललंय.
तू नको "काळजी" करूस.
हे ऐकल्यावर "ओशाळलं"
आणि निघून गेलं..!!

थोडं पुढे गेलो तोच
"सुख" लांब उभं दिसलं
तिथूनच मला खुणावत होतं,
धावत ये नाहीतर मी चाललो
मला उशीर होतोय..

मी म्हणालो, "अरे कळायला
लागल्यापासून तुझ्याच तर मागे
धावतोय उर फुटे पर्यंत,
आणि त्यामुळेच आयुष्याची फरपट
झालीय... एकदा दोनदा भेटलास
पण 'दुःख' आणि 'तू' साटलोट
करून मला एकटं पाडलत..
दर वेळी. आता तूच काय तुझी
"अपेक्षा" पण नकोय मला.
मी शोधलीय माझी "शांती"
आणि घराच्यानीं माझ नावच
"समाधान" ठेवलंय..!!

राखण करितो पाठीराखा, भाऊ माझा प्रेमळ सखा

विश्वासाचे असते नाते, एकाच रक्तामधून येते....१

आईबाबांचे मिळूनी गुण, तुला मला हे आले विभागून

हृदयामधली ज्योत त्यांच्या, तेवत आहे आज आमच्या....२

प्रकाश झाला परंपरेनें, त्याला माहित पुढेच जाणे

मार्ग जरी भिन्न चालले, मूळ तयाचे खालीं रूजले....३

अघात पडतां तव वर्मी, दु:खी होवून जाते बघ मी

दिसत नाही कुणा हे बंधन, जीव श्वासाचे अतूट स्पंदन....४

भांडत रूसत हासत होतो, जगण्यामधला भाग असे तो

खेच खेचता ढील सोडतां, सुटत नाहीं मग तो गुंता....५

बाह्यांगीं तूं दूर आहे जरी, तव प्रतिमा ही राही अंतरी

बघत राहते तुझी भाऊबीज, आठवणीत मी जगते आज....६

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

शिव कुणाचे चिंतन करितो ?

प्रश्न पडला मनी,

तोच तर आहे प्रभू जगाचा

काय तयाचे ध्यानी...१,

जेव्हां आम्ही चिंतन करितो,

ध्यान लावी प्रभूकडे,

प्रयत्न करूनी जगास विसरे,

लक्ष केंद्रितो त्याजकडे....२,

उलट दिशेने शिवाचे चिंतन,

चालते जगतासाठीं

ध्यानामध्यें स्वतःसी विसरे,

लक्ष्य त्याचे इतरांसाठीं ....३

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

आठवण म्हणजे घायाळ ह्रदयाला जगण्याची विनवणी.

तो तर देत नसतो कांहीं,
घ्यावे लागते खेचूनी ।
शक्ती लावूनी खेचा सारे,
देईल परि ढील सोडूनी ।।

जरी असला दयेचा सागर,
केवळ मागणें मान्य नसे ।
तुटून तुमचे प्रयत्न होता,
ओजळीने तो देत दिसे ।।

व्यर्थ घालवी जीवन कांही,
स्वार्थीपणाच्या मागणी पायी ।
वेडे ठराल तुम्हींच परि,
काळ मात्र कधी थांबत नाही ।।

धडपड करा, लुटून घ्या
सांघिकतेच्या भूमिकेतूनी ।
जाच न होई दुजास त्याचा,
हीच भावना उरी बाळगूनी ।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

पाण्यात सोडल्यावर,
पिल्लू कसे पळाले,
भय भीती ना डर,
लाटांशी खेळत निघाले,---!!!

समुद्री उठे लाट,
अलगद पायात येते,
तिलाच खेळणे समजून,
पिल्लू नाचत राहते,-----!!!

क्षणभर बावरून,
एकदा वळून बघते,
टाकत पुढे आपले पाय,
घराकडे कसे निघते,---!!!

फेसाळत आता समोर,
समुद्र स्वागत करे,
जणू लेकरू बघून,
आनंद गगनी न मावे,---!!!

तो असीम अथांग, अपार, पिल्लाला धाशत नसे,
कडेखांदी सागराच्या,
मस्तीत कसे ते खेळे,--!!!

शिकवतो जणू निसर्ग,
मानवा घे तू धडे,
एकलेपणाचे कसले भय,
पिल्लू तर बघ केवढे,---!!!

अमर्याद त्या सागरास,
जर ते सहज तोंड देते,
संकटे येता समोर,--
माणूसपण का खचून जाते,-?-!!!

जरी असली ती अक्राळ, त्यावरती जिद्द मांत करे,
शक्य ते अशक्यकोटीतील,
छोटेही मग पुरून उरे,--!!!!

© हिमगौरी कर्वे

डोनेशनच्या पेट्या भरून दिले गेले अडमिशन,

साडी चोळी सुंदर नेसूनी,
आभूषणें ती अंगावरती,
लज्जा सारी झांकुनी टाकतां,
तेज दिसे चेहऱ्यावरती ।।१।।

आत्म्यासम ती लज्जा भासे,
सौंदर्य जिवंत त्याच मुळें,
लोप पावतां लज्जा माग ती,
जिवंतपणा तो कसा कळे ।।२।।

लपले असते सौंदर्य सारे,
एक बिंदूच्या केंद्रस्थानीं
शोध घेण्या त्याच बिंदूचा
लक्ष्य घालतां उघडे करुनी ।।३।।

विकृत ती मनाची वृत्ती
स्वच्छंदीपणात ती असते
क्षणिक पणाच्या मागें लागून
खरा आनंद ती गमावते ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

सौख्य, समृद्धीच्या पंखाखाली
जरी निश्चिंती, मी सदैव जगलो...

तरीही अव्यक्त हुरहुर अनामिक
स्मरणगंध सारे उसवित राहिलो...

उसवीणे ते, आनंदी आत्मरंगले
धागे सारे शब्दात गुंफित राहिलो...

प्रीतभावनांचे पदर ते दवभरलेले
गीतात, नित्य आळवित राहिलो...

तरीही अजुनही हुरहुर अनामिक
आत्मारामा अंतरी शोधित राहिलो...

हुरहुर जरी ती, तरीही शांती सुंदर
मनास माझ्या समजावित राहिलो...

साक्षी, उभी अंगणी प्रसन्न बकुळी
तीलाच स्मरत मी गंधाळत राहिलो...

--वि.ग.सातपुते.( भावकवी )

9766544908

रचना क्र. १८५

२/८/२०२२

कौशल ईनामदार एक प्रसिद्ध संगीतकार म्हणतात..
एकदा एक विचार मनात आला.
कुणाला वायफळही वाटू शकतो. गायक आणि पेयांमध्ये साधर्म्य शोधायचा प्रयत्न तर कुठला गायक कुठलं पेय असेल..?

मुकेश हे लिंबू सरबत आहेत.
जरा आंबटसर चव आहे त्यांच्या अनुनासिक आवाजाची. पण ताज्या लिंबू सरबताची चव इतर कशालाही येणे केवळ अशक्य..!

मन्ना डे हे दूध आहेत.
पौष्टिक आणि शक्तिवर्धक.
पण ब-याचजणांना नुसते दूध पचत नाही !

गीता दत्त कडक फिल्टर कॉफी आहेत.
येवू घातलेली झोप उडवतात.

आशा भोसले या अतिशय उंची वाइन आहेत. जिभेवर आवाज रेंगाळत ठेवावा आणि फक्त नशा अनुभवावी.

महम्मद रफ़ी हे स्कॉच व्हिस्की आहेत.
सोनेरी, उत्तम दर्जा आणि ...!

तलत मेहमूद...म्हणजे उसाचा रस..!
एकदम गोड आणि थंड पण एक किंवा
जास्तीत जास्त दोन ग्लास बस्स.
जास्त घेवू शकणे अशक्य...!

महेन्द्रकपूर..म्हणजे ताक..!
जमलं तर एकदम फक्कड नाहीतर जावू दे.

किशोर कुमार चहा आहेत.
कधीही, कसाही आणि कितीही अनुभवावा.
दुधात, दुधाशिवाय, तल्ल्फ येते म्हणून,
जाग येते म्हणून, सवय म्हणून, तजेला येतो
म्हणून, कामात, रिकाम्या वेळात, घरचा,
इराण्याचा, टपरीवरचा. कुठल्याही रुपात तो मस्तचं वाटतो.
शिवाय माझंही ते आवडतं पेय आहे..!

आणि शेवटी....

लता मंगेशकर. त्या पाणी आहेत..!
नितळ,पारदर्शक, स्वच्छ,शुद्ध..!
तहान लागली तर ती इतर कुठल्याही पेयाने भागत नाही. प्राण वाचवू शकणारं हे एकमेव पेय..!

धन्यवाद