कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
ठेवावं लांब लोका
ठेवावं लांब लोका , भविष्य सांगणाऱ्या
बाळास माहिती द्या , आताच रांगणाऱ्या /
गलका कसा बरे हा ? भवताल भाटगाने
हलकेच नजर ठेवा ,लोकांस पांगणाऱ्या /
आणील आसमंता ,ठेवील या कराशी
तोडाच त्या कराला ,भिकेस मागणाऱ्या /
सारेच आनंदी वातावरण भोवताली
शोधाच कोण आहे , बाम्बस टांगणाऱ्या /
गझलेत 'कौशला ' म्हणे हा मक्ताच झाला
नाहीच आवडली ,डांबास डागणाऱ्या
-- श्रीकांत पेटकर
-
मौनातील काजळ वेदना
मौनातील काजळ वेदनानिःशब्द हृदयात सलतेअनेक दुःखाचे पड आयुष्यातभोग भोगूनी रडवुनी जाते..सहज साधे काहीच कधी नसतेआयुष्य कळसूत्री बाहुली असते,मन रडते उन्मळून आवेगातजीवन ही काटेरी झाडं बनते..आयुष्य ही टोकास सहज जातेनशीब जेव्हा वाईट असते,कधीच सुखद झुळूक नसतेतप्त बोलांचे घाव जिव्हारी उठते..नशिबाच्या ललाटी खेळ रंगतोआयुष्य उध्वस्त एकाकी होते,दुःखाचा थेंबही अनामिक तेव्हामनातील दुःख रडवून आल्हाद जाते..सहज वाटल्या वाटा सरळ साऱ्यातरी वाकड्या होतं आयुष्य मिटते,नशीब असेल वाईट दुःखद अंतरीनिःशब्द वेदना जिव्हारी डसते..उत्तरायण सुरु होता मगनजर पैलतीरी आल्हाद लागते,मरणं असेल सुटका सारी अंतिममग पैलडोह वाट नजर पाहते..आयुष्यातील संचित भोगन कधी कुणाला सुटणारे,आनंद डोह पार पैलतीर जावाबोलावणे हसत डोळ्यांत जमावे..पैलतीरी डोळे व्याकुळ भाव नजरदुःख न कळणारे आयुष्य व्यापते,सजेल यात्रा अंतिम इहलोकीआनंद क्षण ते एकाकी मन रडावे..अस्तास जातो सूर्य सांज वेळीकाळोख नभांगणी अवचित दाटतो,दुःख येतात जीवन भरुन अबोल असेपैलतीरी जीवन नौका जाता क्षोभ क्षुब्ध होतो..-- स्वाती ठोंबरे.
-
ताई
आज ती येऊन गेलीपोटातली माया ठेऊन गेलीइतक्या दिवसांच पोरकेपणक्षणात सार मिटवून गेलीआज ती येऊन गेलीभाच्याला पापा देऊन गेलीखेळणी आणि पैसे थोडेखाऊसाठी देऊन गेलीआज ती येऊन गेलीसासर माहेरचं बोलून गेलीतिच्या माझ्यातलीच काहीं गुपितेमनामनामध्ये साठवून गेली.आज ती येऊन गेलीहळदीकुंकू घेऊन गेलीतोंडभरून आशीर्वाद अनघर भरून देऊन गेलीआज ती येऊन गेलीआईची कमी भरून गेलीपापण्यांच्या कडा ओल्या थोड्याजाईपर्यंत भिजवून गेली !-- वर्षा कदम. -
जागतिक दृकश्राव्य वारसा दिवस
दृकश्राव्य दस्तावेजांचे महत्त्व जाणून त्यांच्या जतनासाठी तातडीच्या उपाययोजना करण्याबाबत सर्वसामान्यांमध्ये जागृती निर्माण करण्याच्या दृष्टीने युनेस्कोतर्फे २००५ सालापासून २७ ऑक्टोबर या दिवशी जागतिक दृकश्राव्य वारसा दिवस (World Day for Audio visual Heritage) साजरा केला जातो.
-
दृष्टी बदल
नवा चित्रपट बघण्या गेलो,
कुटुंबासह चित्र मंदिरी
चित्रगृह ते भरले असतां,
प्रवेश मिळाला कसातरी....१,चित्रपट तो बघत असतां,
आश्चर्य वाटले जल्लोशाचे
टाळ्या, शिट्या देवून प्रेक्षक,
कौतूक करी नटनट्यांचे....२वास्तवतेला सोडूनी,
रटाळपणे वाहत होते,
वैताग येवूनी त्या चित्राचा,
सोडून आलो मधेच मी ते....३,घरी येवूनी शांत जाहलो,
आठवू लागलो बालपण
अशीच होती छायाचित्रे,
ज्यांत आमचे रमले मन....४जीवनामधल्या चक्रामध्ये,
बदल फारसा होत नसतो
वयातल्या पायरीप्रमाणे,
दृष्टीमध्ये फरक घढतो....५डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
धन्य ती महाराष्ट्र माऊली !
कृष्ण कमळ-
-
आत्मसाक्षात्कार
निष्पाप फुलांचा ताटवा सुंदर
गंधाळ, सुगंधी त्याचा मनोहर...
अवीट, स्पर्श लाघवी कोमल
मनोमनी जागविती भाव सुंदर...जगी जगावे निर्मळ फुलांसारखे
काटयासवे फुलत रहावे निरंतर...
क्षणाक्षणांना नित्य वेचित रहावे
भावनांनी उजळीत जावे मनांतर...अर्थ जीवनाचा उलगडित जावा
मनामना,सुखवित रहावे निरंतर...
मोहपाश, हे आसक्तीचे मृगजळ
त्यातूनी, जीवा सावरावे निरंतर...युगायुगातुनी लाभे जन्म मानवी
सत्य, विवेकी आत्मसाक्षात्कार
सांध्यपर्वी मन हळवेहळवे कातर
स्मरावा, एकची तो कृपाळू ईश्वर...
-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. २३६
१६ /९ /२०२२
-
प्रभूची धांवपळ
चकीत झालो बघूनी, प्रभूला दारावरी
त्रिशूळ घेऊनी हातीं, आला होता जटाधारीक्षणीक थांबूनी दारावरती, गेला तो निघूनी
बहूत वेळ येत राहिला, दार ना ओलांडले त्यांनीकळले नाहीं मजला, ही त्याची रीत
विचार करीता मनी, जाणली मी ही गम्मतउपास तापास करुनी, देह शुद्ध केला
भजन पूजन करुनी, तप मिळाले मजलागुंतले होते माझे मन, संसारातील मोहांत
राग लोभ अहंकार, मुरले होते अंगातमान देऊनी तपशक्तिला, येत होता ओढूनी
अशांतता बघूनी मनातील, जात होता परतोनीडॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५० -
वर्हाडातली गाणी – १४
चादण्या रात्री आम्ही भुलाबाई जागवल्या जागवल्या
सासू म्हणते सुने सुने तो पाटल्यांचा जोड काय केला काय केला
हरवला हरवला, तुमच काय जाते माझ्या बाबाने घडवला घडवला
चादण्या रात्री आम्ही भुलाबाई जागवल्या जागवल्या
-
विस्तीर्ण समुद्र किनारी
विस्तीर्ण समुद्र किनारी,
फिरत फिरत निघाले,
वाळूत चालताना ठसे,
पावलांचे उमटलेले, --!!!दूर क्षितिजी सूर्यबिंब,
घाईत होते चालले,
रंगांची आरास पाहून,
अचंबित की झाले,--!!!ढगांमागून निघाला,
संधिप्रकाश आता,
दिसू लागला धरणीवर,
पखरुन घातलेला, --!!!याच ढगांवर स्वार होऊन,
निघाला सोन्याचा गोळा, आभाळाला सप्तरंगी,
आज साज चढवलेला,--!!!किती रंगांची रासक्रीडा,
गगनी होती चाललेली,
चकित होऊनी धरा,
कशी रंगात रंगलेली,--!!!उन म्हणावे तर थोडे,
काढता पाय घेतलेले,
तमाने पुढे येऊन,
पाऊल आत टाकले, --!!!चांदण्यांचे पुंज,
दिसू लागले जागोजागी,
आकाशाचा निळा गालिचा,
भरून गेला पदोपदी,--!!!लांबवर दूरस्थ किनारा,
दिसत होता तटस्थ उभा,
केव्हाच सारी उडून गेली,
येथील पक्ष्यांची सभा, --!!!पार लांबवर उंच उंच,---
बुडू लागला सोन्याचा गोळा, समुद्रात तो, का समुद्र त्यात,
बघूनही कळेना मला,--!!?लाटेवर लाट वरचढ ठरुनी,
निघाली कशी पुढे ,
निरोप द्याया सज्ज,
नाराज वातावरण केवढे,--!!!गगनी उगवला तोच आपला, लाडका चंदामामा,
सारे विसरून गेले प्रकाशा,
अंधाराची त्याला आभा,--!!!पांढरी,तांबडी,केशरी,करडी,
जांभळी राखाडी, सोनेरी,
सूर्यबाप्पाची मिरवणूक निघाली,
सप्तरंगी मस्त रथांतुनी,--!!!स्तिमित होऊनी धरा,
बघत राहिली किती,
त्या रंगांची रासक्रीडा,--!!!
सूर्यदेव मध्ये उभे तसे,
गोकुळी खेळे हरी,जसा,
भोवती नाचताना गोपिका,--!!!हिमगौरी कर्वे.©
श्रीकांत पेटकरCopyright © 2025 | Marathisrushti