(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • ठेवावं  लांब लोका

    ठेवावं लांब लोका , भविष्य सांगणाऱ्या

    बाळास माहिती द्या , आताच रांगणाऱ्या /

    गलका कसा बरे हा ? भवताल भाटगाने

    हलकेच नजर ठेवा ,लोकांस पांगणाऱ्या /

    आणील आसमंता ,ठेवील या कराशी

    तोडाच त्या कराला ,भिकेस मागणाऱ्या /

    सारेच आनंदी वातावरण भोवताली

    शोधाच कोण आहे , बाम्बस टांगणाऱ्या /

    गझलेत 'कौशला ' म्हणे हा मक्ताच झाला

    नाहीच आवडली ,डांबास डागणाऱ्या

    -- श्रीकांत पेटकर

  • मौनातील काजळ वेदना

    मौनातील काजळ वेदना
    निःशब्द हृदयात सलते
    अनेक दुःखाचे पड आयुष्यात
    भोग भोगूनी रडवुनी जाते..
    सहज साधे काहीच कधी नसते
    आयुष्य कळसूत्री बाहुली असते,
    मन रडते उन्मळून आवेगात
    जीवन ही काटेरी झाडं बनते..
    आयुष्य ही टोकास सहज जाते
    नशीब जेव्हा वाईट असते,
    कधीच सुखद झुळूक नसते
    तप्त बोलांचे घाव जिव्हारी उठते..
    नशिबाच्या ललाटी खेळ रंगतो
    आयुष्य उध्वस्त एकाकी होते,
    दुःखाचा थेंबही अनामिक तेव्हा
    मनातील दुःख रडवून आल्हाद जाते..
    सहज वाटल्या वाटा सरळ साऱ्या
    तरी वाकड्या होतं आयुष्य मिटते,
    नशीब असेल वाईट दुःखद अंतरी
    निःशब्द वेदना जिव्हारी डसते..
    उत्तरायण सुरु होता मग
    नजर पैलतीरी आल्हाद लागते,
    मरणं असेल सुटका सारी अंतिम
    मग पैलडोह वाट नजर पाहते..
    आयुष्यातील संचित भोग
    न कधी कुणाला सुटणारे,
    आनंद डोह पार पैलतीर जावा
    बोलावणे हसत डोळ्यांत जमावे..
    पैलतीरी डोळे व्याकुळ भाव नजर
    दुःख न कळणारे आयुष्य व्यापते,
    सजेल यात्रा अंतिम इहलोकी
    आनंद क्षण ते एकाकी मन रडावे..
    अस्तास जातो सूर्य सांज वेळी
    काळोख नभांगणी अवचित दाटतो,
    दुःख येतात जीवन भरुन अबोल असे
    पैलतीरी जीवन नौका जाता क्षोभ क्षुब्ध होतो..

    -- स्वाती ठोंबरे.

  • ताई

    आज ती येऊन गेली
    पोटातली माया ठेऊन गेली
    इतक्या दिवसांच पोरकेपण
    क्षणात सार मिटवून गेली
    आज ती येऊन गेली
    भाच्याला पापा देऊन गेली
    खेळणी आणि पैसे थोडे
    खाऊसाठी देऊन गेली
    आज ती येऊन गेली
    सासर माहेरचं बोलून गेली
    तिच्या माझ्यातलीच काहीं गुपिते
    मनामनामध्ये साठवून गेली.
    आज ती येऊन गेली
    हळदीकुंकू घेऊन गेली
    तोंडभरून आशीर्वाद अन
    घर भरून देऊन गेली
    आज ती येऊन गेली
    आईची कमी भरून गेली
    पापण्यांच्या कडा ओल्या थोड्या
    जाईपर्यंत भिजवून गेली !
    -- वर्षा कदम.
  • जागतिक दृकश्राव्य वारसा दिवस

    दृकश्राव्य दस्तावेजांचे महत्त्व जाणून त्यांच्या जतनासाठी तातडीच्या उपाययोजना करण्याबाबत सर्वसामान्यांमध्ये जागृती निर्माण करण्याच्या दृष्टीने युनेस्कोतर्फे २००५ सालापासून २७ ऑक्टोबर या दिवशी जागतिक दृकश्राव्य वारसा दिवस (World Day for Audio visual Heritage) साजरा केला जातो.

  • दृष्टी बदल

    नवा चित्रपट बघण्या गेलो,
    कुटुंबासह चित्र मंदिरी
    चित्रगृह ते भरले असतां,
    प्रवेश मिळाला कसातरी....१,

    चित्रपट तो बघत असतां,
    आश्चर्य वाटले जल्लोशाचे
    टाळ्या, शिट्या देवून प्रेक्षक,
    कौतूक करी नटनट्यांचे....२

    वास्तवतेला सोडूनी,
    रटाळपणे वाहत होते,
    वैताग येवूनी त्या चित्राचा,
    सोडून आलो मधेच मी ते....३,

    घरी येवूनी शांत जाहलो,
    आठवू लागलो बालपण
    अशीच होती छायाचित्रे,
    ज्यांत आमचे रमले मन....४

    जीवनामधल्या चक्रामध्ये,
    बदल फारसा होत नसतो
    वयातल्या पायरीप्रमाणे,
    दृष्टीमध्ये फरक घढतो....५

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • धन्य ती महाराष्ट्र माऊली !

    कृष्ण कमळ-

  • आत्मसाक्षात्कार

    निष्पाप फुलांचा ताटवा सुंदर
    गंधाळ, सुगंधी त्याचा मनोहर...
    अवीट, स्पर्श लाघवी कोमल
    मनोमनी जागविती भाव सुंदर...

    जगी जगावे निर्मळ फुलांसारखे
    काटयासवे फुलत रहावे निरंतर...
    क्षणाक्षणांना नित्य वेचित रहावे
    भावनांनी उजळीत जावे मनांतर...

    अर्थ जीवनाचा उलगडित जावा
    मनामना,सुखवित रहावे निरंतर...
    मोहपाश, हे आसक्तीचे मृगजळ
    त्यातूनी, जीवा सावरावे निरंतर...

    युगायुगातुनी लाभे जन्म मानवी
    सत्य, विवेकी आत्मसाक्षात्कार
    सांध्यपर्वी मन हळवेहळवे कातर
    स्मरावा, एकची तो कृपाळू ईश्वर...

    -- वि..सातपुते (भावकवी)

    9766544908

    रचना क्र. २३६

    १६ /९ /२०२२

  • प्रभूची धांवपळ

    चकीत झालो बघूनी, प्रभूला दारावरी
    त्रिशूळ घेऊनी हातीं, आला होता जटाधारी

    क्षणीक थांबूनी दारावरती, गेला तो निघूनी
    बहूत वेळ येत राहिला, दार ना ओलांडले त्यांनी

    कळले नाहीं मजला, ही त्याची रीत
    विचार करीता मनी, जाणली मी ही गम्मत

    उपास तापास करुनी, देह शुद्ध केला
    भजन पूजन करुनी, तप मिळाले मजला

    गुंतले होते माझे मन, संसारातील मोहांत
    राग लोभ अहंकार, मुरले होते अंगात

    मान देऊनी तपशक्तिला, येत होता ओढूनी
    अशांतता बघूनी मनातील, जात होता परतोनी

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०

  • वर्‍हाडातली गाणी – १४

    चादण्या रात्री आम्ही भुलाबाई जागवल्या जागवल्या

    सासू म्हणते सुने सुने तो पाटल्यांचा जोड काय केला काय केला

    हरवला हरवला, तुमच काय जाते माझ्या बाबाने घडवला घडवला

    चादण्या रात्री आम्ही भुलाबाई जागवल्या जागवल्या

  • विस्तीर्ण समुद्र किनारी

    विस्तीर्ण समुद्र किनारी,
    फिरत फिरत निघाले,
    वाळूत चालताना ठसे,
    पावलांचे उमटलेले, --!!!

    दूर क्षितिजी सूर्यबिंब,
    घाईत होते चालले,
    रंगांची आरास पाहून,
    अचंबित की झाले,--!!!

    ढगांमागून निघाला,
    संधिप्रकाश आता,
    दिसू लागला धरणीवर,
    पखरुन घातलेला, --!!!

    याच ढगांवर स्वार होऊन,
    निघाला सोन्याचा गोळा, आभाळाला सप्तरंगी,
    आज साज चढवलेला,--!!!

    किती रंगांची रासक्रीडा,
    गगनी होती चाललेली,
    चकित होऊनी धरा,
    कशी रंगात रंगलेली,--!!!

    उन म्हणावे तर थोडे,
    काढता पाय घेतलेले,
    तमाने पुढे येऊन,
    पाऊल आत टाकले, --!!!

    चांदण्यांचे पुंज,
    दिसू लागले जागोजागी,
    आकाशाचा निळा गालिचा,
    भरून गेला पदोपदी,--!!!

    लांबवर दूरस्थ किनारा,
    दिसत होता तटस्थ उभा,
    केव्हाच सारी उडून गेली,
    येथील पक्ष्यांची सभा, --!!!

    पार लांबवर उंच उंच,---
    बुडू लागला सोन्याचा गोळा, समुद्रात तो, का समुद्र त्यात,
    बघूनही कळेना मला,--!!?

    लाटेवर लाट वरचढ ठरुनी,
    निघाली कशी पुढे ,
    निरोप द्याया सज्ज,
    नाराज वातावरण केवढे,--!!!

    गगनी उगवला तोच आपला, लाडका चंदामामा,
    सारे विसरून गेले प्रकाशा,
    अंधाराची त्याला आभा,--!!!

    पांढरी,तांबडी,केशरी,करडी,
    जांभळी राखाडी, सोनेरी,
    सूर्यबाप्पाची मिरवणूक निघाली,
    सप्तरंगी मस्त रथांतुनी,--!!!

    स्तिमित होऊनी धरा,
    बघत राहिली किती,
    त्या रंगांची रासक्रीडा,--!!!
    सूर्यदेव मध्ये उभे तसे,
    गोकुळी खेळे हरी,जसा,
    भोवती नाचताना गोपिका,--!!!

    हिमगौरी कर्वे.©