कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

ओढ लागली आतां मजला, माझ्या सासरची //धृ//

बाळ चिमुकले गोजिरवाणे, त्यांना दाखविण्याची

धन दूज्याचे म्हणूनी घेतले
परके त्यासी नाही समजले
बालपणीं जे प्रेम जमविले
क्षणांत मजला तेच मिळाले
भासली नाहीं उणीव तेथे, आईच्या मायेची //१//
ओढ लागली आतां मजला, माझ्या सासरची

खट्याळ भाऊबहीण येथें
दिर नणंद तसेच तेथे
बहीण वहीनी एकच नाते
हट्ट पुरविण्या दुजे नव्हते
पदोपदीं करुन देई, आठवण भावंडाची //२//
ओढ लागली आतां मजला, माझ्या सासरची

संसार दुःखे स्वशिरीं घेऊनी
सुख वाटले सदैव त्यानीं
मान मिळे मज पुन्हां सत्वरी, त्यांच्या सेवेची //३//
ओढ लागली आतां मजला, माझ्या सासरची

सासरीं गेले सोडूनी बालपण
दुज्यासाठीं करण्या समर्पण
फुलणें फळणें खरे जीवन
हवे निसर्गा हेच ते धन
माहेर सासर एकची मिळूनी, ठरले मी भाग्याची //४//
ओढ लागली आतां मजला, माझ्या सासरची

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

कंबरेस दाबसी कां ?
निश्चल उभा, ना हलतां
कुठे तुझा कंबरपट्टा ?
Belt कुठे विठ्ठला तुझा ?

सर्व जगीं, सार्‍या जागीं
चालत आहे घुसखोरी
नुरे अन्य स्थानचि तुजसी
एक फक्त वीटच उरली .

जगीं फार पाप वाढे
तें तुला खपावें कैसें ?
म्हणुन कटीवर कर ठेवुन तूं
उभा , जाब पुसण्यांस , विठू ?

विठू, कुणां शत्रूपासुन तूं
वाचवायला डोक्याला
मुगुट नामक, शिवबांजैसा
जिरेटोप चढवलास हा ?

ऊन नि पाऊस यांच्यापासुन
रक्षण मुगुट करीलच की
पण, क्रिकेट्-कॅप्सारखा त्याला
पुढील बाजुस flap कां नाहीं ?

सज्जन आणिक भक्तांचा
करशीलच उद्धार
दुष्टांच्या माथ्यावर तूं
ती वीट फेकुनी मार.

- सुभाष स. नाईक

गोदावरी तिरी,
नाशिक माझे गाव
तोच आहे जिल्हा,
द्राक्षनगरी असे भाव

महाराष्ट्रातील नाशिक कुंभमेळा,
असे मजला ठाव
कणखर, दगडांच्या देशाची कन्या,
माणिक माझे नाव

सौ. माणिक (रुबी)

नातं कसं असावं? नातं डब्यासारखं असावं..
उघडल्यावर रुचकर, खमंग आठवणी देणारं आणि त्यांना जपूनही ठेवणारं..
तर कधी नाविन्याला जन्माला घालणारं..

नातं कसं नसावं..? तुझ नि माझं सारखचं रे, असं न म्हणणारं
वा माझं सगळ्यांवर सारखाचं प्रेम आहे हे हि न सांगणारं..

नातं कसं असावं? नातं डब्यासारखंचं असावं..
ज्याची झाकणं ज्याची त्यालाचं बसतील असं..

- शिल्पा परांडेकर

प्रेम क्षमा,प्रेम तमा,डोळ्यातील अन कारून गरीमा
प्रेम असू,प्रेम हसू,हृदयातील अन दारूण जखमा

प्रेम रंग, प्रेम दंग,मेंदूतील अन विरळ प्रतिमा
प्रेम सूर, प्रेम स्वर,कंठातील अन मंजुळ नगमा

प्रेम जीवन,प्रेम संजीवन,सुखदुःखाचे अन अनुबंधन
प्रेम बंध, प्रेम संबंध, देहदीलाचे अन रणकंदन

प्रेम मोह, प्रेम संमोहन,सुचे न काही तुझेच। चिंतन
प्रेम संग, प्रेम संगम,दोन दिलाचे एकच स्पंदन

प्रेम चिंता,प्रेम चिंतन,अन प्रेम तारुण्याचे आमंत्रण
प्रेम गीत,प्रेम संगीत,श्रावणातील अन अमृत सिंचन

प्रेम दुवा,प्रेम दवा, प्रेम असे अन वाऱ्यापरी अमूर्त
प्रेम धर्म,प्रेम कर्म,माणुसकीचे असे अन खोल गर्त

- महेश सूर्यवंशी
(कागल)

कोणते दुःख तुला छळते
अकारण कां व्यथित होते ।।धृ।।

प्रेमळ छत्र पित्याचे असतां
गेले जीवन तुझे बागडतां
लाड पुरविले आईने तव
शिकवीत असतां आनंदी भाव
आठव सारे याच क्षणीं ते ।।१।। अकारण तूं कां व्यथित होते

बांधून घेतां राखी हातीं
आश्वासन तुजला मिळती
पाठीराखा भाऊ असूनी
येईल तुजसाठीं धावूनी
कसली शंका मनांत येते ।।२।। अकारण तूं कां व्यथित होते

संसार भरला सुख-दुःखानी
घे शिरावर तुझ्याच समजूनी
जीवन मार्गी होता बदल
नको होऊस वेडे चंचल
सावध असूं दे चित्र तुझे ते ।।३।। अकारण तूं कां व्यथित होते

नाते गोते वाढवीत जावे
सर्वामध्यें प्रेमळ व्हावे
छत्राखालती होती आजवर
छत्रचि बनावे तूं इतःपर
संस्काराचे मधूर फळ येते ।।४।। अकारण तूं कां व्यथित होते

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

(भोपाळ येथे विषारी वायुमुळे एका रात्रीत सहस्त्रावधी लोक मृत्यूमुखी पडले. ४.१२.८४ ची रात्र)

एक भयानक रात्र अशी, सहस्त्रावधींचा घेई बळी
नियतीच्या खेळामधली, कुणा न समजे ही खेळी...१,

मध्यरात्र होवून गेली, वातावरण शांत होते
गादीवरती पडून सारे, स्वप्ने आपली रंगवीत होते,

तोच अचानक विषारी वायू, पसरला त्या वातावरणी
हालचालींना वाव न देता, श्वास रोखीले स्वप्न थांबवूनी,

कित्येक जनांचे बळी घेतले, सुलभ रितीने काळाने
शांत निद्रेची महा निद्रा, करूनी टाकीली क्षणात त्याने,

भरडून गेले सारे परि, पापी वा पुण्यवान ते
कळला नाही हिशोब त्याचा, मोजमाप ते काय असते

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

इच्छा आहे प्रभू , तुझ्या नामस्मरणाची
ऐकून घे कहाणी, अडचणींची ।।

नाम घ्यावे मुखीं, एकचित्ताने
सार्थक होईल तेव्हां तप:साधने ।।

संसार पाठी, लावलास तूं
गुरफटून त्यांत, साध्य न होई हेतू ।।

मला पाहिजे दोन्हीं, संसार नि ईश्वर
एकात गुंततां मन, दुसरे न होई साकार ।।

दे प्रभू ,मनाची एक जोडी
संसारांत राहून , घेईन प्रभूत गोडी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

उंच उंच जावूनी झाडे चुंबीत होती गगनाला ।
चंद्र चांदणे, भव्य पर्वत आणिक नदी नाला ।।

किती आनंद तो मनी जहाला बघूनी निसर्ग शोभा ।
गुंग होऊनी नाचू लागलो सुटला चित्त ताबा ।।

सुंदर वाटे रूप आपले बिंब बघता दर्पणी ।
पोंच मिळते समाधानाची केवळ अंतर्मनातूनी ।।

पूजा करीता तल्लीन होई मूर्ती बघूनी देवाची ।
शक्तीमान ते रूप समजूनी विस्मृती होई स्वत:ची ।।

निसर्ग, देह वा वस्तू असो, अस्तित्व ईश्वरी जेथे ।
उचंबळती प्रेम भावना एकरूप होण्या त्याते ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com