व्यास क्रिएशनच्या प्रतिभा दिवाळी २०२० च्या अंकामध्ये प्रकाशित झालेली गीतेश शिंदे यांची हि कविता

सुमनांजली या काव्यसंग्रहातून….. 

सुख दुःखाच्या लाटेमध्ये,
तरणे वा बुडणे,
जगेल तो त्या क्षणी,
ज्याला माहित पोहणे ।।१।।

पोहणे जगणे कला असूनी,
अनुभव हा शिकवूनी जातो,
जागरुकतेने कसे जगता,
यशही त्याला तसेच देतो ।।२।।

जीवनाविषयी ज्ञान मिळवण्या,
कष्ट लागती महान,
परि केवळ एक अनुभवी प्रसंग,
सारे देतो मिळवून ।।३।।

अनुभवाचे ज्ञान श्रेष्ठ हे,
निसर्ग शिकवी क्षणोक्षणी,
सतर्कतेने वेचून घ्यावे,
दैनंदिनीच्या घटनामधूनी ।।४।।

बोल सारे अनुभवाचे,
त्या बोलीची भाषाच न्यारी
सुख दुःखाच्या गुंत्यामधला,
अर्थ सांगतो कुणीतरी ।।५।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

दोन ग्रंथ ते अप्रतीम बनले,

ह्या जगावरती,

रामायण महाभारत ह्याहूनी,

श्रेष्ठ काही नसती ।।१।।

धन्य जाहले वाल्मिकी व्यास,

ज्यांनी ग्रंथ लिहिले,

मानवातील विविधतेचे,

दर्शन ते घडविले ।।२।।

विश्वामधला प्रत्येक विषय,

हाताळला दोघांनी,

शोधून काढण्या काही,

निराळे समर्थ नाही कुणी ।।३।।

आद्य कवी वा लेखक म्हणूनी,

मान तयांना आहे,

अनुकरण ते त्यांचे करिता,

पुष्प तयांना वाहे ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

रिता माझा पाळणा अन रीती माझी झोळी गं!
रीती माझी ओटी अन नशिबाची खोटी गं!
कुणा सांगू यातना, कुणा देवू दोष रं?
रित्या माझ्या काळजाला, कुणाची ओढ रं?
वांझ माझी ओटी त्यात माझा काय दोष रं?
आई माझ्या आत्म्यातील तिला नाही झोप रं!
पान्हा देऊ कुणा अन् कुणा देवू ऊब रं?
आईपणाची झाली खोटी, ममतेची दोरी गेली दुरं रं!

- श्वेता संकपाळ (१३/०७/२०२३)

तुझ्या दुःखी मनाने वेचले
असतील अनेक अश्रू..
प्राक्तनांच्या रेघांचे ओरखडे
उठले असतील..
तू स्वतःच त्यांचे चरे पाडशील ..
दुःखाच्या तळ्यात उडी मारशील..
घनघोर काळोख्या रात्री तू मिट्ट काळोखात
दरीच्या टोकावर बसलेला..
निरव शांततेत एक दिर्घ श्वास घेतलेला..
समोर आले ते स्विकारणारा तुझ्यामधील
तू .. स्वतःमधील चैतन्य विचाराने जागृत
ठेवणारा..उजळत जावा दिवा मालवण्याआधी..
असंख्य ठिपके जोडून रेखाटली कलाकृती ..
त्या ठिपक्यांमध्ये तुझे अस्तित्व उरले तर
तयार होईल सुंदर ठिपक्यांची रांगोळी..
त्यात भाव रंग भरशील..
दाटलेल्या मेघातून उनं पावसाच्या
कणाकणातून तुझी किरणे समन्वय
करतील तेव्हाच उमटेल विशाल असे
इंद्रधनु पटलावर..
शंकाकुशंका चे जाळे दूर फेकून देत
चालत रहा वजीरासारखं ...आत्मविश्वास
तुला शिकवले मात कशी आणि कोठे
करायची जीवनाच्या पटावर.

प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.

किंमत : रु.८०/-
सवलत किंमत : रु.५०/-

https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/

खुसखुशीत भाषेत नेमके व्यक्त करण्यात हातखंडा आहे ह्यांचा !

मी, मीच एक, सारेच माझे
मीच आहे म्हणुनी सारे आहे

मी सर्वज्ञ,सारेच मला कळते
मीच फक्त जगी प्रज्ञावंत आहे

हाच अहंभाव कशाला फुका
जिथे मीत्व ते सारे व्यर्थ आहे

चौदा चौकडयाचेही राज्य गेले
उमज मनी, तूच रे कोण आहे

सोडूनी द्यावे, मनीचे हेवे दावे
त्यातची खरेखुरे समाधन आहे

वाचे नम्रत्वे वदुनी जगी जगावे
कृतज्ञता! जगतीच श्रेष्ठ आहे

जपावीत मने सर्वांचीच संसारी
हाच मोक्षानंदाचा मूलमंत्र आहे

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ९४.

२६ - ३ - २०२२.

साखर ही
नित्य खावी
जिवनाला
गोडी लावी

चव टाका
साखरेची
लज्जत ही
पदार्थाची

जोडीलाही
मीठ हवे
स्वयंपाकी
अन्ना सवे

मीठ घाला
चव येई
अणू रेणू
मान घेई

ताजी मेथी
खावी सदा
नित्य तिच्या
खुप अदा

या मेथीची
उसळही
छान होई
पौष्टीकही

न्यारी मजा
तुरटीची
आवडही
शुद्धतेची

गाळ खाली
बसविला
फिरवता
तुरटीला

कारल्याचे
करा कापं
खाती सारे
ते अमाप

रसास्वाद
घेऊ चला
मंत्र खरा
खाण्यातला

सौ.माणिक शुरजोशी

कोणते हे रस्ते
कुठले हे वळण
कसल्या या जाणीवा
कसले हे स्पंदन

पहाटेचे दवबिंदू
हळूच जातील घसरून
ओंजळीतल्या रेतीचे
कण जातील निसटून

माहित आहे जरी
स्वप्न हे नाही खरे
तुझ्या सोबतीचे
स्वप्नही असते पुरे...

-- आनंद पाटणकर.