कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

भावशब्द कां? निःशब्द
अव्यक्त कां? मनभावनां
शब्दाविना कसे उमगावे
सत्यार्थ अनंताचे सांगना...

तव दर्शना आसक्त अंतरंग
मनास, शांतवु कसे सांगना
नाव तुझेच नित्य वैखरीवरी
मौनात उच्चारु कसे सांगना...

तव भक्तीरंगात मी दंगलेला
दयाळा आळवु कसे सांगना
शब्द, स्वर, सूर घुटमळलेले
तुझ्याच नामस्मरणी गुंतताना...

घुमते, मधुरम हरिची पावरी
देवा तुला शोधू कुठे सांगना
लोचनात, कैवल्य रूप तुझे
शब्दाविना नटवू कसे सांगना....

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २५७

१३/१०/२०२२

प्रदीप निफाडकरांची गझल

बीजाचे समर्पण पहावे,
स्वतःला देऊन टाकते,
एक तरु जन्माला यावे,
म्हणूनच स्वतःला गाडते,---!!

पुन्हा मातीत रूजून,
एकदम कात टाकते,
अंकुराचा स्वरूपाने ,
मातीच्या कुशीत येते,--!!!

काळी आई कुरवाळते ,
सर्व संगोपन करते,
बघता बघता नजरेत भरते,
अंकुराचे फोफावणे, --!!!

अंकुराचा त्याग करून,
बीज वाढीस लागते,
रोपट्याच्या स्वरूपात,
सानुले झाड उगवते ,--!!!

रोपट्याला फुटती पाने,
त्यांचेही वर जाणे,
करता करतां झाड वाढते,
हिरवेगार, डौलदार दिसते,--!!!

हळूहळू संपन्न होते,
घोंस लागती फुलाफळांचे,
झाड होते मोठे,
कधी रूप घेते वृक्षाचे,--!!!

फळे-फुले भरलेले,
वृक्ष घनदाट डंवरलेले,
कोसळती किती फळेफुले,
शेवट पुन्हा बीजरुपे,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

गजानना तू स्फूर्तीदाता
तू सकलांचा विघ्नहर्ता ।।धृ।।
वक्रतुंड लंबोदर मूर्ती
परशु विराजे एका हाती
दुजा वर देता ।।१।।

पितांबर शिरी मुकुट शोभतो
जास्वंदी दुर्वांनी सजतो
मोदक आवडता ।।२।।

विनम्रभावे तुझिया चरणी
अर्पियली मी माझी झरणी
उमटू दे कविता ।।३।।

हे प्रथमपते, शारदापते, हे शिवगिरिजापुत्रा

हे गुणपते, श्रीगणपते, वंदना प्रभो स्वीकरा ।।

वक्रतुंड, गजवक्र, मोरया, गणेश, सुखकर्ता,

मंगलमूर्ती, हेरंबा, हे लंबोदर, पर्वतीसुता

विघ्नविनायक, गणदेवा, प्रथमेशा ओंकार ।।

हे गुणपते, श्रीगणपते, वंदना प्रभो स्वीकरा ।।

गणाधीश हे, महेश्वराचे तुम्ही गणाधिपती

ऋध्दि-सिद्धि कर जोडुन ठाकत लवुन तुम्हांपुढती

शक्ति-युक्तिचा संगम तुम्ही हे गौरीकुमरा ।।

हे गुणपते, श्रीगणपते, वंदना प्रभो स्वीकरा ।।

धूम्रवर्ण हे, गौरीतनया, बसुन मूषकावरी

रक्तपुष्प पदिं, शंख-चक्र-अंकुश व पाश निजकरीं

गंधलिप्त शुंडेवर धरता तोलुन चराचरा ।।

हे गुणपते, श्रीगणपते, वंदना प्रभो स्वीकरा ।।

जग चाले गणराजकृपेनें, हे गजमुख, हे जगताधार

आदि-अंत विश्वाचा तुम्ही, सृष्टीला देता आकार

नाम गजानन जपतो नर, तो तरतो भवसागरा ।।

हे गुणपते, श्रीगणपते, वंदना प्रभो स्वीकरा ।।

कृपावंत एकदंतचरणीं गर्जे जयजयकार -

गणनायक, गजवदना तुमचा महिमा अपरंपार

विनायका, विनवितो – मनींच्या वांछा पूर्ण करा ।।

हे गुणपते, श्रीगणपते, वंदना प्रभो स्वीकरा ।।

वरदमूर्ति, मिटवा भय-चिंता स्पर्शुनिया माथा

दु:खाग्नी विझवा, हे संकटमोचन गणनाथा

निज-दासांचे षड्.रिपु सत्वर गणराया संहरा ।।

हे गुणपते, श्रीगणपते, वंदना प्रभो स्वीकरा ।।

- - -

- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik

सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz (W), Mumbai.

Ph-Res-(022)-26105365. M – 9869002126

eMail : vistainfin@yahoo.co.in

Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com

पूजा पाठ करीत असतां पूजा गेलो विसरुनी
प्रभुचरणी ध्यान लागतां भान गेले हरपूनी

पूजेमधल्या विधीमध्यें बहूत तास घालविले
मनी घेऊनी आनंदे पूजा कर्म केले

पूजेमधली सर्व कृतिं कटाक्षाने पाळली
नेटकेपणासाठी योग्य साधने जमविली

वर्षामागून वर्षे गेली पूजाअर्चा करुनी
खंत मनी राहून गेली झालो नसे समाधानी

मूर्ती समोर बसूनी एक चित्त झालो
ध्यान अचानक लागूनी स्वतःसी विसरलो

आनंदाचा मार्ग मिळाला देई खरे समाधान
पूजा विधीतील भावाला असे महत्वाचे स्थान

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

तू दूर गेल्यावरच तुझी आठवण येते
जितके अंतर वाढते तितकेच प्रेम वाढते

तू जवळ असताना मनात काहीच नसते
पण लांब असताना सारेच चलबिचल असते

तुझ्या माझ्यात काहीच कधी सारखे नसते
तरी तुझे सारे काही मला आवडते

माझे मन जपण्यासाठी तू आटापिटा करतेस
सारे समजून उमजूनही बोलणे टाळतेस

प्रेमात पडायला काय लागते हे सांगतेस
पण प्रेम व्यक्त करायला मात्र घाबरतेस

© कवी - निलेश बामणे

खुर्चीसाठी पोकळ बाता
खुर्ची राजकीय 'खल 'बत्ता
खुर्ची आहे माझी माता
खुर्चीच सर्वस्व आता ॥ १ ॥

खुर्ची आहे तिखट मिरची
आली जवळ तरीही दूरची
खुर्चीसाठीच प्रवास माझा
खुर्ची सोय माझ्या पोटाची ॥ २ ॥

खुर्चीसाठी हो पुण्याई गाठी
खुर्ची माझी मी खुर्चीसाठी
जरी प्रवेशली माझी साठी
खुर्ची स्पर्धेत मी ना पाठी ॥ ३ ॥

दिल्यात तरीही खाईन लाथा
खुर्चीसाठी शर्यत आता
थकलो नाही धावता धावता
खुर्ची मिळो निदान मरता मरता ॥ ४ ॥

खुर्चीचे गुण गाईन आवडी
खुर्चीसाठी करेन लाडीगोडी
खुर्ची मिळताच मारेन दडी
पिईन ताडी नि चढेन माडी ॥ ५ ॥

दर्शनास आतुरलो खुर्चीदेवी
तुला भक्ताची कीव ना यावी?
तू वाटतेस सदा हवी हवी
सदा सतेज कशी नवी नवी ॥ ६ ॥

खुर्चीविना सोडतो मी सुस्कारे
विसरलो जणू मी खुर्चीपायी सारे
खुर्चीसाठी सोडून निःशंक सारे
जय जय खुर्चीचा जय बोला रे ॥ ७ ॥

-यतीन सामंत