उंच उंच जावूनी झाडे चुंबीत होती गगनाला ।
चंद्र चांदणे, भव्य पर्वत आणिक नदी नाला ।।
किती आनंद तो मनी जहाला बघूनी निसर्ग शोभा ।
गुंग होऊनी नाचू लागलो सुटला चित्त ताबा ।।
सुंदर वाटे रूप आपले बिंब बघता दर्पणी ।
पोंच मिळते समाधानाची केवळ अंतर्मनातूनी ।।
पूजा करीता तल्लीन होई मूर्ती बघूनी देवाची ।
शक्तीमान ते रूप समजूनी विस्मृती होई स्वत:ची ।।
निसर्ग, देह वा वस्तू असो, अस्तित्व ईश्वरी जेथे ।
उचंबळती प्रेम भावना एकरूप होण्या त्याते ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
हा सूर्य आणि हा जयद्रथ,
पाहूया कोणाचा, पहिला पोहचतोय तो रथ…….
मयुरा तूं आहेस गुरु, तुला आम्हीं वंदन करु ।।धृ।।
नदी कांठच्या वनीं
थुई थुई नाचूनी
पिसारा फुलवुनी
तुझे पाहूनी नृत्य, नाचाचे ताल धरु ।।१।।
मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु
मोरपिसे सुंदर
रंग बहारदार
दिसे चमकदार
बघुनी रंगाची विविधता, कुंचल्यांनी सप्तरंगी छटा भरुं ।।२।।
मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु
रुप डौलदार
चाल ऐटदार
भासे रुबाबदार
बघुनी तुझा आनंद, सुखी जीवनाची कला अंगीकारुं ।।३।।
मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
हे भूत संशयाचे छळते कसे मनाला ।
करीते सदा परि ते दिशाहीन विचारमाला ।।
एकाग्रतेचा घात होई क्षणार्धात तेथे ।
डोलायमान होऊनी स्थिती बदलून जाते ।।
गमवी विश्वास जेव्हां प्रभू अस्तित्व शक्तीचा ।
कळला न अर्थ त्याला या सत्य जीवनाचा ।।
येता मनी संशय आपलाच ज्या घडीला ।
शोकांतिका जीवनाची ठरे त्याच क्षणाला ।।
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
चला दूर ...चला दूर...
या थंडीपासून
आपण उघड्यावर
उन्हात पळूया...
खात गोड...खात गोड...
तिळाचे लाडू
आपण सर्वांशी
गोड गोड बोलूया...
पतंग उडवुया...पतंग उडवुया...
पतंग कापुया
पतंग पकडुया
पतंग भिडवुया...
मकर संक्रांतीचा सण
उत्साहात साजरा करुया ...
जीवनात त्याच्या माध्यमातून
कित्येकांच्या हृदयात
आनंद ,उत्साह
आणि गोडवा भरूया ...
दूर गेलेल्या मनाशी संवाद
साधून त्यांना
पुन्हा जवळ आणूया ...
सर्वांना
मकरसंक्रांतीच्या हार्दिक शुभेच्छा
मनापासून देऊया...
© कवी - निलेश बामणे
( मो. ८६९२९२३३१० )
व्हॉटसअॅप वरुन आलेली एक हृदयस्पर्शी कविता. जास्तित जास्त लोकांपर्यंत पोहोचवण्यासाठी येथे पोस्ट केली आहे.
केस अर्पण करून कुठे पुण्य मिळते
नारळ अर्पण करून कुठे भाग्य उजळते
केस अन् नारळ विकुनी होतो व्यापार
सोनं- चांदी अर्पण करून कुठे काय मिळते
सोने -चांदीच्या दागिन्यांचा होतो लिलाव
काय उपयोग सांग मानवा
अशा या दान धर्माचा ??
कधी शेतक-याला बियाणं
दान देऊन बघ
कधी निराधार कन्येचा विवाह लाऊन बघ
कधी एखाद्या निराधार बालकाचा
पालक होऊन बघ
कधी एखाद्या उपाश्याला भरवुन बघ
कधी एखाद्या अपंगाला आधार देऊन बघ
कधी एखाद्या शाळेचा जीर्णोध्दार करून बघ
कधी एखाद्या वृध्दाश्रमास
दान करून बघ
कधी एखाद्या आश्रमातील
निराधारांवर प्रेम करून बघ
एकदा दान धर्माच्या व्याख्या
बदलून तर बघ !!
जेव्हा मंदिरात जाणाऱ्या रांगा वाचनालयात जातील तेव्हा भारत जगात महासत्ता बनेल ..पुस्तकानं माणसाच
मस्तक सशक्त होत.....
सशक्त झालेलं मस्तक
कुणाच हस्तक होत नसत....
आणि हस्तक न झालेलं मस्तक
कुठेही नतमस्तक होत नसत...!
शाळेचे छत गळके आणि
मंदिराचे छत मात्र सोन्याचे ?
शाळेत आज मुलांना बसायला
साधी फरशी नाही
मंदिराला मात्र संगमरवरी ?
शाळेला दोन रुपये देतांना दहा वेळा चौकश्या करणारा पालक मंदिराला दोन हजार देतांना अजिबात चौकशी करत नाही......
आपला भारत नक्की महासत्ता होणार ?
पायात घालायची चप्पल ए सी मधे विकायला ठेवतात आणि
भाजीपाला फूटपाथवर.....
म्हणे आमचा देश कृषी प्रधान
आणि आत्महत्या करतो शेतकरी...
शेकडो मैल चालतो वारकरी...
अन विठोबाचे पहिले दर्शन घेतो मुख्यमंत्री..! ....
- व्हॉटसअॅप वरुन
सरोवरात कमलिनी फुलतां,
भ्रमर भोवती विहरू लागे, पाकळ्यांचे सौंदर्य पाहता,
त्याचा मनमोर नाचू लागे,--!
मोह पडे अगदी त्याला,
टपोऱ्या मोहक कमळाचा, गुणगुणत मस्त मजेत,
वाऱ्यावरती झोके घेत,
उतावीळ एकदम तो,
झटकन तेथे आला,--!!!
ती आपल्याच नादात असे,
ना तिच्या गावी त्याचे येणे,
डुलता डुलता झुळकेबरोबरी, तारुण्याचा तो आनंद उपभोगणे,--!!!
मोहित भुंगा जवळी येता,
गुंजारव सारखा करे,--
निरागस निष्पाप कमला,
जवळ जाऊन तो एकटक बघे,--!!
पराग कण टिपण्या आतून
भृंगराजा जरी वेडावला,--
कमलिनीचे नाजूक तन ,
पाहून अधिकच चक्रावला,--!!!
*सौंदर्याची मूस जशी,
लावण्याची खाणच असे की*,---
पुटपुटतच स्वतःशी मग तो,
म्हणे, मर्जी राखेन तुझी खाशी,--!!
पाहून त्याला ती उद्गारली,
जन्म माझा ना तुझ्यासाठी, प्रेमभावना कळते मजला,
वाहून घेतले प्रभूचरणांसाठी*,--!!!
हिमगौरी कर्वे.©
देह चिंब-चिंब ओला, पाऊस दाटलेला डोळी
भिजलेल्या गौरदेही, आरस्पानी ही काचोळी
पावसाळी ऋतु जणू , मेघ मल्हाराची ताण
माती मुल्खाची सुग्रण,पावसाच्या ओठी गाणं
डोळे भरले नभाचे, धरणीच्या प्रीतिपोटी
खुळ्या पावसाची प्रीत,रानपाखरांच्या ओठी
नदी, नाले आळविती, पशु-पक्ष्यांची तहान
वृक्ष वल्लरीच्या देही, पहिल्या पावसाची खूण
अरे, पावसा पावसा, आम्ही गातो तुझी गाणी
असा ये रे ! तू बेताचा, होऊ दे रे ! आबादानी
डाॅ.धोंडोपंत मानवतकर,
२३ जलै २०२२
तू नावाचे तूफाsssन ,
मी कसे पेलावे,---
वाऱ्याचा अखंड स्त्रोत,
सुसाटपणात वाहून जावे,---
नुसता वारा कसला वादळच,
त्यात भरकटत जावे,-?
होत्याचे नव्हते करत,
कितीदा तुला मी पेलावे,
तू तर कोसळती उल्का,
पतन किती जोरात तुझे,
ओंजळ माझी चिमुकली,
सांग कसे हाती धरावे,---!!!
विलक्षण स्वैर प्रभावाने ,
जिथे तिथे वागशी, --!!!
तुझ्या चमकत्या हुशारीने,
बरेच जण पडती फशी,
बेधडक"" व्यक्तिमत्त्व असे,
दिसते तुला खुलुनी,
तुझ्या प्रेमळ सामंजस्याने,
दुनिया सगळी जाई दिपूनी ,--!!!
*कधी असा कधी तसा *,
केव्हा मोठा, लहानही,
सांभाळावे कसे सांग,
चक्क" लहान बाळ कधीही,--!!!
या परिपक्व बाल्यास ,
किती "परोपरीने" समजवावे,
होता तुझ्या भावनांचा उद्रेक, गडगडाटी ढगाला कसे आवरावे, हट्ट तुझ्यातील मुलांचे,
सारखे किती पुरवावे,
बसणे तुझे असे फुरंगटून*,
किती वेळा समजून घ्यावे,--
हिमगौरी कर्वे.©
मीच माझा गुरू, जे मनी ठरवू
विचारांती तेच करू ....।।धृ।।
सल्ला घेईन सर्वांचा, वाटे मज किंमतीचा
मनाची कदर करूं...१
मीच माझा गुरु
निर्णय असे अनेक, सारेच असती ठिक
निवड एकाची करूं...२
मीच माझा गुरु,
इतरांना जे वाटते, माझ्या सोईचे नसते
सोईचा आग्रह धरूं...३
मीच माझा गुरू
शेवटीं माझ्या करिता, गोष्टीची उपयोगिता
स्वतःसाठीं योग्य करू...४
मीच माझा गुरू
ईश्वर वसतो मनीं, इच्छा त्याची समजोनी
आदर त्याचाच करूं...५
मीच माझा गुरू
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
Copyright © 2025 | Marathisrushti