प्रदीप निफाडकरचौकशी जीवनानेच केली
हासलो, वेळ मारून नेली
बोलणे तिखट माझे जरासे
शब्द माझा, गुळाची न भेली
दृष्ट लागू नये सुखाला
मी व्यथेलाच केले रखेली
चंद्र येणार होता म्हणाला
वाट पाहून थकली चमेली
मुत्त* वावर इथे आठवांचा
हदय हे की,भुतांची हवेली
रामराज्यात आपण जगू ही
आमची आज इच्छाच मेली
— प्रदीप निफाडकर
