सुमनांजली या काव्यसंग्रहातून….. 

लावण्यखणी ती भूलोकीची
निसर्गसखी कोकण दुहिता
रंगबावरी लाजलाजरी
इहलोकीची सुंदर कविता!

नागमोडी कितीक वळणे
खट्याळतेने वाट अडविती
पायघड्या अन् घाली सुंदर
लाल देखणी कोकणमाती

डोंगर माथ्यावरून खाली
अल्लड झरे झेपावत येती
पदन्यास ऐकून तयांचा
वेडी होते कोकण धरती!

समुद्र वैभव कोकणातले
भुरळ घाली मना-मनाला
पहाटवेळी शांत किनारा
देई विसावा जिवाशिवाला!

बहर हिरवा झाडे हिरवी
पाचूचे हिरवे अंगण
देवाजीने दिला कोकणा
असीम अद्भुत निसर्ग आंदण!

- गौरी कुलकर्णी, मुंबई

मी मनामना जोडित राहिलो..
मी माणसा माणसात राहिलो...

नाही कधीच क्षणभर थांबलो
नाही कुणास बोचलो टोचलो...

जग सारे मायबाप बंधुभगिनी
समजुनी जगती जगत राहिलो...

काय मिळविले, काय हरविले
या विचारात न मी कधी गुंतलो...

देणे घेणे हिशेब सारे संचिताचे
असे समजुनी समाधानी राहिलो...

वैभव! शाब्दिक प्रेमभावनांचे
मीच सदोदित मिरवित राहिलो...

तळहातांच्या ठळक रेषामधुनी
मीच मन:शांती शोधित राहिलो...

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २३८

१७ /९/२०२२

माझा गं बाळ राजा, पाळणी खेळतसे
पैंजण वाजतसे, त्याच्या पायात छमछमा ।

माझा गं बाळ राजा, घरात रांगतसे
मनगटी रूततसे, त्याच्या हाताला सांभाळा ।

माझा गं बाळ राजा, पाऊल टाकतसे
सोनसरी चमकतसे, त्याच्या गळ्यात चमचमा ।

माझा गं बाळ राजा, दुडूदुडू धावतसे
साखळी रूळतसे, त्याच्या कमरेत रुणझुणा ।

माझा गं बाळ राजा, भुकेचा हळूवार
भरवते खीर, त्याला वाटीत चांदीच्या ।

माझा गं बाळ राजा, निजेचा अल्वार
करू नका गलबला, त्याला जोजवा लवकर ।

नभ तव स्मृतींचे, ओघळते लोचनी
वाटते तुझ्या प्रीतीत विरघळूनी जावे

ठोके स्पंदनाचे दंग तुझ्याच आठवात
सभोवार दूजे काय आहे मला न ठावे

मनमंदिराच्या गाभारी तुझीच गे मूर्ती
निरंजनी दीपणारे तव रूप मज भावे

अजूनही अंतरी निनादते राऊळ घंटा
तुझी, पाऊल प्रदक्षिणा श्रद्धा जागवे

जणू तूच राधा मीरा भक्तीत दंगलेली
निरागस त्या भक्तीरुपात हरवूनी जावे

कशा, किती? व्यक्त करू मी भावनां
वाटते, मंगल नभप्रीतीचे मिठीत घ्यावे

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ५३

२० - २ - २०२२.

चकीत झालो बघूनी, प्रभूला दारावरी
त्रिशूळ घेऊनी हातीं, आला होता जटाधारी

क्षणीक थांबूनी दारावरती, गेला तो निघूनी
बहूत वेळ येत राहिला, दार ना ओलांडले त्यांनी

कळले नाहीं मजला, ही त्याची रीत
विचार करीता मनी, जाणली मी ही गम्मत

उपास तापास करुनी, देह शुद्ध केला
भजन पूजन करुनी, तप मिळाले मजला

गुंतले होते माझे मन, संसारातील मोहांत
राग लोभ अहंकार, मुरले होते अंगात

मान देऊनी तपशक्तिला, येत होता ओढूनी
अशांतता बघूनी मनातील, जात होता परतोनी

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

****
बरस बरसला घन
रिमझिमल्या धारा

चंद्र नभीचा भिजला
सुस्नात झाली वसुंधरा

धुंद सुगंध मृदगंधला
सभोवती दरवळणारा

श्वासात श्रावण श्रावण
पवन तो झुळझुळणारा

जीवास चाहुल तृप्तिची
सुखावितो विंझणवारा

सृष्टित साक्ष चैतन्याची
साक्षात स्वर्ग भुलविणारा
*******

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २९७

१९/११/२०२२

-- वर्षा कदम.

माडी आमची चार तळाची,

डगमगते ती वाऱ्यानी.

पहिला तळ घराघराचा

रोज कष्टाच्या कामाचा,

वारा येतो इथे पहिला,

झळा घेऊन जाळायला.

कष्टकऱ्यांना जाळायला.

.....

चार तळ्याची माडी आमची

डगमगते ती वाऱ्यानी.

.......

दुसरी माडी सेवेची ,

आमच्या सेवेकरी पाहुण्याची.

वारा येता पहिले जाऊ ,

वाऱ्यावरी पहिले आम्ही.

.....

चार तळाची माडी आमची,

डगमगते ती वाऱ्यानी

........

तिसरा तळ रक्षेचा,

खाऊ पहिल्या दुसऱ्याला,

तुकड्यासाठी पैशाच्या,

चौथ्याचे पाय चाटू ,

.....

चार तळाची माडी आमची

डगमगते ती वाऱ्यानी,

........

चौथा तळ राजाचा ,

गार वाऱ्याच्या झोताचा,

पहिला दुसरा ठेचून टाकू,

तिसऱ्याला पाळत ठेऊ ,,,

चार तळाची माडी आमची,

डगमगते ती वाऱ्यानी....

.....

चार तळाची झाली बारी,

पाचवा तळ आधी गाडला ,

मग चौथा उभा ठेवला..

चार तळाची माडी आमची,

डगमगते ती वाऱ्यानी

जाळूनी रोज तीन तळ ,

चौथा तो वारा घेतो...

तरी आपण म्हणतो

चार तळाची माडी आमची

डगमगते ती वाऱ्यानी